ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ವೈತಾಲಿನಿ ದಶಾರ್ಣಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ಯಹಿಪಲಾಲವತ್ । ಹೃದಾದಿಕನ್ಯಾಸಾದೌ ಸ್ಯಾನ್ ಮಧ್ಯೇ ನೇತ್ರೇ ನ್ಯಸೇತ್ಸುಧೀಃ ।। ೩೧೦.

ವೈತಾಲಿನಿ, ಹತ್ತು ಭುಜಗಳವಳು, ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ತಾಳುವಿನಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹೃದಯಾದಿ ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪಾದಾದಾರಭ್ಯ ಮೂರ್ದ್ಧಾನ್ತಂ ಶಿರ ಆರಭ್ಯ ಪಾದಯೋಃ । ಅಙ್ಘ್ನಿಜಾನೂರುಗುಹ್ಯೇ ಚ ನಾಭಿಹೃತ್‌ಕಣ್ಠದೇಶತಃ ।। ೩೧೦.

ಪಾದದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ತಲೆಯವರೆಗೆ, ತಲೆಯಿಂದ ಪಾದಗಳವರೆಗೆ; ಗುಡುಸಿನ ಮೂಳೆ, ಮೊಣಕಾಲು, ಊರು, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ನಾಭಿ, ಹೃದಯ, ಕಂಠದೇಶದಲ್ಲಿ.

ವಜ್ರಮಣ್ಡಲಮೂರ್ದ್ಧೇ ಚ ಅಧೋದ್‌ರ್ಧ್ವೇ ಚಾದಿವೀಜತಃ । ಸೋಮರೂಪಂ ತತೋ ಗಾವಂ ಧಾರಾಮೃತಸುವರ್ಷಿಣಮ್ ।। ೩೧೦.

ಮೂಡಲಲ್ಲಿ ವಜ್ರಮಂಡಲ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಆದಿಬೀಜದಿಂದ; ನಂತರ ಚಂದ್ರರೂಪ, ಹಸುಗಳು, ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸುರಿಯುವ ಧಾರೆ.

ವಿಶನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಧ್ರೇಣ ಸಾಧಕಸ್ತು ವಿಚಿನ್ತಯೇತ್ । ಮೂರ್ದ್ಧಾಸ್ಯಕಣ್ಠಹೃನ್ನಾಭೌ ಗುಹ್ಯೇರುಜಾನುಪಾದಯೋಃ ।। ೩೧೦.

ಸಾಧಕನು ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

ಆದಿವೀಜಂ ನ್ಯಸೇನ್ಮನ್ತ್ರೀ ತರ್ಜ್ಜನ್ಯಾದಿ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಂ ಸೋಮಮಧಃ ಪದ್ಮ ಶರೀರಂ ವೀಜವಿಗ್ರಹಂ ।। ೩೧೦.

ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ತೊಡೆಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಮೂಲಬೀಜವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಮೇಲೆ ಸೋಮ, ಕೆಳಗೆ ಪದ್ಮ, ದೇಹವೇ ಬೀಜದ ರೂಪವಾಗಿದೆ.

ಯೋಜಾನಾತಿ ನ ಮೃತ್ಯುಃ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ನ ವ್ಯಾಧಯೋ ಜ್ವರಾಃ । ಯಜೇಜ್ಜಪೇತ್ತಾಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಧ್ಯಾಯೇದ್‌ವೇವೀಂ ಶತಾಷ್ಟಕಮ್ ।। ೩೧೦.

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಮರಣವು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ರೋಗಗಳು ಅಥವಾ ಜ್ವರಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಜಪಿಸಬೇಕು, ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಎಂಟು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಮುದ್ರಾ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪ್ರ್ಣೀತಾದ್ಯಾಃ ಪ್ರಣೀತಾಃ ಪಞ್ಚಧಾ ಸ್ಮೃತಾಃ । ಗ್ರಥಿತೌ ತು ಕರೌ ಕೃತ್ವಾ ಮಧ್ಯೇಽಙ್ಗುಷ್ಠೌ ನಿಪಾತಯೇತ್ ।। ೩೧೦.

ಈಗ ನಾನು ಪ್ರಣೀತಾದಿ ಐದು ವಿಧದ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಠಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

. ತರ್ಜ್ಜನೀಂ ಮೂರ್ದಿಧ್ನ ಸಂಲಗ್ನಾಂ ವಿನ್ಯಸೇತ್ತಾಂ ಶಿರೋಪರಿ । ಪ್ರಣೀತೇಯಂ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಹೃದ್ದೇಶೇ ತಾಂ ಸಮಾನಯೇತ್ ।। ೩೧೦.

ತೊಡೆಯ ಬೆರಳನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಮುಡುಗಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ ಇಡಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಣೀತಾ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೃದಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ತರಬೇಕು.

ಊದ್‌ರ್ಧ್ವನ್ತು ಕನ್ಯಸಾಮಧ್ಯೇ ಸವೀಜಾನ್ತಾಂ ವಿದುರ್ದ್ಧಿಜಾಃ । ನಿಯೋಜ್ಯ ತರ್ಜ್ಜನೀಮಧ್ಯೇಽನೇಕಲಗ್ನಾಂ ಪರಸ್ಪರಾಮ್ ।। ೩೧೦.

ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬೀಜ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತೊಡೆಯ ಬೆರಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಗ್ರಂ ನಿಕ್ಷಿಪೇನ್ಮಧ್ಯೇ ಭೇದನೀ ಸ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ । ನಾಭಿದೇಶೇ ತು ತಾಂ ಬದ್‌ಧ್ವಾ ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾನುನ್‌ಕ್ಷಿಪೇತ್ತತಃ ।। ೩೧೦.

ಮಧ್ಯ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು, ಇದನ್ನು ಭೇದನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ನಾಭಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ನಂತರ, ಅಂಗುಷ್ಠಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಡಬೇಕು.

ಕರಾಲೀ ತು ಮಹಾಮುದ್ರಾ ಹೃದಯೇ ಯೋಜ್ಯ ಮನ್ತ್ರಿಣಃ । ಪುನಸ್ತು ಪೂರ್ವ್ವವದ್ ಬದ್ಧಲಗ್ನಾಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಂ ಸಮುತ್‌ಕ್ಷಿಪೇತ್ ।। ೩೧೦.

ಕರಾಳಿ ಎಂಬುದು ಮಹಾಮುದ್ರೆ, ಇದನ್ನು ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಧ್ಯ ಬೆರಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಎತ್ತಬೇಕು.

ವಜ್ರತುಣ್ಡಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವಜ್ರದೇಶೇ ತು ಬನ್ಧಯೇತ್ । ಉಭಾಭ್ಯಾಞ್ಚೈವ ಹಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ಮಣಿಬನ್ಧನ್ತು ಬನ್ಧಯೇತ್ ।। ೩೧೦.

ವಜ್ರತುಂಡಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ವಜ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಣಿಬಂದವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು.

ತ್ರೀಣಿ ತ್ರೀಣಿ ಪ್ರಸಾರ್ಯ್ಯೇತಿ ವಜ್ರಮುದ್ರಾ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ । ದಣ್ಡಃ ಖಡ್ಗಞ್ಚಕ್ರಗದಾ ಮುದ್ರಾ ಚಾಕಾರತಃ ಸ್ಮೃತಾ ।। ೩೧೦.

ಮೂರು ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಬೇಕು, ಇದನ್ನು ವಜ್ರಮುದ್ರೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದಂಡ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯ ಮುದ್ರೆಗಳು ಅವುಗಳ ರೂಪದಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ.

ಅಙ್ಗಷ್ಠೇನಾಕ್ರಮೇತ್ ತ್ರೀಣಿ ತ್ರಿಶೂಲಞ್ಚೋದ್‌ರ್ಧ್ವತೋ ಭವೇತ್ । ಏಕಾತು ಮಧ್ಯಮೋದ್‌ರ್ಧ್ವಾ ತು ಶಕ್ತಿರೇವ ವಿಧೀಯತೇ ।। ೩೧೦.

ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಮೂರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಒತ್ತಬೇಕು; ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲ ರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯ ಬೆರಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎತ್ತಿದರೆ ಅದು ಶಕ್ತಿ ರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶರಞ್ಚ ವರದಞ್ಚಾಪಂ ಪಾಶಂ ಭಾರಞ್ಚ ಘಣ್ಟಯಾ । ಶಙ್ಖಮಙ್ಕುಶಮಭಯಂ ಪದ್ಮಮಷ್ಟ ಚ ವಿಂಶತಿಃ ।। ೩೧೦.

ಬಾಣ, ವರದಾನ, ಧನುಸ್ಸು, ಪಾಶ, ಭಾರ ಮತ್ತು ಘಂಟೆ; ಶಂಖ, ಅಂಕುಶ, ಅಭಯ, ಪದ್ಮ—ಇವು ಎಂಟು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ದೀಕ್ಷಾದಿ ವಕ್ಷ್ಯೇ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಸಿಂಹವಜ್ರಾಕುಲೇಽಬ್ಜಕೇ । ಹೇ ಹುತಿ ವಜ್ರದನ್ತ ಪುರು ಲುಲು ಗರ್ಜ್ಜ ಇಹ ಸಿಂಹಾಸನಾಯ ನಮಃ । ತಿರ್ಯ್ಯಗೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಾ ರೇಖಾಶ್ಚತ್ವಾರಶ್ಚತುರೋ ಭವೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ದೀಕ್ಷೆ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಿಂಹ, ವಜ್ರ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಅಬ್ಜಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ಹೇ ಹುತಿ ವಜ್ರದಂತ ಪರು ಲುಲು ಗರ್ಜ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಮತ್ತು ಲಂಬ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ನವಭಾಗವಿಭಾಗೇನ ಕೋಷ್ಠಕಾನ್ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ । ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ದಿಶಾಗತಾಃ ಕೋಷ್ಠಾ ವಿದಿಶಾಸು ವಿನಾಶಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಚೌಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಚೌಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಮಧ್ಯದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು.

ವಾಹ್ಯೇ ವೈ ಕೋಷ್ಠಕೋಣೇಷು ವಾಹ್ಯರೇಖಾಷ್ಟಕಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ವಾಹ್ಯರೇಖಾ ಭವೇದ್ವಕಾ ದ್ವಿಭಙ್ಗಾ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ ।। ೩೧೧.

ಚೌಕಗಳ ಹೊರಗಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ವಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ವಜ್ರಸ್ಯ ಮಧ್ಯಮಂ ಶ್ರೃಙ್ಗಂ ದ್ವಿಧಾರ್ಧತಃ । ವಾಹ್ಯರೇಖಾ ಭವೇದ್ವಕ್ರಾ ದ್ವಿಭಙ್ಗಾ ಕಾರಯೇದ್‌ಬುಧಃ ।। ೩೧೧.

ವಜ್ರದ ಮಧ್ಯದ ಕೊಂಬನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ಹೊರಗಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ವಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತಿರುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಡಬೇಕು.

ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಠಂ ಭವೇತ್ಪದ್ಮಂ ಪೀತಕರ್ಣಿಕಮುಜ್ಜ್ವಲಮ್ । ಕೃಷ್ಣೇನ ರಜಸಾ ಲಿಖ್ಯ ಕುಲಿಶಾಸಿಶಿರೋದ್‌ರ್ಧ್ವತಾ ।। ೩೧೧.

ಮಧ್ಯದ ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಳದಿ ಮಧ್ಯಭಾಗವಿರುವ ಕಮಲವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಿ, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಖಡ್ಗವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ವಾಹ್ಯತಶ್ಚತುರಸ್ರನ್ತು ವಜ್ರಸಮ್ಪುಟಲಾಞ್ಛಿತಮ್ । ದ್ವಾರೇ ಪ್ರದಾಪಯೇನ್ಮನ್ತ್ರೀ ಚತುರೋ ವಜ್ರಸಮ್ಪುಟಾನ್ ।। ೩೧೧.

ಹೊರಗಡೆ, ವಜ್ರಸಂಪುಟದ ಗುರುತು ಇರುವ ಚತುರ್ಸ್‌ರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ನಾಲ್ಕು ವಜ್ರಸಂಪುಟಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪದ್ಮನಾಮ ಭವೇದ್ವಾಮವೀಥೀ ಚೈವ ಸಮಾ ಭವೇತ್ । ಗರ್ಭಂ ರಕ್ತಂ ಕೇಶರಾಣಿ ಮಣ್ಡಲೇ ದೀಕ್ಷಿತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ।। ೩೧೧.

ಎಡ ದಾರಿಯನ್ನು ಪದ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಸಮವಾಗಿರಬೇಕು. ಗರ್ಭವು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಕೇಶರಗಳು ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಜಯೇಚ್ಚ ಪರರಾಷ್ಟ್ರಾಣಿ ಕ್ಷಇಪ್ರಂ ರಾಜ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಮೂರ್ತ್ತಿ ಪ್ರಣವಸನ್ದೀಪ್ತಾಂ ಹೂಁಕಾರೇಣ ನಿಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅವನು ಪರರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಆ ರೂಪವು ಓಂ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು, ಹೂಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಚೇತನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಮೂಲವಿದ್ಯಾಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯಂ ಮರುದ್ವ್ಯೋಮಗತಾಂ ದ್ವಿಜ । ಪ್ರಥಮೇನ ಪುನಶ್ಚೈವ ಕಣಿಕಾಯಾಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅದು ಗಾಳಿಯೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಮೊದಲು ಕಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಏವಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ಪೂಜ್ಯ ಏಕೈಕಂ ವೀಜಮಾದಿತಃ । ದಲಮಧ್ಯೇ ತು ವಿದ್ಯಾಙ್ಗಾ ಆಗ್ನೇಯ್ಯಾಂ ಪಞ್ಚ ನೈರ್ಋತಮ್ ।। ೩೧೧.

ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೀಜಾಕ್ಷರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೂವಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರದ ಅಂಗಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಐದು, ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಐದು ಇರುತ್ತವೆ.

ಮಧ್ಯೇನೇತ್ರಂ ದಿಶಾರೂಞ್ಚ ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ । ಮಧ್ಯೇನೇತ್ರಂ ದಿಶಾರೂಞ್ಚ ಗುಹ್ಯಕಾಙ್ಗೇ ತು ರಕ್ಷಣಮ್ ।। ೩೧೧.

ಮಧ್ಯದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಅವರವರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದ ಕಣ್ಣು, ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ಅಂಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚ ಪ್ರಪೂಜ್ಯಾಸ್ತು ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್ । ಲೋಕಪಾಲಾನ್ನ್ಯಸೇದಷ್ಟೌ ವಾಹ್ಯತೋ ಗರ್ಭಮಣ್ಡಲೇ ।। ೩೧೧.

ಐದು ಐದುಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಎಂಟು ಜನರನ್ನು ಗರ್ಭವೃತ್ತದ ಹೊರಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ವರ್ಣಾನ್ತಮಗ್ನಿಮಾರೂಢಂ ಷಷ್ಠಸ್ವರವಿಭೇದಿತಂ । ಪಞ್ಚದಶೇನ ಚಾಕ್ರಾನ್ತಂ ಸ್ವೈಃ ಸ್ವೈರ್ನಾಮಭಿ ಯೋಜಯೇತ್ ।। ೩೧೧.

ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿ, ಆರನೆಯ ಸ್ವರದಿಂದ ವಿಭಜಿಸಿ, ಹದಿನೈದನೆಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವರವರ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಶೀಘ್ರಂ ಸಿಂಹೇ ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಯಜೇದ್ ಗನ್ಧಾದಿಭಿಃ ಶ್ರಿಯೇ । ಅಷ್ಟಾಭಿರ್ವೇಷ್ಟಯೇತ್ ಕುಮ್ಭೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರಾಷ್ಟಶತಮನ್ತ್ರಿತೈಃ ।। ೩೧೧.

ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಗಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಂಟು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನೂರ ಎಂಟು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.