ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಮಯಾ ತತ್ ಕ್ರಿಯತೇ ದೇವ ಯಥಾ ಯತ್ರ ಪವಿತ್ರಕಮ್। ಅವಿಧ್ನಂ ತು ಭವೇದತ್ರ ಕುರು ನಾಥ ಜಯಾವ್ಯಯ

ದೇವಾ, ನಾನು ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವಾಗದೆ, ಜಯ ಮತ್ತು ಅವಿನಾಶವನ್ನು ಕರುಣಿಸು.

ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ತನ್ಮಣ್ಡಲಾಯಾದೌ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಬನ್ಧಯೇನ್ನರಃ। ಓಂ ನಾರಾಯಣಾಯ ವಿದ್ಮಹೇ ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ

ಆ ಮಂಟಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು: ಓಂ, ನಾವು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

ತನ್ನೋ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಚೋದಯಾತ್ ದೇವದೇವಾನುರೂಪತಃ। ಜಾನೂರುನಾಭಿನಾಸಾನ್ತಂ ಪ್ರತಿಮಾಸು ಪವಿತ್ರಕಮ್

ನಮಗೆ ವಿಷ್ಣುವು ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಲಿ, ದೇವದೇವನಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ; ಮೂರಿನಿಂದ ನಾಭಿವರೆಗೆ, ಮೂಗಿನವರೆಗೆ, ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಇಡುತ್ತಾರೆ.

ಪಾದಾನ್ತಾ ವನಮಾಲಾ ಸ್ಯಾದಷ್ಟೋತ್ತರಸಹಸ್ರತಃ । ಮಾಲಾಂ ತು ಕಲ್ಪಸಾಧ್ಯಾಂ ವಾ ದ್ವಿಗುಣಂ ಷೋಡಶಾಙ್ಗುಲಾಮ್

ಹಾರವು ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ತಲುಪಬೇಕು, ಅಥವಾ ಸಾವಿರ ಎಂಟುಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವನಮಾಲೆಯಿರಬಹುದು; ಅಥವಾ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ತಯಾರಿಸಿದ ಹಾರವು ಎರಡು ಪಟ್ಟು, ಹದಿನಾರು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬಹುದು.

ಕರ್ಣಿಕಾ ಕೇಶರಂ ಪತ್ರಂ ಮನ್ತ್ರಾದ್ಯಂ ಮಣ್ಡಲಾನ್ತಕಮ್। ಮಣ್ಡಲಾಙ್ಗುಲಮಾತ್ರೈಕಚಕ್ರಾಬ್ಜಾದ್ಯೌ ಪವಿತ್ರಕಮ್

ಮಧ್ಯಭಾಗ, ಕೇಶರ, ಎಲೆ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ವೃತ್ತದ ಅಂತ್ಯ; ಪವಿತ್ರವು ಒಂದು ಚಕ್ರದ ಕಮಲದಂತೆ, ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವಿರುತ್ತದೆ.

ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇಽಙ್ಗುಲಮಾನೇನ ಆತ್ಮನಃ ಸಪ್ತವಿಂಶತಿಃ। ಆಚಾರ್ಯ್ಯಾಣಾಂ ಚ ಸೂತ್ರಾಣಿ ಪಿತೃಮಾತ್ರಾದಿಪುಸ್ತಕೇ

ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಂತ ಬೆರಳಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಇರಬೇಕು; ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ, ಪಿತೃಮಾತೃಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಗ್ಗಗಳ ವಿವರ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದೆ.

ನಾಭ್ಯನ್ತಂ ದ್ವಾದಶಗ್ರನ್ಥಿಂ ತಥಾ ಗನ್ಧಪವಿತ್ರಕೇ। ದ್ವ್ಯಙ್ಗುಲಾತ್ ಕಲ್ಪನಾದೌ ದ್ವಿರ್ಮಾಲಾ ಚಾಷ್ಟೋತ್ತರಂ ಶತಮ್

ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಗುಂಡಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗಂಧ ಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು, ಎರಡು ಹಾರಗಳು ಎಂಟು ತೊಂಬತ್ತು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಥವಾರ್ಕಚತುರ್ವಿಂಶಷಟ್ತ್ರಿಂಶನ್ಮಾಲಿಕಾ ದ್ವಿಜಃ। ಅನಾಮಾಮಧ್ಯಮಾಙ್ಗುಷ್ಠೈರ್ಮನ್ದಾದ್ಯೈಃ ಮಾಲಿಕಾರ್ಥಿಭಿಃ

ಅಥವಾ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಮೂವತ್ತಾರು ಹಾರವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ಅನಾಮಿಕಾ, ಮಧ್ಯಮಾ ಮತ್ತು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ, ಹಾರವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕನಿಷ್ಠಾ ದೌ ದ್ವಾದಶ ವಾ ಗ್ರನ್ಥಯಃ ಸ್ಯುಃ ಪವಿತ್ರಕೇ। ರವೇಃ ಕುಮ್ಭಹುತಾಶಾದೇಃ ಸಮ್ಭವೇ ವಿಷ್ಣುವನ್ಮತಮ್

ಕನಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಪಕ್ಕದ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ಗುಂಡಿಗಳು ಪವಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು; ಸೂರ್ಯ, ಕುಂಭ, ಅಗ್ನಿ ಇವುಗಳಿಗೆ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇದು.

ಪೀಠಸ್ಯ ಪೀಠಮಾನಂ ಸ್ಯಾನ್ಮೇಖಲಾನ್ತೇ ಚ ಕುಣ್ಡಕೇ। ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸೂತ್ರಗ್ರನ್ಥಿಃ ಪರಿಚಾರೇಥ ವೈಷ್ಣವೇ

ಪೀಠದ ಪ್ರಮಾಣವು ಮೆಖಲೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕುಂಡದ ಬಳಿ ಇರಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹಗ್ಗ ಮತ್ತು ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ವೈಷ್ಣವ ಸೇವಕರಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸೂತ್ರಾಣಿ ವಾ ಸಪ್ತದಶ ಸೂತ್ರೇಣ ತ್ರಿವಿಭಕ್ತಕೇ । ರೋಚನಾಗುರುಕರ್ಪೂರಹರಿದ್ರಾಕುಙ್ಕುಮಾದಿಭಿಃ

ಅಥವಾ ಹದಿನೇಳು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು, ಒಂದು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಮೂರು ಭಾಗವಾಗಿ ಮಾಡಿ; ರೋಚನಾ, ಅಗರು, ಕರ್ಪೂರ, ಅರಿಶಿನ, ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು.

ರಞ್ಜಯೇಚ್ಚನ್ದನಾದ್ಯೈರ್ವಾ ಸ್ನಾನಸನ್ಧ್ಯಾದಿಕೃನ್ನರಃ। ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ಯಾಗಗೃಹೇ ಭಗವಂತಂ ಹರಿಂ ಯಜೇತ್

ಒಬ್ಬನು ಚಂದನ ಮತ್ತು ಇತರ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಸ್ನಾನ, ಸಂಧ್ಯಾ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹದಿನೊಂದನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಗಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಸಮಸ್ತಪರಿವಾರಾಯ ಬಲಿಂ ಪೀಠೇ ಸಮರ್ಚಯೇತ್। ಕ್ಷೌಂ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲಾಯ ದ್ವಾರಾನ್ತೇ ದ್ವಾರೋಪರಿ ತಥಾ ಶ್ರಿಯಮ್

ಎಲ್ಲಾ ಪರಿವಾರಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಹೀಗೆಯೇ ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೆ ಧನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಧಾತ್ರೇ ದಕ್ಷೇ ವಿಧಾತ್ರೇ ಚ ಗಙ್ಗಾಞ್ಚ ಯಮುನಾಂ ತಥಾ। ಶಙ್ಖಪದ್ಮನಿಧೀ ಪೂಜ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ವಾಸ್ತ್ವಪಸಾರಣಮ್

ಧಾತೃ, ದಕ್ಷ, ವಿಧಾತೃ, ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ, ಶಂಖ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಮನೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರಾಧಿದೈವತಂ ಪಾದಯುಗ್ಮಮಧ್ಯಗತಂ ಸ್ಮರೇತ್। ಶುದ್ಧಞ್ಚ ರಸತನ್ಮಾತ್ರಂ ಪ್ರವಿಲಿಪ್ಯಾಥ ಸಂಹರೇತ್

ಪಾದಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅಧಿದೇವತೆಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ರಸತತ್ವವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು.

ಚತುರ್ಭಶ್ಚ ತದುದ್ಘಾತೈಃ ಶುದ್ಧಂ ತದ್ರಸಮಾತ್ರಕಮ್। ಸಂಹರೇದ್ರೂಪತನ್ಮಾತ್ರೈ ರೂಪಮಾತ್ರೇ ಚ ಸಂಹರೇನ್

ನಾಲ್ಕು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ರಸತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು; ರೂಪತತ್ವಗಳ ಮೂಲಕ ರೂಪತತ್ವವನ್ನೂ ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು.

ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಪೂತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ। ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಸ್ಪರ್ಶತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ ।. ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಶಬ್ದತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ । ಇತಿ ತ್ರಿಭಿಸ್ತದುದ್ಘಾತೈಸ್ತ್ರಿಕೋಣಂ ವಹ್ನಿಮಣ್ಡಲಮ್। ನಾಭಿಕಣ್ಠಮಧ್ಯಗತಂ ರಕ್ತಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕಲಾಞ್ಛಿತಮ್

ಧ್ಯಾತ್ವಾನಲಾಧಿದೈವನ್ತಚ್ಛುದ್ಧಂ ಸ್ಪರ್ಶೇ ಲಯಂ ನಯೇತ್। ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಸ್ಪರ್ಶತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ। ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಶಬ್ದತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ

ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಧಿದೇವತೆಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಪರ್ಶತತ್ವವನ್ನು ಲಯಗೊಳಿಸಬೇಕು; 'ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ' ಎಂದು ಸ್ಪರ್ಶತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ; 'ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ' ಎಂದು ಶಬ್ದತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ.

ದ್ವಿರುದ್‌ಘಾತೈರ್ಧೂಮ್ರವರ್ಣಂ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಛುದ್ಧೇನ್ದುಲಾಞ್ಛಿತಮ್। ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರಂ ಶಬ್ದಮಾತ್ರೈಃ ಸಂಹರೇದ್ಧ್ಯಾನಯೋಗತಃ

ಎರಡು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಧೂಮವರ್ಣದ, ಶುದ್ಧಚಂದ್ರಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಸ್ಪರ್ಶತತ್ವ ಮತ್ತು ಶಬ್ದತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು.

ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ ಶಬ್ದತನ್ಮಾತ್ರಂ ಸಂಹರಾಮಿ ನಮಃ। ಏಕೋದ್ಘಾತೇನ ಚಾಕಾಶಂ ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕಸನ್ನಿಭಮ್। ನಾಸಾಪುಟಶಿಖಾನ್ತಸ್ಥಮಾಕಾಶಾಮುಪಸಂಹರೇತ್

'ಓಂ ಹ್ರೌಂ ಹಃ ಫಟ್ ಹ್ರೂಂ' ಎಂದು ಶಬ್ದತತ್ವವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಒಂದು ಹಿಂಪಡೆಯುವ ಕ್ರಮದಿಂದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಇರುವ ಆಕಾಶವನ್ನು, ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕು.

ಶೋಷಣಾದ್ಯೈರ್ದ್ದೇಶುದ್ಧಿಂ ಕುರ್ಯಾದೇವಂ ಕ್ರಮಾತ್ತಃ। ಶುಷ್ಕಂ ಕಲೇವರಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಪಾದಾದ್ಯಞ್ಚ ಶಿಖಾನ್ತಕಮ್

ಒಣಗಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಪಾದದಿಂದ ಶಿರಚೂಡದವರೆಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಒಣವಾದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಯಂ ಬೀಜೇನ ವಂ ಬೀಜೇನ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಮಾಯುತಮ್ । ದೇಹಂ ರಮಿತ್ಯನೇನೈವ ಬ್ರಹ್ಮರನ್ಧ್ರಾದ್ವಿನಿರ್ಗತಮ್

'ಯಂ' ಮತ್ತು 'ವಂ' ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಈ ಕ್ರಮದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಬಿನ್ದುನ್ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಚಾಮೃತಸ್ಯ ತೇನ ಭಸ್ಮ ಕಲೇವರಮ್। ಸಮ್ಪ್ಲಾವಯೇಲ್ಲಮಿತ್ಯಸ್ಮಾತ್ ದೇಹಂ ಸಮ್ಪಾದ್ಯ ದಿವ್ಯಕಮ್

ಬಿಂದುವನ್ನು ಅಮೃತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಈ ಕ್ರಮದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ದಿವ್ಯವಾಗಿಸಬೇಕು.

ನ್ಯಾಸಂ ಕೃತ್ವಾ ಕರೇ ದೇಹೇ ಮಾನಸಂ ಯಾಗಮಾಚರೇತ್। ವಿಷ್ಣುಂ ಸಾಙ್ಗಂ ಹೃದಿ ಪದ್ಮೇ ಮಾನಸೈಃ ಕುಸುಮಾದಿಭಿ

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹೃದಯದ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅವನ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ದೇವೇಶಮ್ಪ್ರಾರ್ಚ್ಚಯೇದ್ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಮ್। ಸ್ವಾಗತಂ ದೇವದೇವೇಶ ಸನ್ನಿಧೌ ಭವ ಕೇಶವ

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು: 'ಸ್ವಾಗತ, ದೇವದೇವೇಶ, ಕೇಶವ, ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಧಾನವಾಗು' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

ಗೃಹಾಣ ಮಾನಸೀಂ ಪೂಜಾಂ ಯಥಾರ್ಥಂ ಪರಿಭಾವಿತಾಮ್। ಆಧಾರಶಕ್ತಿಃ ಕೂರ್ಮಾಥ ಪೂಜ್ಯೋನನ್ತೋ ಮಹೀ ತತಃ

ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಆಧಾರಶಕ್ತಿಯು ಕೂರ್ಮ, ನಂತರ ಅನಂತನನ್ನು, ನಂತರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮಧ್ಯೇಗ್ನ್ಯಾದೌ ಚ ಧರ್ಮಾದ್ಯಾ ಅಧರ್ಮಾದೀನ್ದ್ರಮುಖ್ಯಗಮ್ । ಸತ್ತ್ವಾದಿ ಮಧ್ಯೇ ಪದ್ಮಞ್ಚ ಮಾಯಾವಿದ್ಯಾಖ್ಯತತ್ತ್ವಕೇ

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಅಧರ್ಮಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಮುಖ್ಯನು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮವಿದ್ದು, ಮಾಯಾ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವಗಳಿವೆ.