ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಜಾತಿಫಟ್‌ಕಂ ಹೃದಾದೀನಾಂ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಮನ್ತ್ರಮಾವದೇ । ಈಶಾನಾದ್ರುದ್ರಸಂಖ್ಯಾತಂ ಪ್ರೋದ್ಧರೇಚ್ಚಾಂಶುರಞ್ಚಿತಮ್ ।। ೩೧೮.

ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಜಾತಿಫಟ್, ಮಂದಿರಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ; ಈಶಾನ ಮತ್ತು ರುದ್ರರಿಂದ ಎಣಿಸಿ, ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಎತ್ತಬೇಕು.

ಔಷಧಾಕ್ರಾನ್ತಶಿರಸಮೂಹಕಸ್ಯೋಪರಿಸ್ಥಿತಂ । ಅರ್ದ್ಧಚನ್ದ್ರೋರ್ದ್ಧನಾದಶ್ಚ ವಿನ್ದುದ್ವಿತಯಮಧ್ಯಗಂ ।। ೩೧೮.

ಊಹಕನ ಶಿಖೆಯ ಮೇಲೆ ಔಷಧದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅರ್ಧಚಂದ್ರವು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದು, ಎರಡು ಬಿಂದುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ತದನ್ತೇ ವಿಶ್ವರೂಪನ್ತು ಕೃಟಿಲನ್ತು ತ್ರಿಧಾ ತತಃ । ಏವಂ ಪ್ರಾಸಾದಮನ್ತ್ರಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವಕರ್ಮ್ಮಕರೋ ಮನುಃ ।। ೩೧೮.

ಅದಾದ ನಂತರ ವಿಶ್ವರೂಪ, ನಂತರ ಮೂರು ಭಾಗಗಳ ತ್ರಿಶೂಲ; ಹೀಗೆ, ಮಂದಿರಮಂತ್ರವು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಶಿಖಾಬೀಜಂ ಸಮುದ್‌ಧೃತ್ಯ ಫಟ್ಕಾರಾನ್ತನ್ತು ಚೈವ ಫಟ್ । ಅರ್ದ್ಧಚನ್ದ್ರಾಸನಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಕಾಮದೇವಂ ಸಸರ್ಪಕಮ್ ।। ೩೧೮.

ಶಿಖಾಬೀಜವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಫಟ್ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ; ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಸನವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಕಾಮದೇವನು ಸರ್ಪದೊಡನೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರನ್ತು ಸರ್ವ್ವದುಷ್ಟಪ್ರಮರ್ದ್ದನಮ್ । ಪ್ರಾಸಾದಃ ಸಕಲಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ನಿಷ್ಕಲಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಽಧುನಾ ।। ೩೧೮.

ಮಹಾ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವು ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಮಂದಿರವು ಸಕಲ ಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಈಗ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಔಷಧಂ ವಿಶ್ವರೂಪನ್ತು ರುದ್ರಾಖ್ಯಂ ಸೂರ್ಯ್ಯಮಣ್ಡಲಮ್ । ಚನ್ದ್ರಾರ್ದ್ಧಂ ನಾದಸಂಯೋಗಂ ವಿಸಂಜ್ಞಂ ಕುಟಿಲನ್ತತಃ ।। ೩೧೮.

ಔಷಧಿಯು ವಿಶ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ರುದ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸೂರ್ಯನ ವಲಯ, ಚಂದ್ರನ ಅರ್ಧ ಭಾಗ, ನಾದದ ಒಕ್ಕೂಟ, ರೂಪರಹಿತ ಮತ್ತು ಕೊಂಚ ವಕ್ರವಾಗಿದೆ.

ನಿಷ್ಕಲೋಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತೌ ಸ್ಯಾತ್ಪಞ್ಚಾಙ್ಗೋಽಯಂ ಸದಾಶಿವಃ । ಅಂಶುಮಾನ್ ವಿಸ್ವರುಪಞ್ಚ ಆವೃತಂ ಶೂನ್ಯರಞ್ಜಿತಮ್ ।। ೩೧೮.

ಈ ಐದು ಭಾಗಗಳ ಸದಾಶಿವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಏಕತ್ವ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವನು ಮತ್ತು ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪರ್ಶಗೊಂಡಿರುವವನು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಙ್ಗರಹಿತಃ ಶೂನ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಮೂರ್ತ್ತಿರಸಸ್ತರುಃ । ವಿಘ್ನನಾಶಾಯ ಭವತಿ ಪೂಜಿತೋ ಬಾಲಬಾಲಿಸೈಃ ।। ೩೧೮.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಂಗವಿಲ್ಲದ, ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ, ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಅವನ ರೂಪವು, ಬಾಲಕ ಮತ್ತು ಬಾಲಿಕೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಂಶುಮಾನ್ ವಿಶ್ವರೂಪಾಖ್ಯಮೂಹಕಸ್ಯೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಕಲಾಢ್ಯಂ ಸಕಲಸ್ಯೈವ ಪೂಜಾಙ್ಗಾದಿ ಚ ಸರ್ವ್ವತಃ ।। ೩೧೮.

ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಈ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಸೂಕ್ಷ್ಮದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಕಲೆಯುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿದೆ, ಪೂಜೆಯ ಅಂಗಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿವೆ.

ನರಸಿಂಹಂ ಕೃತಾನ್ತಸ್ಥಂ ತೇಜಸ್ವಿಗ್ರಾಣಮೂರ್ದ್ಧಗಮ್ । ಅಂಶುಮಾನೂಹಕಾಕ್ರಾನ್ತಮಧೋರ್ದ್ಧಂ ಸ್ವಸಲಙ್‌ಘೃತಮ್ ।। ೩೧೮.

ನರಸಿಂಹನು ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮೂಗು ಮತ್ತು ಎತ್ತರದ ತಲೆಯುಳ್ಳವನು; ಅವನು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು, ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ತನ್ನ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

ಚನ್ದ್ರಾರ್ದ್ಧನಾದನಾದಾನತಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುವಿಭೂಷಿತಮ್ । ಉದಧಿಂ ನರಸಿಂಹಞ್ಚ ಸೂರ್ಯ್ಯಮಾತ್ರಾವಿಭೇದಿತಮ್ ।। ೩೧೮.

ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನಾದದಿಂದ ವಂದಿತನಾಗಿರುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಸಮುದ್ರ ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹನು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ.

ಯದಾ ಕೃತಂ ತದಾ ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಯಙ್ಗಾನಿ ಪೂರ್ವ್ವವತ್ । ಓಜಾಖ್ಯಮಂಶುಮದ್‌ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರಥಮಂ ವರ್ಣಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೩೧೮.

ಯಾವಾಗ ಅದು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಅದರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಗಗಳು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ; ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಂಶುಮಚ್ಚಾಂಶುನಾಕ್ರಾನ್ತಂಕ ದ್ವಿತೀಯಂ ವರ್ಣನಾಯಕಮ್ । ಅಂಶುಮಾನೀಶ್ಚರನ್ತದ್ವತ್ ತೃತೀಯಂ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕಮ್ ।। ೩೧೮.

ಎರಡನೇ ಮುಖ್ಯ ಅಕ್ಷರವು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ; ಮೂರನೆಯದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಂತೆ ಚಲಿಸುವದು, ಅದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು.

ಊಹಕಞ್ಚಾಂಶುನಾಕ್ರಾನ್ತಂ ವರುಣಪ್ರಾಣತೈಜಸಮ್ । ಪದ್ಮಮಿನ್ದುಸಮಾಕ್ರಾನ್ತಂ ನನ್ದೀಶಮೇಕಪಾದಧೃಕ್ ।। ೩೧೮.

ಸೂಕ್ಷ್ಮವು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ, ಅದು ವರुणನ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ; ಚಂದ್ರನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪದ್ಮವು ನಂದೀಶನೊಬ್ಬ ಕಾಲಿನಿಂದ ಧರಿಸಿರುವವನು.

ಅಂಶುಮಾನುದಕಪ್ರಾಣಃ ಸಪ್ತಮಂ ವರ್ಣಮುದ್‌ಧೃತಮ್ । ಅಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಂ ತೃತೀಯಞ್ಚೈವ ಪಞ್ಚಮಂ ಸಪ್ತಮಂ ತಥಾ ।। ೩೧೮.

ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು, ನೀರಿನ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಏಳನೇ ಅಕ್ಷರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅದರ ಅರ್ಧ, ಮೂರನೆದು, ಐದನೆದು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಏಳನೆದು.

ಪ್ರಥಮಞ್ಚಾನ್ತತೋ ಯೋಜ್ಯಂ ಕ್ಷಪಣಂ ದಶವೀಜಕಮ್ । ಅಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಂತೃತೀಯಞ್ಚೈವ ಪಞ್ಚೈಮಂ ಸಪ್ತಮಂ ತಥಾ ।। ೩೧೮.

ಮೊದಲನೆಯದು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದು ಸೇರಿಸಬೇಕು, ಅದು ಕ್ಷಪಣ, ಹತ್ತು ಬೀಜಗಳಿರುವದು; ಅದರ ಅರ್ಧ, ಮೂರನೆದು, ಐದನೆದು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಏಳನೆದು.

ಸದ್ಯೋಜಾತನ್ತು ನವಮಂ ದ್ವಿತೀಯಾದ್‌ಧೃದಯಾದಿಕಮ್ । ದಶಾರ್ಣಪ್ರಣವಂ ಯತ್ತು ಫಡನ್ತಞ್ಚಾಸ್ತ್ರಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೩೧೮.

ಸದ್ಯೋಜಾತನು ಒಂಬತ್ತನೆಯದು, ಎರಡನೆಯದರಿಂದ ಹೃದಯ ಮೊದಲಾದವುಗಳು; ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 'ಫಟ್' ಎಂಬುದು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಮಸ್ಕಾರಯುತಾನ್ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಙ್ಗಾನಿ ತು ನಾನ್ಯಥಾ । ದ್ವಿತೀಯಾದಷ್ಟಮಂ ಯಾವದಷ್ಟೌ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರಾ ಮತಾಃ ।। ೩೧೮.

ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಗಗಳು ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಎರಡನೆಯದರಿಂದ ಎಂಟನೆಯವರೆಗೆ ಎಂಟು ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಅನನ್ತೇಶಶ್ಚ ಸೂಕ್ಷಮಶ್ಚ ತೃತೀಯಶ್ಚ ಶಿವೋತ್ತಮಃ । ಏಕಮೂರ್ತ್ತ್ಯೇಕರೂಪಸ್ತು ತ್ರಿಮೂರ್ತ್ತಿರಪಸ್ತಥಾ ।। ೩೧೮.

ಅನಂತೇಶ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಮೂರನೆಯದು ಶಿವೋತ್ತಮ; ಒಬ್ಬ ದೇಹ, ಒಬ್ಬ ರೂಪ ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿ, ಅಪ್‌ನಾಥ.

ಶ್ರೀಕಣ್ಠಶ್ಚ ಶಿಖಣ್ಡೀ ಚ ಅಷ್ಟೌ ವದ್ಯೇಶ್ವರಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಶಿಖಿಣ್ಡಿನೋಽಪ್ಯನನ್ತಾನ್ತಂ ಮನ್ತ್ರಾನ್ತಂ ಮೂರ್ತ್ತಿರೀರೀತಾ ।। ೩೧೮.

ಶ್ರೀಕಂಠ ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ—ಈ ಎಂಟು ಜನರನ್ನು ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ; ಶಿಖಂಡಿಗಳೂ ಸಹ, ಅನಂತದಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ಮಂತ್ರದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಅವನು ರೂಪಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ವಾಗೀಶ್ವರೀಪೂಜನಞ್ಚ ಪ್ರವದಾಮಿ ಸಮಣ್ಡಲಮ್ । ಊಹಕಂ ಕಾಲಸಂಯುಕ್ತಂ ಮನುಂ ವರ್ಣಸಮಾಯುತಮ್।। ೩೧೯.

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ವಾಗೀಶ್ವರಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನೂ, ಮಂಡಲದೊಡನೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕಾಲದೊಡನೆ ಕೂಡಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಂತ್ರ, ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ನಿಷಾದ ಈಶ್ವರಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಮನುನಾ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯವತ್ । ಅಕ್ಷರನ್ನ ಹಿದೇಯಂ ಸ್ಯಾತ್ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಕುನ್ದೇನ್ದುಸನ್ನಿಭಾಂ ।। ೩೧೯.

ಈಶ್ವರನನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು; ಅವಳನ್ನು ಕುಂದಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಪಞ್ಚಾಶದ್ವರ್ಣಮಾಲಾನ್ತು ಮುಕ್ತಾಸ್ರಗ್ದಾಮಭೂಷಿತಾಮ್ । ವರದಾಭಯಾಕ್ಷಸೂತ್ರಪುಸ್ತಕಾಢ್ಯಾಂ ತ್ರಿಲೋಚನಾಂ ।। ೩೧೯.

ಐವತ್ತೊಂದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಾರವನ್ನು, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವಳನ್ನು, ವರದಾ ಮತ್ತು ಅಭಯ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನೂ, ಜಪಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಹಿಡಿದ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಲಕ್ಷಂ ಜಪೇನ್ಮಸ್ತಕಾನ್ತಂ ಸ್ಕನ್ಧಾನ್ತಂ ವರ್ಣಮಾಲಿಕಾಂ । ಅಕಾರಾದಿಕ್ಷಕಾರಾನ್ತಾಂ ವಿಶನ್ತೀಂ ಮಾನವತ್ ಸ್ಮರೇತ್ ।। ೩೧೯.

ಒಬ್ಬನು 'ಅ' ರಿಂದ 'ಕ್ಷ' ವರೆಗೆ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಹಾರದಂತೆ, ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೊನೆವರೆಗೆ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಹಾರವನ್ನು ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ ಗುರುಶ್ಚ ದೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಮನ್ತ್ರಗ್ರಾಹೇ ತು ಮಣ್ಡಲಮ್ । ಸೂರ್ಯ್ಯಾಗ್ರಮಿನ್ದುಭಕ್ತನ್ತು ಭಾಗಾಭ್ಯಾಂ ಕಮಲಂ ಹಿತಂ ।। ೩೧೯.

ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಗುರುವು ಮಂತ್ರ ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಂಡಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದ ಕಮಲವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದು ಯೋಗ್ಯ.

ವೀಥಿಕಾ ಪದಿಕಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಾ ಪದ್ಮಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಚತುಷ್ಪದೇ । ವೀಥಿಕಾ ಪದಿಕಾ ವಾಹ್ಯೇ ದ್ವಾರಾಣಿ ದ್ವಿಪದಾನಿ ತು ।। ೩೧೯.

ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಹೂವಿನ ದಳಗಳಿರುವ ಎಂಟು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು. ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗಗಳು, ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡು ದಳಗಳಿರುವ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಉಪದ್ವಾರಾಣಿ ತದ್ವಚ್ಚ ಕೋಣವಾನ್ಧಂ ದ್ವಿಪಟ್ಟಿಕಮ್ । ಸಿತಾನಿ ನವ ಪದ್ಮಾನಿ ಕರ್ಣಿಕಾ ಕನಕಪ್ರಭಾ ।। ೩೧೯.

ಹಾಗೆಯೇ, ಪಕ್ಕದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಇರಬೇಕು. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪಟ್ಟಿಗಳಂತೆ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು. ಒಂಬತ್ತು ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕರ್ಣಿಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಕೇಶರಾಣಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಕೋಣಾತ್ರಕ್ತೇನ ಪೂರಯೇತ್ । ವ್ಯೋಮರೇಖಾನ್ತರಂ ಕೃಷ್ಣಂ ದ್ವಾರಾಣೀನ್ದ್ರೇಭಮಾನತಃ ।। ೩೧೯.

ಹೂವಿನ ರೇಷ್ಮೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬೇಕು. ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ತುಂಬಬೇಕು. ಆಕಾಶದ ರೇಖೆಗಳ ಮಧ್ಯ ಭಾಗ ಕಪ್ಪಾಗಿರಬೇಕು. ಬಾಗಿಲುಗಳು ಇಂದ್ರನ ಆನೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಹೋಲಬೇಕು.

ಮಧ್ಯೇ ಸರಸ್ವತೀಂ ಪದ್ಮೇವಾಗೀಶೀ ಪೂರ್ವ್ವಪದ್ಮಕೇ । ಹೃತ್ಲೇಖಾ ಚಿತ್ರವಾಗೀಶೀ ಗಾಯತ್ರೀ ವಿಶ್ವರುಪಯಾ ।। ೩೧೯.

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದೇವಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ವಾಗ್ದೇವಿ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.