ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತಿ ಜ್ವಾಲಾಮಾನಿನಿ ಗೃಧ್ರಗಣಪರಿವೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ । ಯುದ್ಧ ಗಚ್ಛನ್ ಜಪನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಪುಮಾನ್ ಸಾಕ್ಷಾಜ್ಜಯೀ ಭವೇತ್ । ಓಂ ಶ್ರೀಁ ಹ್ರೀಁ ಕ್ಲೀಁ ಶ್ರಿಯೈ ನಮಃ । ಉತ್ತರಾದೌ ಚ ಘೃಣಿನೀ ಸೂರ್ಯ್ಯಾ ಪೂಜ್ಯಾ ಚತುರ್ದ್ದಲೇ ।। ೩೧೩.

ಓಂ, ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ದೇವಿಯನ್ನು, ಗಿಡುಗಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಪುರುಷನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಕ್ಲೀಂ, ಶ್ರೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಉತ್ತರದ ಕಡೆ ಘೃಣಿನೀ ಸೂರ್ಯೆಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ದಳದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಆದಿತ್ಯಾ ಪ್ರಭಾವತೀ ಚ ಹೇಮಾದ್ರಿಮಧುರಾಶ್ರಿಯಃ । ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಗೌರ್ಯ್ಯೈ ನಮಃ । ಗೌರೀಮನ್ತ್ರಃ ಸರ್ವ್ವಕರಃ ಹೋಮಾದ್ಧ್ಯಾನಾಜ್ಜಪಾರ್ಚ್ಚನಾತ್ ।। ೩೧೩.

ಆದಿತ್ಯಾ, ಪ್ರಭಾವತೀ ಮತ್ತು ಹೇಮಾದ್ರಿಮಧುರಾಶ್ರಿಯರು; ಓಂ ಹ್ರೀಂ, ಗೌರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗೌರೀ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮ, ಧ್ಯಾನ, ಜಪ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ರಕ್ತಾ ಚತುರ್ಭುಜಾ ಪಾಶವರದಾ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರೇ । ಅಙ್ಕುಶಾಭಯಯುಕ್ತಾನ್ತಾಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯ ಸಿದ್ಧಾತ್ಮನಾ ಪುಮಾನ್ ।। ೩೧೩.

ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಪಾಶ ಮತ್ತು ವರವನ್ನು, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವವಳನ್ನು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಜೀವೇದ್ವರ್ಷಶತಂ ಧೀಮಾನ್ನ ಚೌರಾರಿಭಯಂ ಭವೇತ್ । ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಸಾದೀ ಭವತಿ ಯುಧಿ ಮನ್ತ್ರಾಮ್ಬುಪಾನತಃ ।। ೩೧೩.

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನೂರು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಕಳ್ಳರೋ ಅಥವಾ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡವನೂ ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಞ್ಜನಂ ತಿಲಕಂ ವಶ್ಯೇ ಜಿಚಹ್ವಾಗ್ರೇ ಕವಿತಾ ಭವೇತ್ । ತಜ್ಜಪಾನ್ಮೈಥುನಂ ವಶ್ಯೇ ತಜ್ಜಪಾದ್ಯೋನಿವೀಕ್ಷಣಪ್ತ್ ।। ೩೧೩.

ಅಂಜನ ಅಥವಾ ತಿಲಕವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ ವಶವಾಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಕಾವ್ಯಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಕಾಮದಲ್ಲಿ ವಶತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಮೂಲವನ್ನು ನೋಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ.

. ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ವಶೀ ತಿಲಹೋಮಾತ್ಸರ್ವ್ವಞ್ಚೈವ ತು ಸಿಧ್ಯತಿ । ಸಪ್ತಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಞ್ಚಾನ್ನಂ ಭುಞ್ಜಂಸ್ತಸ್ಯ ಶ್ರಿಯಃ ಸದಾ ।। ೩೧೩.

ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಶತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಎಳ್ಳನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಳು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಸದಾ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅರ್ದ್ಧನಾರೀಶರುಪೋಽಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮಯಾದಿವೈಷ್ಣವಾದಿಕಃ । ಅನಙ್ಗರೂಪಾ ಶಕ್ತಿಶ್ಚ ದ್ವಿತೀಯಾ ಮದನಾತುರಾ ।। ೩೧೩.

ಈ ರೂಪವು ಅರ್ಧ ಪುರುಷ, ಅರ್ಧ ಮಹಿಳೆ ಆಗಿದ್ದು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿದೆ; ಎರಡನೆಯದು ಕಾಮರೂಪದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಆಕೆಯು ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ.

ಪವನವೇಗಾ ಭುವನಪಾಲಾ ವೈ ಸರ್ವ್ವಸಿದ್ಧಿದಾ । ಅನಙ್ಗಮದನಾನಙ್ಗಮೇಖಲಾನ್ತಾಞ್ಜಪೇಚ್ಛ್ರಿಯೇ ।। ೩೧೩.

ಭುವನಗಳ ರಕ್ಷಕರು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ 'ಅನಂಗಮದನಾನಂಗಮೇಖಲಾ' ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮಮಧ್ಯದಲೇಷು ಹ್ರೀಁ ಸ್ವರಾನ್ ಕಾದೀಸ್ತತಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾಃ । ಷಟ್‌ಕೋಣೇ ವಾ ಘಟೇ ವಾಽಥ ಲಿಖಿತ್ವಾ ಸ್ಯಾದ್ವಶೀಕರಂ ।। ೩೧೩.

ಪದ್ಮದ ಒಳಗಿನ ಹೂವಿನ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ 'ಹ್ರೀಂ' ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು 'ಕ' ಇತ್ಯಾದಿ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಹೆಂಗಸಿಗಾಗಿ ಷಟ್ಕೋಣ ಅಥವಾ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ವಶೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಓಂ ಹ್ರೀಁ ಛಁ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಓಂ ಓಂ । ಮೂಲಮನ್ತ್ರಃ ಷಡಙ್ಗೋಯಂ ರಕ್ತವರ್ಣೇ ತ್ರಿಕೋಣಕೇ । ದ್ರಾವಣೀ ಹ್ಲಾದಕಾರಿಣೀ ಕ್ಷೋಭಿಣೀ ಗುರುಶಕ್ತಿಕಾ ।। ೩೧೩.

'ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಚಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಓಂ ಓಂ' ಎಂಬ ಮೂಲಮಂತ್ರವು, ಕೆಂಪು ತ್ರಿಕೋಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆಕರ್ಷಕ, ಹರ್ಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದು, ಚೇತನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವದು ಮತ್ತು ಗುರುಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ಈಶಾನಾದೌ ಚ ಮಧ್ಯೇ ತಾಂ ನಿತ್ಯಾಂ ಪಾಶಾಙ್ಕುಶೌ ತಥಾ । ಕಪಾಲಕಲ್ಪಕತರುಂ ವೀಣಾ ರಕ್ತಾ ಚ ತದ್ವತೀ ।। ೩೧೩.

ಆ ಶಾಶ್ವತ ದೇವಿ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಕಪಾಲ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.

ನಿತ್ಯಾಭಯಾ ಮಙ್ಗಲಾ ಚ ನವವೀರಾ ಚ ಮಙ್ಗಲಾ । ದುರ್ಭಗಾ ಮನೋನ್ಮನೀ ಪೂಜ್ಯಾ ದ್ರಾವಾ ಪೂರ್ವ್ವಾದಿತಃ ಸ್ಥಿತಾ ।। ೩೧೩.

ಆಕೆ ಶಾಶ್ವತ, ಭಯವಿಲ್ಲದವಳು, ಶುಭಕರಿ, ಒಂಬತ್ತು ವೀರರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಶುಭಕರಿ; ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಳು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವಳು, ಪೂಜ್ಯಳು, ಆಕರ್ಷಕಳು, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಓಂ ಹ್ರೀಁ ಅನಙ್ಗಾಯ ನಮಃ ಓಂ ಹ್ರೀಁ ಹ್ರೀಁ ಸ್ಮರಾಯ ನಮಃ । ಮನ್ಮಥಾಯ ಚ ಮಾರಾಯ ಕಾಮಾಯೈವಞ್ಚ ಪಞ್ಚಧಾ । ಕಾಮಾಃ ಪಾಶಾಙ್ಗುಶೌ ಚಾಪವಾಣಾಃ ಧ್ಯೇಯಾಶ್ಚ ವಿಭ್ರತಃ ।। ೩೧೩.

'ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಅನಂಗಾಯ ನಮಃ, ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಸ್ಮರಾಯ ನಮಃ'; ಮನ್ಮಥ, ಮಾರು, ಕಾಮ ಎಂಬ ಐದು ರೂಪಗಳಿಗೆ; ಕಾಮನು ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ರತಿಶ್ಚ ವಿರತಿಃ ಪ್ರೀತಿರ್ವಿಪ್ರೀತಿಶ್ಚ ಮತಿರ್ಧೃತಿಃ । ವಿಧೃತಿಃ ಪುಷ್ಟಿರೇಭಿಶ್ಚ ಕ್ರಮಾತ್ ಕಾಮಾದಿಕೈರ್ಯುತಾಃ ।। ೩೧೩.

ರತಿ, ವಿರತಿ, ಪ್ರೀತಿ, ವಿಪ್ರೀತಿ, ಮನಸ್ಸು, ಧೈರ್ಯ, ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಓಂ ಛಁ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಓಂ ಓಂ । ಅ ಆ ಇ ಈ ಉ ಉ ಋ ಲೃ ಲೄ ಏ ಐ ಓ ಔ ಅಂ ಅಃ । ಕ ಖ ಗ ಘ ಙ ಚ ಛ ಜ ಝ ಞ ಟ ಠ ಡ ಢ ಣ ತ ಥ ದ ಧ ನ ಪ ಫ ಬ ಭ ಮ ಯ ರ ಲ ವ ಶ ಷ ಸ ಹ ಕ್ಷ । ಓಂ ಛಁ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಸ್ವಾಹಾ । ಆಧಾರಶಕ್ತಿಂ ಪದ್ಮಞ್ಚ ಸಿಂಹೇ ದೇವೀಂ ಹೃದಾದಿಷು ।। ೩೧೩.

'ಓಂ ಚಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಓಂ ಓಂ | ಅ ಆ ಇ ಈ ಉ ಊ ಋ ಌ ೡ ಎ ಐ ಓ ಔ ಅಂ ಅಃ | ಕ ಖ ಗ ಘ ಙ ಚ ಛ ಜ ಝ ಞ ಟ ಠ ಡ ಢ ಣ ತ ಥ ದ ಧ ನ ಪ ಫ ಬ ಭ ಮ ಯ ರ ಲ ವ ಶ ಷ ಸ ಹ ಕ್ಷ | ಓಂ ಚಂ ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ ಮದದ್ರವೇ ಸ್ವಾಹಾ'; ಆಧಾರಶಕ್ತಿ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಹೃದಯಾದಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹ್ರಁ ಖೇ ಛೇ ಕ್ಷಃ ಸ್ತ್ರೀಁ ಹ್ರೂಁ ಕ್ಷೇ ಹ್ರೀಂ ಫಟ್ । ತ್ವರಿತಾಂ ಪೂಜಯೇನ್ನಯಸ್ಯ ದ್ವಿಭುಜಾಞ್ಚಾಷ್ಟವಾಹುಕಾಂ । ಆಧಾರಶಕ್ತಿಂ ಪದ್ಮಞ್ಚ ಸಿಂಹೇ ದೇವೀಂ ಹೃದಾದಿಕಮ್ ಷ ।। ೩೧೪.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹ್ರಂ ಖೇ ಚೇ ಕ್ಷಃ ಸ್ತ್ರೀಂ ಹ್ರೂಂ ಕ್ಷೇ ಹ್ರೀಂ ಫಟ್'; ತ್ವರಿತಾ ದೇವಿಯನ್ನು, ಅವಳ ಎರಡು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಧಾರಶಕ್ತಿ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಹೃದಯಾದಿ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವ್ವಾದೌ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಯಜೇನ್ಮಣ್ಡಲೇ ವೈ ಪ್ರಣೀತಯಾ । ಹುಂಕಾರಾಂ ಖೇಚರೀಂ ಚಣ್ಡಾಂಛೇದನೀಂ ಕ್ಷೇಪಣೀಂ ಸ್ತ್ರಿಯಾಃ ।। ೩೧೪.

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಹೂಂಕಾರಾ, ಖೇಚರಿ, ಚಂಡಾ, ಛೇದನಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಪಣಿಯನ್ನು ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಹುಂಕಾರಾಂ ಕ್ಷಏಗಕಾರೀಞ್ಚ ಫಟ್ಕಾರೀಂ ಮಧ್ಯತೋ ಯಜೇತ್ । ಜಯಾಞ್ಚ ವಿಜಯಾಂ ದ್ವಾರಿ ಕಿಙ್ಕರಞ್ಚ ತದಗ್ರತಃ ।। ೩೧೪.

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂಂಕಾರಾ, ಕ್ಷೇಗಕಾರಿಣಿ ಮತ್ತು ಫಟ್ಕಾರಿಣಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಜಯಾ ಮತ್ತು ವಿಜಯಾ, ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಿಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ತಿಲೈರ್ಹೋಮೈಶ್ಚ ಸರ್ವ್ವಾಪ್ತ್ಯೈ ನಾಮವ್ಯಾಹೃತಿಭಿಸ್ತಥಾ । ಅನನ್ತಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ ಕುಲಿಕಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಧಾ ।। ೩೧೪.

ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಮತ್ತು ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು: 'ಅನಂತಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ; ಕುಳಿಕಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಧಾ'.

ಸ್ವಾಹಾ ವಾಸುಕಿರಾಜಾಯ ಶಙ್ಖಪಾಲಾಯ ವೌಷಟ್ । ತಕ್ಷಕಾಯ ವಷನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಪದ್ಮಾಯ ವೈ ನಮಃ ।। ೩೧೪.

'ಸ್ವಾಹಾ ವಾಸುಕಿರಾಜಾಯ', 'ಶಂಖಪಾಲಾಯ ವೌಷಟ್', 'ತಕ್ಷಕಾಯ ವಷಟ್', 'ಮಹಾಪದ್ಮಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಾಹಾ ಕರ್ಕೋಟನಾಗಾಯ ಫಟ್ ಪದ್ಮಾಯ ಚ ವೈ ನಮಃ । ಲಿಖೇನ್ನಿಗ್ರಹಚಕ್ರನ್ತು ಏಕಾಶಾತಿಪದೈರ್ನ್ನರಃ ।। ೩೧೪.

'ಸ್ವಾಹಾ ಕರ್ಕೋಟನಾಗಾಯ ಫಟ್', 'ಪದ್ಮಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ನೂರು ಒಂದು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿಗ್ರಹಚಕ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

ವಸ್ತ್ರೇ ಪಟೇ ತರೌ ಭೂರ್ಜ್ಜೇ ಶಿಲಾಯಾಂ ಯಷ್ಟಿಕಾಸು ಚ । ಮಧ್ಯೇ ಕೋಷ್ಠೇ ಸಾಧ್ಯನಾಮ ಪೂರ್ವ್ವಾದೌ ಪಟ್ಟಿಕಾಸು ಚ ।। ೩೧೪ ಐಸಾದಾವಮ್ಬುಪಾದೌ ಚ ಯಮರಾಜ್ಯಞ್ಚ ವಾಹ್ಯತಃ । ಕಾಲೀನಾಂರವಮಾಲೀ ಕಾಲೀನಾಮಾಕ್ಷಮಾಲಿನೀ ।। ೩೧೪.

ಮಾಮೋದತತ್ತದೋಮೋಮಾ ರಕ್ಷತ ಸ್ವಸ್ವ ಭಕ್ಷಣಾ । ಯಮಪಾಟಟಯಾಮಯ ಮಟಮೋ ಟಟ ಮೋಟಮಾ ।। ೩೧೪.

‘ಮಾಮೋದತತ್ತದೋಮೊಮಾ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಆಹಾರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ‘ಯಮಪಾಟಟಯಾಮಯ ಮಾಟಮೊ ಟಟ ಮೊಟಮಾ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕು.

ವಾಮೋ ಭೂರಿವಿಭೂಸೇಯಾ ಟಟ ರೀಶ್ವ ಶ್ವರೀ ಟಟ । ಯಮರಾಜಾದ್ವಾಹ್ಯತೋ ವಂ ತಂ ತೋಯಂ ಮಾರಣಾತ್ಮಕಮ್ ।। ೩೧೪.

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ವೈಭವಶಾಲಿಯು ಇರಬೇಕು; ‘ಟಟ, ರೀಶ್ವ, ಶ್ವರಿ, ಟಟ’ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಯಮರಾಜನ ರಾಜ್ಯದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಶಕಾರಿ ಸ್ವಭಾವದ ನೀರನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಕಜ್ಜಲಂ ನಿಮ್ಬನಿರ್ಯ್ಯಾಸಮಜ್ಜಾಸೃಗ್ವಿಷಸಂಯುತಮ್ । ಕಾಕಪಕ್ಷಸ್ಯ ಲೇಖನ್ಯಾ ಶ್ಮಶಾನೇ ವಾ ಚತುಷ್ಪಥೇ ।। ೩೧೪.

ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಕಾಜಲು, ಬೇವು ರಸ, ಎಲುಬಿನ ಮೆದುಳು, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ವಿಷವನ್ನು ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

ನಿಧಾಪಯೇತ್ ಕುಮ್ಭಾಧಸ್ತಾದ್ವಲ್ಮೀಕೇ ವಾಥ ನಿಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಕಾಫಪಕ್ಷಕಸ್ಯ ಲೇಖನ್ಯಾ ಶ್ಮಶಾನೇ ವಾ ಯತುಷ್ಪಥೇ ।। ೩೧೪.

ಅದನ್ನು ಕುಂಭದ ಕೆಳಗೆ ಅಥವಾ ಪುತ್ತಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು; ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಖನಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಲಿಖೇಚ್ಚಾನುಗ್ರಹಞ್ಚಕ್ರಂ ಶುಕ್ಲಪತ್ರೇಽಥ ಭೂರ್ಜ್ಜಂಕೇ । ಲಾಕ್ಷಯಾ ಕುಙ್ಕುಮೇನಾಥ ಸ್ಫಟಿಕಾಚನ್ದನೇನ ವಾ ।। ೩೧೪.

ಅನುಗ್ರಹದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಳಿ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ, ಲಾಕ್ಷೆ, ಕುಂಕುಮ ಅಥವಾ ಸ್ಪಟಿಕ ಚಂದನದಿಂದ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಭುವಿ ಭಿಕ್ತೌ ಪೂರ್ವ್ವದಲೇ೧ ನಾಮ ಮಧ್ಯಮಕೋಷ್ಠಕೇ । ಖಣ್ಡೇ ತು ವಾರಿಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಓಂ ಹಂಸೌ ವಾಪಿ ಪಟ್ಟಿಶಮ್ ।। ೩೧೪.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದ ದಳದಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ಮಧ್ಯದ ಕೋಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು; ತುಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ‘ಓಂ ಹಂಸೌ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಲೋಕಂ ಶಿಬಾದೌ ಚ ರಾಕ್ಷಸಾದಿಕ್ರಮಾಲ್ಲಿಖೇತ್ । ಶ್ರೀಃಸಾಮಮೋಮಾ ಸಾ ಶ್ರೀಃ ಸಾನೌ ಯಾಜ್ಞೇ ಜ್ಞೇಯಾ ನೌಸಾ ।। ೩೧೪.

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಬರೆಯಬೇಕು, ನಂತರ ರಾಕ್ಷಸ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು; ‘ಶ್ರೀಃ ಸಾಮಮೊಮಾ ಸಾ ಶ್ರೀಃ ಸಾನೌ ಯಾಜ್ಞೇ ಜ್ಞೇಯಾ ನೌಸಾ’ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.