ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಕುಮ್ಭೈಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾಚ್ಚಾಭಿಷೇಕಂ ಜಯರಾಜ್ಯಾದಿಸರ್ವಭಾಕ್ । ಕುಮಾರೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ಪೂಜ್ಯಾ ಗುರ್ವ್ವಾದೇರ್ದಕ್ಷಿಣಂ ದದೇತ್ ।। ೩೧೧.

ವಿಜಯ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭೋಗಗಳಿಗಾಗಿ ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ಯುವತಿಯನ್ನೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಗುರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಯಜೇತ್ ಸಹಸ್ರಮೇಕನ್ತು ಪೂಕಜಾಂ ಕೃತ್ವಾ ದಿನೇ ದಿನೇ । ತಿಲಾಜ್ಯಪುರಹೋಮೇನ ದೇವೀ ಶ್ರೀಃ ಕಾಮದಾ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಸಾವಿರ ಹೂವಿನ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ದೇವಿ ಶ್ರೀ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾಳೆ.

ದದಾತಿ ವಿಪುಲಾನ್ ಭೋಗಾನ್ ಯದನ್ಯಚ್ಚ ಸಮೀಹತೇ । ಜಪ್ತ್ವಾ ಹ್ಯಕ್ಷರಲಕ್ಷನ್ತು ನಿಧಾನಾಧಿಪತಿರ್ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅವಳು ಅಪಾರವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಬಹುದು.

ದ್ವಿಗುಣೇನ ಭವೇದ್ರಾಜ್ಯಂ ತ್ರಿಗುಣೇನ ಚ ಯಕ್ಷಿಣೀ । ಚತುರ್ಗುಣೇನ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ತತೋ ವಿಷ್ಣುಪದಂ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಎರಡುಪಟ್ಟು ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಮೂರುಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಯಕ್ಷಿಣಿಯ ಅನುಗ್ರಹ; ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವ; ಆಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಷಡ್‌ಗುಣೇನ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿರ್ಲ್ಲಕ್ಷೇಣೈಕೇನ ಪಾಪಹಾ । ದಶ ಜಪ್ತ್ವಾ ದೇಹಶುದ್ಧ್ಯೈ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಫಲಂ ಶತಾತ್ ।। ೩೧೧.

ಆರುಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಹತ್ತು ಬಾರಿ ದೇಹಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ನೂರು ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಪಟೇ ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಯಾಂ ವಾ ಶೀಘ್ರಾಂ ವೈ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ಯಜೇತ್ । ಶತಂ ಸಹಸ್ರಮಯುತಂ ಜಪೇ ಹೋಮೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್ ।। ೩೧೧.

ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮಣ್ಣುಮೇಲೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಹೋಮಕ್ಕಾಗಿ ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜಪವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ವಿಧಾನತೋ ಜಪ್ತ್ವಾ ಲಕ್ಷಮೇಕನ್ತು ಹೋಮಯೇತ್ । ಮಹಿಷಾಜಮೇಷಮಾಂಸೇನ ನರಜೇನ ಪುರೇಣ ವಾ ।। ೩೧೧.

ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಿಷಿ, ಆಡು, ಮಾನವನ ಮಾಂಸದಿಂದ ಅಥವಾ ನಗರವನ್ನೇ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಿಲೈರ್ಯವೈಸ್ತಥಾ ಲಾಜೈರ್ಬ್ರೀಹಿಗೋಧೂಮಕಾಮ್ರಕೈಃ । ಶ್ರೀಫಲೈರಾಜ್ಯಸಂಯುಕ್ತೈರ್ಹೋಮಯಿತ್ವಾ ವ್ರತಞ್ಚರೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಎಳ್ಳು, ಜೋಳ, ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ, ಹಣ್ಣು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ದ್ಧರಾತ್ರೇಷು ಸನ್ನದ್ಧಃ ಖಡ್ಗಚಾಪಶರಾದಿಮಾನ್ । ಏಕವಾಸಾ ವಿಚಿತ್ರೇಣ ರಕ್ತಪೀತಾಸಿತೇನ ವಾ ।। ೩೧೧.

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಖಡ್ಗ, ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ ಅಥವಾ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ, ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ ಅಥವಾ ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು.

ನೀಲೇನ ವಾಥ ವಸ್ತ್ರೇಣ ದೇವೀಂ ತೈರೇವ ಚಾರ್ಚ್ಚಯೇತ್ । ವ್ರಜೇದ್ದಕ್ಷಿಣದಿಗ್‌ಭಾಗಂ ದ್ವಾರೇ ದದ್ಯಾದ್‌ಬಲಿಂ ಬುಧಃ ।। ೩೧೧.

ಅಥವಾ ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಧರಿಸಬಹುದು; ಅದೇ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೂತೀಮನ್ತ್ರೇಣ ದ್ವಾರಾದೌ ಏಕವೃಕ್ಷೇ ಶ್ಮಶಾನಕೇ । ಏವಞ್ಚ ಸರ್ವ್ವಕಾಮಾಪ್ತಿರ್ಭುಙ್‌ಕ್ತೇ ಸರ್ವ್ವಾಂ ಮಹೀಂ ನೃಪಃ ।। ೩೧೧.

ದೂತೀ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ಮರದ ಬಳಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ವಿದ್ಯಾಪ್ರಸ್ತಾವಮಾಖ್ಯಾಸ್ಯೇ ಧರ್ಮ್ಮಕಾಮಾದಿಸಿದ್ಧಿದಮ್ । ನವಕೋಷ್ಠವಿಭಾಗೇನ ವಿದ್ಯಾಭೇದಞ್ಚ ವಿನ್ದತಿ ।। ೩೧೨.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ವಿದ್ಯೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರೆ ವಿದ್ಯೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತವೆ.

ಅನುಲೋಮವಿಲೋಮೇನ ಸಮಸ್ತವ್ಯಸ್ತಯೋಗತಃ । ಕರ್ಣಾವಿಕರ್ಣಯೋಗೇನ ಅತ ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ವಿಭಾಗಶಃ ।। ೩೧೨.

ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹಾಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಕಿವಿಯಲ್ಲದ ವಿಧಾನದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಲಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಭಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ತ್ರಿತ್ರಿಕೇಣ ಚ ಯೋಗೇನ ದೇವ್ಯಾ ಸನ್ನದ್ಧವಿಗ್ರಹಃ । ಜಾನಾತಿ ಸಿದ್ಧಿದಾನ್ಮನ್ತ್ರಾನ್ ಪ್ರಸ್ತಾವಾನ್ನಿರ್ಗತಾನ್ ಬಹೂನ್ ।। ೩೧೨.

ಮೂರು ತ್ರಿಕೋಣಗಳ ವಿಧಾನದಿಂದ, ದೇವಿಯ ಅಲಂಕೃತ ರೂಪದಿಂದ, ಸಾಧನೆ ನೀಡುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪ್ರಸ್ತಾವಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು.

ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ಸ್ಮೃತಾ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಪ್ರಯೋಗಾಸ್ತತ್ರ ದುರ್ಲ್ಲಭಾಃ । ಗುರುಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪ್ರಥಮೋ ವರ್ಣಃ ಪೂರ್ವ್ವೇದ್ಯುರ್ನ ಚ ವರ್ಣ್ಯತೇ ।। ೩೧೨.

ಪ್ರತಿ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಮಂತ್ರಗಳು ನೆನಪಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಗುರು ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಪೂರ್ವಜ್ಞಾನದವನು, ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ವಿವರಿಸಬಾರದು.

ಪ್ರಸ್ತಾವೇ ತತ್ರ ಚೈಕಾರ್ಣಾ ದ್ವ್ಯರ್ಣಸ್ತ್ರ್ಯರ್ಣಾದಯೋಽಭವನ್ । ತಿರ್ಯ್ಯಗೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಾ ರೇಖಾಶ್ಚತುರಶ್ಚತುರೋ ಭಜೇತ್ ।। ೩೧೨.

ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಂದರ್ನ, ಎರಡರ್ನ, ಮೂವರ್ನ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ. ಅಡ್ಡ ಮತ್ತು ಲಂಬ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು.

ನವ ಕೋಷ್ಠಾ ಭವನ್ತ್ಯೇವಂ ಮಧ್ಯದೇಶೇ ತಥಾ ಇಮಾನ್ । ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೇನ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪ್ರಸ್ತಾವಂ ಭೇದಯೇತ್ತತಃ ।। ೩೧೨.

ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಣೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರ್ಸ್ತಾವಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಪ್ರಸ್ತಾವಂ ಯಸ್ತು ವಿನ್ದತಿ । ಕರಮುಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಾಸ್ತಸ್ಯ ಸಾಧಕಸ್ಯ ಹಿ ಸಿದ್ಧಯಃ ।। ೩೧೨.

ಪ್ರಸ್ತಾವ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಯಾರು ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆ ಸಾಧಕರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕೈಮುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಂತಾಗುತ್ತವೆ.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಪಾದಮೂಲೇ ಸ್ಯಾನ್ನವಖಣ್ಡಾಂ ಭುವಂ ಲಭೇತ್ । ಕಪಾಲೇ ತು ಸಮಾಲಿಖ್ಯ ಶಿವತತ್ತ್ವಂ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೩೧೨.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಅವನ ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕಪಾಲದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

ಶ್ಮಶಾನಕರ್ಪಟೇ ವಾಥ ವಾಹ್ಯಂ ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಮನ್ತ್ರವಿತ್ । ತಸ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ಲಿಖೇನ್ನಾಮ ಕರ್ಣಿಕೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೩೧೨.

ಶ್ಮಶಾನದ ಕರ್ಪಟದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಅದರ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

ತಾಪಯೇತ್‌ಖಾದಿರಾಙ್ಗಾರೈರ್ಭೂರ್ಜಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಪಾದಯೋಃ । ಸಪ್ತಾಹಾದಾನಯೇತ್ ಸರ್ವ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ।। ೩೧೨.

ಖಾದಿರದ ಅಂಗಾರಗಳಿಂದ ಬುರೂಜವನ್ನು ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಬಿಸಿಮಾಡಬೇಕು; ಏಳು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.

ವಜ್ರಸಮ್ಪುಟಗರ್ಭೇ ತು ದ್ವಾದಶಾರೇ ತು ಲೇಖಯೇತ್ । ಮಧ್ಯೇ ಗರ್ಭಗತಂ ನಾಮ ಸದಾಶಿವವಿದರ್ಮಿತಮ್ ।। ೩೧೨.

ವಜ್ರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಚುಗಳ ರೂಪವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದ ಹೆಸರನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಕುಡ್ಯೇ೧ ಫಲಕಕೇ ವಾಥ ಶಿಲಾಪಟ್ಟೇ ಹರಿದ್ರಯಾ। ಮುಖಸ್ತಮ್ಭಂ ಗತಿಸ್ತಮ್ಭಂ ಸೈನ್ಯಸ್ತಮ್ಭನ್ತು ಜಾಯತೇ ।। ೩೧೨.

ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಫಲಕದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನ ಹತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಶಿಣದಿಂದ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ಮಾತು ನಿಲ್ಲುವುದು, ಚಲನೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಮತ್ತು ಸೇನೆಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

ವಿಷರಕ್ತೇನ ಸಂಲಿಖ್ಯ ಶಮಶಾನೇ ಕರ್ಪರೇ ಬುಧಃ । ಷಟ್‌ಕೋಣಂ ದಣ್ಡಮಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಸಮನ್ತಾಚ್ಛಕ್ತಿಯೋಜಿತಮ್ ।। ೩೧೨.

ವಿಷಮಿಶ್ರಿತ ರಕ್ತದಿಂದ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕಪಾಲದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಆರು ಕೋಣೆಯ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು, ಅದರ ಮೇಲೆ ದಂಡವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

ಮಾರಯೇದಚಿರಾದೇಷ ಶ್ಮಶಾನೇ ನಿಹತಂ ರಿಪುಂ । ಛೇದಂ ಕರೋತಿ ರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಚಕ್ರಮಧ್ಯೇ ನ್ಯಸೇದ್ರಿಪುಂ ।। ೩೧೨.

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲೇ ಶತ್ರುವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಇರಿಸಿ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೇದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಚಕ್ರಧಾರಾಙ್ಗತಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ರಿಪುನಾಮ್ನಾ ರಿಪುಂ ಹರೇತ್ । ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೇಣೈವ ಚು ವೀಜೇನ ಖಡ್ಗಮಧ್ಯೇ ತು ಲೋಖಯೇತ್ ।। ೩೧೨.

ಚಕ್ರದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಗರುಡನ ರೆಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಬೀಜವನ್ನು ಖಡ್ಗದೊಳಗೆ ಇರಿಸಬೇಕು.

ವಿದರ್ಭರಿಪುನಾಮಾಥ ಶ್ಮಶಾನಾಙ್ಗಾರಲೇಖಿತಮ್ । ಸಪ್ತಾಹಾತ್ಸಾಧಯೇದ್ದೇಶಂ ತಾಡಯೇತ್ ಪ್ರೇತಭಸ್ಮನಾ ।। ೩೧೨.

ವಿದರ್ಭದ ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಶ್ಮಶಾನದ ಅಂಗಾರದಿಂದ ಬರೆಯಬೇಕು; ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರೇತಭಸ್ಮದಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಭೇದನೇ ಛೇದನೇ ಚೈವ ಮಾರಣೇಷು ಶಿವೋ ಭವೇತ್ । ತಾರಕಂ ನೇತ್ರಮುದ್ದೇಷ್ಟಂ ಶಾನ್ತಿಪುಷ್ಟೀ ನಿಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೨.

ಭೇದನೆ, ಕಡಿತ ಮತ್ತು ಮರಣದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಇರುವನು; ತಾರಕವನ್ನು ನೇತ್ರವಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ದಹನಾದಿಪ್ರಯೋಗೋಯಂ ಶಾಕಿನೀಞ್ಚೈವ ಕರ್ಷಯೇತ್ । ಮಧ್ಯಾದಿವಾರುಣೀಂ ಯಾವದ್ವಕ್ರತುಣ್ಡಸಮನ್ವಿತಃ ।। ೩೧೨.

ಈ ದಹನಾದಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಶಾಕಿನಿಯರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಬಹುದು; ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ವಾರುಣಿಯವರೆಗೆ, ವಕ್ರತುಂಡ ಸಹಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.