ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಸೋಮವಂಶಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪಠಿತಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ವಿಷ್ಣುನಾಭ್ಯಬ್ಜಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋಽತ್ರಿರತ್ರಿತಃ ॥ ೨೭೪.

ಅಗ್ನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಸೋಮ ವಂಶದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಅತ್ರಿ, ಅತ್ರಿಯಿಂದ ಸೋಮನು ಜನಿಸಿದನು.

ಸೋಮಶ್ಚಕ್ರೇ ರಾಜಸೂಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ದಕ್ಷಇಣಆನ್ದದೌ । ಸಮಾಪ್ತೇಽವಭೃಥೇ ಸೋಮಂ ತದ್ರೂಪಾಲೋಕನೇಚ್ಛವಃ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಯಾಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದವರು—

ಕಾಮವಾಣಾಭಿತಪ್ತಾಙ್ಗ್ಯೋ ನರದೇವ್ಯಃ ಸಿಷೇವಿರೇ । ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ನ್ನಾರಾಯಣಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಿನೀವಾಲೀ ಚ ಕರ್ದ್ದಮಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಮಾನವರ ರಾಜರ ಪತ್ನಿಯರು, ಕಾಮದಿಂದ ಉರಿದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದರು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಸೀನಿವಾಲಿಯು ಕರ್ಧಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

ದ್ಯುತಿಂ ವಿಭಾವಸುನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುಷ್ಟಿರ್ಧಾತಾರಮವ್ಯಯಮ್ । ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹವಿಷ್ಮನ್ತಂ ಕುಹೂಃ ಸ್ವಯಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಪುಷ್ಟಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವ್ಯಯನಾದ ಧಾತಾರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು. ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕುಹು ಸ್ವತಃ ಹವಿಷ್ಮಂತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು.

ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಜಯನ್ತಮ್ಭರ್ತ್ತಾರಂ ವಸುರ್ಮ್ಮಾರೀಚಕಶ್ಯಪಮ್ । ಧೃತಿಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪತಿಂ ನನ್ದೀಂ ಸೋಮಮೇವಾಭಜತ್ತದಾ ॥ ೨೭೪.

ಕೀರ್ತಿಯು ಜಯಂತನನ್ನು, ವಸು ಮಾರೀಚ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು, ಧೃತಿಯು ತನ್ನ ಪತಿಯಾದ ನಂದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

ಸ್ವಕೀಯಾ ಇವ ಸೋಮೋಽಪಿ ಕಾಮಯಾಮಾಸ ತಾಸ್ತದಾ । ಏವಂ ಕೃತಾಪಚಾರಸ್ಯ ತಾಸಾಂ ಭರ್ತ್ತೃಗಣಸ್ತದಾ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನವರಂತೆ ಬಯಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಅವಳು ಪತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಪತ್ನಿಯರ ಪತಿಯರು—

ನ ಶಶಾಕಾಪಚಾರಾಯ ಶಾಪೈಃ ಶಸ್ತ್ರಾದಿಭಿಃ ಪುನಃ । ಸಪ್ತಲೋಕೈಕನಾಥತ್ವಮವಾಪ್ತಸ್ತಪಸಾ ಹ್ಯುತ ॥ ೨೭೪.

ಅವರು ಶಾಪದಿಂದಲೂ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಆ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸೋಮನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಳುವ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದನು.

ವಿವಭ್ರಾಮ ಮತಿಸ್ತಸ್ಯ ವಿನಯಾದನಯಾ ಹತಾ । ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ಸ ವೈ ಭಾರ್ಯ್ಯಾಂ ತಾರಾಂ ನಾಮ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅವನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಾರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಜಹಾರ ತರಸಾ ಸೋಮೋ ಹ್ಯವಮನ್ಯಾಙ್ಗಿರಃಸುತಮ್ । ತತಸ್ತದ್‌ಯುದ್ಧಮಭವತ್ ಪ್ರಖ್ಯಾತಂ ತಾಕಾಮಯಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ಆಂಗಿರಸನ ಮಗನನ್ನು ಅಸಡ್ಡೆ ಮಾಡಿ, ಬಲವಂತದಿಂದ ತಾರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ತಾರೆಯಿಗಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಞ್ಚ ಲೋಕಕ್ಷಯಕರಂ ಮಹತ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಾ ನಿವಾರ್ಯ್ಯೋಶನಸನ್ತಾರಾಮಙ್ಗಿರಸೇ ದದೌ ॥ ೨೭೪.

ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸಿ, ಉಶನನು ತಾರೆಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನ ಮಗನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.

ತಾಮನ್ತಃಪ್ರಸವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗರ್ಭಂ ತ್ಯಜಾಬ್ರವೀದ್ಗುರುಃ । ಗರ್ಭಸ್ತ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ರದೀಪ್ತೋಽಥ ಪ್ರಾಹಾಹಂ ಸೋಮಸಮ್ಭವಃ ॥ ೨೭೪.

ಅವಳಿಗೆ ಗರ್ಭವಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗುರುವು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಹೇಳಿದನು. ಬಿಟ್ಟ ಗರ್ಭವು ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ, 'ನಾನು ಸೋಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಸೋಮಾದ್‌ ಬುಧಃ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪುತ್ತ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಪುರೂರವಾಃ । ಸ್ವರ್ಗನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವೋರ್ವಶೀ ಸಾ ತಂ ವರಯಾಮಾಸ ಚಾಪ್ಸರಾಃ ॥ ೨೭೪.

ಹೀಗೆ ಸೋಮನಿಂದ ಬುಧನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬುಧನ ಮಗನಾಗಿ ಪುರೂರವನು ಜನಿಸಿದನು. ಉರ್ವಶಿಯು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತನ್ನ ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಥಾ ಸಹಾಚರದ್ರಾಜಾ ದಶವರ್ಷಾಣಿ ಪಞ್ಚ ಚ । ಪಞ್ಚ ಷಟ್ ಸಪ್ತ ಚಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಚಾಷ್ಟೌ ಮಹಾಮುನೇ ॥ ೨೭೪.

ಆ ರಾಜನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷ, ಮತ್ತೆ ಐದು, ಆರು, ಏಳು, ಎಂಟು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಹವಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ.

ಏಕೋಽಗ್ನಿರಭವತ್ ಪೂರ್ವ್ವಂ ತೇನ ತ್ರೇತಾ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತಾ । ಪುರೂರವಾ ಯೋಗಶೀಲೋ ಗಾನ್ಧರ್ವ್ವಲೋಕಮೀಯಿವಾನ್ ॥ ೨೭೪.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಅಗ್ನಿ ಇದ್ದನು. ಅವನಿಂದ ತ್ರೇತಾ ಯಜ್ಞಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಪುರೂರವನು ಗಾಂಧರ್ವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಆಯುರ್ದೃಢಾಯುರಶ್ವಾಯುರ್ಧನಾಯುರ್ಧೃತಿಮಾನ್ ವಸುಃ । ದಿವಿಜಾತಃ ಶತಾಯುಶ್ಚ ಸುಷುವೇ ಚೋರ್ವ್ವಶೀ ನೃಪಾನ್ ॥ ೨೭೪.

ಆಯು, ದೃಢಾಯು, ಅಶ್ವಾಯು, ಧನಾಯು, ಧೃತಿಮಾನ್, ವಸು, ದಿವಿಜಾತ ಮತ್ತು ಶತಾಯು ಎಂಬ ರಾಜರು ಉರ್ವಶಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಂಟು.

ಆಯುಷೋ ನಹುಷಃ ಪುತ್ರೋ ವೃದ್ಧಶರ್ಮ್ಮಾ ರಜಿಸ್ತಥಾ । ದರ್ಭೋ ವಿಪಾಪ್ಮಾ ಪಞ್ಚಾಗನ್ಯಂ ರಜೇಃ ಪುತ್ರಶತಂ ಹ್ಯಭೂತ್ ॥ ೨೭೪.

ಆಯುವಿನ ಮಗನು ನಹುಷನು. ವೃದ್ಧಶರ್ಮ ಮತ್ತು ರಜಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ. ದರ್ಭ, ವಿಪಾಪ್ಮಾ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಗನ್ಯ ಎಂಬುವರು. ರಜಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು.

ರಾಜೇಯಾ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ವಿಷ್ಣುದತ್ತವರೋ ರಜಿಃ । ದೇವಾಸುರೇ ರಣೇ ದೈತ್ಯಾನಬಧೀತ್ ಸುರಯಾಚಿತಃ ॥ ೨೭೪.

ಇವರು ರಾಜಪುತ್ರರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ರಜಿಯು ದೇವತೆಗಳ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಗತಾಯೇನ್ದ್ರಾಯ ಪುತ್ರತ್ವಂ ದತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ದಿವಙ್ಗತಃ । ರಜೇಃ ಪುತ್ರೈರ್ಹೃತಂ ರಾಜ್ಯಂ ಶಕ್ರಸ್ಯಾಥ ಸುದುರ್ಮ್ಮನಾಃ ॥ ೨೭೪.

ರಜಿಯು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ರಜಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ದುಷ್ಟಮತಿಗಳು ಇಂದ್ರನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದರು.

ಗ್ರಹಶಾನ್ತ್ಯಾದಿವಿಧಿನಾ ಗುರುರಿನ್ದ್ರಾಯ ತದ್ದದೌ । ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ರಜಿಸುತಾನಾಸಂಸ್ತೇ ನಿಜಧರ್ಮ್ಮಗಾಃ ॥ ೨೭೪.

ಗ್ರಹಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಗುರುವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು. ರಜಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

ನಹುಷಸ್ಯ ಸುತಾಃ ಸಪ್ತ ಯತಿರ್ಯ್ಯಯಾತಿರುತ್ತಮಃ । ಉದ್ಭವಃ ಪಞ್ಚಕಶ್ಚೈವ ಶರ್ಯ್ಯಾತಿಮೇಘಪಾಲಕೌ ॥ ೨೭೪.

ನಹುಷನಿಗೆ ಏಳು ಮಕ್ಕಳು: ಯತಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯಯಾತಿ, ಉದ್ಭವ, ಪಂಚಕ, ಶರ್ಯಾತಿ ಮತ್ತು ಮೇಘಪಾಲಕ.

ಯತಿಃ ಕುಮಾರಭಾವೇಽಪಿ ವಿಷ್ಣುಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಹರಿಂ ಗತಃ । ದೇವಯಾನೀ ಸುಕ್ರಕನ್ಯಾ ಯಯಾತೇಃ ಪತ್ನ್ಯಽಭೂತ್ತದಾ ॥ ೨೭೪.

ಯತಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಶುಕ್ರನ ಮಗಳು ದೇವಯಾನಿ ಆಗ ಯಯಾತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

ವೃಷಪರ್ವ್ವಜಾ ಸರ್ಮ್ಮಿಷ್ಠಾ ಯಯಾತೇಃ ಪಞ್ಚ ತತ್ಸುತಾಃ । ಯದುಞ್ಚ ತುರ್ವ್ವಸುಞ್ಚೈವ ದೇವಯಾನೀ ವ್ಯಜಾಯತ ॥ ೨೭೪.

ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯು ಯಯಾತಿಗೆ ಐದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ದೇವಯಾನಿಯು ಯದು ಮತ್ತು ತುರ್ವಸು ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆದಳು.

ದ್ರುಹ್ಯಞ್ಚಾನೂಞ್ಚ ಪೂರುಞ್ಚ ಶರ್ಮ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವ್ವಣೀ । ಯದುಃ ಪೂರುಶ್ಚಾಭವತಾನ್ತೇಷಾಂ ವಂಶವಿವರ್ದ್ಧನೌ ॥ ೨೭೪.

ದ್ರುಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರು ಎಂಬವರು ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಯದು ಮತ್ತು ಪೂರು ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಯದೋರಾಸನ್‌ಪಞ್ಚ ಪುತ್ರಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ತೇಷು ಸಹಸ್ರಜಿತ್ । ನೀಲಾಞ್ಜಿಕೋ ರಧುಃ ಕ್ರೋಷ್ಟುಃ ಶತಜಿಚ್ಚ ಸಹಸ್ರಜಿತ್ ।। ೨೭೫.

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಯದುನಿಗೆ ಐದು ಮಕ್ಕಳು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನು ಸಹಸ್ರಜಿತ್. ಸಹಸ್ರಜಿತನಿಗೆ ನೀಲಾಂಜಿಕ, ರಧು, ಕ್ರೋಷ್ಟು ಮತ್ತು ಶತಜಿತ್ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳು.

ಶತಜಿದ್ಧೈಹಯೋ ರೇಣುಹಯೋ ಹಯ ಇತಿ ತ್ರಯಃ । ಧರ್ಮ್ಮನೇತ್ರೋ ಹೈಹಯಸ್ಯ ಧರ್ಮ್ಮನೇತ್ರಸ್ಯ ಸಂಹನಃ ।। ೨೭೫.

ಶತಜಿತನಿಗೆ ಹೈಹಯ, ರೇಣುಹಯ ಮತ್ತು ಹಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು. ಹೈಹಯನ ಮಗನು ಧರ್ಮನೇತ್ರ, ಧರ್ಮನೇತ್ರನ ಮಗನು ಸಂಹನ.

ಮಹಿಮಾ ಸಂಹನಸ್ಯಾಸೀನ್ಮಹಿಮ್ನೋ ಭದ್ರಸೇನಕಃ । ಭದ್ರಸೇನಾದ್ ದುರ್ಗಮೋಽಭೂದ್‌ದುರ್ಗಭಾತ್ಕನಕೋಽಭವತ್ ।। ೨೭೫.

ಸಂಹನನ ಮಗನು ಮಹಿಮ. ಮಹಿಮನ ಮಗನು ಭದ್ರಸೇನಕ. ಭದ್ರಸೇನನಿಂದ ದುರ್ಗಮ, ದುರ್ಗಮನಿಂದ ಕನಕ ಜನಿಸಿದನು.

ಕನಕಾತ್ ಕೃತವೀರ್ಯ್ಯಸ್ತು ಕೃತಾಗ್ನಿಃ ಕರವೀರಕಃ । ಕೃತೌಜಾಶ್ಚ ಚಚತುರ್ಥೋಽಭೂತ್ ಕೃತವೀರ್ಯ್ಯಾತ್ತು ಸೋಽರ್ಜುನಃ ।। ೨೭೫.

ಕನಕನಿಂದ ಕೃತವೀರ್ಯ, ನಂತರ ಕೃತಾಗ್ನಿ, ಕರವೀರಕ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯವನಾಗಿ ಕೃತೌಜಾ ಜನಿಸಿದರು. ಕೃತವೀರ್ಯನಿಂದ ಅರ್ಜುನ ಜನಿಸಿದನು.

ದತ್ತೋಽರ್ಜ್ಜುನಾಯ ತಪತೇ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಮಹೀಶತಾಮ್ । ದದೌ ಬಾಹುಸಹಸ್ರಞ್ಚ ಅಜೇಯತ್ವಂ ರಣೇಽರಿಣಾ ।। ೨೭೫.

ದತ್ತನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ಭೂಮಂಡಲದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಅಧರ್ಮ್ಮೈ ವರ್ತ್ತ ಮಾನಸ್ಯ ವಿಷ್ಣುಹಸ್ತಾನ್ಮೃತಿರ್ಧ್ರು ಬಾ । ದಶ ಯಜ್ಞಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸೋಽರ್ಜ್ಜುನಃ ಕೃತವಾನ್ತೃಪಃ ।। ೨೭೫.

ಅನುಚಿತವಾದ ವರ್ತನೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮೃತ್ಯು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.