ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಕರಾಲೀ ತು ಮಹಾಮುದ್ರಾ ಹೃದಯೇ ಯೋಜ್ಯ ಮನ್ತ್ರಿಣಃ । ಪುನಸ್ತು ಪೂರ್ವ್ವವದ್ ಬದ್ಧಲಗ್ನಾಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಂ ಸಮುತ್‌ಕ್ಷಿಪೇತ್ ।। ೩೧೦.

ಕರಾಳಿ ಎಂಬುದು ಮಹಾಮುದ್ರೆ, ಇದನ್ನು ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಧ್ಯ ಬೆರಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಎತ್ತಬೇಕು.

ವಜ್ರತುಣ್ಡಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವಜ್ರದೇಶೇ ತು ಬನ್ಧಯೇತ್ । ಉಭಾಭ್ಯಾಞ್ಚೈವ ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಮಣಿಬನ್ಧನ್ತು ಬನ್ಧಯೇತ್ ।। ೩೧೦.

ವಜ್ರತುಂಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ವಜ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಣಿಬಂದವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು.

ತ್ರೀಣಿ ತ್ರೀಣಿ ಪ್ರಸಾರ್ಯ್ಯೇತಿ ವಜ್ರಮುದ್ರಾ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ । ದಣ್ಡಃ ಖಡ್ಗಞ್ಚಕ್ರಗದಾ ಮುದ್ರಾ ಚಾಕಾರತಃ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೩೧೦.

ಮೂರು ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಬೇಕು, ಇದನ್ನು ವಜ್ರಮುದ್ರೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದಂಡ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯ ಮುದ್ರೆಗಳು ಅವುಗಳ ರೂಪದಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ.

ಅಙ್ಗಷ್ಠೇನಾಕ್ರಮೇತ್ ತ್ರೀಣಿ ತ್ರಿಶೂಲಞ್ಚೋದ್‌ರ್ಧ್ವತೋ ಭವೇತ್ । ಏಕಾತು ಮಧ್ಯಮೋದ್‌ರ್ಧ್ವಾ ತು ಶಕ್ತಿರೇವ ವಿಧೀಯತೇ ।। ೩೧೦.

ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒತ್ತಬೇಕು; ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲ ರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯ ಬೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎತ್ತಿದರೆ ಅದು ಶಕ್ತಿ ರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶರಞ್ಚ ವರದಞ್ಚಾಪಂ ಪಾಶಂ ಭಾರಞ್ಚ ಘಣ್ಟಯಾ । ಶಙ್ಖಮಙ್ಕುಶಮಭಯಂ ಪದ್ಮಮಷ್ಟ ಚ ವಿಂಶತಿಃ ।। ೩೧೦.

ಬಾಣ, ವರದಾನ, ಧನುಸ್ಸು, ಪಾಶ, ಭಾರ ಮತ್ತು ಘಂಟೆ; ಶಂಖ, ಅಂಕುಶ, ಅಭಯ, ಪದ್ಮ—ಇವು ಎಂಟು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ದೀಕ್ಷಾದಿ ವಕ್ಷ್ಯೇ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಸಿಂಹವಜ್ರಾಕುಲೇಽಬ್ಜಕೇ । ಹೇ ಹುತಿ ವಜ್ರದನ್ತ ಪುರು ಲುಲು ಗರ್ಜ್ಜ ಇಹ ಸಿಂಹಾಸನಾಯ ನಮಃ । ತಿರ್ಯ್ಯಗೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಾ ರೇಖಾಶ್ಚತ್ವಾರಶ್ಚತುರೋ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ದೀಕ್ಷೆ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಿಂಹ, ವಜ್ರ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಅಬ್ಜಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ಹೇ ಹುತಿ ವಜ್ರದಂತ ಪರು ಲುಲು ಗರ್ಜ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಮತ್ತು ಲಂಬ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ನವಭಾಗವಿಭಾಗೇನ ಕೋಷ್ಠಕಾನ್ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ । ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ದಿಶಾಗತಾಃ ಕೋಷ್ಠಾ ವಿದಿಶಾಸು ವಿನಾಶಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಚೌಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಚೌಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು.

ವಾಹ್ಯೇ ವೈ ಕೋಷ್ಠಕೋಣೇಷು ವಾಹ್ಯರೇಖಾಷ್ಟಕಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ವಾಹ್ಯರೇಖಾ ಭವೇದ್ವಕಾ ದ್ವಿಭಙ್ಗಾ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ ।। ೩೧೧.

ಚೌಕಗಳ ಹೊರಗಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ವಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ವಜ್ರಸ್ಯ ಮಧ್ಯಮಂ ಶ್ರೃಙ್ಗಂ ದ್ವಿಧಾರ್ಧತಃ । ವಾಹ್ಯರೇಖಾ ಭವೇದ್ವಕ್ರಾ ದ್ವಿಭಙ್ಗಾ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ ।। ೩೧೧.

ವಜ್ರದ ಮಧ್ಯದ ಕೊಂಬನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ವಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು.

ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಠಂ ಭವೇತ್ಪದ್ಮಂ ಪೀತಕರ್ಣಿಕಮುಜ್ಜ್ವಲಮ್ । ಕೃಷ್ಣೇನ ರಜಸಾ ಲಿಖ್ಯ ಕುಲಿಶಾಸಿಶಿರೋದ್‌ರ್ಧ್ವತಾ ।। ೩೧೧.

ಮಧ್ಯದ ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಳದಿ ಮಧ್ಯಭಾಗವಿರುವ ಕಮಲವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ವಾಹ್ಯತಶ್ಚತುರಸ್ರನ್ತು ವಜ್ರಸಮ್ಪುಟಲಾಞ್ಛಿತಮ್ । ದ್ವಾರೇ ಪ್ರದಾಪಯೇನ್ಮನ್ತ್ರೀ ಚತುರೋ ವಜ್ರಸಮ್ಪುಟಾನ್ ।। ೩೧೧.

ಹೊರಗಡೆ, ವಜ್ರಸಂಪುಟದ ಗುರುತು ಇರುವ ಚತುರ್ಸ್‌ರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ನಾಲ್ಕು ವಜ್ರಸಂಪುಟಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮನಾಮ ಭವೇದ್ವಾಮವೀಥೀ ಚೈವ ಸಮಾ ಭವೇತ್ । ಗರ್ಭಂ ರಕ್ತಂ ಕೇಶರಾಣಿ ಮಣ್ಡಲೇ ದೀಕ್ಷಿತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ।। ೩೧೧.

ಎಡ ದಾರಿಯನ್ನು ಪದ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಸಮವಾಗಿರಬೇಕು. ಗರ್ಭವು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಕೇಶರಗಳು ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಜಯೇಚ್ಚ ಪರರಾಷ್ಟ್ರಾಣಿ ಕ್ಷಇಪ್ರಂ ರಾಜ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಮೂರ್ತ್ತಿ ಪ್ರಣವಸನ್ದೀಪ್ತಾಂ ಹೂಁಕಾರೇಣ ನಿಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅವನು ಪರರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಆ ರೂಪವು ಓಂ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು, ಹೂಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಮೂಲವಿದ್ಯಾಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯಂ ಮರುದ್ವ್ಯೋಮಗತಾಂ ದ್ವಿಜ । ಪ್ರಥಮೇನ ಪುನಶ್ಚೈವ ಕಣಿಕಾಯಾಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅದು ಗಾಳಿಯೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಮೊದಲು ಕಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಪೂಜ್ಯ ಏಕೈಕಂ ವೀಜಮಾದಿತಃ । ದಲಮಧ್ಯೇ ತು ವಿದ್ಯಾಙ್ಗಾ ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚ ನೈರ್ಋತಮ್ ।। ೩೧೧.

ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೀಜಾಕ್ಷರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೂವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರದ ಅಂಗಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಐದು, ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಐದು ಇರುತ್ತವೆ.

ಮಧ್ಯೇನೇತ್ರಂ ದಿಶಾರೂಞ್ಚ ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ । ಮಧ್ಯೇನೇತ್ರಂ ದಿಶಾರೂಞ್ಚ ಗುಹ್ಯಕಾಙ್ಗೇ ತು ರಕ್ಷಣಮ್ ।। ೩೧೧.

ಮಧ್ಯದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಅವರವರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದ ಕಣ್ಣು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚ ಪ್ರಪೂಜ್ಯಾಸ್ತು ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ । ಲೋಕಪಾಲಾನ್ನ್ಯಸೇದಷ್ಟೌ ವಾಹ್ಯತೋ ಗರ್ಭಮಣ್ಡಲೇ ।। ೩೧೧.

ಐದು ಐದುಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಎಂಟು ಜನರನ್ನು ಗರ್ಭವೃತ್ತದ ಹೊರಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ವರ್ಣಾನ್ತಮಗ್ನಿಮಾರೂಢಂ ಷಷ್ಠಸ್ವರವಿಭೇದಿತಂ । ಪಞ್ಚದಶೇನ ಚಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ನಾಮಭಿ ಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿ, ಆರನೆಯ ಸ್ವರದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಿ, ಹದಿನೈದನೆಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರವರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಶೀಘ್ರಂ ಸಿಂಹೇ ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಯಜೇದ್ ಗನ್ಧಾದಿಭಿಃ ಶ್ರಿಯೇ । ಅಷ್ಟಾಭಿರ್ವೇಷ್ಟಯೇತ್ ಕುಮ್ಭೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರಾಷ್ಟಶತಮನ್ತ್ರಿತೈಃ ।। ೩೧೧.

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಗಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಟು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನೂರ ಎಂಟು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರಮಷ್ಟಸಹಸ್ರನ್ತು ಜಪ್ತ್ವಾಙ್ಗಾನಾಂ ದಶಾಂಶಕಮ್ । ಹೋಮಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾದಗ್ನಿಗುಣ್ಡೇ ವಹ್ನಿಮನ್ತ್ರೇಣ ಚಾಲಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ಭಾಗವಾಗಿ ಜಪಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಗ್ನಿಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಬೇಕು.

ನಿಕ್ಷಿಪೇದ್ ಹೃದಯೇನಾಗ್ನಿಂ ಶಕ್ತಿಂ ಮಧ್ಯೇಽಗ್ನಿಗಾಂ ಸ್ಮರೇತ್ । ಗರ್ಭಾಧಾನಂ ಪುಂಸವನಂ ಜಾತಕರ್ಮ್ಮ ಚ ಹೋಮಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಹೃದಯದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಗರ್ಭಾಧಾನ, ಪುಂಸವನ, ಜಾತಕರ್ಮ ಇವುಗಳನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೃದಯೇನ ಶತಂ ಹ್ಯೇಕಂ ಗುಹ್ಯಾಙ್ಗೇ ಜನಯೇಚ್ಛಿಖಿಮ್ । ಪೂರ್ಣಾಹುತ್ಯಾ ತು ವಿದ್ಯಾಯಾಃ ಶಿವಾಗ್ನಿರ್ಜ್ವಲಿಯೋ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಹೃದಯದಿಂದ ಗುಪ್ತ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ನೂರು ಜ್ವಾಲೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯಿಂದ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಯೇನ್ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ಶತಞ್ಚಾಙ್ಗಂ ದಶಾಂಶತಃ । ನಿವೇದಯೇತ್ತತೋ ದೇವ್ಯಾಸ್ತತಃ ಶಿಷ್ಯಂ ಪ್ರವೇಶಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರು, ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ಭಾಗ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ದೇವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ಅಸ್ತ್ರೇಣ ತಾಡನಂ ಕೃತ್ವಾ ಗುಹ್ಯಾಙ್ಗಾನಿ ತತೋ ನ್ಯಸೇತ್ । ವಿದ್ಯಾಙ್ಗೈಶ್ಚೇವ ಸನ್ನದ್ಧಂ ವಿದ್ಯಾಙ್ಗೇಷು ನಿಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ತಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ, ಗುಪ್ತ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಮಂತ್ರದ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜನಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಂ ಕ್ಷಿಪಾಯಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಮಾನಯೇದಗ್ನಿಕುಣ್ಡಕಮ್ । ಯವೈರ್ದ್ವಾನ್ಯೈಸ್ತಿಲೈರಾಜ್ಯೈರ್ಮೂಲವಿದ್ಯಾಶತಂ ಹುನೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಹೂವನ್ನು ಎಸೆಯಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರುವುದು. ಜೋಳ, ಎರಡು ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಇವುಗಳಿಂದ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ಥಾವರತ್ವಂ ಪುರಾ ಹೋಮಂ ಸರೀಸೃಪಮತಃ ಪರಂ । ಪಕ್ಷಿಮೃಗಪಶುತ್ವಞ್ಚ ಮಾನುಷಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಮೇವ ಚ ।। ೩೧೧.

ಮೊದಲು ಸ್ಥಾವರ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಸರಿಸೃಪಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪಕ್ಷಿ, ಕಾಡುಮೃಗ, ಪಶು, ಮಾನವ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿಷ್ಣುತ್ವಞ್ಚೈವ ರುದ್ರತ್ವಮನ್ತೇ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿರ್ಭವೇತ್ । ಏಕಯಾ ಚೈವ ಹ್ಯಾಹುತ್ಯಾ ಶಿಷ್ಯಃ ಸ್ಯಾದ್ದೀಕ್ಷಿತೋ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ನಂತರ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಿತಿ, ರುದ್ರನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಶಿಷ್ಯನು ದೀಕ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅಧಿಕಾರೋ ಭವೇದೇವಂ ಶ್ರೃಣು ಮೋಕ್ಷಮತಃ ಪರಮ್ । ಸುಮೇರುಸ್ಥೋ ಯದಾ ಮನ್ತ್ರೀ ಸದಾಶಿವಪದೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೩೧೧.

ಹೀಗೆ ಅಧಿಕಾರ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಈಗ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳು: ಸುದಾ ಶಿವನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಮೇರು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಮಂತ್ರಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವಾಗ.

ಪರೇ ಚ ಹೋಮಯೇತ್ ಸ್ವಸ್ಥೋಽಕರ್ಮ್ಮಕರ್ಮ್ಮಶತಾನ್ ದಶ । ಪೂರ್ಣಾಹುತ್ಯಾ ತು ತದ್ಯೋಗೀ ಧರ್ಮ್ಮಾಧರ್ಮೈರ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ ।। ೩೧೧.

ನಂತರ ಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ, ಹತ್ತು ನೂರು ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯಿಂದ ಆ ಯೋಗಿಗೆ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯವಾಗದು.