ರೂಪಂ ರಸೋ ನವಾತ್ಮಾಯಂ ಜೀವ ಅಹ್ಗುಷ್ಠಕದ್ವಯೇ। ತರ್ಜನ್ಯಾದಿಕ್ರಮಾಚ್ಛೇಷಂ ಯಾವದ್ವಾಮಪ್ರದೇಶಿನೀಮ್
ರೂಪ, ರುಚಿ—ಇವು ಒಂಬತ್ತು ಸ್ವರೂಪಗಳು; ಜೀವ ಎರಡು ಅಂಗುಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿ; ಉಳಿದವು ತರ್ಜನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಡ ಕೈದ ಉಂಗುರ ಬೆರಳವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇವೆ.
ದೇಹೇ ಶಿರೋಲಲಾಟಾಸ್ಯಹೃನ್ನಾಭಿಗುಹ್ಯಜಾನುಷು। ಪಾದಯೋಶ್ಚ ದಶಾತ್ಮಾಯಂ ಇನ್ದ್ರೋ ವ್ಯಾಪೀ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ
ದೇಹದಲ್ಲಿ—ತಲೆ, ಲಲಾಟ, ಬಾಯಿ, ಹೃದಯ, ನಾಭಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಮೊಣಕಾಲು ಮತ್ತು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ—ಈ ಹತ್ತು ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಙ್ಗುಷ್ಟಕದ್ವಯೇ ವಹ್ನಿಸ್ತರ್ಜನ್ಯಾದೌ ಪರೇಷು ಚ। ಶಿರೋಲಲಾಟವಕ್ತ್ರೇಷು ಹೃನ್ನಾಭಿಗುಹ್ಯಜಾನುಷು
ಎರಡು ಅಂಗುಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ; ತರ್ಜನಿಯಿಂದ ಇತರ ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ; ತಲೆ, ಲಲಾಟ, ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ; ಹೃದಯ, ನಾಭಿ, ಗುಪ್ತಾಂಗ ಮತ್ತು ಮೊಣಕಾಲಿನಲ್ಲಿ.
ಪಾದಯೋರೇಕಾದಶಾತ್ಮಾ ಮನಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಗೇವ ಚ। ಚಕ್ಷುರ್ಜಿಹ್ವಾ ತಥಾ ಘ್ರಾಣಂ ವಾಕ್ಪಾಣ್ಯಙ್ಘ್ರಿಶ್ಚ ಪಾಯುಕಃ
ಎರಡು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸ್ವರೂಪಗಳು: ಮನಸ್ಸು, ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ, ಕಣ್ಣು, ನಾಲಿಗೆ, ಮೂಗು, ಮಾತು, ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮಲದ್ವಾರ.
ಉಪಸ್ಥಂ ಮಾನಸೋ ವ್ಯಾಪೀ ಶ್ರೋತ್ರಮಙ್ಗುಷ್ಠಕದ್ವಯೇ। ತರ್ಜನ್ಯಾದಿಕ್ರಮಾದಷ್ಟೌ ಅತಿರಿಕ್ತಂ ತಲದ್ವಯೇ
ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವಂತೆ; ಕಿವಿ ಎರಡು ಅಂಗುಷ್ಠಗಳಲ್ಲಿ; ತರ್ಜನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಂಟು ಕ್ರಮವಾಗಿ; ಉಳಿದವು ಎರಡು ಹಸ್ತದ ತಳದಲ್ಲಿ.
ಉತ್ತಮಾಙ್ಗಲಲಾಟಾಸ್ಯಹೃನ್ನಾಭಾವಥ ಗುಹ್ಯಕೇ। ಊರುಯುಗ್ಮೇ ತಥಾ ಜಙ್ಘೇ ಗುಲ್ಫಪಾದೇಷು ಚ ಕ್ರಮಾತ್ ।। ೩೭ ವಿಷ್ಣುರ್ಮ್ಮಧುಹರಶ್ಚೈವ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಕವಾಮನೌ। ಶ್ರೀಧರೋಥ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಪದ್ಮನಾಭಸ್ತಥೈವ ಚ
ಮೇಲು ಅಂಗ, ಲಲಾಟ, ಬಾಯಿ, ಹೃದಯ, ನಾಭಿ, ನಂತರ ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ; ಎರಡೂ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲು, ಗುಳ್ಫ ಮತ್ತು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ—ವಿಷ್ಣು, ಮಧುಸೂದನ, ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ, ವಾಮನ, ಶ್ರೀಧರ, ಹೃಷೀಕೇಶ ಮತ್ತು ಪದ್ಮನಾಭನು ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ದಾಮೋದರಃ ಕೇಶವಶ್ಚ ನಾರಾಯಣಸ್ತತಃ ಪರಃ। ಮಾಧವಶ್ಚಾಥ ಗೋವಿನ್ದೋ ವಿಷ್ಣುಂ ವೈ ವ್ಯಾಪಕಂ ನ್ಯಸೇತ್
ದಾಮೋದರ, ಕೇಶವ, ನಂತರ ಪರಮ ನಾರಾಯಣ, ಆಮೇಲೆ ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ—ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾದೌ ತಲೇ ದ್ವೌ ಚ ಪಾದೇ ಜಾನುನಿ ವೈ ಕಟೌ। ಶಿರಃ ಶಿಖರಕಟ್ಯಾಞ್ಚ ಜಾನುಪಾದಾದಿಷು ನ್ಯಸೇತ್
ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕೈತಳಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಮೊಣಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಕಮರಿಗೆ, ತಲೆಮೇಲೆ, ತಲೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಕಮರು, ಮೊಣಕಾಲು, ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಾ ಪಞ್ಚವಿಂಶಃ ಷಡ್ವಿಂಶವ್ಯೂಹಕಸ್ತಥಾ। ಪುರುಷೋ ಧೀರಹಙ್ಕಾರೋ ಮನಶ್ಚಿತ್ತಞ್ಚ ಶಬ್ದಕಃ
ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳ ಆತ್ಮ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯದು, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ರೂಪಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪುರುಷ, ಸ್ಥಿರವಾದವನು, ಅಹಂಕಾರ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದ ತತ್ವ.
ತಥಾ ಸ್ಪರ್ಶೋ ರಸೋ ರೂಪಂ ಗನ್ಧಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಚಸ್ತಥಾ। ಚಕ್ಷುರ್ಜಿಹ್ವಾ ನಾಸಿಕಾ ಚ ವಾಕ್ಪಾಣ್ಯಙ್ಘ್ರಿಶ್ಚ ಪಾಯವಃ
ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಪರ್ಶ, ರುಚಿ, ರೂಪ, ವಾಸನೆ; ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ, ಕಣ್ಣು, ನಾಲಿಗೆ, ಮೂಗು, ಮಾತು, ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ಮಲದ್ವಾರ.
ಉಪಸ್ಥೋ ಭೂರ್ಜಲನ್ತೇಜೋ ವಾಯುರಾಕಾಶಮೇವ ಚ। ಪುರುಷಂ ವ್ಯಾಪಕಂ ನ್ಯಸ್ಯ ಅಙ್ಗುಷ್ಠಾದೌ ದಶ ನ್ಯಸೇತ್
ಶುಕ್ರೇಂದ್ರಿಯ, ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶವೂ ಸಹ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹತ್ತು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಶೇಷಾನ್ ಹಸ್ತತಲೇ ನ್ಯಸ್ಯ ಶಿರಸ್ಯಥ ಲಲಾಟಕೇ। ಮುಖಹೃನ್ನಾಭಿಗುಹ್ಯೋರುಜಾನ್ವಙ್ಘ್ರೌ ಕರಣೋದೂತೌ
ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ಕೈತಳದಲ್ಲಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತು ನಾಸಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ; ಬಾಯಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ, ಗುಹ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ, ಕಾಲಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಎರಡು ದೂತರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಪಾದೇ ಜಾನ್ವೋರುಪಸ್ಥೇ ಚ ಹೃದಯೇ ಮೂದ್ರ್ಧ್ನಿ ಚ ಕ್ರಮಾತ್। ಪರಶ್ಚ ಪುರುಷಾತ್ಮಾದೌ ಷಡ್ವಿಂಶೇ ಪೂರ್ವವತ್ಪರಮ್
ಕಾಲು, ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ; ಪುರುಷನ ಆತ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ರೂಪಗಳವರೆಗೆ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಪರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ಮಣ್ಡಲೈಕೇ ತು ಪ್ರಕೃತಿಂ ಪೂಜಯೇದ್ಬುಧಃ। ಪೂರ್ವಯಾಮ್ಯಾಪ್ಯಸೌಮ್ಯೇಷು ಹೃದಯಾದೀನಿ ಪೂಜಯೇತ್
ಒಂದು ವೃತ್ತವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಅಸ್ತ್ರಮಗ್ನ್ಯಾದಿಕೋಣೇಷು ವೈನತೇಯಾದಿ ಪೂರ್ವವತ್। ದಿಕ್ಪಾಲಾಂಶ್ಚ ವಿಧಿಸ್ತ್ವನ್ಯಃ ತ್ರಿವ್ಯೂಹೇಗ್ನಿಶ್ಚ ಮಧ್ಯತಃ
ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಗ್ನಿಕೋಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲೂ, ಗರುಡ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ; ದಿಕ್ಕಿನ ಪಾಳಕರನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಗ್ನಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಪೂರ್ವಾದಿದಿಗ್ಬಲಾವಾಸೋರಾಜ್ಯಾದಿಭಿರಲಙ್ಕೃತಃ। ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ನಾಭಸಶ್ಚ ಮಾನಸಃ ಕರ್ಣಿಕಾಸ್ಥಿತಃ
ಪೂರ್ವಾದಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ; ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನ ದೇವತೆ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ವಿಶ್ವರೂಪಂ ಸರ್ವಸ್ಥಿತ್ಯೈ ಯಜೇದ್ರಾಜ್ಯಜಯಾಯ ಚ। ಸರ್ವವ್ಯೂಹೈಃ ಸಮಾಯುಕ್ತಮಙ್ಗೈರಪಿ ಚ ಪಞ್ಚಭಿಃ
ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪಯಜ್ಞದ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತು ಐದು ಅಂಗಗಳ ಸಹಿತ.
ಗರುಡದ್ಯೈಸ್ತಥೇನ್ದ್ರಾದ್ಯೈಃ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್। ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನಂ ಯಜೇನ್ನಾಮ್ನಾ ವೈ ಬೀಜಂ ವ್ಯೋಮಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ಗರುಡ ಮತ್ತು ಇತರರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಸಹಿತ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು; ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವ ಬೀಜವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಮುದ್ರಾಣಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾದಿಪ್ರಕಾರಕಮ್। ಅಞ್ಚಲಿಃ ಪ್ರಥಮಾ ಮುದ್ರಾ ವನ್ದನೀ ಹೃದಯಾನುಗಾ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಮುದ್ರೆಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮೊದಲ ಮುದ್ರೆಯಾದ ಅಂಜಲಿ ಹೃದಯದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದದು.
ಊದ್ಧರ್ವಾಙ್ಗುಷ್ಠೋ ವಾಮಮುಷ್ಟಿರ್ದ್ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗುಷ್ಠಬನ್ಧನಮ್। ಸವ್ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಚಾಙ್ಗುಷ್ಠೋ ಯಸ್ಯ ಚೋದ್ಧರ್ವೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಃ
ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಎಡಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಬಲಗೈ ಅಂಗುಷ್ಠವನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ; ಎಡಗೈಯ ಅಂಗುಷ್ಠವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತಿಸ್ನಃ ಸಾಧರಣಾ ವ್ಯೂಹೇ ಅಥಾಸಾಧಾರಣಾ ಇಮಾಃ। ಕನಿಷ್ಠಾದಿವಿಮೋಕೇನ ಅಷ್ಟೌ ಮುದ್ರಾ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್
ಮೂರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮುದ್ರೆಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇವೆ, ಇವು ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದವುಗಳು; ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಎಂಟು ಮುದ್ರೆಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.
ಅಷ್ಟಾನಾಂ ಪೂರ್ವ್ವಬೀಜಾನಾಂ ಕ್ರಮಶಸ್ತ್ವವಧಾರಯೇತ್। ಅಙ್ಗುಷ್ಠೇನ ಕನಿಷ್ಠಾನ್ತಂ ನಾಮಯಿತ್ವಾಙ್ಗುಲಿತ್ರಯಮ್
ಎಂಟು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಬೀಜಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಬೇಕು; ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನವರೆಗೆ ಮೂರು ಬೆರಳನ್ನು ಮಡಚಬೇಕು.
ಊದ್ಧ್ರ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಮ್ಮುಖಞ್ಚ ಥೀಜಾಯ ನವಮಾಯ ವೈ। ವಾಮಹಸ್ತಮಥೋತ್ತಾನಂ ಕೃತ್ವಾರ್ದ್ಧಂ ನಾಮಯೇಚ್ಛನೈಃ
ಮೆರಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಮುಂಭಾಗಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಿ ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಧವಾಗಿ ಮಡಚಬೇಕು.
ವರಾಹಸ್ಯ ಸ್ಮೃತಾ ಮುದ್ರಾ ಅಙ್ಗಾನಾಞ್ಚ ಕ್ರಮಾದಿಮಾಃ। ಏಕೈಕಾಂ ಮೋಚಯೇದ್ ಬದ್ಧ್ವಾ ವಾಮಮುಷ್ಟೌ ತಥಾಙ್ಗುಲೀಮ್
ವರಾಹನ ಮುದ್ರೆಯೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಇವು ಅಂಗಗಳ ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರಮಗಳು; ಪ್ರತಿ ಬೆರಳನ್ನು ಬಿಗಿದು, ನಂತರ ಎಡಗೈ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.
ಆಕುಞ್ಚಯೇತ್ ಪೂರ್ವಮುದ್ರಾಂ ದಕ್ಷಿಣೇತ್ಯೇವಮೇವ ಚ। ಊದ್ರ್ಧ್ವಾಙ್ಗುಷ್ಠೋ ವಾಮಮುಷ್ಟಿರ್ಮುದ್ರಾಸಿದ್ಧಿಸ್ತತೋ ಭವೇತ್
ಹಿಂದಿನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗಿಸಬೇಕು; ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಅಂಗುಷ್ಠವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದರೆ, ಮುದ್ರೆಯ ಸಾಧನೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಅಭಿಷೇಕಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಚಾರ್ಯ್ಯಸ್ತು ಪುತ್ರಕಃ। ಸಿದ್ಧಿಬಾಕ್ ಸಾಧಕೋ ಯೇನ ರೋಗೀ ರೋಗಾದ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಮಗನೇ, ಗುರುನು ಹೇಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೋ, ನಾನು ಕೂಡ ಅಭಿಷೇಕದ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಿಂದ ಸಾಧಕನು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ರೋಗಿಯು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ರಾಜ್ಯಂ ರಾಜಾ ಸುತಂ ಸ್ತ್ರೀಞ್ಚ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾನ್ಮಲನಾಶನಮ್। ಮೂರ್ತ್ತಿಕುಮ್ಭಾನ್ ಸುರತ್ನಾಢ್ಯಃ ಮಧ್ಯಪೂರ್ವಾದಿತೋ ನ್ಯಸೇತ್
ಇದರಿಂದ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಮಗನನ್ನು, ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಹಾಗೂ ಪಾಪವಿನಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಣ್ಣಿನ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು.
ಸಹಸ್ತ್ರಾವರ್ತ್ತಿತಾನ್ ಕುರ್ಯ್ಯಾದಥವಾ ಶತವರ್ತ್ತಿತಾನ್। ಮಣ್ಡಪೇ ಮಣ್ಡಲೇ ವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರಾಚ್ಯೈಶಾನ್ಯಾಞ್ಚ ಪೀಠಕೇ
ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ನೂರು ಸುತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಂಡಲದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು.
ನಿವೇಶ್ಯ ಶಕಲೀಕೃತ್ಯ ಪುತ್ರಕಂ ಶಾಧಕಾದಿಕಮ್। ಅಭಿಷೇಕಂ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಚ್ಯ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ಗೀತಾದಿಪೂರ್ವಕಮ್
ಮಗನನ್ನು, ಸಾಧಕನನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಗಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳ ನಂತರ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.
ದದ್ಯಾಚ್ಚ ಯೋಗಪೀಠಾದೀಂಸ್ತ್ವನುಗ್ರಾಹ್ಯಾಸ್ತ್ವಯಾ ನರಾಃ। ಗುರುಸ್ಚ ಸಮಾಯಾನ್ ಬ್ರೂಯಾದ್ಗುಪ್ತಃ ಶಿಷ್ಯೋಥ ಸರ್ವಭಾಕ್
ಯೋಗಪೀಠ ಮತ್ತು ಇತರ ದಾನಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಿನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾದ ಜನರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಗುರುವು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.