ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಪದ್ಮಾಮೈಶೇ ವಾಸುದೇವಂ ಮಧ್ಯೇ ನಾರಾಯಣಞ್ಚ ವಾ। ತ್ರಯೋದಶಾಲಯೇ ಮಧ್ಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ನ್ಯಸೇದ್ಧರಿಮ್

ಈಶಾನದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾ ಮತ್ತು ಈಶನನ್ನು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ ಅಥವಾ ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಹದಿಮೂರು ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಾಂದೌ ಕೇಶವಾದೀನ್ ವಾ ಅನ್ಯಧಾಮಸ್ವಯಂ ಹರಿಮ್ । ಮೃಣ್ಮಯೀ ದಾರುಘಟಿತಾ ಲೋಹಜಾ ರತ್ನಜಾ ತಥಾ

ಪೂರ್ವ ಮೊದಲಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು; ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣು, ಮರ, ಲೋಹ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.

ಶೈಲಜಾ ಗನ್ಧಜಾ ಚೈವ ಕೌಸುಮೀ ಸಪ್ತದಾ ಸ್ಮೃತಾ। ಕೌಸುಮೀ ಗನ್ಧಜಾ ಚೈವ ಮೃಣ್ಮಯೀ ಪ್ರತಿಮಾ ತಥಾ

ಮೂರ್ತಿ ಏಳು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಕಲ್ಲಿನದು, ಸುಗಂಧದ ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದದು, ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದದು; ಹೂಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯೂ ಇದೆ.

ತತ್‌ಕಾಲಪೂಜಿತಾಶ್ಚೈತಾಃ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದಾಃ। ಅಥ ಶೈಲಮಯೀ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶಿಲಾ ಯತ್ರ ಚ ಗೃಹ್ಯತೇ

ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಈ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಈಗ ನಾನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೂರ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪರ್ವತಾನಾಮಭಾವೇ ಚ ಗೃಹ್ಣೀಯಾದ್ ಭೂಗತಾಂ ಶಿಲಾಮ್। ಪಾಣ್ಡರಾ ಹ್ಯರುಣಾ ಪೀತಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಶಸ್ತಾ ತು ವರ್ಣಿನಾಮ್

ಪರ್ವತಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ.

ನ ಯದಾ ಲಭ್ಯತೇ ಸಮ್ಯಗ್ ವರ್ಣಿನಾಂ ವರ್ಣತಃ ಶಿಲಾ। ವರ್ಣಾದ್ಯಾಪಾದನಂ ತತ್ರ ಜುಹುಯಾತ್ ಸಿಂಹವಿದ್ಯಯಾ

ಸರಿಯಾದ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಲು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಬೇಕಾದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಿಂಹ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಿಲಾಯಾಂ ಶುಕ್ಲರೇಖಾಗ್ರ್ಯಾ ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರ್ಯಾ ಸಿಂಹಹೋಮತಃ। ಕಾಂಸ್ಯಘಣ್ಟಾನಿನಾದಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪುಂಲಿಙ್ಗಾ ವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಿಕಾ

ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ರೇಖೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸಿಂಹ ಹೋಮದಿಂದ ಕಪ್ಪು ತುದಿಯಿದ್ದರೆ, ಕಂಚಿನ ಘಂಟೆಯ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತದೆ; ಪುರುಷ ಲಕ್ಷಣವಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಗಂಬಳಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.

ತನ್ಮನ್ದಲಕ್ಷಣಾ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ಯಾದ್ರೂಪಾಭಾವಾನ್ನಪುಂಸಕಾ। ದೃಶ್ಯತೇ ಮಣ್ಡಲಂ ಯಸ್ಯಾಂ ಸಗರ್ಭಾಂ ತಾಂ ವಿವರ್ಜಯೇತ್

ಆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ವೃತ್ತದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದರೆ ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಲಕ್ಷಣ; ರೂಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಪುಂಸಕ. ಅದರೊಳಗೆ ವೃತ್ತ ಕಾಣಿಸಿದರೆ ಗರ್ಭವಂತದು ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಮಾರ್ಥಂ ವನಂ ಗತ್ವಾ ವನಯಾಗಂ ಸಮಾಚರೇತ್। ತತ್ರ ಖಾತ್ವೋಪಲಿಪ್ಯಾಥ ಮಣ್ಡಪೇ ತು ಹರಿಂ ಯಜೇತ್

ಮೂರ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ತೋಡಿ ಲೇಪಿಸಿ, ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ಕರ್ಮ್ಮಶಸ್ತ್ರಂ ಟಙ್ಕಾದಿಕಮಥಾರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ಹುತ್ವಾಥ ಶಾಲಿತೋಯೇನ ಅಸ್ತ್ರೇಣ ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇಚ್ಛಿಲಾಮ್

ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸಾಧನಗಳನ್ನು — ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕತ್ತರಿ, ಕೊಯ್ಯಲು ಉಪಕರಣಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಅಕ್ಷತೆಯ ನೀರನ್ನು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಆ ಶಿಲೆಗೆ ಛರಿಸಬೇಕು.

ರಕ್ಷಾಂ ಕೃತ್ವಾ ನೃಸಿಂಹೇನ ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ಪೂಜಯೇತ್ । ಹುತ್ವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ದದ್ಯಾತ್ತತೋ ಭೂತಬಲಿಂ ಗುರುಃ

ನರಸಿಂಹ ಮಂತ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಗುರುವು ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ನೀಡಿ, ಭೂತಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಅತ್ರ ಯೇ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ಸತ್ತ್ವಾ ಯಾತುಧಾನಾಶ್ಚ ಗುಹ್ಯಕಾಃ। ಸಿದ್ಧಾದಯೋ ವಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ತಾನ್ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಕ್ಷಮಾಪಯೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ — ಯಾತುಧಾನ, ಗುಹ್ಯಕ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ — ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣುಬಿಮ್ಬಾರ್ಥಮಸ್ಮಾಕಂ ಯಾತ್ರೈಷಾ ಕೇಶವಾಜ್ಞಯಾ। ವಿಷ್ಣ್ವರ್ಥಂ ಯದ್ಭವೇತ್ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಯುಷ್ಮಾಕಮಪಿ ತದ್ಭವೇತ್

ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರಯಾಣವು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ, ಕೇಶವನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ವಿಷ್ಣುವಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಮಗೂ ಹಿತವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಅನೇನ ಬಲಿದಾನೇನ ಪ್ರೀತಾ ಭವತ ಸರ್ವಥಾ। ಕ್ಷೇಮೇಣ ಗಚ್ಛತಾನ್ಯತ್ರ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಾನಮಿದಂ ತ್ವರಾತ್

ಈ ಬಲಿಯ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬೇಗ ಬಿಡಿ.

ಏವಂ ಪ್ರಬೋಧಿತಾಃ ಸತ್ತ್ವಾ ಯಾನ್ತಿ ತೃಪ್ತಾ ಯಥಾಸುಖಮ್। ಶಿಲ್ಪಿಭಿಶ್ಚ ಚರುಂ ಪ್ರಾಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನಮನ್ತ್ರಂ ಜಪೇನ್ನಿಶಿ

ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಜೀವಿಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸುಖದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಪಾಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಪ್ನಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಓಂ ನಮಃ ಸಕಲಲೋಕಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣವೇ। ವಿಶ್ವಾಯ ವಿಶ್ವರೂಪಾಯ ಸ್ವಪ್ನಾಧಿಪತಯೇ ನಮಃ

ಓಂ ನಮಃ ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಗೆ, ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ, ಸ್ವಪ್ನಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಆಚಕ್ಷ್ವ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸುಪ್ತೋಸ್ಮಿ ತವಾನ್ತಿಕಮ್। ಸ್ವಪ್ನೇ ಸರ್ವಾಣಿ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಹೃದಿಸ್ಥಾನಿ ತು ಯಾನಿ ಮೇ

ದೇವದೇವನಾದ ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸು.

ಓಂ ಓಂ ಹ್ರುಂ ಫಟ್ ವಿಷ್ಣವೇ ಸ್ವಾಹಾ । ಶುಭೇ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶುಭಂ ಸರ್ವಂ ಹ್ಯಶುಭೇ ಸಿಂಹಹೋಮತಃ

ಓಂ ಓಂ ಹ್ರುಂ ಫಟ್ ವಿಷ್ಣವೇ ಸ್ವಾಹಾ. ಶುಭಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಅಶುಭಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಹೋಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾಗಲಿ.

ಕುದ್ದಾಲಟಙ್ಕಶಸ್ತ್ರಾದ್ಯಂ ಮಧ್ವಾಜ್ಯಾಕ್ತಮುಖಞ್ಚರೇತ್। ಆತ್ಮಾನಂ ಚಿನ್ತಯೇದ್ವಿಷ್ಣುಂ ಶಿಲ್ಪಿನಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮ್ಮಕಮ್

ಕುದ್ದಾಳಿ, ಕತ್ತರಿ ಮುಂತಾದ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ, ಅವುಗಳ ತುದಿಯನ್ನು ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನುತುಪ್ಪದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ತಾನು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶಿಲ್ಪಿಯನ್ನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.

ಶಸ್ತ್ರಂ ವಿಷ್ಣವಾತ್ಮಕಂ ದದ್ಯಾತ್ಮುಖಪೃಷ್ಠಾದಿ ದರ್ಶಯೇತ್। ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ ಟಙ್ಕಹಸ್ತಃ ಶಿಲ್ಪೀ ತು ಚತುರಸ್ರಕಾಮ್

ಆ ಉಪಕರಣವನ್ನು ವಿಷ್ಣುರೂಪವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅದರ ಮುಂಭಾಗ, ಹಿಂಭಾಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ, ಕತ್ತರಿ ಹಿಡಿದ ಶಿಲ್ಪಿ ಶಿಲೆಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯದಂತೆ ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ಶಿಲಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಿಣ್ಡಿಕಾರ್ಥಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ್ಯೂನಾನ್ತು ಕಲ್ಪಯೇತ್। ರಥೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಮಾನೀಯ ಸವಸ್ತ್ರಾಂ ಕಾರುವೇಶ್ಮನಿ। ಪೂಜಯಿತ್ವಾಥ ಘಟಯೇತ್ ಪ್ರತಿಮಾಂ ಸ ತು ಕರ್ಮ್ಮಕೃತ್

ಪೀಠದಿಗಾಗಿ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಶಿಲ್ಪಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕು. ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಶಿಲ್ಪಿಯು ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.

ಭಗವಾನುವಾಚ ವಾಸುದೇವಾದಿಪ್ರತಿಮಾಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರವದಾಮಿ ತೇ। ಪ್ರಾಸಾದಸ್ಯೋತ್ತರೇ ಪೂರ್ವಮುಖೀಂ ವಾ ಚೋತ್ತಾರಾನನಾಮ್

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಗ್ರಹಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವಾಲಯದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿಯೂ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪೂಜ್ಯ ಚ ಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾಥೋ ಮಧ್ಯಸೂತ್ರಕಮ್। ಶಿಲ್ಪೀ ತು ನವಧಾ ವಿಭಜ್ಯ ನವಮೇಂಽಶಕೇ

ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಮಧ್ಯಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಶಿಲ್ಪಿಯು ಅದನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು.

ಸೂರ್ಪಭಕ್ತೈಃ ಶಿಲಾಯಾಂ ತು ಭಾಗಂ ಸ್ವಾಙ್ಗುಲಮುಚ್ಯತೇ। ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಂ ಗೋಲಕಂ ನಾಮ್ನಾ ಕಾಲನೇತ್ರಂ ತದುಚ್ಯತೇ

ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಪದ ಅಳತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ತೊಡೆಯಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ಅಂಗುಲದ ಗೊಳವನ್ನು ಕಾಲನೇತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭಾಗಮೇಕಂ ತ್ರಿದಾ ಭಕ್ತ್ವಾ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಭಾಗಂ ಪ್ರಾಕಲ್ಪಯೇತ್। ಭಾಗಮೇಕಂ ತಥಾ ಜಾನೌ ಗ್ರೀವಾಯಾಂ ಭಾಗಮೇವ ಚ

ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಪಾದದ ಪೃಷ್ಠಭಾಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕಂಠದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕು.

ಮುಕುಟಂ ತಾಲಮಾತ್ರಂ ಸ್ಯಾತ್ತಾಲಮಾತ್ರಂ ತಥಾ ಮುಖಮ್। ತಾಲೇನೈಕೇನ ಕಣ್ಠನ್ತು ತಾಲೇನ ಹೃದಯಂ ತಥಾ

ಮುಕुटವು ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು; ಮುಖವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು. ಕಂಠವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು, ಹೃದಯವೂ ಒಂದು ತಾಳದಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.

ನಾಭಿಮೇಢ್ರಾನ್ತರನ್ತಾಲಂ ದ್ವಿತಾಲಾವೂರುಕೌ ತಥಾ। ತಾಲದ್ವಯೇನ ಜಙ್ಘಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸೂತ್ರಾಣಿ ಶ್ರೃಣು ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್

ನಾಭಿಯಿಂದ ಮೇಢ್ರವರೆಗೆ ಒಂದು ತಾಳ, ಉರುಗಳು ಎರಡು ತಾಳ, ಕಾಲುಗಳು ಎರಡು ತಾಳ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು. ಈಗ ಈ ಅಳತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಸೂತ್ರದ್ವಯಂ ಪಾದೇ ಜಙ್ಘಾಮಧ್ಯೇ ತಥಾಪರಮ್। ಜಾನೌ ಸೂತ್ರದ್ವಯಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಮೂರುಮಧ್ಯೇ ತಥಾಪರಮ್

ಕಾಲಿನ ಬಳಿ ಎರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು, ಜಂಘೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಮೊಣಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು, ಮತ್ತು ತೊಡೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.

ಮೇಢ್ರೇ ತಥಾಪರಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕಟ್ಯಾಂ ಸೂತ್ರನ್ತಥಾಪರಮ್। ಮೇಖಲಾಬನ್ಧಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ನಾಭ್ಯಾಂ ಚೈವಾಪರನ್ತಥಾ

ಮೆಢ್ರದ ಬಳಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು, ಕಟಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಮೆಖಲೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಲು, ನಾಭಿಯ ಬಳಿ ಕೂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.