ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಮೋಹಯಾಮಾಸ ದೈತ್ಯಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತ್ಯಾಜಿತಾ ವೇದಧರ್ಮಕಮ್। ತೇ ಚ ಬೌದ್ಧಾ ಬಭೂವುರ್ಹಿ ತೇಭ್ಯೋನ್ಯೇ ವೇದವರ್ಜಿತಾಃ

ಅವನು ಆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ವೇದಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು ಬೌದ್ಧರಾಗಿದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ವೇದಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

ಆರ್ಹತಃ ಸೋಽಭವತ್ ಪಶ್ಚಾದಾರ್ಹತಾನಕರೋತ್ ಪರಾನ್। ಏವಂ ಪಾಷಣ್ಡಿನೋ ಜಾತಾ ವೇದಧರ್ಮ್ಮಾದಿವರ್ಜಿತಾಃ

ನಂತರ ಅವನು ಅರ್ಹತನಾಗಿ, ಇತರರನ್ನೂ ಅರ್ಹತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಹೀಗೆ ವೇದಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಪಾಷಂಡಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ನಾರಕಾರ್ಹಂ ಕರ್ಮ ಚಕ್ರುರ್ಗ್ರಹೀಷ್ಯನ್ತ್ಯಧಮಾದಪಿ। ಸರ್ವೇ ಕಲಿಯುಗಾನ್ತೇ ತು ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚ ಸಙ್ಕರಾಃ

ಅವರು ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಕೆಟ್ಟವರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲಿಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮಿಶ್ರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದಸ್ಯವಃ ಶೀಲಹೀನಾಶ್ಚ ವೇದೋ ವಾಜಸನೇಯಕಃ। ದಶ ಪಞ್ಚ ಚ ಶಾಖಾ ವೈ ಪ್ರಮಾಣೇನ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಗುಣವಿಲ್ಲದ ದೋಚುಗಾರರು ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಜೊತೆಗೆ ವಾಜಸನೇಯ ವೇದವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಐದು ಶಾಖೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಧರ್ಮ್ಮಕಞ್ಚುಕಸಂವೀತಾ ಅಧರ್ಮರುಚಯಸ್ತಥಾ। ಮಾನುಪಾನ್ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಃ ಪಾರ್ಥಿವರೂಪಿಣಃ

ಧರ್ಮದ ಹೊರವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದರೂ, ಅಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವ ರಾಜರೂಪದ ಮ್ಲೇಛರು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಮದ್ಯ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕಲ್ಕೀ ವಿಷ್ಣುಯಶಃ ಪುತ್ರೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಪುರೋಹಿತಃ। ಉತ್ಸಾದಯಿಷ್ಯತಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛಾನ್ ಗೃಹೀತಾಸ್ತ್ರಃ ಕೃತಾಯುಧಃ

ವಿಷ್ಣುಯಶಸ್ಸಿನ ಮಗನಾದ ಕಲ್ಕಿ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಪೂಜಾರಿಯಾಗಿರುವಾಗ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮ್ಲೇಛರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯತಿ ಮರ್ಯಾದಾಂ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯೇ ಯಥೋಚಿತಾಮ್। ಆಶ್ರಮೇಷು ಚ ಸರ್ವೇಷು ಪ್ರಜಾಃ ಸದ್ಧರ್ಮ್ಮವರ್ತ್ಮನಿ

ಅವನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜನರನ್ನು ಸತ್ಯಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕಲ್ಕಿರೂಪಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಹರಿಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ। ತತಃ ಕೃತಯುಗನ್ನಾಮ ಪುರಾವತ್ ಸಮ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಕಲ್ಕಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹರಿಯು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕೃತಯುಗವು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಶ್ಚ ಧರ್ಮೇಷು ಸ್ವೇಷು ಸ್ಥಾಸ್ಯನ್ತಿ ಸತ್ತಮ। ಏವಂ ಸರ್ವೇಷು ಕಲ್ಪೇಷು ಸರ್ವಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಚ

ವರ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಅವತಾರಾ ಅಸಙ್ಖ್ಯಾತಾ ಅತೀತಾನಾಗತಾದಯಃ। ವಿಷ್ಣೋರ್ದ್ದಶಾವತಾರಾಖ್ಯಾನ್‌ಯಃ ಪಠೇತ್ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನರಃ

ಹಿಂದಿನವು, ಮುಂದಿನವು, ಈಗಿನವು ಎಂಬಂತೆ ಅವತಾರಗಳು ಅನೇಕವಾಗಿವೆ. ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹತ್ತು ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ,

ಸೋವಾಪ್ತಕಾಮೋ ವಿಮಲಃ ಸಕುಲಃ ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ನುಯಾತ್। ಧರ್ಮ್ಮಾಧರ್ಮ್ಮವ್ಯವಸ್ಥಾನಮೇವಂ ವೈ ಕುರುತೇ ಹರೀಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡು, ಪವಿತ್ರರಾಗಿಯೂ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹರಿ ಹೀಗೆ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಜಗತ್ಸರ್ಗಾದಿಕಾಂ ಕ್ರೀಡಾಂ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಕ್ಷ್ಯೇಧುನಾ ಶ್ರೃಣು। ಸ್ವರ್ಗಾದಿಕೃತ್ ಸ ಸರ್ಗಾದಿಃ ಸೃಷ್ಟ್ಯಾದಿಃ ಸಗುಣೋಗುಣಃ

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ವಿಶ್ವನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಟವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಾದಿಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಗೂ ಮೂಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಾವ್ಯಕ್ತಂ ಸದಾಗ್ರೇಽಭೂತ್ ನ ಖಂ ರಾತ್ರಿದಿನಾದಿಕಮ್। ಪ್ರಕೃತಿಂ ಪುರುಷಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಕ್ಷೋಭಯತ್ತತಃ

ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ, ರಾತ್ರಿ, ಹಗಲು ಯಾವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಷ್ಣುವು ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಚಲನೆಗೊಳಿಸಿದನು.

ಸರ್ಗಕಾಲೇ ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಮಹಙ್ಕಾರಸ್ತತೋಽಭವತ್। ವೈಕಾರಿಕಸ್ತೈಜಸಶ್ಚ ಭೂತಾದಿಶ್ಚೈವ ತಾಮಸಃ

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತತ್ವವು ಉದಯವಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೂರು ವಿಧಗಳು—ಶುದ್ಧ, ಚುರುಕು ಮತ್ತು ಮೌಢ್ಯಭಾವಗಳು—ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು.

ಅಹಙ್ಕಾರಾಚ್ಛಬ್ದಮಾತ್ರಮಾಕಾಶಮಭವತ್ತತಃ । ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರೋಽನಿಲಸ್ತಸ್ಮಾದ್ರೂಪಮಾತ್ರೋಽನಲಸ್ತತಃ

ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಶಬ್ದದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವು ಮೂಡಿತು. ಅದರಿಂದ ಆಕಾಶವು ಉಂಟಾಯಿತು. ಸ್ಪರ್ಶದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ವಾಯು ಹುಟ್ಟಿತು. ರೂಪದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ರಸಮಾತ್ರಾ ಆಪ ಇತೋ ಗನ್ಧಮಾತ್ರಾ ಮಹೀ ಸ್ಮೃತಾ । ಅಹಙ್ಕಾರಾತ್ತಾಮಸಾತ್ತು ತೈಜಸಾನೀ ನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ

ರಸದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ನೀರು ಹುಟ್ಟಿತು. ವಾಸನೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಿಂದ ಭೂಮಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಹಂಕಾರದ ಮೌಢ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಚುರುಕುಭಾಗದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅಂಗಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ವೈಕಾರಿಕಾ ದಶದೇವಾ ಮನ ಏಕಾದಶೇನ್ದ್ರಿಯಮ್। ತತಃ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಭಗವಾನ್ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಶುದ್ಧಭಾಗದಿಂದ ಹತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಹೀಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಉಂಟಾದವು. ನಂತರ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಭಗವಂತನು ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಅಪ ಏವ ಸಸರ್ಜಾದೌ ತಾಸು ವೀರ್ಯಮವಾಸೃಜತ್ । ಆಪೋ ನಾರಾ ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಆಪೋ ವೈ ನರಸೂನವಃ

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿದನು. ಆ ನೀರನ್ನು 'ನಾರಾ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ನೀರುಗಳು ನರನ ಮಗುವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಯನನ್ತಸ್ಯ ತಾಃ ಪೂರ್ವನ್ತೇನ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಮಭವತ್ ತದಣ್ಡಮುದಕೇಶಯಮ್

ಆ ನೀರುಗಳು ಅವನ ಮೊದಲ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಜಜ್ಞೇ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರಿತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್। ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಭಗವಾನುಷಿತ್ವಾ ಪರಿವತ್ಸರಮ್

ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸ್ವಯಂ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜನಿಸಿದರು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಾದ ಭಗವಂತನು ಒಂದು ವರ್ಷ ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ವಾಸಿಸಿದನು.

ತದಣ್ಡಮಕರೋದ್ ದ್ವೈಧನ್ದಿವಂ ಭುವಮಥಾಪಿ ಚ। ತಯೋಃ ಶಕಲಯೋರ್ಮ್ಮಧ್ಯೇ ಆಕಾಶಮಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ನಂತರ ಆ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಅಪ್ಸುಂ ಪಾರಿಪ್ಲವಾಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ದಿಶಶ್ಚ ದಶಧಾ ದಧೇ। ತತ್ರ ಕಾಲಂಮನೋವಾಚಂ ಕಾಮಂ ಕ್ರೋಧಮಯೋ ರತಿಮ್

ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೇಲುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಯ, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಆನಂದವನ್ನು ಕೂಡ ಇರಿಸಿದನು.

ಸಸರ್ಜ ಸೃಷ್ಟಿನ್ತದ್ರೂಪಾಂ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛನ್ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ವಿದ್ಯುತೋಶನಿಮೇಘಾಂಶ್ಚ ರೋಹಿತೇನ್ದ್ರಧನೂಂಷಿ ಚ

ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದನು ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅವನು ಮಿಂಚು, ಗುಡುಗು, ಮೋಡಗಳು, ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಯಾಂಸಿ ಚ ಸಸರ್ಜಾದೌ ಪರ್ಜನ್ಯಞ್ಚಾಥ ವಕ್ತ್ರತಃ। ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ನಿರ್ಮಮೇ ಯಜ್ಞಾಸಿದ್ಧಯೇ

ಮೊದಲು ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮಳೆದೇವನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಯಜ್ಞಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಸಾಧ್ಯಾಸ್ತೈರಯಜನ್ದೇವಾನ್ ಭೂತಮುಚ್ಚಾವಚಂ ಭುಜಾತ್ । ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ರುದ್ರಞ್ಚ ಸಸರ್ಜ್ಜ ಕ್ರೋಧಸಮ್ಭವಮ್

ಆ ವೇದಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಧ್ಯರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಎತ್ತರದ ಹಾಗೂ ಕೆಳಗಿನ ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ರುದ್ರನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.

ಮರೀಚಿಮತ್ರ್ಯಙ್ಗಿರಸಂ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮ್। ವಸಿಷ್ಠಂ ಮಾನಸಾಃ ಸಪ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತಾಃ

ಮರೀಚಿ, ಅತ್ರಿ, ಅಂಗಿರಸ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠ—ಈ ಏಳು ಜನರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಇವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಪ್ತೈತೇ ಜನಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಪ್ರಜಾ ರುದ್ರಶ್ಚ ಸತ್ತಮ। ದ್ವಿಧಾ ಕೃತ್ವಾತ್ಮನೋ ದೇಹಮರ್ದ್ಧೇನ ಪುರುಷೋಽಭವತ್

ಈ ಏಳು ಜನರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರುದ್ರನು ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಅರ್ಧ ಭಾಗದಿಂದ ಪುರುಷನನ್ನು ಮಾಡಿದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯ ವೇದೇ ಸರ್ಗಮದಿತ್ಯಾದಿಷು ಹೇ ಮುನೇ ।೧೯.೦೦೧ ಚಾಕ್ಷುಷೇ ತುಷಿತಾ ದೇವಾಸ್ತೇಽದಿತ್ಯಾಂ ಕಶ್ಯಪಾತ್ಪುನಃ ॥೧೯.೦೦೧ ಆಸನ್ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಶಕ್ರಶ್ಚ ತ್ವಷ್ಟಾ ಧಾತಾ ತಥಾರ್ಯಮಾ ।೧೯.೦೦೨ ಪೂಷಾ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಸವಿತಾ ಮಿತ್ರೋಥ ವರುಣೋ ಭಗಃ ॥೧೯.೦೦೨ ಅಂಶುಶ್ಚ ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಾ ಆಸನ್ ವೈವಸ್ವತೇನ್ತರೇ ।೧೯.೦೦೩ ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿಪತ್ನೀನಾಮಪತ್ಯಾನೀಹ ಷೋಡಶ ॥೧೯.೦೦೩ ಬಹುಪುತ್ರಸ್ಯ ವಿದುಷಶ್ಚತಸ್ರೋ ವಿದ್ಯುತಃ ಸುತಾಃ ।೧೯.೦೦೪ ಪ್ರತ್ಯಙ್ಗಿರಸಜಾಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕೃಶಾಶ್ವಸ್ಯ ಸುರಾಯುಧಾಃ ॥೧೯.೦೦೪ ಉದಯಾಸ್ತಮನೇ ಸೂರ್ಯೇ ತದ್ವದೇತೇ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ।೧೯.೦೦೫ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ದಿತ್ಯಾಂ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಶ್ಚ ಕಶ್ಯಪಾತ್ ॥೧೯.೦೦೫ ಸಿಂಹಿಕಾ ಚಾಭವತ್ಕನ್ಯಾ ವಿಪ್ರಚಿತ್ತೇಃ ಪರಿಗ್ರಹಃ ।೧೯.೦೦೬ ರಾಹುಪ್ರಭೃತಯಸ್ತಸ್ಯಾಂ ಸೈಂಹಿಕೇಯಾ ಇತಿ ಶ್ರುತಾಃ ॥೧೯.೦೦೬ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಪುತ್ರಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಪ್ರಥಿತೌಜಸಃ ।೧೯.೦೦೭ ಅನುಹ್ರಾದಶ್ಚ ಹ್ರಾದಶ್ಚ ಪ್ರಹ್ರಾದಶ್ಚಾತಿವೈಷ್ಣವಃ ॥೧೯.೦೦೭ ಸಂಹ್ರಾದಶ್ಚ ಚತುರ್ಥೋಭೂಥ್ರಾದಪುತ್ರೋ ಹ್ರದಸ್ತಥಾ ।೧೯.೦೦೮ ಹ್ರದಸ್ಯ ಪುತ್ರ ಆಯುಷ್ಮಾನ್ಶಿಬಿರ್ವಾಸ್ಕಲ ಏವ ಚ ॥೧೯.೦೦೮ ವಿರೋವನಸ್ತು ಪ್ರಾಹ್ರಾದಿರ್ಬಲಿರ್ಜಜ್ಞೇ ವಿರೋಚನಾತ್ ।೧೯.೦೦೯ ಬಲೇಃ ಪುತ್ರಶತಂ ತ್ವಾಸೀದ್ವಾಣಶ್ರೇಷ್ಠಂಮಹಾಮುನೇ ॥೧೯.೦೦೯ ಪುರಾಕಲ್ಪೇ ಹಿ ಬಾಣೇನ ಪ್ರಸಾದ್ಯೋಮಾಪತಿಂ ವರಃ ।೧೯.೦೧೦ ಪಾರ್ಶ್ವತೋ ವಿಹರಿಷ್ಯಾಮೀತ್ಯೇವಂ ಪ್ರಾಪ್ತಶ್ಚ ಈಶ್ವರಾತ್ ॥೧೯.೦೧೦ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಸುತಾಃ ಪಞ್ಚ ಶಮ್ಬರಃ ಶಕುನಿಸ್ತ್ವಿತಿ ।೧೯.೦೧೧ ದ್ವಿಮೂರ್ಧಾ ಶಙ್ಕುರಾರ್ಯಶ್ಚಶತಮಾಸನ್ ದನೋಃ ಸುತಾಃ ॥೧೯.೦೧೧ ಸ್ವರ್ಭಾನೋಸ್ತು ಪ್ರಭಾ ಕನ್ಯಾ ಪುಲೋಮ್ನಸ್ತು ಶಚೀ ಸ್ಮೃತಾ ।೧೯.೦೧೨ ಉಪದಾನವೀ ಹಯಶಿರಾ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ ॥೧೯.೦೧೨ ಪುಲೋಮಾ ಕಾಲಕಾ ಚೈವ ವೈಶ್ವಾನರಸುತೇ ಉಭೇ ।೧೯.೦೧೩ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯ ತು ಭಾರ್ಯೇ ದ್ವೇ ತಯೋಃ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಕೋಟಯಃ ॥೧೯.೦೧೩ ಪ್ರಹ್ರಾದಸ್ಯ ಚತುಷ್ಕೋಟ್ಯೋ ನಿವಾತಕವಚಾಃ ಕುಲೇ ।೧೯.೦೧೪ ತಾಮ್ರಾಯಾಃ ಷಟ್ಸುತಾಃ ಸ್ಯುಶ್ಚ ಕಾಕೀ ಶ್ವೇನೀ ಚ ಭಾಸ್ಯಪಿ ॥೧೯.೦೧೪ ಗೃಧ್ರಿಕಾ ಶುಚಿ ಸುಗ್ರೀವಾತಾಭ್ಯಃ ಕಾಕಾದಯೋಽಭವನ್ ।೧೯.೦೧೫ ಅಶ್ವಾಶ್ಚೋಷ್ಟ್ರಾಶ್ಚ ತಾಮ್ರಾಯಾ ಅರುಣೋ ಗರುಡಸ್ತಥಾ ॥೧೯.೦೧೫ ವಿನತಾಯಾಃ ಸಹಸ್ರನ್ತು ಸರ್ಪಾಶ್ಚ ಸುರಸಾಭವಾಃ ।೧೯.೦೧೬ ಕಾದ್ರವೇಯಾಃ ಸಹಸ್ರನ್ತು ಶೇಷವಾಸುಕಿತಕ್ಷಕಾಃ ॥೧೯.೦೧೬ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣಃ ಕ್ರೋಧವಶಜಾ ಧರೋತ್ಥಾಃ(೧) ಪಕ್ಷಿಣೋ ಜಲೇ ।೧೯.೦೧೭ ಸುರಭ್ಯಾಂ ಗೋಮಹಿಷ್ಯಾದಿ ಇರೋತ್ಪನ್ನಾಸ್ತೃಣಾದಯಃ ॥೧೯.೦೧೭ ಸ್ವಸಾಯಾಂ ಯಕ್ಷರಕ್ಷಾಂಸಿ ಮುನೇರಶ್ವರಸೋಭವನ್ ।೧೯.೦೧೮ ಅರಿಷ್ಟಾಯಾನ್ತು ಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಕಶ್ಯಪಾದ್ಧಿ ಸ್ಥಿರಞ್ಚರಂ(೨) ॥೧೯.೦೧೮ ಏಷಾಂ ಪುತ್ರಾದಯೋಽಸಙ್ಖ್ಯಾ ದೇವೈರ್ವೈ ದಾನವಾ ಜಿತಾಃ(೩) ।೧೯.೦೧೯ ದಿತಿರ್ವಿನಷ್ಟಪುತ್ರಾ ವೈ ತೋಷಯಾಮಾಸ ಕಶ್ಯಪಂ ॥೧೯.೦೧೯ ಪುತ್ರಮಿನ್ದ್ರಪ್ರಹರ್ತಾರಮಿಚ್ಛತೀ ಪ್ರಾಪ ಕಶ್ಯಪಾತ್ ।೧೯.೦೨೦ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನಾತ್ಸುಪ್ತಾ ತಸ್ಯಾ ಗರ್ಭಂ ಜಘಾನ ಹ ॥೧೯.೦೨೦ ಛಿದ್ರಮನ್ವಿಷ್ಯ ಚೇನ್ದ್ರಸ್ತು ತೇ ದೇವಾ ಮರುತೋಽಭವನ್ ।೧೯.೦೨೧ ಶಕ್ರಸ್ಯೈಕೋನಪಞ್ಚಾಶತ್ಸಹಾಯಾ ದೀಪ್ತತೇಜಸಃ ॥೧೯.೦೨೧ ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಹರಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಅಭಿಷಿಚ್ಯ ಪೃಥುಂ ನೃಪಂ ।೧೯.೦೨೨ ದದೌ ಕ್ರಮೇಣ ರಾಜ್ಯಾನಿ ಅನ್ಯೇಷಾಮಧಿಪೋ ಹರಿಃ ॥೧೯.೦೨೨ ದ್ವಿಜೌಷಧೀನಾಂ ಚನ್ದ್ರಶ್ಚ ಅಪಾನ್ತು ವರುಣೋ ನೃಪಃ ।೧೯.೦೨೩ ರಾಜ್ಞಾಂ ವೈಶ್ರವಣೋ ರಾಜಾ ಸೂರ್ಯಾಣಾಂ ವಿಷ್ಣೋರೀಶ್ವರಃ ॥೧೯.೦೨೩ ವಸೂನಾಂ ಪಾವಕೋ ರಾಜಾ ಮರುತಾಂ ವಾಸವಃ ಪ್ರಭುಃ ।೧೯.೦೨೪ ಪ್ರಜಾಪತೀನಾಂ ದಕ್ಷೋಽಥ ಪ್ರಹ್ಲಾದೋ ದಾನವಾಧಿಪಃ ॥೧೯.೦೨೪ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ಯಮೋ ರಾಜಾ ಭೂತಾದೀನಾಂ ಹರಃಪ್ರಭುಃ ।೧೯.೦೨೫ ಹಿಮವಾಂಶ್ಚೈವ ಶೈಲಾನಾಂ ನದೀನಾಂ ಸಾಗರಃ ಪ್ರಭುಃ ॥೧೯.೦೨೫ ಗಾನ್ಧರ್ವಾಣಾಂ ಚಿತ್ರರಥೋ ನಾಗಾನಾಮಥ ವಾಸುಕಿಃ ।೧೯.೦೨೬ ಸರ್ಪಾಣಾಂ ತಕ್ಷಕೋ ರಾಜಾ ಗರುಡಃ ಪಕ್ಷಿಣಾಮಥ ॥೧೯.೦೨೬ ಐರಾವತೋ ಗಜೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಗೋವೃಷೋಥ ಗವಾಮಪಿ ।೧೯.೦೨೭ ಮೃಗಣಾಮಥ ಶಾರ್ದೂಲಃ ಪ್ಲಕ್ಷೋ ವನಸ್ಪತೀಶ್ವರಃ ॥೧೯.೦೨೭ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾಸ್ತಥಾಶ್ವಾನಾಂ ಸುಧನ್ವಾ ಪೂರ್ವಪಾಲಕಃ ।೧೯.೦೨೮ ದಕ್ಷಿಣಸ್ಯಾಂ ಶಙ್ಖಪದಃ ಕೇತುಮಾನ್ ಪಾಲಕೋ ಜಲೇ ।೧೯.೦೨೮ ಹಿರಣ್ಯರೋಮಕಃ ಸೌಮ್ಯೇ ಪ್ರತಿಸರ್ಗೋಯಮೀರಿತಃ ॥೧೯.೦೨೮ ಇತ್ಯಾದಿಮಹಾಪುರಾಣೇ ಆಗ್ನೇಯೇ ಪ್ರತಿಸರ್ಗವರ್ಣನಂ ನಾಮ ಊನವಿಂಶತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯ ವದೇ ಸರ್ಗಮದಿತ್ಯಾದಿಷು ಹೇ ಮುನೇ। ಚಾಕ್ಷುಷೇ ತುಷಿತಾ ದೇವಾಸ್ತೇಽದೇತ್ಯಾಂ ಕಶ್ಯಪಾತ್ಪುನಃ

ಆಸನ್ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಶಕ್ರಶ್ಚ ತ್ವಷ್ಟಾ ಧಾತಾ ತಥಾರ್ಯ್ಥಮಾ । ಪೂಷಾ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಸವಿತಾ ಮಿತ್ರೋಥ ವರುಣೋ ಭಗಃ

ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಶಕ್ರ, ತ್ವಷ್ಟೃ, ಧಾತೃ, ಅರ್ಯಮನ್, ಪೂಷಣ್, ವಿವಸ್ವಾನ್, ಸವಿತೃ, ಮಿತ್ರ, ವರुण ಮತ್ತು ಭಗ ಇದ್ದರು.