ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಪುರುಷಾದ್ದಶಿಣೇ ವಹ್ನಿಂ ನೈರ್ಋತೇ ವಾರುಣೇನಿಲಮ್। ಆದಿತ್ಯಮೈನ್ದವೇ ಪದ್ಮೇ ಋಗ್‌ಯಜುಶ್ಚೈಶಪದ್ಮಕೇ

ಪುರುಷನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಾರುಣ ಮತ್ತು ವಾಯುವನ್ನು, ಪಶ್ಚಿಮದ ದಳದಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು, ವಾಯವ್ಯ ದಳದಲ್ಲಿ ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು, ಉತ್ತರದ ದಳದಲ್ಲಿ ಐಶಾನ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರಾದೀಂಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಾಯಾಂ ಪದ್ಮೇ ಷೋಡಶಕೇ ತಥಾ। ಸಾಮಾಥರ್ವಾಣಮಾಕಾಶಂ ವಾಯು ತೇಜಸ್ತತಾ ಜಲಮ್

ಎರಡನೇ ವಲಯದ ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಒಟ್ಟು ಹದಿನಾರು ಮಂದಿರಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮ, ಅಥರ್ವಣ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಂತರ ಜಲವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೃಥಿವೀಞ್ಚ ಮನಶ್ಚೈವ ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಕ್ ಚಕ್ಷುರರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ರಸನಾಞ್ಚ ತಥಾ ಘ್ರಾಣಂ ಭೂರ್ಭುವಶ್ಚೈವ ಷೋಡಶಮ್

ಭೂಮಿ, ಮನಸ್ಸು, ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಮೂಗನ್ನು, ಹದಿನಾರನೆಯದಾಗಿ ಭೂ, ಭುವಃ ಮತ್ತು ಸ್ವಃ ಅನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮಹರ್ಜನಸ್ತಪಃ ಸತ್ಯಂ ತಥಾಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಮೇವ ಚ। ಅತ್ಯಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಕಂ ಚೌಕ್‌ಥಂ ಷೋಡಶೀಂ ವಾಜಪೇಯಕಮ್

ಮಹರ್, ಜನಸ್, ತಪಃ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು, ಅತಿರಾತ್ರ, ಉಕ್ತ, ಷೋಡಶಿ ಮತ್ತು ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅತಿರಾತ್ರಞ್ಚ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ತಥಾಪ್ತೋರ್ಯಾಮಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್। ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಮಹಙ್ಕಾರಂ ಶಬ್ದಂ ಸ್ಪರ್ಶಞ್ಚ ರೂಪಕಮ್

ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರ, ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ರಸಂ ಗನ್ಧಞ್ಚ ಪದ್ಮೇ ಷು ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಷು ಕ್ರಮಾತ್। ಜೀವಂ ಮನೋಧಿಪಞ್ಚಾಹಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಶಬ್ದಮಾತ್ರಕಮ್

ರಸ ಮತ್ತು ಗಂಧವನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಜೀವ, ಮನಸ್ಸಿನ ಅಧಿಪತಿ, ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ವಾಸುದೇವಾದಿಮೂರ್ತ್ತಿಂಶ್ಚ ತಥಾ ಚೈವ ದಶಾತ್ಮಕಮ್। ಮನಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಚಂ ಪ್ರಾರ್ಚ್ಚ್ಯ ಚಕ್ಷುಶ್ಚ ರಸನಂ ತಥಾ

ವಾಸುದೇವನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಹತ್ತು ರೂಪಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು, ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಘ್ರಾಣಂ ವಾಕ್‌ಪಾಣಿಪಾದಞ್ಚ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದ್ವಾರಿಜೇಷ್ವಿಮಾನ್। ಚತುರ್ಥಾವರಣೇ ಪೂಜ್ಯಾಃ ಸಾಙ್ಗಾಃ ಸಪರಿವಾರಕಾಃ

ಮೂಗು, ಮಾತು, ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು — ಈ ಮೂವತ್ತೆರಡುನ್ನು ಕಮಲದ ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕನೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪಾಯೂಪಸ್ಥೌ ಚ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಮಾಸಾನಾಂ ದ್ವಾದಶಾಧಿಪಾನ್। ಪುರುಷೋತ್ತಮಾದಿಷಡ್‌ವಿಶಾನಂ ಬಾಹ್ಯಾವರಣಕೇಯಜೇತ್

ಗುದ ಮತ್ತು ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಮಾಸಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆರು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಚಕ್ರಾಬ್ಜೇ ತೇಷು ಸಮ್ಪೂಜ್ಯಾ ಮಾಸಾನಾಂ ಪತಯಃ ಕ್ರಮಾತ್। ಅಷ್ಟೌ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಷಡ್ ವಾ ಪಞ್ಚಾಥ ಚತುರೋಽಪರೇ

ಚಕ್ರಾಕಾರದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮಾಸಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಂಟು ಪ್ರಕೃತಿಗಳು, ಆರು, ಐದು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಇತರ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ರಜಃ ಪಾತಂ ತತಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾಲ್ಲಿಖಿತೇ ಮಣ್ಡಲೇ ಶ್ರೃಣು। ಕರ್ಣಿಕಾ ಪೀತವರ್ಣಾ ಸ್ಯಾದ್ರೇಶಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಿತಾಃ ಸಮಾಃ

ನಂತರ ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಬೇಕು. ಕೇಳು: ಕಮಲದ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ದಳಗಳು ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನವಾಗಿರಲಿ.

ದ್ವಿಹಸ್ತೇಽಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಾಃ ಸ್ಯುರ್ಹಸ್ತೇ ಚಾರ್ದ್ಧಸಮಾಃ ಸಿತಾಃ। ಪದ್ಮಂ ಶುಕ್ಲೇನಸನ್ಧೀಂಸ್ತು ಕೃಷ್ಣೇನ ಶ್ಯಾಮತೋಥವಾ

ಎರಡು ಕೈಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದಲ್ಲಿ ದಳಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿರಲಿ, ಒಂದು ಕೈಗೆ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಬಿಳಿಯಾಗಿರಲಿ. ಕಮಲದ ಸಂಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಳಿಯಿಂದ, ಬೇಕಾದರೆ ಕಪ್ಪು ಅಥವಾ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡ ಜೋಡಿಸಬಹುದು.

ಕೇಶರಾ ರಕ್ತಪೀತಾಃ ಸ್ಯುಃ ಕೋಣಾನ್ ರಕ್ತೇನ ಪೂರಯೇತ್। ಭೂಷಯೇದ್‌ಯೋಗಪೀಠನ್ತು ಯಥೇಷ್ಟಂ ಸಾರ್ವವರ್ಣಿಕೈಃ

ಕಮಲದ ರೇಷ್ಮೆಗಳು ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಲಿ. ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಬೇಕು. ಯೋಗಪೀಠವನ್ನು ಬೇಕಾದ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬಹುದು.

ಲತಾವಿತಾನಪತ್ರಾದ್ಯೈರ್ವೀಂಥಿಕಾಮುಪಶೋಭಯೇತ। ಪೀಠದ್ವಾರೇ ತು ಶುಕ್ಲೇನ ಶೋಭಾರಕ್ತೇನ ಪೀತತಃ

ಲತಾ, ಮಂಟಪ, ಎಲೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆ ಆವರಣವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪೀಠದ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ಕೆಂಪಿನಿಂದ ಕಾಂತಿಯನ್ನೂ, ಹಳದಿಯಿಂದ ಕೂಡ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.

ಉಪಸೋಭಾಞ್ಚ ನೀಲೇನ ಕೋಣಶಂಶಾಁಸ್ಚ ವೈ ಸಿತಾನ್। ಭದ್ರಕೇ ಪೂರಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮೇವಮನ್ಯೇಷು ಪೂರಣಮ್

ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ಬಿಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಭದ್ರಕದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ತುಂಬಬೇಕು, ಇತರಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ತುಂಬಬೇಕು.

ಅರಕಾನ್ ಪೀತರಕ್ತಾಭಿಃ ಶ್ಯಾಮಾನ್ ನೇಮಿನ್ತುರಕ್ತತಃ। ಸಿತಶ್ಯಾಮಾರುಣಾಃ ಸೃಷ್ಣಾಃ ಪೀತಾ ರೇಖಾಸ್ತು ಬಾಹ್ಯತಃ

ಅರಕ ಬೀಜಗಳು ಕೆಂಪು ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ; ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ರೇಖೆಗಳಿದ್ದು, ಹಳದಿ ರೇಖೆಗಳು ಕೂಡ ಹೊರಗಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಶಾಲಿಪಿಷ್ಟಾದಿ ಶುಕ್ಲಂ ಸ್ಯಾದ್ರಕ್ತಂ ಕೌಸುಮ್ಭಕಾದಿಕಮ್। ಹರಿದ್ರಯಾ ಚ ಹಾರಿದ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಸ್ಯಾದ್ದಗ್ಧಧಾನ್ಯತಃ

ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಪುಡಿ ಬಿಳಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕೌಸುಂಭ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅರಿಶಿನದಿಂದ ಹಳದಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಸುಟ್ಟ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಶಮೀಪತ್ರಾದಿಕೈಃ ಶ್ಯಾಮಂ ವೀಜಾನಾಂ ಲಕ್ಷಜಾಪ್ಯತಃ। ಚತುರ್ಲಕ್ಷೈಮ್ತು ಮನ್ತ್ರಾಣಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಂ ಲಕ್ಷಸಾಧನಮ್

ಶಮೀ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ ಬೀಜಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಬೀಜಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಕೂಡ ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತವೆ; ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳಿಗೂ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಸಾಧನೆಗೂ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಯುತಂ ಬುದ್ಧವಿದ್ಯಾನಾಂ ಸ್ತೋತ್ರಾಣಾಞ್ಚ ಸಹಸ್ತ್ಕಮ್। ಪೂರ್ಬ್ವಮೇವಾಥ ಲಕ್ಷೇಣ ಮನ್ತ್ರಸುದ್ಧಿಸ್ತಥಾತ್ಮನಃ

ಹತ್ತು ಸಾವಿರವನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಿದ್ಯೆಗಳಿಗೆ, ಸಾವಿರವನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೊದಲಿಗೆ, ಒಂದು ಲಕ್ಷದಿಂದ ಮಂತ್ರವೂ ಆತ್ಮವೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

ತಥಾಪರೇಣ ಲಕ್ಷೇಣ ಮನ್ತ್ರಃ ಕ್ಷೇತ್ರೀಕೃತೋ ಭವೇತ್। ಕೂರ್ವಮೇವಾಸಮೋ ಹೋಮೋ ವೀಜಾನಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಲಕ್ಷದಿಂದ ಮಂತ್ರವು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲೇ, ಬೀಜಗಳ ಹೋಮವನ್ನು ಸಮಾನವೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪೂರ್ವಸೇವಾ ದಶಾಂಶೇನ ಮನ್ತ್ರಾದೀನಾಂ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ। ಪುರಶ್ಚರ್ಯ್ಯೇ ತು ಭನ್ತ್ರೇ ತು ಮಾಸಿಕಂ ವ್ರತಮಾಚರೇತ್

ಮಂತ್ರಗಳ ಮೊದಲ ಸೇವೆಯನ್ನು ಹತ್ತು ಭಾಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪುರಶ್ಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಭುವಿ ನ್ಯಸೇದ್ವಾಮಪಾದಂ ನ ಗೃಹ್ಣೀಯಾತ್ ಪ್ರತಿಗ್ರಹಮ್। ಏವಂ ದ್ವಿತ್ರಿಗುಣೇನೈವ ಮಧ್ಯಮೋತ್ತಮಸಿದ್ಧಯಃ

ಎಡ ಕಾಲನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು; ಹೀಗೆ, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಮನ್ತ್ರಧ್ಯಾನಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯೇನ ಸ್ಯಾನ್ಮನ್ತ್ರಜಂ ಫಲಮ್। ಸ್ಥೂಲಂ ಶಬ್ದಮಯಂ ರೂಪಂ ವಿಗ್ರಹಂ ಬಾಹ್ಯಮಿಷ್ಯತೇ

ಮಂತ್ರದಿಂದ ಫಲವು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಜಾಡಿನ ಶಬ್ದರೂಪವು ಹೊರಗಿನ ರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮ್ಮಯಂ ರೂಪಂ ಹಾರ್ದ್ದಂ ಚಿನ್ತಾಮಯಂ ಭವೇತ್। ಚಿನ್ತಯಾ ರಹಿತಂ ಯತ್ತು ತತ್ ಪರಂ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ; ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಪರಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಇತರೇಷಾಂ ಸ್ಮೃತಂ ರೂಪಂ ಹಾರ್ದ್ದಂ ಚಿನ್ತಾಮಯಂ ಸದಾ। ಸ್ಥೂಲಂ ವೈರಾಜಮಾಖ್ಯಾತಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ವೈ ಲಿಙ್ಗಿತಂ ಭವೇತ್

ಇತರರಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಚಿಂತಾರೂಪವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಥೂಲವನ್ನು ವಿರಾಟ್ ಎಂದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಲಿಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಚಿನ್ತಯಾ ರಹಿತಂ ರೂಪಮೈಶ್ವರಂ ಪರಿಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್। ಹೃತ್ಪುಣ್ಡರೀಕನಿಲಯಞ್ಚೈತನ್ಯಂ ಜ್ಯೋತಿರವ್ಯಯಮ್

ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನು ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಚೈತನ್ಯವೇ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಜ್ಯೋತಿ.

ವೀಜಂ ವೀಜಾತ್ಕಮಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಕದಮ್ಬಕುಸುಮಾಕೃತಿಮ್। ಕುಮ್ಭಾನ್ತರಗತೋ ದೀಪೋ ನಿರುದ್ಧಪ್ರಸವೋ ಯಥಾ

ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬೀಜವನ್ನು ಕದಂಬ ಹೂವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಕುಂಭದೊಳಗೆ ಇಟ್ಟ ದೀಪದಂತೆ, ಅದರ ಜ್ವಾಲೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸಂಹತಃ ಕೇವಲಸ್ತಿಷ್ಠೇದೇವಂ ಮನ್ತ್ರೇಶ್ವರೋ ಹೃದಿ। ಅನೇಕಶುಷಿರೇ ಕುಮ್ಭೇ ತಾವನ್ಮಾತ್ರಾ ಗಭಸ್ತಯಃ

ಹೀಗೆ, ಮಂತ್ರೇಶ್ವರನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಅನೇಕ ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಿರಣಗಳು ಹರಡುತ್ತವೆಯೋ ಹಾಗೆ.

ಪ್ರಸರನ್ತಿ ವಹಿಸ್ತದ್ವನ್ನಾಡೀಭಿರ್ವೀಜರಶ್ಮಯಃ। ಅಥಾವಭಾಸತೋ ದೈವೀಮಾತ್ಮೀಕೃತ್ಯ ತನುಂ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಅದೇ ರೀತಿ, ಬೀಜದ ಕಿರಣಗಳು ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊರಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ; ನಂತರ, ಅವು ದೇವತೆಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.