ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಕಾರಕೇ ಕರ್ತ್ತರಿ ಚ ಸಾ ಸಮ್ಪ್ರದಾನೇ ಚತುರ್ಥ್ಯಪಿ । ಯಸ್ಮೈ ದಿತ್ಸಾ ಧಾರಯತೇ ಸಮ್ಪ್ರದಾನಂ ತದೀರಿತಂ ।। ೩೫೧.

ಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ನಾಲ್ಕನೇ ವಿಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ; ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಉದ್ದೇಶವಿದೆಯೋ ಅವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣ ಎಂದು ಹೆಸರಿದೆ.

ಅಪಾದಾನಂ ಯತೋಽಪೈತಿ ಆದತ್ತೇ ಚ ಭಯಂ ಯತಃ । ಅಪಾದಾನೇ ಪಞ್ಚಮೀ ಸ್ಯಾತ್ ಸ್ವಸ್ವಾಮ್ಯಾದೌ ಚ ಷಷ್ಠ್ಯಪಿ ।। ೩೫೧.

ಯಾವುದರಿಂದ ಏನಾದರೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಭಯವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಅದು ಅಪಾದಾನ; ಅಪಾದಾನದಲ್ಲಿ ಐದನೇ ವಿಭಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಆರನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಧಾರೋ ಯೋಽಧಿಕರಣಂ ವಿಭಕ್ತಿಸ್ತತ್ರ ಸಪ್ತಮೀ । ಏಕಾರ್ಥೇ ಚೈಕವಚನಂ ದ್ವ್ಯರ್ಥೇ ದ್ವಿವಚನಂ ಭವೇತ್ ।। ೩೫೧.

ಆಧಾರ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ವಿಭಕ್ತಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂದರಿಗಾಗಿ ಏಕವಚನ, ಎರಡರಿಗಾಗಿ ದ್ವಿವಚನ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬಹುಷು ಬಹುವಚನಂ ಸಿದ್ಧರೂಪಾಣ್ಯಥೋ ವದೇ । ವೃಕ್ಷಃ ಸೂರ್ಯ್ಯೋಽಮಬುವಾಹೋಽರ್ಕ ಹೇರವೇ ಹೇದ್ವಿಜಾತಯಃ ।। ೩೫೧.

ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಬಹುವಚನ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಈಗ ಸ್ಥಿರವಾದ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವೃಕ್ಷಃ, ಸೂರ್ಯಃ, ಅಂಬುವಾಹಃ, ಅರ್ಕ, ಹೇ ರವೇ, ಹೇ ದ್ವಿಜಾತಯಃ.

ವಿಪ್ರೌ ಗಜಾನ್ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ಯಮಾಬ್ಯಾಮನಲೈಃ ಕೃತಂ । ರಾಮಾಯ ಮುನಿವರ್ಯ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ಕೇಭ್ಯೋ ಧರ್ಮ್ಮಾತ್ ಹರೌ ರತಿಃ ।। ೩೫೧.

ವಿಪ್ರೌ, ಗಜಗಳಿಂದ, ಮಹೇಂದ್ರನಿಂದ, ಯಮರಿಂದ, ಅನಲರಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ರಾಮನಿಗೆ, ಮುನಿವರ್ಯರಿಂದ, ಯಾರಿಂದ, ಧರ್ಮದಿಂದ, ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ.

ಶರಾಬ್ಯಾಂ ಪುಸ್ತಕೇಭ್ಯಶ್ಚ ಅರ್ಥಸ್ಯೇಶ್ವರಯೋರ್ಗತಿಃ । ಬಾಲಾನಾಂ ಸಜ್ಜನೇ ಪ್ರೀತಿರ್ಹಂಸಯೋಃ ಕಮಲೇಷು ಚ ।। ೩೫೧.

ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ, ಅರ್ಥವು ಈಶ್ವರರಿಗೆ ಹೋಗುವುದು; ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಜ್ಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ, ಹಂಸಗಳಿಗೆ ಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ.

ಏವಂ ಕಾಮಮಹೇಶಾದ್ಯಾಃ ಶಬ್ದಾ ಜ್ಞೇಯಾಶ್ಚ ವೃಕ್ಷವತ್ । ಸರ್ವೇ ವಿಶ್ವೇ ಚ ಸರ್ವಸ್ಮೈ ಸರ್ವಸ್ಮಾತ್ಕತರೋ ಮತಃ ।। ೩೫೧.

ಈ ರೀತಿ ಕಾಮ, ಮಹೇಶ ಮತ್ತು ಇತರ ಪದಗಳನ್ನು ವೃಕ್ಷದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಎಲ್ಲರೂ, ವಿಶ್ವ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲರಿಂದ, ಯಾವುದು ಯಾವುದು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸ್ವಞ್ಚ ವಿಶ್ವಸ್ಮಿನ್ ಶೇಷಂ ರೂಪಞ್ಚ ವೃಕ್ಷವತ್ । ಏವಞ್ಚೋಭಯಕತರಕತಮಾನ್ಯತರಾದಯಃ ।। ೩೫೧.

ಎಲ್ಲರದು, ಸ್ವಂತದು, ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಉಳಿದ ರೂಪಗಳು ವೃಕ್ಷದಂತೆ; ಇದೇ ರೀತಿ, ಇಬ್ಬರೂ, ಯಾವುದಾದರೂ, ಯಾವುದು ಬೇಕಾದರೂ, ಇಂತಹ ರೂಪಗಳು.

ಪೂರ್ವ್ವೇ ಪೂರ್ವ್ವಾಶ್ಚ ಪೂರ್ವಸ್ಮೈ ಪೂರ್ವಸ್ಮಾತ್ ಸುಸಮಾಗತಃ । ಪೂರ್ವ್ವೋ ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಪೂರ್ವಸ್ಮಿನ್ ಶೇಷರೂಪನ್ತು ಸರ್ವವತ್ ।। ೩೫೧.

ಹಿಂದಿನವರು, ಹಿಂದಿನವುಗಳು, ಹಿಂದಿನವರಿಗೆ, ಹಿಂದಿನಿಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸೇರಿರುವುದು; ಹಿಂದಿನದು, ಹಿಂದಿನ ಬುದ್ಧಿ, ಉಳಿದ ರೂಪಗಳು ಎಲ್ಲರದಂತೆ.

ಏವಂ ಪರವರಾದ್ಯಾಶ್ಚ ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರಕಾನ್ತರಾಃ । ಅಪರಱಶ್ಚಾಧರೋ ನೇಮಾಃ ಪ್ರಥಮಾಃ ಪ್ರಥಮೇಽರ್ಕವತ್ ।। ೩೫೧.

ಇದೇ ರೀತಿ ಪರ, ಅವರ ಮತ್ತು ಇತರ ಪದಗಳು, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರ, ಒಳಗಿನವುಗಳು; ಅಪರ, ಅಧರ ಮತ್ತು ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಪ್ರಥಮಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರ್ಕದಂತೆ.

ಏವಂ ಚರಮಾಯತಯಾ ಅಲ್ಪಾರ್ದ್ಧಾ ನೇಮಆದಯಃ । ದ್ವಿತೀಯಸ್ಮೈ ದ್ವಿತೀಯಾಯ ದ್ವಿತೀಯಸ್ಮಾತ್ ದ್ವಿತೀಯಕಾತ್ ।। ೩೫೧.

ಇದೇ ರೀತಿ ಚರಮ, ಅಲ್ಪ, ಅರ್ಧ ಮತ್ತು ಇವುಗಳೂ ಸಹ; ದ್ವಿತೀಯನಿಗೆ, ದ್ವಿತೀಯಕ್ಕಾಗಿ, ದ್ವಿತೀಯದಿಂದ, ದ್ವಿತೀಯದದು.

ದ್ವಿತೀಯಸ್ಮಿನ್ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ತೃತೀಯಶ್ಚ ತಥಾಽರ್ಕ್ಕವತ್ । ಸೋಮಪಾಃ ಸೋಮಪೌ ಜ್ಞೇಯೌಸೋಮಪಾಃ ಸೋಮಪಾಂ ಬ್ರಜ ।। ೩೫೧.

ದ್ವಿತೀಯನಲ್ಲಿ, ದ್ವಿತೀಯ ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ತೃತೀಯವೂ ಅರ್ಕದಂತೆ; ಸೋಮಪಾಃ, ಸೋಮಪೌ ಎಂಬುವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಸೋಮಪಾಃ, ಸೋಮಪಾಂಗೆ ಹೋಗು.

ಕೀಲಾಲಪೌ ಸೋಮಪಶ್ಚ ಸೋಮಪಾ ಸೋಮಪೇ ದದ । ಸೋಮಪಾಭ್ಯಾಂ ಸೋಮಪಾಭ್ಯಃ ಸೋಮಪಃ ಸೋಮಪೋಃ ಕುಲಂ ।। ೩೫೧.

ಕೀಲಾಲಪೌ, ಸೋಮಪಶ್ಚ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾ, ಸೋಮಪೆಗೆ ಕೊಡು; ಇಬ್ಬರು ಸೋಮಪಾದಿಂದ, ಸೋಮಪಾಗೆ, ಸೋಮಪಾದದು, ಸೋಮಪೋಹ್ ಕುಟುಂಬ.

ಏವಂ ಕೀಲಾಲಪಾದ್ಯಾಃ ಸ್ಯು ಕವಿರಗ್ನಿಸ್ತಥಾಽರಯಃ । ಹೇಕವೇ ಕವಿಮಗ್ನೀ ತಾನ್ ಹರೀನ್ ಸಾತ್ಯಕಿನಾ ಹೃತಂ ।। ೩೫೧.

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕೀಲಾಲ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಕವಿ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳು ಇದ್ದರು. ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಅಗ್ನಿಯೇ ಕವಿ; ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಾತ್ಯಕಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ರವಿಭ್ಯಾಂ ರವಿಭಿರ್ದ್ದೇಹಿ ವಹ್ನಿಯೇ ಯಃ ಸಮಾಗತಃ । ಅಗ್ನೇರಗ್ನ್ಯೋಸ್ತಥಾಗ್ನೀನಾಂ ಕವೌ ಕವ್ಯೋಃ ಕವಿಷ್ವಽಥ ।। ೩೫೧.

ರವಿ ಮತ್ತು ರವಿಗಳಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಯೇ, ಬಂದವನಿಗೆ ಕೊಡು. ಅಗ್ನಿಯದು, ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳದು, ಅಗ್ನಿಗಳದು, ಕವಿಯದು, ಎರಡು ಕವಿಗಳದು ಮತ್ತು ಕವಿಗಳದು ಕೂಡ.

ಏವಂ ಸುಸೃತಿರಭ್ರಾನ್ತಿಃ ಸುಕೀರ್ತ್ತಿಃ ಸುಧೃತಿಸ್ತಥಾ । ಸಖಾ ಸಖಾಯೌ ಸಖಾಯಃ ಹೇಸಖೇ ವ್ರಜ ಸಪ್ತತಿಂ ।। ೩೫೧.

ಹೀಗಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಸೃಷ್ಟಿ, ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು, ಉತ್ತಮ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ದೃಢತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತ, ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸ್ನೇಹಿತರು—ಓ ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ಎಪ್ಪತ್ತಿಗೆ ಹೋಗು.

ಸಖಾಯಞ್ಚ ಸ ಖಾಯೌ ಚ ಸಖೀನ್ ಸಖ್ಯಾ ಗತೋ ದದ । ಸಖ್ಯೇ ಸಖ್ಯುಶ್ಚ ಸಖ್ಯಶ್ಚ ಸಖ್ಯೋಃ ಶೇಷಃ ಕವೇರಿವ ।। ೩೫೧.

ಸ್ನೇಹಿತ, ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು, ಸ್ನೇಹಿತತ್ವಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕೊಡು. ಸ್ನೇಹಿತತ್ವಕ್ಕೆ, ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರದು, ಸ್ನೇಹಿತರದು, ಇಬ್ಬರದು, ಉಳಿದದು ಕವಿಯಂತೆ.

ಪತ್ಯಾ ಪತ್ಯೇ ಚ ಪತ್ಯಶ್ಚ ಪತ್ಯುಃ ಪತ್ಯೋಸ್ತಥಾಽಗ್ನಿವತ್ । ದ್ವೌ ದ್ವೌ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ದ್ವಿತ್ವಾದ್ಯರ್ಥೇ ದ್ವಯೋರ್ದ್ವಯೋಃ ।। ೩೫೧.

ಪತಿ, ಪತಿಗೆ, ಪತಿಗಳು, ಪತಿಯದು, ಇಬ್ಬರು ಪತಿಗಳದು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ; ಎರಡು, ಇಬ್ಬರಿಗೆ, ಇಬ್ಬರಿಂದ, ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಇಬ್ಬರದು, ಇಬ್ಬರದು.

ತ್ರಯಸ್ತ್ರೀಂಶ್ಚ ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭ್ಯಸ್ತ್ರಯಾಣಾಞ್ಚ ತ್ರಿಷು ಕ್ರಮಾತ್ । ಕವಿವತ್ ಕತಿಕತೀತಿ ಶೇಷಂ ವಹುವಚನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೩೫೧.

ಮೂರು, ಮೂವರಿಗೆ, ಮೂವರಿಂದ, ಮೂವರಿಗಾಗಿ, ಮೂವರಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ; ಕವಿಯಂತೆ, ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದೂ ಹಾಗೆ, ಉಳಿದವು ಬಹುವಚನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ನೀನಿಯೌ ಚ ನಿಯೋ ಹೇನೀಃ ನಿಯಂ ನಿಯೌ ನಿಯೋ ನಿಯಾ । ನೀಭ್ಯಾಂ ನೀಭಿರ್ನಿಯೇ ನೀಭ್ಯಃ ನಿಯಾನ್ನಿಯಿ ನಿಯೋಸ್ತಥಾ ।। ೩೫೧.

ನೀನಿಯೌ ಮತ್ತು ನಿಯೋ, ಹೆನೀಃ, ನಿಯಂ, ನಿಯೌ, ನಿಯೋ, ನಿಯಾ; ಇಬ್ಬರು ನೀಗಳಿಂದ, ನೀಗಳಿಂದ, ನೀಗೆ, ನೀಗಳಿಂದ, ನಿಯಾನ್‌ಗೆ, ನಿಯಿಗೆ, ಇಬ್ಬರು ನಿಯೋಗಳದು ಕೂಡ.

ಸುಶ್ರೀಃ ಸುಧೀಃ ಪ್ರಭೃತಯೋ ಗ್ರಾಮಣೀಃ ಪೂಜಯೇದ್ಧರಿಂ । ಗ್ರಾಮಣ್ಯೌ ಗ್ರಾಮಣ್ಯೋ ಗ್ರಾಮಣ್ಯಂ ಗ್ರಾಮಣ್ಯಾ ಗ್ರಾಮಣೀಭಿಃ ।। ೩೫೧.

ಸುಶ್ರೀಃ, ಸುಧೀಃ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಗ್ರಾಮನಾಯಕನನ್ನು ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಇಬ್ಬರು ಗ್ರಾಮನಾಯಕರು, ಗ್ರಾಮನಾಯಕರು, ಗ್ರಾಮನಾಯಕ, ಗ್ರಾಮನಾಯಕಿಗೆ, ಗ್ರಾಮನಾಯಕರಿಂದ.

ಗ್ರಾಮಣ್ಯೋ ಗ್ರಾಮಣ್ಯಾಮೇವಂ ಸೇನಾನೀಪ್ರಮುಖಾಃ ಸುಭೂಃ । ಸುಭುವೌ ಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ ಸ್ವಯಮ್ಭುಞ್ಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ ।। ೩೫೧.

ಗ್ರಾಮನಾಯಕರು, ಗ್ರಾಮನಾಯಕಿಗೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಸೇನಾನಾಯಕ ಮೊದಲಾದವರು, ಸುಭೂಃ; ಇಬ್ಬರು ಸುಭುಗಳು, ಸ್ವಯಂಭುವಿನದು, ಸ್ವಯಂಭು, ಸ್ವಯಂಭುವಿನದು.

ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಿ ಏವಂ ಪ್ರತಿಭುವಾದಯಃ । ಖಲಪೂಃ ಖಲಪ್ವೌ ಶ್ರೇಷ್ಠೌ ಖಲಪ್ವಞ್ಚ ಖಲಪ್ವಿ ಚ ।। ೩೫೧.

ಸ್ವಯಂಭುವಿನದು, ಸ್ವಯಂಭುವಿನಲ್ಲಿ, ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಭು ಮೊದಲಾದವರು; ಖಲಪೂಃ, ಇಬ್ಬರು ಖಲಪ್ವುಗಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಖಲಪ್ವ, ಖಲಪ್ವಿ.

ಏವಂ ಶರಪೂಮುಖಾಃ ಸ್ಯುಃ ಕ್ರೋಷ್ಟಾ ಕ್ರೋಷ್ಟಾರ ಈರಿತಾಃ । ಕ್ರೋಷ್ಟೂಂಶ್ಚ ಕೋಷ್ಟುಶ್ಚ ಕೋಷ್ಟುನಾ ಕ್ರೋಷ್ಟ್ರಾ ಕ್ರೋಷ್ಟೂನಾಂ ಕೋಷ್ಟರೀದೃಶಂ ।। ೩೫೧.

ಹೀಗಾಗಿ ಶರಪೂ ಮೊದಲಾದವರು; ಕ್ರೋಷ್ಠಾ, ಕ್ರೋಷ್ಠಾರರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕ್ರೋಷ್ಠೂನ್, ಕೋಷ್ಟು, ಕೋಷ್ಟುವಿಂದ, ಕ್ರೋಷ್ಠ್ರಾ, ಕ್ರೋಷ್ಠೂನರದು, ಕೋಷ್ಟರಿಯಂತೆ.

ಪಿತಾ ಪಿತರೌ ಪಿತರಃ ಹೇಪಿತಃ ಪಿತರೌ ಶುಭೌ । ಪಿತೄನ್ ಪಿತುಃ ಪಿತುಃ ಪಿತ್ರೋಃ ಪಿತೄಣಾಂ ಪಿತರೀದೃಶಂ ।। ೩೫೧.

ತಂದೆ, ಇಬ್ಬರು ತಂದೆ, ತಂದೆಮಂದಿ, ಓ ತಂದೆ, ಇಬ್ಬರು ಶುಭ ತಂದೆ; ಪಿತೃಗಳು, ತಂದೆಯದು, ತಂದೆಯದು, ಇಬ್ಬರು ತಂದೆಯದು, ಪಿತೃಗಳದು, ತಂದೆಯಂತೆ.

ಏವಂ ಭ್ರಾತಾ ಚ ಜಾಮಾತೃಮುಖಾ ನೄಣಾಂ ನೃಣಾಂ ತಥಾ । ಕರ್ತ್ತಾ ಕರ್ತ್ತಾರೌ ಕರ್ತ್ತೄಶ್ಚ ಕರ್ತ್ತೄಣಾಂ ಕರ್ತ್ತರೀದೃಶಂ ।। ೩೫೧.

ಹೀಗೆಯೇ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಜಾಮಾತೃ ಮೊದಲಾದವರು, ಪುರುಷರದು, ಪುರುಷರದು ಕೂಡ; ಮಾಡುವವನು, ಇಬ್ಬರು ಮಾಡುವವರು, ಮಾಡುವವರು, ಮಾಡುವವರದು, ಮಾಡುವವನಂತೆ.

ಪಿತೃವಚ್ಚೈವಮುಟ್ಗಾತಾ ಸ್ವಸಾ ನಪ್ತ್ರಾದಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಸುರಾಃ ಸುರಾಯೌ ಸುರಾಯಃ ನುರಾಯಾಞ್ಚ ಸುರಾಯ್ಯಪಿ ।। ೩೫೧.

ಪಿತೃಗಳಂತೆ, ಉಟ್ಗಾತಾ, ಸಹೋದರಿ, ಮೊಮ್ಮಗ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಕೂಡ ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ದೇವಯ್ಯ ಕೂಡ.

ಗೌಃ ಗಾವೌ ಗಾಙ್ಗಾ ಗವಾ ಚ ಗೋರ್ಗವೋಶ್ಚ ಗವಾಂ ಗವಿ । ಏವ ದ್ಯೌರ್ಗ್ಲೌಶ್ಚಾಪಿ ತಥಾ ಸ್ವರಾನ್ತಾಃ ಪುಂಸಿ ನಾಯಕಾಃ ।। ೩೫೧.

ಹಸು, ಎರಡು ಹಸುಗಳು, ಗಾಂಗಾ, ಹಸುಗಳಿಂದ, ಹಸುಗಳದು, ಹಸುಗಳದು, ಹಸುವಿನಲ್ಲಿ; ಹೀಗೆಯೇ ದ್ಯೌಃ ಮತ್ತು ಗ್ಲೌ ಕೂಡ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಪುರುಷ ನಾಯಕರು.

ಸುವಾಕ್ ಸುವಾಚೌ ಸುವಾಚಾ ಸುವಾಗ್ಭ್ಯಾಞ್ಚ ಸುವಾಕ್ಷ್ವಪಿ । ಏವಂ ದಿಕ್ಪ್ರಮುಖಾಃ ಪ್ರಾಙ್ಚ ಪ್ರಾಞ್ಚೌ ಪ್ರಾಞ್ಚಞ್ಚ ಭೋ ವ್ರಜ ।। ೩೫೧.

ಸುವಾಕ್, ಎರಡು ಸುವಾಕ್, ಸುವಾಕಾ, ಎರಡು ಸುವಾಕ್‌ನಿಂದ, ಸುವಾಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ; ಹೀಗೆಯೇ ದಿಕ್ಕು ಮೊದಲಾದವರು: ಪ್ರಾಂಚ, ಎರಡು ಪ್ರಾಂಚರು, ಪ್ರಾಂಚ, ಓ ಹೋಗು.