ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಅಬ್ರವೀದ್ರಾವಣಂ ಕ್ರುದ್ಧಾ ನ ತ್ವಂ ರಾಜಾ ನ ರಕ್ಷಕಃ। ಖರಾದಿಹನ್ತೂ ರಾಮಸ್ಯ ಸೀತಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಹರಸ್ವ ಚ

ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವಳು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು neither ರಾಜನೂ ಅಲ್ಲ, neither ರಕ್ಷಕರೂ ಅಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ರಾಮನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸು.'

ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣರಕ್ತಸ್ಯ ಪಾನಾಜ್ಜೀವಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ। ತಥೇತ್ಯಾಹ ಚ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಾರೀಚಂ ಪ್ರಾಹ ವೈ ವ್ರಜ

'ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯದೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾವಣನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಾರೀಚನಿಗೆ 'ಹೋಗು' ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ಸ್ವರ್ಣಚಿತ್ರಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಕರ್ಷಕಃ। ಸೀತಾಗ್ರೇ ತಾಂ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಅನ್ಯಥಾ ಮರಣಂ ತವ

'ನೀನು ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ತಾರವಿರುವ ಮೃಗನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು; ನಾನು ಸೀತೆಯ ಮುಂದೆ ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಮರಣ ಖಚಿತ.'

ಮಾರೀಚೋ ರಾವಣಂ ಪ್ರಾಹ ರಾಮೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಧನುರ್ಧರಃ। ರಾವಣಾದಪಿ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ರಾಘವಾದಪಿ

ಮಾರೀಚನು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದಿರುವ ರಾಮನು ಸाक्षಾತ್ ಮರಣವೇ; ರಾವಣನಿಂದ ಸಾಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ರಾಮನಿಂದ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ.'

ಅವಶ್ಯಂ ಯದಿ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ವರಂ ರಾಮೋ ನ ರಾವಣಃ। ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾ ಸೀತಾಗ್ರೇ ವ್ಯಚರನ್ಮುಹುಃ

'ನಾನು ಖಂಡಿತ ಸಾಯಲೇ ಬೇಕಾದರೆ ರಾಮನಿಂದ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮೃಗನಾಗಿ ಸೀತೆಯ ಮುಂದೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ಸೀತಯಾ ಪ್ರೇರಿತೋ ರಾಮಃ ಶರೇಣಾಥಾವಧೀಚ್ಚ ತಮ್। ಮ್ರಿಯಮಾಣೋ ಮೃಗಃ ಪ್ರಾಹ ಹಾ ಸೀತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇತಿ ಚ

ಸೀತೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರಾಮನು ಬಾಣದಿಂದ ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಕೊಂದನು; ಸಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಮೃಗ 'ಹಾಯ್ ಸಿತೆ! ಹಾಯ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣ!' ಎಂದು ಕೂಗಿತು.

ಸೌಮಿತ್ರಿಃ ಸೀತಯೋಕ್ತೋಽಥ ವಿರುದ್ಧಂ ರಾಮಮಾಗತಃ। ರಾವಣೋಽಪ್ಯಹರತ್ ಸೀತಾಂ ಹತ್ವಾ ಗೃಧ್ರಂ ಜಟಾಯುಷಮ್

ಆಮೇಲೆ ಸೀತೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸೌಮಿತ್ರಿ ವಿರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾವಣನು ಗಿಡುಗ ಜಟಾಯುವನ್ನು ಕೊಂದು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಜಟಾಯುಷಾ ಸ ಭಿನ್ನಾಙ್ಗಃ ಅಙ್ಕೇನಾದಾಯ ಜಾನಕೀಮ್। ಗತೋ ಲಙ್ಕಾಮಶೋಕಾಖ್ಯೇ ಧಾರಯಾಮಾಸ ಚಾಬ್ರವೀತ್

ಜಟಾಯುವಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಾವಣನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಲಂಕೆಗೆ ಅಶೋಕವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಭವ ಭಾರ್ಯ್ಯಾ ಮಮಾಗ್ರ್ಯಾ ತ್ವಂ ರಾಕ್ಷಸ್ಯೋ ರಕ್ಷ್ಯತಾಮಿಯಮ್ । ರಾಮೋ ಹತ್ವಾ ತು ಮಾರೀಚಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಬ್ರವೀತ್

'ನೀನು ನನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಹೆಂಡತಿಯಾಗು; ಈ ರಾಕ್ಷಸಿಯನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.' ರಾಮನು ಮಾರೀಚನನ್ನು ಕೊಂದು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಮಾಯಾಮೃಗೋಽಸೌ ಸೌಮಿತ್ರೇ ಯಥಾ ತ್ವಮಿಹ ಚಾಗತಃ । ತಥಾ ಸೀತಾ ಹೃತಾ ನೂನಂ ನಾಪಶ್ಯತ್ ಸ ಗತೋಽಥ ತಾಮ್

ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಅದು ಮಾಯೆಯ ಮೃಗವಾಗಿತ್ತು. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ಹೋಗುವಾಗ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.

ಶುಶೋಚ ವಿಲಲಾಪಾರ್ತ್ತೋ ಮಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಕ್ಕ ಗತಾಸಿ ವೈ। ಲಕ್ಷ್ಮಣಾಶ್ವಾಸಿತೋ ರಾಮೋ ಮಾರ್ಗಯಾಮಾಸ ಜಾನಕೀಮ್

ರಾಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, 'ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆಯೆ?' ಎಂದು ಪಾಡುಹೇಳಿದನು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ರಾಮನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಟಾಯುಸ್ತಂ ಪ್ರಾಹ ರಾವಣೋ ಹೃತವಾಂಶ್ಚ ತಾಮ್। ಮೃತೋಽಥ ಸಂಸ್ಕೃತಸ್ತೇನ ಕಬನ್ಧಞ್ಚಾವಧೀತ್ತತಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಜಟಾಯು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾವಣನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದನು.' ನಂತರ ಜಟಾಯು ಸತ್ತನು, ರಾಮನು ಅವನಿಗೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಅವನು ಕಬಂಧನನ್ನು ಕೊಂದನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ ರಾಮಃ ಪಸ್ಪಾಸರೋ ಗತ್ವಾ ಶೋಚನ್ ಸ ಶರ್ವರೀಂ ತತಃ। ಹನೂಮತಾ ಸ ಸೂಗ್ನೀವಂ ಮಿತ್ರಞ್ಚಕಾರ ಹ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನು ಹೋಗಿ, ಆ ರಾತ್ರಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಹನುಮಂತನ ಜೊತೆ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ಸಪ್ತ ತಾಲನ್ ವಿನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಶರೇಣೈಕೇನ ಪಶ್ಯತಃ। ಪಾದೇನ ದುನ್ದುಭೇಃ ಕಾಯಞ್ಚಿಕ್ಷೇಪ ದಶಯೋಜನಮ್

ಅವನ ಮುಂದೆ ರಾಮನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಏಳು ತಾಳಗಿಡಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಕಾಲಿನಿಂದ ದುಂದುಭಿಯ ಶರೀರವನ್ನು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ದೂರ ಎಸೆದನು.

ತದ್ರಿಪುಂ ಬಾಲಿನಂ ಹತ್ವಾ ಭ್ರಾತರಂ ವೈರಸಾರಿಣಮ್। ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಂ ಕಪಿರಜ್ಯಞ್ಚ ರುಮಾನ್ತಾರಾಂ ಸಮರ್ಪಯತ್

ಅವನ ಶತ್ರುವಾದ ಬಾಲಿಯನ್ನು, ಅವನ ಶತ್ರು ಸಹೋದರನನ್ನು ಕೊಂದು, ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯ ವಾನರರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ರೂಪೆಯನ್ನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

ಋಷ್ಯಮೂಕೇಹರೀಶಾಯಕಿಷ್ಕಿನ್ಧೇಶೋಽಬ್ರವೀತ್ಸಚ । ಸೀತಾಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಾಶ್ಯಸೇಯದ್ವತ್ ತಥಾ ರಾಮ ಕರೋಮಿತೇ

ಋಷ್ಯಮೂಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವಾನರಾಧಿಪತಿ, ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ರಾಮನಿಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತೇನೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನೀನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.'

ತಛ್ರುತ್ವಾ ಮಾಲ್ಯವತ್ಪೃಷ್ಠೇ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ಚಕಾರಸಃ। ಕಿಷ್ಕಿನ್ಧಾಯಾಞ್ಚ ಸುಗ್ರೀವೋ ಯದಾ ನಾಯಾತಿ ದರ್ಶನಮ್

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಮನು ಮಾಲ್ಯವಂತ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಸುಗ್ರೀವನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಬಂದು ರಾಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ತದಾಽಬ್ರವೀತ್ತಂ ರಾಮೋಕ್ತಂ ಲಕ್ಷಮಣೋ ವ್ರಜ ರಾಘವಮ್। ನ ಸ ಸಙ್ಕುಚಿತಃ ಪನ್ಥಾ ಯೇನ ಬಾಲೀ ಹತೋ ಗತಃ

ಆಗ ರಾಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಘವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಬಾಲಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ.'

ಸಮಯೇ ತಿಷ್ಠ ಸುಗ್ರೀವ ಮಾ ಬಾಲಿಪಥಮನ್ವಗಃ। ಸುಗ್ರೀವ ಆಹ ಸಂಸಕ್ತೋ ಗತಂ ಕಾಲಂ ನ ಬುದ್ಧವಾನ್

'ಸಮಯವನ್ನು ಕಾಯು ಸುಗ್ರೀವ, ಬಾಲಿಯ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಸುಗ್ರೀವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಕಾಲ ಹೋದುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಗತೋ ರಾಮಂ ನತ್ವೋವಾಚ ಹರೀಶ್ವರಃ। ಆನೀತಾ ವಾನರಾಃ ಸರ್ವೇ ಸೀತಾಯಾಶ್ಚ ಗವೇಷಣೇ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸುಗ್ರೀವನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಂದಿಸಿ, ವಾನರಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸೀತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಎಲ್ಲ ವಾನರರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲಾಗಿದೆ.'

ತ್ವನ್ಮತಾತ್ ಪ್ರೇಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ವಿಚಿನ್ವನ್ತು ಚ ಜಾನಕೀಮ್ । ಪೂರ್ವಾದೌ ಮಾಸಮಾಯಾನ್ತು ಮಾಸಾದೂರ್ಧ್ವಂ ನಿಹನ್ಮಿ ತಾನ್

'ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲಿ. ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ; ತಿಂಗಳಾದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ವಾನರಾಃ ಪೂರ್ವಪಶ್ಚಮೋತ್ತರಮಾರ್ಗಗಾಃ। ಜಗ್ಮೂ ರಾಮಂ ಸಸುಗ್ರೀವಮಪಶಯನ್ತಸ್ತು ಜಾನಕೀಮ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ವಾನರರು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು, ಆದರೆ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

ರಾಮಾಙ್ಗುಲೀಯಂ ಸಂಗೃಹ್ಯ ಹನೂಮಾನ್ ವಾನರೈಃ ಸಹ। ದಕ್ಷಿಣೇ ಮಾಗಯಾಮಾಸ ಸುಪ್ರಭಾಯಾ ಗುಹಾನ್ತಿಕೇ

ಹನುಮಂತನು ರಾಮನ ಉಂಗುರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆ ಸುಪ್ರಭಾ ಗುಹೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಮಾಸಾದೂರ್ಧ್ವಞ್ಚ ವಿನ್ಯಸ್ತಾ ಅಪಶ್ಯನ್ತಸ್ತು ಜಾನಕೀಮ್। ಊಚುರ್ವೃಥಾಮರಿಷ್ಯಾಮೋ ಜಟಾಯುರ್ದ್ಧನ್ಯ ಏವ ಸಃ

ಒಂದು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಜಟಾಯು ಮಾತ್ರ ಧನ್ಯನು.'

ಸೀತಾರ್ಥೇ ಯೋಽತ್ಯಜತ್ ಪ್ರಾಣಾನ್ರಾವಣೇನ ಹತೋ ರಣೇ। ತಚ್ಛ್ರು ತ್ವಾ ಪ್ರಾಹ ಸಮ್ಪಾತಿರ್ವಿಹಾಯ ಕಪಿಭಕ್ಷಣಮ್

ಸೀತೆಯಿಗಾಗಿ ಯಾರು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು—ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂಪಾತಿ, ವಾನರರನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಭ್ರಾತಾಽಸೌ ಮೇ ಜಟಾಯುರ್ವೈ ಮಯೋಡ್ಡೀನೋಽರ್ಕಮಣ್ಡಲಮ್। ಅರ್ಕ ತಾಪಾದ್ರಕ್ಷಿತೋಽಗಾದ್ ದಗ್ಧಪಕ್ಷೋಽಹಮಭ್ರಗಃ

'ಅವನೇ ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಜಟಾಯು. ನಾನು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದವರೆಗೆ ಹಾರಿದೆ. ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹೋದಾಗ, ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟು ಆಕಾಶದಿಂದ down ಬಿದ್ದೆ.'

ರಾಮವಾರ್ತ್ತಾಶ್ರವಾತ್ ಪಕ್ಷೌ ಜಾತೌ ಭೂಯೋಽಥ ಜಾನಕೀಮ್। ಪಶ್ಯಾಮ್ಯಶೋಕವನಿಕಾಗತಾಂ ಲಙ್ಕಾಗತಾಂ ಕಿಲ

ರಾಮನ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಆಯಿತು. ಈಗ ನಾನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ, ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಶತಯೋಜನಚವಿಶ್ತೀರ್ಣೇ ಲವಣಾಬ್ಧೌ ತ್ರಿಕೂಟಕೇ। ಜ್ಞಾತ್ವಾ ರಾಮಂ ಸಸುಗ್ರೀವಂ ವಾನರಾಃ ಕಥಯನ್ತು ವೈ

ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದ ತ್ರಿಕೂಟ ಪರ್ವತದ ಬಳಿ, ವಾನರರು ರಾಮನನ್ನೂ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದರು.

ನಾರದ ಉವಾಚ ಸಮ್ಪಾತಿವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹನುಮಾನಙ್ಗದಾದಯಃ। ಅಬ್ಧಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಬ್ರುವಂಸ್ತೇಽಬ್ಧಿಂ ಲಙ್ಘಯೇತ ಕೋ ನು ಜೀವಯೇತ್

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಸಂಪಾತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹನುಮಂತನು, ಅಂಗದನು ಮತ್ತು ಇತರ ವಾನರರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ಬದುಕುವವರು ಯಾರು?' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.