ಆದೌ ಸಿದ್ಧಃ ಸ್ಥಿತೋ ಮನ್ತ್ರೇ ತದನ್ತೇ ತದ್ವದೇವ ಹಿ । ಮಧ್ಯೇ ರಿಪುಸಹಸ್ರಾಣಿ ನ ದೋಷಾಯ ಭವನ್ತಿ ಹಿ ।। ೩೨೫.
ಮಂತ್ರದ ಆರಂಭದಲ್ಲೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧ ಇದ್ದರೆ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಶತ್ರುಗಳಿದ್ದರೂ ಹಾನಿಯಾಗದು.
ಮಾಯಾಪ್ರಸಾದಪ್ರಣವೇನಾಂಶಕಃ ಖ್ಯಾತಮನ್ತ್ರಕೇ । ಬ್ರಹ್ಮಾಂಶಕೋ ಬ್ರ್ಹ್ಮವಿದ್ಯಾ ವಿಷ್ಣ್ವಙ್ಗೋ ವೈಷ್ಣವಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೨೫.
ಮಾಯಾ, ಪ್ರಸಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವ ಭಾಗದಿಂದ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗವು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗವು ವೈಷ್ಣವ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ರುದ್ರಾಂಶಕೋ ಭವೇದ್ವೀರ ಇನ್ದ್ರಾಂಶಶ್ಚೇಶ್ವರಪ್ರಿಯಃ । ನಾಗಾಂಶೋ ನಾಗಸ್ತಬ್ಧಾಕ್ಷೋ ಯಕ್ಷಾಂಶೋ ಭೂಷಣಪ್ರಿಯಃ ।। ೩೨೫.
ರುದ್ರನ ಅಂಶದಿಂದ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನ ಅಂಶದಿಂದ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಾಗನ ಅಂಶದಿಂದ ದೃಢ ದೃಷ್ಟಿಯವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯಕ್ಷನ ಅಂಶದಿಂದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಗನ್ಧರ್ವ್ವಾಶೋಽತಿಗೀತಾದಿ ಭೀಮಾಂಶೋ ರಾಕ್ಷಸಾಂಶಕಃ । ದೈತ್ಯಾಂಶಃ ಸ್ಯಾದ್ ಯುದ್ಧಕಾರ್ಯ್ಯೋ ಮಾನೀ ವಿದ್ಯಾಧರಾಂಶಕಃ ।। ೩೨೫.
ಗಂಧರ್ವನ ಅಂಶದಿಂದ ಹಾಡು ಹಗುರಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಭೀಮನ ಅಂಶದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೈತ್ಯನ ಅಂಶದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವಿದ್ಯಾಧರನ ಅಂಶದಿಂದ ಹೆಮ್ಮೆಯವನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.
ಪಿಶಾಚಾಂಶೋ ಮಲಾಕ್ರಾನ್ತೋ ಮನ್ತ್ರಂ ದದ್ಯಾನ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಚ । ಮನ್ತ್ರ ಏಕಾತ್ ಫಡ಼ನ್ತಃ ಸ್ಯಾತ್ ವಿದ್ಯಾಪಞ್ಚಾಶತಾವಧಿ ।। ೩೨೫.
ಪಿಶಾಚನ ಅಂಶದಿಂದ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬಳಲುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಕೊಡಬೇಕು; 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಮಂತ್ರವು ಐವತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳವರೆಗೆ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
ಬಾಲಾ ವಿಂಶಾಕ್ಷರಾನ್ತಾ ಚ ರುದ್ರಾ ದ್ವಾವಿಂಶಗಾಯುಧಾ । ತತ ಊರ್ದ್ಧ್ವನ್ತು ಯೇ ಮನ್ತ್ರಾ ವೃದ್ವಾ ಯಾವಚ್ಛತತ್ರಯಂ ।। ೩೨೫.
ಬಾಲಾ ಮಂತ್ರವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ರುದ್ರಾ ಮಂತ್ರವು ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಕ್ಷರಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಅಕಾರಾದಿಹಕಾರಾನ್ತಾಃ ಕ್ರಮಾತ್ ಪಕ್ಷೌ ಸಿತಾಸಿತೌ । ಅನುಸ್ವಾರವಿಸರ್ಗೇಣ ವಿನಾ ಚೈವ ಸ್ವರಾ ದಶ ।। ೩೨೫.
'ಅ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ 'ಹ' ಅಕ್ಷರವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳು, ಒಂದು ಬಿಳುಪು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಪ್ಪು; ಅನುಸ್ವಾರ ಮತ್ತು ವಿಸರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ ಹತ್ತು ಸ್ವರಗಳಿವೆ.
ಹ್ರಸ್ವಾಃ ಶುಕ್ಲಾ ದೀರ್ಘಾಃ ಶ್ಯಾಮಾಂಸ್ತಿಥಯಃ ಪ್ರತಿಪನ್ಮುಖಾಃ । ಉದಿತೇ ಶಾನ್ತಿಕಾದೀನಿ ಭ್ರಮಿತೇ ವಶ್ಯಕಾದಿಕಮ್ ।। ೩೨೫.
ಚಿಕ್ಕ ಸ್ವರಗಳು ಬಿಳುಪು, ದೀರ್ಘ ಸ್ವರಗಳು ಕಪ್ಪು; ಚಂದ್ರನ ಹಂತಗಳು ಪ್ರಥಮದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ; ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳು, ಚಂದ್ರೋದಯದಲ್ಲಿ ವಶೀಕರಣ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಭ್ರಾಮಿತೇ ಸನ್ಧಯೋ ದ್ವೇಷೋಚ್ಚಾಟನೇ ಸ್ತಮ್ಭನೇಽಸ್ತಕಮ್ । ಇಹಾವಾಹೇ ಶಾನ್ತಿಕಾದ್ಯಂ ಪಿಙ್ಗಲೇ ಕರ್ಷಣಾದಿಕಮ್ ।। ೩೨೫.
ಚಂದ್ರನು ಚಲಿಸುವಾಗ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಶತ್ರುತ್ವ, ಓಡಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಂಭನಕ್ಕೆ ವಿಧಿಗಳು; ಚಂದ್ರನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವಾಗ ಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳು; ಪಿಂಗಣಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.
ಮಾರಣೋಚ್ಚಾಟನಾದೀನಿ ವಿಷುವೇ ಪಞ್ಚಧಾ ಪೃಥಕ್ । ಅಧರಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಪೃಥ್ವೀ ಊರ್ದ್ಧ್ವೇ ತೇಜೋಽನ್ತರಾ ದ್ರವಃ ।। ೩೨೫.
ಮರಣ, ಓಡಿಸುವಿಕೆ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿಷುವಿನಲ್ಲಿ ಐದು ವಿಧವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ರವ ಇರುತ್ತದೆ.
ರನ್ಧ್ರಪಾರ್ಶ್ವೇ ಬಹಿರ್ವಾಯುಃ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಸ್ತಮ್ಭನಂ ಪಾರ್ಥಿವೇ ಶಾನ್ತಿರ್ಜ್ಜಲೇ ವಶ್ಯಾದಿ ತೇಜಸೇ ।। ೩೨೫.
ರಂಧ್ರಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ವಾಯು ಇದೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವನು; ಸ್ಥಂಭನ ಭೂಮಿಯದು, ಶಾಂತಿ ನೀರಿನದು, ವಶೀಕರಣ ಮುಂತಾದವು ಅಗ್ನಿಯದು.
ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಸೌಭಾಗ್ಯಾದೇರುಮಾಪೂಜಾಂ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಾಂ । ಮನ್ತ್ರಧ್ಯಾನಂ ಮಣ್ಡಲಞ್ಚ ಮುದ್ರಾಂ ಹೋಮಾದಿಸಾಧನಮ್ ।। ೩೨೬.
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗಾಗಿ ಉಮಾದೇವಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಮಂತ್ರ, ಧ್ಯಾನ, ಮಂಡಲ, ಮುದ್ರೆ ಮತ್ತು ಹೋಮಾದಿ ವಿಧಾನಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ಚಿತ್ರಭಾನುಂ ಶಿವಂ ಕಾಲಂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಇಡಾದ್ಯಂ ಪರತೋಹೃತ್ಯ ಸದೇವಃ ಸವಿಕಾರಣಮ್ ।। ೩೨೬.
ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಶಿವನು, ಕಾಲನು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ; ಇಡಾ ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ ಪರಾ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ದೇವತೆಗಳೂ ಕಾರಣಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ದ್ವಿತಾಯಂ ದ್ವಾರಕಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಗೌರೀಪ್ರೀತಿಪದಾನ್ವಿತಂ । ಚತುರ್ಥ್ಯನ್ತಂ ಪ್ರಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಗೌರ್ಯ್ಯಾ ವೈ ಮೂಲವಾಚಕಂ ।। ೩೨೬.
ಎರಡನೆಯದು ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಗೌರಿಯ ಅನುಗ್ರಹ ಸ್ಥಾನವಿದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕನೆಯದಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯಬೇಕು, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ಗೌರಿಯ ಮೂಲನಾಮವಾಗಿದೆ.
ಓಂ ಹ್ರೀಁ ಸಃ ಶೌಁ ಗೌರ್ಯ್ಯೈ ನಮಃ । ತತ್ರಾರ್ಣತ್ರಿತಯೇನೈವ ಜಾತಿಯುಕ್ತಂ ಷಡ಼ಙ್ಗುಲಮ್ । ಆಸನಂ ಪ್ರಣವೇನೈವ ಪೂರ್ತ್ತಿಂ ವೈ ಹೃದಯೇನ್ ತು ।। ೩೨೬.
ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಸಃ ಶೌಂ ಗೌರ್ಯೈ ನಮಃ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಾತಿಯು ಕೂಡಿದ ಆರು ಬೆರಳಷ್ಟು; ಆಸನವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ, ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೃದಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.
ಉದಕಞ್ಚ ತಥಾ ಕಾಲಂ ಶಿವವೀಜಂ ಸಮುದ್ಧರೇತ್ । ಪ್ರಾಣಂ ದೀರ್ಘಸ್ವರಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಷಡಙ್ಗಂ ಜಾತಿಸಂಯುತಮ್ ।। ೩೨೬.
ನೀರು ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು, ಶಿವಬೀಜವನ್ನು ಎತ್ತಬೇಕು; ಉಸಿರನ್ನು ದೀರ್ಘಸ್ವರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಆರು ಅಂಗಗಳೂ ಜಾತಿಯು ಕೂಡಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಆಸನಂ ಪ್ರಣವೇನಾತ್ರ ಮೂರ್ತ್ತಿನ್ಯಾಸಂ ಹೃದಾಚರೇತ್ । ಯಾಮಲಂ ಕಥಿತಂ ವತ್ಸ ಏಕವೀರಂ ವದಾಮ್ಯಽಥ ।। ೩೨೬.
ಇಲ್ಲಿ ಆಸನವನ್ನು ಪ್ರಣವದಿಂದ, ರೂಪಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಹೃದಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಯಾಮಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮಗನೇ, ಈಗ ಏಕವೀರನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ವ್ಯಾಪಕಂ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಯುಕ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಾಯಾಕೃಶಾನುಭಿಃ । ಶಿವಶಕ್ತಿಮಯಂ ವೀಜಂ ಹೃದಯಾದಿವಿವರ್ಜ್ಜಿತಂ ।। ೩೨೬.
ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವದು, ಸೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳದು, ಅಗ್ನಿ, ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೀಜ, ಹೃದಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಇಲ್ಲದದು.
ಗೌರೀಂ ಯಜೇದ್ಧೇಮರೂಪ್ಯಾಂ ಕಾಷ್ಠನಾಂ ಶೌಲಜಾದಿಕಾಂ । ಪಞ್ಚಪಿಣ್ಡಾಂ ತಥಾಽವ್ಯಕ್ತಾಂ ಕೋಣೇ ಮಧ್ಯೇ ತು ಪಞ್ಚಮಂ ।। ೩೨೬.
ಗೌರಿಯನ್ನು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಮರ ಅಥವಾ ಶೌಲಜ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಐದು ರೂಪಗಳು, ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಕೂಡ, ಐದನೆಯದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಲಲಿತಾ ಸುಭಗಾ ಗೌರೀ ಕ್ಷೋಭಣೀ ಚಾಗ್ನಿತಃ ಕ್ರಮಾತ್ । ವಾಮಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಕ್ರಿಯಾ ಜ್ಞಾನಾ ವೃತ್ತೇ ಪೂರ್ವ್ವಾದಿತೋ ಯಜೇತ್ ।। ೩೨೬.
ಲಲಿತಾ, ಶುಭಗೌರಿ, ಕ್ಷೋಭಣಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ; ವಾಮಾ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ, ಕ್ರಿಯಾ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಾ, ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.
ಸಪೀಠೇ ವಾಮಭಾಗೋ ತು ಶಿವಸ್ಯಾವ್ಯಕ್ತರೂಪಕಮ್ । ವ್ಯಕ್ತಾ ದ್ವಿನೇತ್ರಾ ತ್ರ್ಯಕ್ಷರಾ ಶುದ್ಧಾ ವಾ ಶಙ್ಕರಾನ್ವಿತಾ ।। ೩೨೬.
ಆ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ವಾಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪವಿದೆ; ವ್ಯಕ್ತಳಾಗಿ ಅವಳು ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಹೆಸರು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಶುದ್ಧಳೂ ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಇರುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಪೀಠಪದ್ಮದ್ವಯಂ ತಾರಾ ದ್ವಿಭುಜಾ ವಾ ಚತುರ್ಭಜಾ । ಸಿಂಹಸ್ಥಾ ವಾ ವೃಕಸ್ಥಾ ವಾ ಅಷ್ಟಾಷ್ಟಾದಶಸತ್ಕರಾ ।। ೩೨೬.
ತಾರೆಯು ಎರಡು ಕಮಲಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಎರಡು ಕೈಗಳು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕೊಯಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಎಂಟು, ಹದಿನೆಂಟು ಅಥವಾ ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದಾಳೆ.
ಸ್ರಗಕ್ಷಸೂತ್ರಕಲಿಕಾ ಗಲಕೋತ್ಪಲಪಿಣ್ಡಿಕಾ । ಶರಂ ಧನುರ್ವ್ವಾ ಸವ್ಯೇನ ಪಾಣಿನಾನ್ಯತಮಂ ವಹತ್ ।। ೩೨೬.
ಅವಳು ಹಾರ, ಜಪಮಾಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳ ಗುಚ್ಛ ಅಥವಾ ಕಮಲಗಳ ಗುಡ್ಡನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ; ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಅಥವಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ.
ವಾಮೇನ ಪುಸ್ತತಾಮ್ಬೂಲದಣ್ಡಾಭಯಕಮಣ್ಡಲುಮ್ । ಗಣೇಶದರ್ಪಣೇಷ್ವಾಸಾನ್ದದ್ಯಾದೇಕೈಕಶಃ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೩೨೬.
ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ, ಕಳಶ, ದಂಡ, ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಅಥವಾ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಣೇಶನ ಚಿಹ್ನೆ, ಕನ್ನಡಡಿ ಅಥವಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ವ್ಯಕ್ತಾಽಥವಾಕಾರ್ಯ್ಯಾ ಷದ್ಮಮುದ್ರಾ ಸ್ಮೃತಾಸನೇ । ತಿಙ್ಗಮುದ್ರಾ ಶಿವಸ್ಯೋಕ್ತಾ ಮುದಾ ಚಾವಾಹನೀ ದ್ವಯೋಃ ।। ೩೨೬.
ಅವಳು ವ್ಯಕ್ತಳಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಚಿತ್ರಿಸಬಹುದಾದವಳಾಗಿರಬಹುದು; ಆರು ದಳದ ಕಮಲವು ಆಸನ, ತಿಂಗಮುದ್ರೆ ಶಿವನದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆವಾಹನಮುದ್ರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಶಕ್ತಿಮುದ್ರಾ ತು ಯೋನ್ಯಾಖ್ಯಾ ಚತುರಸ್ರನ್ತು ಮಣ್ಡಲಂ । ಚತುರಸ್ರಂ ತ್ರಿಪತ್ರಾಬ್ಜಂ ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಠಚತುಷ್ಟಯೇ ।। ೩೨೬.
ಶಕ್ತಿಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಯೋನಿಮುದ್ರೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಂಡಲವು ಚೌಕಾಕಾರದದು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಳದ ಕಮಲ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮಧ್ಯಕೋಣೆಗಳಿವೆ.
ತ್ರ್ಯಶ್ರೋರ್ದ್ಧೇ ಚಾರ್ದ್ಧೇಚನ್ದ್ರಸ್ತು ದ್ವಿಪದಂ ದ್ವಿಗುಣಂ ಕ್ರಮಾತ್ । ದ್ವಿಗುಣಂ ದ್ವಾರಕಣ್ಠನ್ತು ದ್ವಿಗುಣಾದುಪಕಣ್ಠತಃ ।। ೩೨೬.
ತ್ರಿಕೋಣದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವಿದೆ; ಎರಡು ಬದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂಚು ಎರಡುಪಟ್ಟು, ಒಳಗಿನ ಅಂಚೂ ಎರಡುಪಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.
ದ್ವಾರತ್ರಯಂ ತ್ರಯಂ ದಿಕ್ಷು ಅಥ ವಾ ಭದ್ರಕೇ ಯಜೇತ್ । ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ವಾಥ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪಞ್ಚಗವ್ಯಾಮೃತಾದಿನಾ ।। ೩೨೬.
ಮೂರು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾಗಿಲುಗಳಿವೆ, ಅಥವಾ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪಂಚಗವ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮೃತದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ರಕ್ತಪುಷ್ಪಾಣಿ ದೇಯಾನಿ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಹ್ಯುದಙ್ಮುಖಃ । ಶತಂ ಹುತ್ವಾಮೃತಾಜ್ಯಞ್ಚ ಚಪೂರ್ಣಾದಃ ಸರ್ವ್ವಸಿದ್ಧಿಭಾಕ್ ।। ೩೨೬.೧೮ ಬಲಿನ್ದತ್ವಾ ಕುಮಾರೀಶ್ಚ ತಿಸ್ರೋ ವಾ ಚಾಷ್ಟ ಭೋಜಯೇತ್ । ನೈವಹ್ಯಂ ಶಿವಭಕ್ತೇಷು ದದ್ಯಾನ್ನ ಸ್ವಯಮಾಚರೇತ್ ।। ೩೨೬.
ಕೆಂಪು ಹೂಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನೂರು ಬಾರಿ ಅಮೃತ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕನ್ಯಾರ್ಥೀ ಲಭತೇ ಕನ್ಯಾಂ ಅಪುತ್ರಃ ಪುತ್ರಮಾಪ್ನುಯಾತ್ । ದುರ್ಭಗಾ ಚೈವ ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ರಾಜಾ ರಾಜ್ಯಂ ಜಯಂ ರಣೇ ।। ೩೨೬.
ಮಗಳು ಬೇಕಾದವನು ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮಗ ಇಲ್ಲದವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತರು ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ರಾಜನು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.