ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಭಗೀರಥೋ ದಿಲೀಪಾತ್ತು ಯೇನ ಗಙ್ಗಾವತಾರಿತಾ । ಭಗೀರಥಾತ್ತು ನಾಭಾಗೋ ನಾಭಾಗಾದಮ್ಬರೀಷಕಃ ।। ೨೭೩.

ದಿಲೀಪನಿಂದ ಭಗೀರಥನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಂದನು. ಭಗೀರಥನಿಂದ ನಾಭಾಗನು, ನಾಭಾಗನಿಂದ ಅಂಬರೀಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸಿನ್ಧುದ್ವೀಪೋಽಮ್ಬರೀಷಾತ್ತು ಶ್ರುತಾಯುಸ್ತತ್ಸುತಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಶ್ರುತಾಯೋರ್ಋತಪರ್ಣೋಽಭೂತ್ತಸ್ಯ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಕಃ ।। ೨೭೩.

ಅಂಬರೀಷನಿಂದ ಸಿಂಧುದ್ವೀಪನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನ ಮಗ ಶ್ರುತಾಯು. ಶ್ರುತಾಯುವಿನಿಂದ ಋತಪರ್ಣನು, ಅವನಿಂದ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಕಲ್ಮಾಷಾಙ್‌ಘ್ರೇಃ ಸರ್ವ್ವಕರ್ಮ್ಮಾ ಹ್ಯನರಣ್ಯಸ್ತತೋಽಭವತ್ । ಅನರಣ್ಯಾತ್ತು ನಿಘ್ನೋಽಥ ಅನಮಿತ್ರಸ್ತತೋ ರಘುಃ ।। ೨೭೩.

ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಕಲ್ಮಾಷಾಂಘ್ರಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅನರಣ್ಯನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅನರಣ್ಯನಿಂದ ನಿಘ್ನನು, ಅವನಿಂದ ಅನಮಿತ್ರನು, ನಂತರ ರಘು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ರಘೋರಭೂದ್ದಿಲೀಪಸ್ತು ದಿಲೀಪಾಚ್ಚಾಪ್ಯಜೋ ನೃಪಃ । ದೀರ್ಘವಾಹುರಜಾತ್ ಕಾಲಸ್ತ್ವಜಾಪಾಲಸ್ತತೋಽಭವತ್ ।। ೨೭೩.

ರಘುವಿನಿಂದ ದಿಲೀಪನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ದಿಲೀಪನಿಂದ ಅಜ ಎಂಬ ರಾಜನು. ಅಜನಿಂದ ದೀರ್ಘವಾಹು, ಅವನಿಂದ ಕಾಲನು, ನಂತರ ಅಜಾಪಾಲನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಥಾ ದಶರಥೋ ಜಾತಸ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕಾಃ ಸರ್ವೇ ರಾಮಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರಜೋಽಭವತ್ ।। ೨೭೩.

ಹೀಗೆ ದಶರಥನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ರಾಮನು ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗನು.

ರಾವಣಾನ್ತಕರೋ ರಾಜಾ ಹ್ಯಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ರಘೂತ್ತಮಃ । ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ಯಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಚಕ್ರೇ ತನ್ನಾರದಶ್ರವಾತ್ ।। ೨೭೩.

ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಜನಾದ ರಾಘವ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೂ ಆಗಿದ್ದ ರಾಮನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ನಾರದರಿಂದ ಕೇಳಿ ರಚಿಸಿದರು.

ರಾಮಪುತ್ರೌ ಕುಶಲವೌ ಸೀತಾಯಾಂ ಕುಲವರ್ದ್ಧನೌ । ಅತಿಥಿಶ್ಚ ಕುಶಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ನಿಷಧಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ।। ೨೭೩.

ಸೀತೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ರಾಮನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಕುಶನಿಂದ ಆತಿಥಿ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಆತಿಥಿಯ ಮಗನಾಗಿ ನಿಷಧ ಜನಿಸಿದನು.

ನಿಷಧಾತ್ತು ನಲೋ ಜಜ್ಞೇ ನಭೋಽಜಾಯತ ವೈ ನಲಾತ್ । ನಭಸಃ ಪುಣ್ಡರೀಕೋಽಭೂತ್ ಸುಧನ್ವಾ ಚ ತತೋಽಭವತ್ ।। ೨೭೩.

ನಿಷಧನಿಂದ ನಲನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ನಲನಿಂದ ನಭನು ಜನಿಸಿದನು. ನಭನಿಂದ ಪುಂಡರೀಕನು, ಪುಂಡರೀಕನಿಂದ ಸುಧನ್ವನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸುಧನ್ವನೋ ದೇವಾನೀಕೋ ಹ್ಯಹೀನಾಶ್ವಶ್ಚ ತುತ್ಸುತಃ । ಅಹೀನಾಶ್ವಾತ್ ಸಹಸ್ರಾಶ್ವಶ್ಚನ್ದ್ರಾಲೋಕಸ್ತತೋಽಭವತ್ ।। ೨೭೩.

ಸುಧನ್ವನ ಮಗ ದೇವಾನಿಕನು, ಅವನ ಮಗ ಅಹೀನಾಶ್ವನು. ಅಹೀನಾಶ್ವನಿಂದ ಸಹಸ್ರಾಶ್ವನು, ಅವನಿಂದ ಚಂದ್ರಾವಲೋಕನು ಜನಿಸಿದನು.

ಚನ್ದ್ರಾವಲೋಕತಸ್ತಾರಾಪೀಡ಼ೋಽಸ್ಮಾಚ್ಚನ್ದ್ರಪರ್ವತಃ । ಚನ್ದ್ರಗಿರೇರ್ಭಾನುರಥಃ ಶ್ರುತಾಯುಸ್ತಸ್ಯ ಚಾತ್ಮಜಃ ೨೭೩.

ಚಂದ್ರಾವಲೋಕನಿಂದ ತಾರಾಪೀರನು, ಅವನಿಂದ ಚಂದ್ರಪರ್ವತನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಚಂದ್ರಗಿರಿಯ ಭಾನುರಥನು, ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಶ್ರುತಾಯು ಜನಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಸೋಮವಂಶಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪಠಿತಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ವಿಷ್ಣುನಾಭ್ಯಬ್ಜಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೋಽತ್ರಿರತ್ರಿತಃ ॥ ೨೭೪.

ಅಗ್ನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಪಠಿಸುವವರಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಸೋಮ ವಂಶದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಅತ್ರಿ, ಅತ್ರಿಯಿಂದ ಸೋಮನು ಜನಿಸಿದನು.

ಸೋಮಶ್ಚಕ್ರೇ ರಾಜಸೂಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ದಕ್ಷಇಣಆನ್ದದೌ । ಸಮಾಪ್ತೇಽವಭೃಥೇ ಸೋಮಂ ತದ್ರೂಪಾಲೋಕನೇಚ್ಛವಃ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಯಾಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದವರು—

ಕಾಮವಾಣಾಭಿತಪ್ತಾಙ್ಗ್ಯೋ ನರದೇವ್ಯಃ ಸಿಷೇವಿರೇ । ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ನ್ನಾರಾಯಣಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಿನೀವಾಲೀ ಚ ಕರ್ದ್ದಮಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಮಾನವರ ರಾಜರ ಪತ್ನಿಯರು, ಕಾಮದಿಂದ ಉರಿದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದರು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ನಾರಾಯಣನನ್ನು, ಸೀನಿವಾಲಿಯು ಕರ್ಧಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.

ದ್ಯುತಿಂ ವಿಭಾವಸುನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪುಷ್ಟಿರ್ಧಾತಾರಮವ್ಯಯಮ್ । ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಹವಿಷ್ಮನ್ತಂ ಕುಹೂಃ ಸ್ವಯಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಪುಷ್ಟಿಯು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವ್ಯಯನಾದ ಧಾತಾರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು. ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಭಾಕರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕುಹು ಸ್ವತಃ ಹವಿಷ್ಮಂತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು.

ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಜಯನ್ತಮ್ಭರ್ತ್ತಾರಂ ವಸುರ್ಮ್ಮಾರೀಚಕಶ್ಯಪಮ್ । ಧೃತಿಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪತಿಂ ನನ್ದೀಂ ಸೋಮಮೇವಾಭಜತ್ತದಾ ॥ ೨೭೪.

ಕೀರ್ತಿಯು ಜಯಂತನನ್ನು, ವಸು ಮಾರೀಚ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು, ಧೃತಿಯು ತನ್ನ ಪತಿಯಾದ ನಂದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೋಮನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

ಸ್ವಕೀಯಾ ಇವ ಸೋಮೋಽಪಿ ಕಾಮಯಾಮಾಸ ತಾಸ್ತದಾ । ಏವಂ ಕೃತಾಪಚಾರಸ್ಯ ತಾಸಾಂ ಭರ್ತ್ತೃಗಣಸ್ತದಾ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನವರಂತೆ ಬಯಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಅವಳು ಪತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಪತ್ನಿಯರ ಪತಿಯರು—

ನ ಶಶಾಕಾಪಚಾರಾಯ ಶಾಪೈಃ ಶಸ್ತ್ರಾದಿಭಿಃ ಪುನಃ । ಸಪ್ತಲೋಕೈಕನಾಥತ್ವಮವಾಪ್ತಸ್ತಪಸಾ ಹ್ಯುತ ॥ ೨೭೪.

ಅವರು ಶಾಪದಿಂದಲೂ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಆ ತಪ್ಪಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಸೋಮನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಳುವ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದನು.

ವಿವಭ್ರಾಮ ಮತಿಸ್ತಸ್ಯ ವಿನಯಾದನಯಾ ಹತಾ । ಬೃಹಸ್ಪತೇಃ ಸ ವೈ ಭಾರ್ಯ್ಯಾಂ ತಾರಾಂ ನಾಮ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅವನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತಾರೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.

ಜಹಾರ ತರಸಾ ಸೋಮೋ ಹ್ಯವಮನ್ಯಾಙ್ಗಿರಃಸುತಮ್ । ತತಸ್ತದ್‌ಯುದ್ಧಮಭವತ್ ಪ್ರಖ್ಯಾತಂ ತಾಕಾಮಯಮ್ ॥ ೨೭೪.

ಸೋಮನು ಆಂಗಿರಸನ ಮಗನನ್ನು ಅಸಡ್ಡೆ ಮಾಡಿ, ಬಲವಂತದಿಂದ ತಾರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ತಾರೆಯಿಗಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಞ್ಚ ಲೋಕಕ್ಷಯಕರಂ ಮಹತ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಾ ನಿವಾರ್ಯ್ಯೋಶನಸನ್ತಾರಾಮಙ್ಗಿರಸೇ ದದೌ ॥ ೨೭೪.

ಅದು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸಿ, ಉಶನನು ತಾರೆಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನ ಮಗನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.

ತಾಮನ್ತಃಪ್ರಸವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗರ್ಭಂ ತ್ಯಜಾಬ್ರವೀದ್ಗುರುಃ । ಗರ್ಭಸ್ತ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ರದೀಪ್ತೋಽಥ ಪ್ರಾಹಾಹಂ ಸೋಮಸಮ್ಭವಃ ॥ ೨೭೪.

ಅವಳಿಗೆ ಗರ್ಭವಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗುರುವು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಹೇಳಿದನು. ಬಿಟ್ಟ ಗರ್ಭವು ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ, 'ನಾನು ಸೋಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಸೋಮಾದ್‌ ಬುಧಃ ಪುತ್ತ್ರಃ ಪುತ್ತ್ರಸ್ತಸ್ಯ ಪುರೂರವಾಃ । ಸ್ವರ್ಗನ್ತ್ಯಕ್ತ್ವೋರ್ವಶೀ ಸಾ ತಂ ವರಯಾಮಾಸ ಚಾಪ್ಸರಾಃ ॥ ೨೭೪.

ಹೀಗೆ ಸೋಮನಿಂದ ಬುಧನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಬುಧನ ಮಗನಾಗಿ ಪುರೂರವನು ಜನಿಸಿದನು. ಉರ್ವಶಿಯು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತನ್ನ ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.

ತಥಾ ಸಹಾಚರದ್ರಾಜಾ ದಶವರ್ಷಾಣಿ ಪಞ್ಚ ಚ । ಪಞ್ಚ ಷಟ್ ಸಪ್ತ ಚಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಚಾಷ್ಟೌ ಮಹಾಮುನೇ ॥ ೨೭೪.

ಆ ರಾಜನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷ, ಮತ್ತೆ ಐದು, ಆರು, ಏಳು, ಎಂಟು, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಹವಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ಮಹಾಮುನಿಯೇ.

ಏಕೋಽಗ್ನಿರಭವತ್ ಪೂರ್ವ್ವಂ ತೇನ ತ್ರೇತಾ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತಾ । ಪುರೂರವಾ ಯೋಗಶೀಲೋ ಗಾನ್ಧರ್ವ್ವಲೋಕಮೀಯಿವಾನ್ ॥ ೨೭೪.

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಅಗ್ನಿ ಇದ್ದನು. ಅವನಿಂದ ತ್ರೇತಾ ಯಜ್ಞಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಪುರೂರವನು ಗಾಂಧರ್ವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಆಯುರ್ದೃಢಾಯುರಶ್ವಾಯುರ್ಧನಾಯುರ್ಧೃತಿಮಾನ್ ವಸುಃ । ದಿವಿಜಾತಃ ಶತಾಯುಶ್ಚ ಸುಷುವೇ ಚೋರ್ವ್ವಶೀ ನೃಪಾನ್ ॥ ೨೭೪.

ಆಯು, ದೃಢಾಯು, ಅಶ್ವಾಯು, ಧನಾಯು, ಧೃತಿಮಾನ್, ವಸು, ದಿವಿಜಾತ ಮತ್ತು ಶತಾಯು ಎಂಬ ರಾಜರು ಉರ್ವಶಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಂಟು.

ಆಯುಷೋ ನಹುಷಃ ಪುತ್ರೋ ವೃದ್ಧಶರ್ಮ್ಮಾ ರಜಿಸ್ತಥಾ । ದರ್ಭೋ ವಿಪಾಪ್ಮಾ ಪಞ್ಚಾಗನ್ಯಂ ರಜೇಃ ಪುತ್ರಶತಂ ಹ್ಯಭೂತ್ ॥ ೨೭೪.

ಆಯುವಿನ ಮಗನು ನಹುಷನು. ವೃದ್ಧಶರ್ಮ ಮತ್ತು ರಜಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ. ದರ್ಭ, ವಿಪಾಪ್ಮಾ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಗನ್ಯ ಎಂಬುವರು. ರಜಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು.

ರಾಜೇಯಾ ಇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ವಿಷ್ಣುದತ್ತವರೋ ರಜಿಃ । ದೇವಾಸುರೇ ರಣೇ ದೈತ್ಯಾನಬಧೀತ್ ಸುರಯಾಚಿತಃ ॥ ೨೭೪.

ಇವರು ರಾಜಪುತ್ರರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ರಜಿಯು ದೇವತೆಗಳ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಗತಾಯೇನ್ದ್ರಾಯ ಪುತ್ರತ್ವಂ ದತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ದಿವಙ್ಗತಃ । ರಜೇಃ ಪುತ್ರೈರ್ಹೃತಂ ರಾಜ್ಯಂ ಶಕ್ರಸ್ಯಾಥ ಸುದುರ್ಮ್ಮನಾಃ ॥ ೨೭೪.

ರಜಿಯು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುತ್ರನಾಗಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ರಜಿಯ ಮಕ್ಕಳಾದ ದುಷ್ಟಮತಿಗಳು ಇಂದ್ರನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದರು.

ಗ್ರಹಶಾನ್ತ್ಯಾದಿವಿಧಿನಾ ಗುರುರಿನ್ದ್ರಾಯ ತದ್ದದೌ । ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ರಜಿಸುತಾನಾಸಂಸ್ತೇ ನಿಜಧರ್ಮ್ಮಗಾಃ ॥ ೨೭೪.

ಗ್ರಹಶಾಂತಿ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಗುರುವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು. ರಜಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.