ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಶಿಲಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಿಕಾರ್ಥಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ್ಯೂನಾನ್ತು ಕಲ್ಪಯೇತ್। ರಥೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಮಾನೀಯ ಸವಸ್ತ್ರಾಂ ಕಾರುವೇಶ್ಮನಿ। ಪೂಜಯಿತ್ವಾಥ ಘಟಯೇತ್ ಪ್ರತಿಮಾಂ ಸ ತು ಕರ್ಮ್ಮಕೃತ್

ಪೀಠದಿಗಾಗಿ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಶಿಲ್ಪಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕು. ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಶಿಲ್ಪಿಯು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಭಗವಾನುವಾಚ ವಾಸುದೇವಾದಿಪ್ರತಿಮಾಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರವದಾಮಿ ತೇ। ಪ್ರಾಸಾದಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಪೂರ್ವಮುಖೀಂ ವಾ ಚೋತ್ತಾರಾನನಾಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವಾಲಯದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿಯೂ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪೂಜ್ಯ ಚ ಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾಥೋ ಮಧ್ಯಸೂತ್ರಕಮ್। ಶಿಲ್ಪೀ ತು ನವಧಾ ವಿಭಜ್ಯ ನವಮೇಂಽಶಕೇ

ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಮಧ್ಯಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಶಿಲ್ಪಿಯು ಅದನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು.

ಸೂರ್ಪಭಕ್ತೈಃ ಶಿಲಾಯಾಂ ತು ಭಾಗಂ ಸ್ವಾಙ್ಗುಲಮುಚ್ಯತೇ। ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಗೋಲಕಂ ನಾಮ್ನಾ ಕಾಲನೇತ್ರಂ ತದುಚ್ಯತೇ

ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಪದ ಅಳತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೊಡೆಯಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ಅಂಗುಲದ ಗೊಳವನ್ನು ಕಾಲನೇತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭಾಗಮೇಕಂ ತ್ರಿದಾ ಭಕ್ತ್ವಾ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಭಾಗಂ ಪ್ರಾಕಲ್ಪಯೇತ್। ಭಾಗಮೇಕಂ ತಥಾ ಜಾನೌ ಗ್ರೀವಾಯಾಂ ಭಾಗಮೇವ ಚ

ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಪಾದದ ಪೃಷ್ಠಭಾಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕಂಠದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕು.

ಮುಕುಟಂ ತಾಲಮಾತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ತಾಲಮಾತ್ರಂ ತಥಾ ಮುಖಮ್। ತಾಲೇನೈಕೇನ ಕಣ್ಠನ್ತು ತಾಲೇನ ಹೃದಯಂ ತಥಾ

ಮುಕुटವು ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು; ಮುಖವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು. ಕಂಠವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು, ಹೃದಯವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ನಾಭಿಮೇಢ್ರಾನ್ತರನ್ತಾಲಂ ದ್ವಿತಾಲಾವೂರುಕೌ ತಥಾ। ತಾಲದ್ವಯೇನ ಜಙ್ಘಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸೂತ್ರಾಣಿ ಶ್ರೃಣು ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್

ನಾಭಿಯಿಂದ ಮೇಢ್ರವರೆಗೆ ಒಂದು ತಾಳ, ಉರುಗಳು ಎರಡು ತಾಳ, ಕಾಲುಗಳು ಎರಡು ತಾಳ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಈಗ ಈ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಸೂತ್ರದ್ವಯಂ ಪಾದೇ ಜಙ್ಘಾಮಧ್ಯೇ ತಥಾಪರಮ್। ಜಾನೌ ಸೂತ್ರದ್ವಯಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಮೂರುಮಧ್ಯೇ ತಥಾಪರಮ್

ಕಾಲಿನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು, ಜಂಘೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಮೊಣಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು, ಮತ್ತು ತೊಡೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಮೇಢ್ರೇ ತಥಾಪರಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕಟ್ಯಾಂ ಸೂತ್ರನ್ತಥಾಪರಮ್। ಮೇಖಲಾಬನ್ಧಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ಚೈವಾಪರನ್ತಥಾ

ಮೆಢ್ರದ ಬಳಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು, ಕಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಮೆಖಲೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು, ನಾಭಿಯ ಬಳಿ ಕೂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಹೃದಯೇ ಚ ತಥಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕಣ್ಠೇ ಸೂತ್ರದ್ವಯಂ ತಥಾ। ಲಲಾಟೇ ಚಾಪರಂ ಕಾರ್ಯಂ ಮಸ್ತಕೇ ಚ ತಥಾಪರಮ್

ಹೃದಯದ ಬಳಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಮುಕುಟೋಪರಿ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಸೂತ್ರಮೇಕಂ ವಿಚಕ್ಷಣೈಃ। ಸೂತ್ರಾಣ್ಯೂದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರದೇಯಾನಿ ಸಪ್ತೈವ ಕಮಲೋದ್ಭವ

ಮಕುಟದ ಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಒಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೇ, ಏಳುವರೆ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು.

ಕಕ್ಷಾತ್ರಿಕಾನ್ತರೇಣೈವ ಷಟ್ ಸೂತ್ರಾಣಿ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್। ಮಧ್ಯಸೂತ್ರಂ ತು ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಸೂತ್ರಾಣ್ಯೇವ ನಿವೇದಯೇತ್

ಮೂವರುಕೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆರು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಮಧ್ಯದ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉಳಿದ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಲಲಾಟಂ ನಾಸಿಕಾವಕ್ತ್ರಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಞ್ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್। ಗ್ರೀವಾಕರ್ಣೌ ತು ಕರ್ತ್ತವ್ಯೌ ಆಯಾಮಾಚ್ಚತುರಙ್ಗುಲೌ

ಲಲಾಟ, ಮೂಗು ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಂಠ ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೇ ಹನುಕೇ ಕಾರ್ಯ್ಯೇ ವಿಸ್ತಾರಾಚ್ಚಿವುಕನ್ತಥಾ। ಅಷ್ಟಾಙ್ಗುಲಂ ಲಲಾಟನ್ತು ವಿಸ್ತಾರೇಣ ಪ್ರಕೀತ್ತಿಂತಮ್

ಹಣಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜವವನ್ನು ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಲಲಾಟವನ್ನು ಎಂಟು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ಪರೇಣ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೌ ಶಙ್ಖೌ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಾವಲಕಾನ್ವಿತೌ। ಚತುರಙ್ಗುಲಮಾಖ್ಯಾತಮನ್ತರಂ ಕರ್ಣನೇತ್ರಯೋಃ

ಶಂಖಗಳನ್ನು ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲದಲ್ಲಿ, ಗುರುತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಂತರವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೌ ಪೃಥುಕೌ ಕರ್ಣೌ ಕರ್ಣಾಪಾಙ್ಗಾರ್ದ್ಧಂಪಞ್ಚ ಮೇ। ಭ್ರೂಸಭೇನ ತು ಸೂತ್ರೇಣ ಕರ್ಣಕ್ಷೋತ್ರಂ ಪ್ರಕೀತ್ತಿತಮ್

ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಕಿವಿಯ ಹೊರಭಾಗದ ಅರ್ಧವು ಐದು ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಭ್ರೂಸೂತ್ರದಿಂದ ಕಿವಿಯ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗಿದೆ.

ವಿದ್ಧಂ ಷಡಙ್ಗುಲಂ ಕರ್ಣಮವಿದ್ಧಞ್ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್। ಚಿವುಕೇನ ಸಮಂ ವಿದ್ಧಮವಿದ್ಧಂ ವಾ ಷಡಙ್ಗುಲಮ್

ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಿವಿ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಕತ್ತರಿಸದ ಕಿವಿ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು. ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕಿವಿ ಜವದಷ್ಟೇ, ಕತ್ತರಿಸದ ಕಿವಿಯೂ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟೇ.

ಗನ್ಧಪಾತ್ರಂ ತಥಾವರ್ತ್ತಂ ಶಷ್ಕುಲೀಂ ಕಲ್ವಯೇತ್ತಥಾ। ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲೇಗಧರಃ ಕಾರ್ಯಸ್ತಸ್ಯಾರ್ದ್ಧೇನೋತ್ತರಾಧರಃ

ಗುಳಾಬಿ ಪಾತ್ರೆ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು. ಮೇಲಿನ ತುಟಿ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಕೆಳಗಿನ ತುಟಿ ಅದರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮಾಡಬೇಕು.

ಅರ್ದ್ಧಾಙ್ಗುಲಂ ತಥಾ ನೇತ್ರಂ ವಕ್ತ್ರನ್ತು ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್। ಆಯಾಮೇನ ತು ವೈಪುಲ್ಯಾತ್ ಸಾರ್ದ್ಧಮಙ್ಗುಲಮುಚ್ಯತೇ

ಕಣ್ಣು ಅರ್ಧ ಬೆರಳಷ್ಟು, ಬಾಯಿ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು. ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಚವ್ಯಾತ್ತಮೇವಂ ಸ್ಯಾದ್ವಕ್ತ್ರಂ ವ್ಯಾತ್ತಂ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಮಿಷ್ಯತೇ। ನಾಸಾವಂಶಸಮುಚ್ಛಾಯಂ ಮೂಲೇ ತ್ವೇಕಾಙ್ಗುಲಂ ಮತಮ್

ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಯಿ ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು; ತೆರೆದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೂಗಿನ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.

ಉಚ್ಛಾಯಾ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಚಾಗ್ರೇ ಕರವೀರೋಪಮಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಅನ್ತರಂ ಚಕ್ಷುಷೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ಚತುರಙ್ಗುಲಮಾನತಃ

ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉಬ್ಬು, ಅದು ಕರವೀರ ಹೂವಿನಂತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕಣ್ಣುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ತಿರಚಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಳೆಯಬೇಕು.

ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಚಾಕ್ಷಿಕೋಣಂ ಚ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಚಾನ್ತರಂ ತಯೋಃ। ತಾರಾ ನೇತ್ರತ್ರಿಭಾಗೇಣ ದೃಕ್‌ತಾರಾ ಪಞ್ಚಮಾಂಶಿಕಾ

ಕಣ್ಣಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವೂ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು. ಕಣ್ಣಿನ ಮುತ್ತು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ತ್ರ್ಯಙ್ಗುಲಂ ನೇತ್ರವಿಸ್ತಾರಂ ದ್ರೋಣೀ ಚಾರ್ದ್ಧಾಙ್ಗುಲಾ ಮತಾ। ತತ್‌ಪ್ರಮಾಣಾ ಭ್ರುವೋರ್ಲೇಖಾ ಭ್ರುವೌ ಚೈವ ಸಮೇ ಮತೇ

ಕಣ್ಣಿನ ಅಗಲ ಮೂರು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಕಣ್ಣು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗ ಅರ್ಧ ಬೆರಳಷ್ಟು. ಭ್ರೂಗಳ ರೇಖೆಗಳು ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಭ್ರೂಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭ್ರೂಮಧ್ಯಂ ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಕಾರ್ಯಂ ಭ್ರೂದೈರ್ಘ್ಯಂ ಚತುರಙ್ಗುಲಮ್ । ಷಟ್‌ತ್ರಿಂಶದಙ್ಗುಲಾಯಾಮಮ್ಮಸ್ತಕಸ್ಯ ತು ವೇಷ್ಟನಮ್

ಭ್ರೂಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಂತರ ಇರಬೇಕು, ಭ್ರೂಗಳ ಉದ್ದ ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು. ತಲೆಯ ಸುತ್ತಳತೆ ಮೂವತ್ತಾರು ಬೆರಳಷ್ಟು.

ಮೂರ್ತ್ತೀನಾಂ ಕೇಶವಾದೀನಾಂ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದ್ವೇಷ್ಟನಂ ಭವೇತ್। ಪಞ್ಚ ನೇತ್ರಾ ತ್ವಧೋಗ್ರೀವಾ ವಿಸ್ತಾರದ್ವೇಷ್ಟನಂ ಪುನಃ

ಕೇಶವ ಮುಂತಾದ ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತಳತೆ ಮுப்பತ್ತೆರಡು ಬೆರಳಷ್ಟಾಗಿರಬೇಕು. ಐದು ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ಕಂಠವಿರುವವರಿಗೆ ಅಗಲದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸುತ್ತಳತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತ್ರಿಗುಣಂ ತು ಭವೇದೂದ್ಧರ್ವಂ ವಿಸ್ತೃತಾಷ್ಟಾಙ್ಗುಲಂ ಪುನಃ। ಗ್ರೀವಾತ್ರಿಗುಣಮಾಯಾಮಂ ಗ್ರೀವಾವಕ್ಷೋನ್ತರಂ ಭವೇತ್

ಕಂಠವು ತನ್ನ ಅಗಲದ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ಅದು ಎಂಟು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಿರಲಿ. ಕಂಠದ ಉದ್ದವು ಕೂಡ ಅದರ ಅಗಲದ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಇರಬೇಕು. ಕಂಠದಿಂದ ಹೃದಯದವರೆಗಿನ ಅಂತರವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಬೇಕು.

ಸ್ಕನ್ದಾವಷ್ಟಾಙ್ಗುಲೌ ಕಾರ್ಯೌ ತ್ರಿಕಲಾವಂಶಕೌ ಶುಭೌ। ಸಪ್ತನೇತ್ರೌ ಸ್ಮೃತೌ ಬಾಹೂ ಪ್ರವಾಹೂ ಷೋಡಶಾಙ್ಗುಲೌ

ಮೆರೆಗಳು ಎಂಟು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿರಬೇಕು, ಅವು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ, ಶುಭವಾಗಿರಲಿ. ಕೈಗಳಿಗೆ ಏಳು ಜೋಡಣೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಡುಗೈಗಳು ಹದಿನಾರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು.

ತ್ರಿಕಲೌ ವಿಸ್ತೃತೌ ಬಾಹೂ ಪ್ರವಾಹೂ ಚಾಪಿ ತತ್‌ಸಮೌ। ಬಾಹುದಣ್ಡೋದ್ಧ್‌ರ್ವತೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಪರಿಣಾಹಃ ಕಲಾ ನವ

ಕೈಗಳು ಅಗಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿರಬೇಕು, ಮುಡುಗೈಗಳು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಬೇಕು. ಕೈದಂಡದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಧಿ ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿರಬೇಕು.

ನಾಹಃ ಪ್ರಬಾಹುಮಧ್ಯೇ ತು ಷೋಡಶಾಙ್ಗುಲ ಉಚ್ಯತೇ। ಅಗ್ರಹಸ್ತೇ ಪರೀಣಾಹೋ ದ್ವಾದಶಾಙ್ಗುಲ ಉಚ್ಯತೇ

ಮುಡುಗೈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಧಿ ಹದಿನಾರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೈಗೆಲಸಿನ ಬಳಿ ಪರಿಧಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.