ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಸೌಭಾಗ್ಯಾದೇರುಮಾಪೂಜಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಾಂ । ಮನ್ತ್ರಧ್ಯಾನಂ ಮಣ್ಡಲಞ್ಚ ಮುದ್ರಾಂ ಹೋಮಾದಿಸಾಧನಮ್ ।। ೩೨೬.

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗಾಗಿ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಮಂತ್ರ, ಧ್ಯಾನ, ಮಂಡಲ, ಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಹೋಮಾದಿ ವಿಧಾನಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ಚಿತ್ರಭಾನುಂ ಶಿವಂ ಕಾಲಂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಇಡಾದ್ಯಂ ಪರತೋಹೃತ್ಯ ಸದೇವಃ ಸವಿಕಾರಣಮ್ ।। ೩೨೬.

ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಶಿವನು, ಕಾಲನು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ; ಇಡಾ ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ ಪರಾ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳೂ ಕಾರಣಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.

ದ್ವಿತಾಯಂ ದ್ವಾರಕಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಗೌರೀಪ್ರೀತಿಪದಾನ್ವಿತಂ । ಚತುರ್ಥ್ಯನ್ತಂ ಪ್ರಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಗೌರ್ಯ್ಯಾ ವೈ ಮೂಲವಾಚಕಂ ।। ೩೨೬.

ಎರಡನೆಯದು ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಗೌರಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಸ್ಥಾನವಿದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕನೆಯದಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಬೇಕು, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಗೌರಿಯ ಮೂಲನಾಮವಾಗಿದೆ.

ಓಂ ಹ್ರೀಁ ಸಃ ಶೌಁ ಗೌರ್ಯ್ಯೈ ನಮಃ । ತತ್ರಾರ್ಣತ್ರಿತಯೇನೈವ ಜಾತಿಯುಕ್ತಂ ಷಡ಼ಙ್ಗುಲಮ್ । ಆಸನಂ ಪ್ರಣವೇನೈವ ಪೂರ್ತ್ತಿಂ ವೈ ಹೃದಯೇನ್ ತು ।। ೩೨೬.

ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಸಃ ಶೌಂ ಗೌರ್ಯೈ ನಮಃ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಾತಿಯು ಕೂಡಿದ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟು; ಆಸನವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ, ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೃದಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಉದಕಞ್ಚ ತಥಾ ಕಾಲಂ ಶಿವವೀಜಂ ಸಮುದ್ಧರೇತ್ । ಪ್ರಾಣಂ ದೀರ್ಘಸ್ವರಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಷಡಙ್ಗಂ ಜಾತಿಸಂಯುತಮ್ ।। ೩೨೬.

ನೀರು ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು, ಶಿವಬೀಜವನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು; ಉಸಿರನ್ನು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಆರು ಅಂಗಗಳೂ ಜಾತಿಯು ಕೂಡಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಆಸನಂ ಪ್ರಣವೇನಾತ್ರ ಮೂರ್ತ್ತಿನ್ಯಾಸಂ ಹೃದಾಚರೇತ್ । ಯಾಮಲಂ ಕಥಿತಂ ವತ್ಸ ಏಕವೀರಂ ವದಾಮ್ಯಽಥ ।। ೩೨೬.

ಇಲ್ಲಿ ಆಸನವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ, ರೂಪಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಹೃದಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಯಾಮಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮಗನೇ, ಈಗ ಏಕವೀರನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ವ್ಯಾಪಕಂ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಯುಕ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಾಯಾಕೃಶಾನುಭಿಃ । ಶಿವಶಕ್ತಿಮಯಂ ವೀಜಂ ಹೃದಯಾದಿವಿವರ್ಜ್ಜಿತಂ ।। ೩೨೬.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವದು, ಸೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳದು, ಅಗ್ನಿ, ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೀಜ, ಹೃದಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಇಲ್ಲದದು.

ಗೌರೀಂ ಯಜೇದ್ಧೇಮರೂಪ್ಯಾಂ ಕಾಷ್ಠನಾಂ ಶೌಲಜಾದಿಕಾಂ । ಪಞ್ಚಪಿಣ್ಡಾಂ ತಥಾಽವ್ಯಕ್ತಾಂ ಕೋಣೇ ಮಧ್ಯೇ ತು ಪಞ್ಚಮಂ ।। ೩೨೬.

ಗೌರಿಯನ್ನು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಮರ ಅಥವಾ ಶೌಲಜ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಐದು ರೂಪಗಳು, ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಕೂಡ, ಐದನೆಯದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಲಲಿತಾ ಸುಭಗಾ ಗೌರೀ ಕ್ಷೋಭಣೀ ಚಾಗ್ನಿತಃ ಕ್ರಮಾತ್ । ವಾಮಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಕ್ರಿಯಾ ಜ್ಞಾನಾ ವೃತ್ತೇ ಪೂರ್ವ್ವಾದಿತೋ ಯಜೇತ್ ।। ೩೨೬.

ಲಲಿತಾ, ಶುಭಗೌರಿ, ಕ್ಷೋಭಣಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ; ವಾಮಾ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ, ಕ್ರಿಯಾ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಾ, ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಸಪೀಠೇ ವಾಮಭಾಗೋ ತು ಶಿವಸ್ಯಾವ್ಯಕ್ತರೂಪಕಮ್ । ವ್ಯಕ್ತಾ ದ್ವಿನೇತ್ರಾ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಾ ಶುದ್ಧಾ ವಾ ಶಙ್ಕರಾನ್ವಿತಾ ।। ೩೨೬.

ಆ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ವಾಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪವಿದೆ; ವ್ಯಕ್ತಳಾಗಿ ಅವಳು ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಹೆಸರು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಶುದ್ಧಳೂ ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಪೀಠಪದ್ಮದ್ವಯಂ ತಾರಾ ದ್ವಿಭುಜಾ ವಾ ಚತುರ್ಭಜಾ । ಸಿಂಹಸ್ಥಾ ವಾ ವೃಕಸ್ಥಾ ವಾ ಅಷ್ಟಾಷ್ಟಾದಶಸತ್ಕರಾ ।। ೩೨೬.

ತಾರೆಯು ಎರಡು ಕಮಲಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಎರಡು ಕೈಗಳು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕೊಯಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಎಂಟು, ಹದಿನೆಂಟು ಅಥವಾ ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ.

ಸ್ರಗಕ್ಷಸೂತ್ರಕಲಿಕಾ ಗಲಕೋತ್ಪಲಪಿಣ್ಡಿಕಾ । ಶರಂ ಧನುರ್ವ್ವಾ ಸವ್ಯೇನ ಪಾಣಿನಾನ್ಯತಮಂ ವಹತ್ ।। ೩೨೬.

ಅವಳು ಹಾರ, ಜಪಮಾಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳ ಗುಚ್ಛ ಅಥವಾ ಕಮಲಗಳ ಗುಡ್ಡನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಅಥವಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ.

ವಾಮೇನ ಪುಸ್ತತಾಮ್ಬೂಲದಣ್ಡಾಭಯಕಮಣ್ಡಲುಮ್ । ಗಣೇಶದರ್ಪಣೇಷ್ವಾಸಾನ್ದದ್ಯಾದೇಕೈಕಶಃ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೩೨೬.

ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ, ಕಳಶ, ದಂಡ, ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಅಥವಾ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಣೇಶನ ಚಿಹ್ನೆ, ಕನ್ನಡಡಿ ಅಥವಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಬಹುದು.

ವ್ಯಕ್ತಾಽಥವಾಕಾರ್ಯ್ಯಾ ಷದ್ಮಮುದ್ರಾ ಸ್ಮೃತಾಸನೇ । ತಿಙ್ಗಮುದ್ರಾ ಶಿವಸ್ಯೋಕ್ತಾ ಮುದಾ ಚಾವಾಹನೀ ದ್ವಯೋಃ ।। ೩೨೬.

ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತಳಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಿಸಬಹುದಾದವಳಾಗಿರಬಹುದು; ಆರು ದಳದ ಕಮಲವು ಆಸನ, ತಿಂಗಮುದ್ರೆ ಶಿವನದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆವಾಹನಮುದ್ರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಶಕ್ತಿಮುದ್ರಾ ತು ಯೋನ್ಯಾಖ್ಯಾ ಚತುರಸ್ರನ್ತು ಮಣ್ಡಲಂ । ಚತುರಸ್ರಂ ತ್ರಿಪತ್ರಾಬ್ಜಂ ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಠಚತುಷ್ಟಯೇ ।। ೩೨೬.

ಶಕ್ತಿಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಯೋನಿಮುದ್ರೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಂಡಲವು ಚೌಕಾಕಾರದದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಳದ ಕಮಲ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮಧ್ಯಕೋಣೆಗಳಿವೆ.

ತ್ರ್ಯಶ್ರೋರ್ದ್ಧೇ ಚಾರ್ದ್ಧೇಚನ್ದ್ರಸ್ತು ದ್ವಿಪದಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಕ್ರಮಾತ್ । ದ್ವಿಗುಣಂ ದ್ವಾರಕಣ್ಠನ್ತು ದ್ವಿಗುಣಾದುಪಕಣ್ಠತಃ ।। ೩೨೬.

ತ್ರಿಕೋಣದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವಿದೆ; ಎರಡು ಬದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂಚು ಎರಡುಪಟ್ಟು, ಒಳಗಿನ ಅಂಚೂ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

ದ್ವಾರತ್ರಯಂ ತ್ರಯಂ ದಿಕ್ಷು ಅಥ ವಾ ಭದ್ರಕೇ ಯಜೇತ್ । ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ವಾಥ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪಞ್ಚಗವ್ಯಾಮೃತಾದಿನಾ ।। ೩೨೬.

ಮೂರು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳಿವೆ, ಅಥವಾ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪಂಚಗವ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮೃತದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ರಕ್ತಪುಷ್ಪಾಣಿ ದೇಯಾನಿ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಹ್ಯುದಙ್‌ಮುಖಃ । ಶತಂ ಹುತ್ವಾಮೃತಾಜ್ಯಞ್ಚ ಚಪೂರ್ಣಾದಃ ಸರ್ವ್ವಸಿದ್ಧಿಭಾಕ್ ।। ೩೨೬.೧೮ ಬಲಿನ್ದತ್ವಾ ಕುಮಾರೀಶ್ಚ ತಿಸ್ರೋ ವಾ ಚಾಷ್ಟ ಭೋಜಯೇತ್ । ನೈವಹ್ಯಂ ಶಿವಭಕ್ತೇಷು ದದ್ಯಾನ್ನ ಸ್ವಯಮಾಚರೇತ್ ।। ೩೨೬.

ಕೆಂಪು ಹೂಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನೂರು ಬಾರಿ ಅಮೃತ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಕನ್ಯಾರ್ಥೀ ಲಭತೇ ಕನ್ಯಾಂ ಅಪುತ್ರಃ ಪುತ್ರಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ದುರ್ಭಗಾ ಚೈವ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ರಾಜಾ ರಾಜ್ಯಂ ಜಯಂ ರಣೇ ।। ೩೨೬.

ಮಗಳು ಬೇಕಾದವನು ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮಗ ಇಲ್ಲದವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತರು ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಷ್ಟಲಕ್ಷೈಶ್ಚ ವಾಕ್ಸಿದ್ಧಿರ್ದೇವಾದ್ಯಾ ವಶ್ಮಾಪ್ನುಯುಃ । ನ ನಿವೇದ್ಯ ನ ಚಾಸ್ನೀಯಾದ್ವಾಮಹಸ್ತೇನ ಚಾರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ।। ೩೨೬.

ಎಂಟು ಲಕ್ಷದೊಂದಿಗೆ ವಾಕ್ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ವಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಿಳಿಸದೆ ಅರ್ಪಿಸಬಾರದು ಅಥವಾ ತಿನ್ನಬಾರದು, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಎಡಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಷ್ಟಮ್ಯಾಞ್ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಮೃತ್ಯುಞ್ಜಯಾರ್ಚ್ಚನಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪೂಜಯೇತ್ ಕಲಸೋದರೇ ।। ೩೨೬.

ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೃತೀಯ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮೃತ್ತ್ಯುಂಜಯನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ಕಳಶದ ಒಳಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹೂಯಮಾನಞ್ಚ ಪ್ರಣವೋ ಮೂರ್ತ್ತಿರೋಜಸ ಈದೃಶಂ । ಮೂಲಞ್ಚ ವೌಷಡನ್ತೇನ ಕುಮ್ಭಮುದ್ರಾಂ ಪ್ರದರ್ಶಯೇತ್ ।। ೩೨೬.

ಹೋಮ ಮಾಡುವಾಗ ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಆ ರೂಪವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು 'ವೌಷಟ್' ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಕಳಶಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಯೇತ್ ಕ್ಷೀರದೂರ್ವಾಜ್ಯಮಮೃತಾಞ್ಚ ಪುನರ್ನವಾಮ್ । ಪಾಯಸಞ್ಚ ಪುರೋಡಾಸಮಯುತನ್ತು ಪಜೇನ್ಮನುಂ ।। ೩೨೬.

ಹಾಲು, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು, ತುಪ್ಪ, ಅಮೃತ, ಪುನರ್ಣವಾ, ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಹವನದ ಪಿಂಡಿ ಇವುಗಳನ್ನು ನಿಗದಿತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಚತುರ್ಮುಖಂ ಚತುರ್ವಾಹುಂ ದ್ವಾಭ್ಯಾಞ್ಚ ಕಲಸನ್ದಧತ್ । ವರದಾಭಯಕಂ ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ನಾಯಾದ್ವೈ ಕುಮ್ಭಮುದ್ರಯಾ ।। ೩೨೬.

ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿದ್ದವನೂ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನೆರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ವರ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಕಳಶಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಆರೋಗ್ಯೈಶ್ವರ್ಯ್ಯದೀರ್ಘಾಯುರೌಷಧಂ ಮನ್ತ್ರಿತಂ ಶುಭಮ್ । ಅಪಮೃತ್ಯುಹರೋ ಧ್ಯಾತಃ ಪೂಜಿತೋಽದ್ಭುತ ಏವ ಸಃ ।। ೩೨೬.

ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆಯಾದ ಔಷಧಿ ಶುಭವಾಗಿದೆ; ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಅಪಮೃತ್ಯುವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು.

ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ವ್ರತೇಶ್ವರಾಂಶ್ಚ ಸತ್ಯಾದೀನಿಷ್ಟ್ವಾ ವ್ರತಸಮ್ರ್ಪಣಮ್। ಅರಿಷ್ಟಶಮನೇ ಶಸ್ತಮರಿಷ್ಟಂ ಸೂತ್ರನಾಯಕಮ್ ।। ೩೨೭.

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಸತ್ಯಾದಿ ವ್ರತೇಶ್ವರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ವ್ರತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅಪಶಕುನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಸೂತ್ರನಾಯಕ ವ್ರತವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಹೇಮರತ್ನಮಯಂ ಭೂತ್ಯೈ ಮಹಾಶಙ್ಖಞ್ಚ ಮಾರಣೇ । ಆಪ್ಯಾಯನೇ ಶಙ್ಖಸೂತ್ರಂ ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಪೂತ್ರವರ್ದ್ಧನಮ್ ।। ೩೨೭.

ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ಅಥವಾ ರತ್ನದ ಸೂತ್ರ, ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾಶಂಖ, ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶಂಖಸೂತ್ರ, ಪುತ್ರವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮುತ್ತಿನ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಸ್ಫಾಟಿಕಂ ಭೂತಿದಂ ಕೌಶಂ ಮುಕ್ತಿದಂ ರುದ್ರನೇತ್ರಜಂ । ಧಾತ್ರೀಫಲಪ್ರಮಾಣೇನ ರುದ್ರಾಕ್ಷಁ ಚೋತ್ತಮನ್ತತಃ ।। ೩೨೭.

ಸ್ಫಟಿಕವು ಜೀವಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ರೇಷ್ಮೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ರುದ್ರನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರುದ್ರಾಕ್ಷವು ಆಮ್ಲಕಾಯ ಹಣ್ಣಿನಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಸಮೇರುಂ ಮೇರುಹೀನಂ ವಾ ಸೂತ್ರಂ ಜಪ್ಯನ್ತು ಮಾನಸಮ್ । ಅನಾಮಾಙ್ಗುಷ್ಠಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಜಪಂ ಭಾಷ್ಯನ್ತು ಕಾರಯೇತ್ ।। ೩೨೭.

ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೆರು ಕಣಿಕೆಯಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇರದಿರಲಿ, ಜಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಉಂಗುರದ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಂಗುಷ್ಠದವರೆಗೆ ಸರಿಸಿ ಜಪವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.