ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಕೈಕೇಯ್ಯಾಂ ಭರತಃ ಪುತ್ರಃ ಸುಮಿತ್ರಾಯಾಞ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ। ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಋಷ್ಯಶ್ರೃಙ್ಗೇಣ ತಾಸು ಸನ್ದತ್ತಪಾಯಸಾತ್

ಕೈಕೆಯಿಗೆ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಭರತನೂ, ಸುಮಿತ್ರೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೂ ಹುಟ್ಟಿದರು; ಶತ್ರುಘ್ನನೂ ಕೂಡ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪಾಯಸದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಪ್ರಾಶಿತಾದ್ಯಜ್ಞಸಂಸಿದ್ಧಾದ್ರಾದ್ರಾಮಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಸಮಾಃ ಪಿತುಃ। ಯಜ್ಞವಿಧ್ನವಿನಾಶಾಯ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾರ್ಥಿತೋ ನೃಪಃ

ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ನಂತರ, ರಾಮನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಆ ಪುತ್ರರು ತಂದೆಯೊಡನೆ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದರು; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ರಾಮಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಮುನಿನಾ ಸಹ। ರಾಮೋ ಗತೋಽಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಶಿಕ್ಷಿತಸ್ತಾಡಕಾನ್ತಕೃತ

ಅವನು ರಾಮನನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಮತ್ತು ಮುನಿಯೊಡನೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ರಾಮನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತು, ತಾಡಕೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಮಾರೀಚಂ ಮಾನವಾಸ್ತ್ರೇಣ ಮೋಹಿತಂ ದೂರತೋಽನಯತ್। ಸುಬಾಹುಂ ಯಜ್ಞಹನ್ತಾರಂ ಸಬಲಞ್ಚಾವಧೀದ್ ಬಲೀ

ರಾಮನು ಮಾನವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ದೂರದಿಂದ ಮಾರೀಚನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು; ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸುಬಾಹುವನ್ನು ಅವನ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಕೊಂದನು.

ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮನಿವಾಸೀ ಚ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾದಿಭಿಃ ಸಹ। ಗತಃ ಕ್ರತುಂ ಮೈಥಿಲಸ್ಯ ದ್ರಷ್ಟುಞ್ಚಾಪಂಸಹಾನುಜಃ

ಸಿದ್ಧಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರೊಡನೆ ವಾಸಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನೊಡನೆ ಮಿಥಿಲಾಧಿಪತಿಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೋಡಲು ಹಾಗೂ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಶತಾನನ್ದನಿಮಿತ್ತೇನ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪ್ರಭಾವತಃ। ರಾಮಾಯ ಕಥಿತೋ ರಾಜ್ಞಾ ಸಮುನಿಃ ಪೂಜಿತಃ ಕ್ರತೌ

ಶತಾನಂದನ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಮುನಿಯು ರಾಜನಿಗೆ ರಾಮನಿಗೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಧನುರಾಪೂರಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ ಸ ಬಭಞ್ಜ ತತ್ । ವೀರ್ಯಶುಲ್ಕಞ್ಚ ಜನಕಃ ಸೀತಾಂ ಕನ್ಯಾನ್ತ್ವಯೋನಿಜಾಮ್

ರಾಮನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು ಮುರಿದನು; ಜನಕನು ಶೌರ್ಯಪರೀಕ್ಷೆಯ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ದದೌ ರಾಮಾಯ ರಾಮೋಽಪಿ ಪಿತ್ರಾದೌ ಹಿ ಸಮಾಗತೇ। ಉಪಯೇಮೇ ಜಾನಕೀನ್ತಾಮುರ್ಮಿಲಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ತಥಾ

ಅವನು ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ತಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೂಡಿಕೊಂಡಾಗ, ರಾಮನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾದನು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೂಡ ಊರ್ಮಿಳೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಪಡೆದನು.

ಶ್ರುತಕೀರ್ತ್ತಿಂ ಮಾಣ್ಡವೀಞ್ಚ ಕುಶಧ್ವಜಸುತೇ ತಥಾ। ಜನಕಸ್ಯಾನುಜಸ್ಯೈತೇ ಶತ್ರುಘ್ನಭರತಾವುಭೌ

ಶ್ರುತಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾಣ್ಡವಿಯೆಂಬ ಕುಶಧ್ವಜನ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು, ಜನಕನ ತಮ್ಮನ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು, ಶತ್ರುಘ್ನ ಮತ್ತು ಭರತ ಇಬ್ಬರೂ ವಿವಾಹವಾದರು.

ಕನ್ಯೇ ದ್ವೇ ಉಪಯೇಮಾತೇ ಜನಕೇನ ಸುಪೂಜಿತಃ। ರಾಮೋಽಗಾತ್ಸವಶಿಷ್ಠಾದ್ಯೈರ್ಜಾಮದಗನ್ಯಂ ವಿಜಿತ್ಯ ಚ

ಆ ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿಯರನ್ನು ಅವರು ವಿವಾಹವಾದರು; ಜನಕನು ಅವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಿಸಿದನು; ರಾಮನು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ವಶಿಷ್ಠಾದಿಗಳೊಡನೆ ಹೊರಟನು.

ನಾರದ ಉವಾಚ ರಾಮೋ ವಶಿಷ್ಠಂ ಮಾತೄಶ್ಚ ನತ್ವಾಽತ್ರಿಞ್ಚ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಸಃ। ಅನಸೂಯಾಞ್ಚ ತತ್ಪತ್ನೀಂ ಶರಭಙ್ಗಂ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣಕಮ್

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಮನು ವಶಿಷ್ಠನಿಗೆ, ತನ್ನ ತಾಯಂದಿರಿಗೆ, ಅತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅನಸೂಯೆಯಾದ ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ, ಶರಭಂಗ ಮತ್ತು ಸುತೀಕ್ಷ್ಣನಿಗೂ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಅಗಸ್ತ್ಯ ಭ್ರಾತರಂ ನತ್ವಾ ಅಗಸ್ತ್ಯನ್ತತ್ಪ್ರಸಾದತಃ। ಧನುಃ ಖಙ್ಗಞ್ಚ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ದಣ್ಡಕಾರಣ್ಯಮಾಗತಃ

ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ದಂಡಕ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಜನಸ್ಥಾನೇ ಪಞ್ಚವಟ್ಯಾಂ ಸ್ಥಿತೋ ಗೋದಾವರೀಂ ತಟೇ। ತತ್ರ ಸೂರ್ಪಣಖಾಯಾತಾ ಭಕ್ಷಿತುಂ ತಾನ್ ಭಯಙ್ಕರೀ

ಜನಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಪಂಚವಟಿಯಲ್ಲಿ, ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಯಾನಕವಾದ ಶೂರ್ಪಣಖೆ ಅವರನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಂತು.

ರಾಮಂ ಸುರೂಪಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾ ಕಾಮಿನೀ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಸ್ಮಾತ್ಸಮಾಯಾತೋ ಭರ್ತ್ತಾ ಮೇ ಭವ ಚಾರ್ಥಿತಃ

ರಾಮನನ್ನು ಸುಂದರನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಆ ಕಾಮಿನಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದೆ? ನನ್ನ ಮನವಿ ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಗಂಡನಾಗು.'

ಏತೌ ಚ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಸಮುದ್ಯತಾ । ತಸ್ಯಾ ನಾಸಾಞ್ಚ ಕರ್ಣೌ ಚ ರಾಮೋಕ್ತೋ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋಽಚ್ಛಿನತ್

'ಈ ಇಬ್ಬರನ್ನು ನಾನು ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಅವರತ್ತ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಳು; ಆದರೆ ರಾಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಅವಳ ಮೂಗು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ರಕ್ತಂ ಕ್ಷರನ್ತೀ ಪ್ರಯಯೌ ಖರಂ ಭ್ರಾತರಮಬ್ರವೀತ್। ಮರೀಷ್ಯಾಮಿ ವಿನಾಸಾಽಹಂ ಖರ ಜೀವಾಮಿ ವೈ ತದಾ

ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಅವಳು ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ಖರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಖರಾ, ನನಗೆ ಮೂಗು ಇಲ್ಲದೆ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತೇನೆ; ಹೀಗೆ ಬದುಕುವುದು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'

ರಾಮಸ್ಯ ಭಾರ್ಯ್ಯಾ ಸೀತಾಽಸೌ ತಸ್ಯಾಸೀಲ್ಲಕ್ಷ್ಮಣೋಽನುಜಃ। ತೇಷಾಂ ಯದ್ರುಧಿರಂ ಸೋಷ್ಣಂ ಪಾಯಯಿಷ್ಯಸಿ ಮಾಂ ಯದಿ

'ರಾಮನ ಪತ್ನಿ ಸೀತೆ, ಅವನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು; ಅವರ ಬಿಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ನನಗೆ ಕುಡಿಯಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಬದುಕುತ್ತೇನೆ.'

ಖರಸ್ತಥೇತಿ ತಾಮುಕ್ತ್ವಾ ಯತುರ್ದೃಶಸಹಸ್ತ್ರಕೈಃ। ರಕ್ಷಸಾಂ ದೂಷಣೇನಾಗಾದ್ಯೋದ್ಧು ತ್ರಿಶಿರಸಾ ಸಹ

'ಹೌದು' ಎಂದು ಖರನು ಹೇಳಿ, ಸಾವಿರಾರು ಭಯಾನಕ ಕಣ್ಣುಗಳ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ, ದೂಷಣ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶಿರರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ರಾಮಂ ರಾಮೋಽಪಿ ಯುಯುಧೇ ಶರೈರ್ವಿವ್ಯಾಧ ರಾಕ್ಷಸಾನ್। ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥಪಾದಾತಂ ಬಲಂ ನಿನ್ಯೇ ಯಮಕ್ಷಯಮ್

ರಾಮನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು; ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಿನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದನು.

ತ್ರಿಶೀರ್ಷಾಣಂ ಖರಂ ರೌದ್ರಂ ಯುಧ್ಯನ್ತಞ್ಚೌವ ದೂಷಣಮ್। ಯಯೌ ಸೂರ್ಪಣಖಾ ಲಙ್ಕಾಂ ರಾವಣಾಗ್ರೇಪತದ್ ಭುವಿ

ತ್ರಿಶಿರ, ಭಯಾನಕ ಖರ ಮತ್ತು ದೂಷಣ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶೂರ್ಪಣಖೆ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ರಾವಣನ ಮುಂದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಅಬ್ರವೀದ್ರಾವಣಂ ಕ್ರುದ್ಧಾ ನ ತ್ವಂ ರಾಜಾ ನ ರಕ್ಷಕಃ। ಖರಾದಿಹನ್ತೂ ರಾಮಸ್ಯ ಸೀತಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಹರಸ್ವ ಚ

ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವಳು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು neither ರಾಜನೂ ಅಲ್ಲ, neither ರಕ್ಷಕರೂ ಅಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ರಾಮನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸು.'

ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣರಕ್ತಸ್ಯ ಪಾನಾಜ್ಜೀವಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ। ತಥೇತ್ಯಾಹ ಚ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಾರೀಚಂ ಪ್ರಾಹ ವೈ ವ್ರಜ

'ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯದೆ ನಾನು ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾವಣನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಾರೀಚನಿಗೆ 'ಹೋಗು' ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.

ಸ್ವರ್ಣಚಿತ್ರಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣಕರ್ಷಕಃ। ಸೀತಾಗ್ರೇ ತಾಂ ಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಅನ್ಯಥಾ ಮರಣಂ ತವ

'ನೀನು ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ತಾರವಿರುವ ಮೃಗನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು; ನಾನು ಸೀತೆಯ ಮುಂದೆ ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಮರಣ ಖಚಿತ.'

ಮಾರೀಚೋ ರಾವಣಂ ಪ್ರಾಹ ರಾಮೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಧನುರ್ಧರಃ। ರಾವಣಾದಪಿ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ರಾಘವಾದಪಿ

ಮಾರೀಚನು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದಿರುವ ರಾಮನು ಸाक्षಾತ್ ಮರಣವೇ; ರಾವಣನಿಂದ ಸಾಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ರಾಮನಿಂದ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ.'

ಅವಶ್ಯಂ ಯದಿ ಮರ್ತ್ತವ್ಯಂ ವರಂ ರಾಮೋ ನ ರಾವಣಃ। ಇತಿ ಮತ್ವಾ ಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾ ಸೀತಾಗ್ರೇ ವ್ಯಚರನ್ಮುಹುಃ

'ನಾನು ಖಂಡಿತ ಸಾಯಲೇ ಬೇಕಾದರೆ ರಾಮನಿಂದ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮೃಗನಾಗಿ ಸೀತೆಯ ಮುಂದೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

ಸೀತಯಾ ಪ್ರೇರಿತೋ ರಾಮಃ ಶರೇಣಾಥಾವಧೀಚ್ಚ ತಮ್। ಮ್ರಿಯಮಾಣೋ ಮೃಗಃ ಪ್ರಾಹ ಹಾ ಸೀತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇತಿ ಚ

ಸೀತೆಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ರಾಮನು ಬಾಣದಿಂದ ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಕೊಂದನು; ಸಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಆ ಮೃಗ 'ಹಾಯ್ ಸಿತೆ! ಹಾಯ್ ಲಕ್ಷ್ಮಣ!' ಎಂದು ಕೂಗಿತು.

ಸೌಮಿತ್ರಿಃ ಸೀತಯೋಕ್ತೋಽಥ ವಿರುದ್ಧಂ ರಾಮಮಾಗತಃ। ರಾವಣೋಽಪ್ಯಹರತ್ ಸೀತಾಂ ಹತ್ವಾ ಗೃಧ್ರಂ ಜಟಾಯುಷಮ್

ಆಮೇಲೆ ಸೀತೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸೌಮಿತ್ರಿ ವಿರಹದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾವಣನು ಗಿಡುಗ ಜಟಾಯುವನ್ನು ಕೊಂದು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಜಟಾಯುಷಾ ಸ ಭಿನ್ನಾಙ್ಗಃ ಅಙ್ಕೇನಾದಾಯ ಜಾನಕೀಮ್। ಗತೋ ಲಙ್ಕಾಮಶೋಕಾಖ್ಯೇ ಧಾರಯಾಮಾಸ ಚಾಬ್ರವೀತ್

ಜಟಾಯುವಿನಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಾವಣನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಲಂಕೆಗೆ ಅಶೋಕವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಭವ ಭಾರ್ಯ್ಯಾ ಮಮಾಗ್ರ್ಯಾ ತ್ವಂ ರಾಕ್ಷಸ್ಯೋ ರಕ್ಷ್ಯತಾಮಿಯಮ್ । ರಾಮೋ ಹತ್ವಾ ತು ಮಾರೀಚಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮಬ್ರವೀತ್

'ನೀನು ನನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಹೆಂಡತಿಯಾಗು; ಈ ರಾಕ್ಷಸಿಯನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಯಲು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.' ರಾಮನು ಮಾರೀಚನನ್ನು ಕೊಂದು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.