ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಅಷ್ಟಮಾಂಶೇನ ಗರ್ಭಸ್ಯ ರಥಕಾನಾನ್ತು ನಿರ್ಗಮಃ। ಪರಿಧೇರ್ಗುಣಭಾಗೇನ ರಥಕಸ್ತಿತ್ರ ಕಲ್ಪಯೇತ್

ಗರ್ಭಗೃಹದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ರಥಮಂಟಪದ ಹೊರಹೋಗುವ ದಾರಿ ಇರಲಿ. ಪ್ರಾಕಾರದ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಥಮಂಟಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ತತ್ತೃತೀಯೇಣ ವಾ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ರಥಕಾನಾನ್ತು ನಿರ್ಗಮಮ್। ವಾಮತ್ರಯಂ ಸ್ಥಾಪನೀಯಂ ರಥಕತ್ರಿತಯೇ ಸದಾ

ಅಥವಾ, ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಮೂರನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು ಮಾಡಬಹುದು. ಮೂರು ರಥಮಂಟಪಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೂರು ವೇದಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಶಿಖರಾರ್ಥಂ ಹಿ ಸೂತ್ರಾಣಿ ಚತ್ವಾರಿ ವಿನಿಪಾತಯೇತ್। ಶುಕನಾಶೋದ್‌ರ್ಧ್ವತಃ ಸೂತ್ರಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ಭೂತಂ ನಿಪಾತಯೇತ್

ಗೋಪುರಕ್ಕಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಬೇಕು. ಶುಕನಾಸದ ಮೇಲೆ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಒಂದು ಸೂತ್ರವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ಶಿಖರಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಭಾಗಸ್ಥಂ ಸಿಂಹಂ ತತ್ರ ತು ಕಾರಯೇತ್। ಶುಕನಾಸಾಂ ಸ್ಥಿರೀಕೃತ್ಯ ಮಧ್ಯಸನ್ಧೌ ನಿಧಾಪಯೇತ್

ಗೋಪುರದ ಅರ್ಧ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಶುಕನಾಸಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಪರೇ ಚ ತತಾ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ತದ್ವತ್ ಸೂತ್ರಂ ನಿಧಾಪಯೇತ್। ತದೂದ್ರ್ಧ್ವನ್ತು ಭವೇದ್ವೇದೀ ಸಕಣ್ಠಾ ಮನಸಾರಕಮ್

ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಂಠವಿರುವ ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವಕ್ರವಾದ ವೇದಿಯಿರಲಿ.

ಸ್ಕನ್ಧಭಗ್ನಂ ನ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ವಿಕರಾಲಂ ತಥೈವ ಚ। ಉದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಚ ವೇದಿಕಾಮಾನಾತ್ ಕಲಶಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್

ಭುಜಗಳು ಮುರಿದಂತೆಯೂ, ವಿಕಾರವಾದಂತೆಯೂ ಮಾಡಬಾರದು. ವೇದಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವೇದಿಯ ಅಳತೆ ಪ್ರಕಾರ ಕಲಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ವಿಸ್ತಾರಾದ್ ದ್ವಿಗುಣಂ ದ್ವಾರಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ತು ಸುಶೋಭನಮ್। ಉದುಮ್ಬರೌ ತದೂದ್‌ರ್ಧ್ವಞ್ಚ ನ್ಯಸೇಚ್ಛಾಖಾಂ ಸುಮಙ್ಗಲೈಃ

ಬಾಗಿಲು ಅಗಲದ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರವಾದ ಉದುಂಬರ ಶಾಖೆಯನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಾರಸ್ಯ ತು ಚತುಥಾಂಶೇ ಕಾರ್ಯ್ಯೌ ಚಣ್ಡಪ್ರಚಣ್ಡಕೌ। ವಿಷ್ವಕ್‌ಸೇನವತ್ಸದಣ್ಡೌ ಶಿಖೋದ್‌ರ್ಧ್ವೇಡುಮ್ಬರೇ ಶ್ರಿಯಮ್

ಬಾಗಿಲಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಂಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಂಡರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನಂತೆ ಎರಡು ದಂಡಗಳನ್ನು, ಗೋಪುರದ ಮೇಲಿನ ಉದುಂಬರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು.

ದಿಗ್ಗಜೈಃ ಸ್ನಾಪ್ಯಮಾನಾನ್ತಾಂ ಘಟೈಃ ಸಾಬ್ಜಾಂ ಸುರೂಪಿಕಾಮ್। ಪ್ರಾಸಾದಸ್ಯ ಚತುರ್ಥಾಂಶೈಃ ಪ್ರಾಕಾರಸ್ಯೋಚ್ಛಯೋ ಭವೇತ್

ದಿಕ್ಕುಗಳ ಗಜಗಳು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ರೂಪವು ದೇವಾಲಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ. ಪ್ರಾಕಾರದ ಎತ್ತರವೂ ಅದೇ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿರಲಿ.

ಪ್ರಾಸಾದಾತ್ ಪಾದಹೀನಸ್ತು ಗೋಪುರಸ್ಯೋಚ್ಛಯೋಭವೇತ್। ಪಞ್ಚಹಸ್ತಸ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಏಕಹಸ್ತಾ ತು ಪೀಠಿಕಾ

ಗೋಪುರದ ಎತ್ತರ ದೇವಾಲಯಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಪಾದ ಕಡಿಮೆ ಇರಬೇಕು. ಐದು ಹಸ್ತ ಎತ್ತರದ ದೇವತೆಯ ಪೀಠವು ಒಂದು ಹಸ್ತ ಇರಲಿ.

ಗಾರುಡಂ ಮಣ್ಡಪಞ್ಚಾಗ್ರೇ ಏಕಂ ಭೌಮಾದಿಧಾಮ ಚ। ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ಧಿ ಪ್ರತಿಮಾಯಾನ್ತು ದಿಕ್ಷು ಚಾಷ್ಟಾಸು ಚೋಪರಿ

ಮಂಟಪದ ಮುಂದೆ ಗರುಡಮಂಟಪವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯ ನಿವಾಸವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಂ ವರಾಹಂ ದಕ್ಷೇ ಚ ನೃಸಿಂಹಂ ಶ್ರೀಧರಂ ಜಲೇ। ಉತ್ತರೇ ತು ಹಯಗ್ರೀವಮಾಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಕಮ್

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ನರಸಿಂಹನನ್ನು, ಜಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಧರನನ್ನು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವನನ್ನು, ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ನೈರ್ಋತ್ಯಾಂ ರಾಮಕಂ ವಾಯೌ ವಾಮನಂ ವಾಸುದೇವಕಮ್। ಈಶೇ ಪ್ರಾಸಾದರಚನಾ ದೇಯಾ ವಸ್ವರ್ಕಕಾದಿಭಿಃ

ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನನ್ನು, ವಾಯುವ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಮನನನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು, ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ವಸುಗಳು, ಆದಿತ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ದೇವಾಲಯದ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಪ್ರಾಸಾದೇ ದೇವತಾಃ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಮೇ। ಪಞ್ಚಾಯತನಮಧ್ಯೇ ತು ವಾಸುದೇವಂ ವಿವೇಶಯೇನ್

ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಐದು ದೇವತೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

ವಾಮನಂ ನೃಹರಿಞ್ಚಾಶ್ವಶೀರ್ಷಂ ತದ್ವಚ್ಚ ಶೂಕರಮ್। ಆಗ್ನೇಯೇ ನೈರ್ಋತೇ ಚೈವ ವಾಯವ್ಯೇ ಚೇಶಗೋಚರೇ

ವಾಮನ, ನರಹರಿ, ಅಶ್ವಶಿರ ಮತ್ತು ಶೂಕರನನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಗ್ನೇಯ, ನೈಋತ್ಯ, ವಾಯುವ್ಯ ಮತ್ತು ಈಶಾನದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥ ನಾರಾಯಣಂ ಮಧ್ಯೇ ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಮಮ್ಬಿಕಾಂ ನ್ಯಸೇತ್। ನೈರ್ಋತ್ಯಾಂ ಭಾಸ್ಕರಂ ವಾಯೌ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಲಿಙ್ಗಮೀಶಕೇ

ನಂತರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು, ವಾಯುವ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಈಶಾನ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಥವಾ ರುದ್ರರೂಪನ್ತು ಅಥವಾ ನವಧಾಮಸು। ವಾಸುದೇವಂ ನ್ಯಸೇನ್ಮಧ್ಯೇ ಪೂರ್ವಾದೌ ವಾಮವಾಮಕಾನ್

ಅಥವಾ ರುದ್ರನ ರೂಪವನ್ನೂ ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರಾದೀನ್ ಲೋಕಪಾಲಾಂಶ್ಚ ಅಥವಾ ನವಧಾಮಸು। ಪಞ್ಚಾಯತನಕಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಮಧ್ಯೇ ತು ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್

ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ದೇವತೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಲಕ್ಷ್ಮೀವೈಶ್ರವಣೌ ಪೂರ್ವಂ ದಕ್ಷೇ ಮಾತೃಗಣಂ ನ್ಯಸೇತ್। ಸ್ಕನ್ದಂ ಗಣೇಶಮೀಶಾನಂ ಸುರ್ಯ್ಯಾದೀನ್ ಪಶ್ಚಿಮೇ ಗ್ರಹಾನ್

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ವೈಶ್ರವಣ, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಗಣ, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದ, ಗಣೇಶ, ಈಶಾನ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಉತ್ತರೇ ದಶಮತ್ಸ್ಯಾದೀನಾಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಚಣ್ಡಿಕಾಂ ತಥಾ। ನೈರ್ೠತ್ಯಾಮಮ್ಬಿಕಾಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ವಾಯವ್ಯೇ ತು ಸರಸ್ವತೀಮ್

ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ಸ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಹತ್ತು ರೂಪಗಳನ್ನು, ಆಗ್ನೇಯದಲ್ಲಿ ಚಂಡಿಕೆಯನ್ನು, ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ವಾಯುವ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮಾಮೈಶೇ ವಾಸುದೇವಂ ಮಧ್ಯೇ ನಾರಾಯಣಞ್ಚ ವಾ। ತ್ರಯೋದಶಾಲಯೇ ಮಧ್ಯೇ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ನ್ಯಸೇದ್ಧರಿಮ್

ಈಶಾನದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾ ಮತ್ತು ಈಶನನ್ನು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ ಅಥವಾ ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಹದಿಮೂರು ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಾಂದೌ ಕೇಶವಾದೀನ್ ವಾ ಅನ್ಯಧಾಮಸ್ವಯಂ ಹರಿಮ್ । ಮೃಣ್ಮಯೀ ದಾರುಘಟಿತಾ ಲೋಹಜಾ ರತ್ನಜಾ ತಥಾ

ಪೂರ್ವ ಮೊದಲಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು; ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣು, ಮರ, ಲೋಹ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.

ಶೈಲಜಾ ಗನ್ಧಜಾ ಚೈವ ಕೌಸುಮೀ ಸಪ್ತದಾ ಸ್ಮೃತಾ। ಕೌಸುಮೀ ಗನ್ಧಜಾ ಚೈವ ಮೃಣ್ಮಯೀ ಪ್ರತಿಮಾ ತಥಾ

ಮೂರ್ತಿ ಏಳು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಕಲ್ಲಿನದು, ಸುಗಂಧದ ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಮಾಡಿದದು, ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದದು; ಹೂಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯೂ ಇದೆ.

ತತ್‌ಕಾಲಪೂಜಿತಾಶ್ಚೈತಾಃ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದಾಃ। ಅಥ ಶೈಲಮಯೀ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಶಿಲಾ ಯತ್ರ ಚ ಗೃಹ್ಯತೇ

ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಈ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಈಗ ನಾನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೂರ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪರ್ವತಾನಾಮಭಾವೇ ಚ ಗೃಹ್ಣೀಯಾದ್ ಭೂಗತಾಂ ಶಿಲಾಮ್। ಪಾಣ್ಡರಾ ಹ್ಯರುಣಾ ಪೀತಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಶಸ್ತಾ ತು ವರ್ಣಿನಾಮ್

ಪರ್ವತಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ.

ನ ಯದಾ ಲಭ್ಯತೇ ಸಮ್ಯಗ್ ವರ್ಣಿನಾಂ ವರ್ಣತಃ ಶಿಲಾ। ವರ್ಣಾದ್ಯಾಪಾದನಂ ತತ್ರ ಜುಹುಯಾತ್ ಸಿಂಹವಿದ್ಯಯಾ

ಸರಿಯಾದ ಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಲು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಬೇಕಾದ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಿಂಹ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಶಿಲಾಯಾಂ ಶುಕ್ಲರೇಖಾಗ್ರ್ಯಾ ಕೃಷ್ಣಾಗ್ರ್ಯಾ ಸಿಂಹಹೋಮತಃ। ಕಾಂಸ್ಯಘಣ್ಟಾನಿನಾದಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪುಂಲಿಙ್ಗಾ ವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಿಕಾ

ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ರೇಖೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸಿಂಹ ಹೋಮದಿಂದ ಕಪ್ಪು ತುದಿಯಿದ್ದರೆ, ಕಂಚಿನ ಘಂಟೆಯ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತದೆ; ಪುರುಷ ಲಕ್ಷಣವಿದ್ದರೆ ಕಣ್ಗಂಬಳಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.

ತನ್ಮನ್ದಲಕ್ಷಣಾ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ಯಾದ್ರೂಪಾಭಾವಾನ್ನಪುಂಸಕಾ। ದೃಶ್ಯತೇ ಮಣ್ಡಲಂ ಯಸ್ಯಾಂ ಸಗರ್ಭಾಂ ತಾಂ ವಿವರ್ಜಯೇತ್

ಆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ವೃತ್ತದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದರೆ ಅದು ಸ್ತ್ರೀ ಲಕ್ಷಣ; ರೂಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಪುಂಸಕ. ಅದರೊಳಗೆ ವೃತ್ತ ಕಾಣಿಸಿದರೆ ಗರ್ಭವಂತದು ಎಂದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

ಪ್ರತಿಮಾರ್ಥಂ ವನಂ ಗತ್ವಾ ವನಯಾಗಂ ಸಮಾಚರೇತ್। ತತ್ರ ಖಾತ್ವೋಪಲಿಪ್ಯಾಥ ಮಣ್ಡಪೇ ತು ಹರಿಂ ಯಜೇತ್

ಮೂರ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ತೋಡಿ ಲೇಪಿಸಿ, ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.