ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಸಪ್ತರ್ಷಿಭಿಃ ಪರಿವೃತೋ ನಿಶಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮೀಂ ಚರಿಷ್ಯಸಿ। ಉಪಸ್ಥಿತಸ್ಯ ಮೇ ಶ್ರೃಙ್ಗೇ ನಿಬಧ್ನೀಹಿ ಮಹಾಹಿನಾ

'ಏಳು ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ದಾಟುವೆ. ನಾನು ಬಂದಾಗ, ನೌಕೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಕೊಂಬಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಾವಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಬಿಡು.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾನ್ತರ್ದೃಧೇ ಮತ್ಸ್ಯೋ ಮನುಃ ಕಾಲಪ್ರತೀಕ್ಷಕಃ । ಸ್ಥಿತಃ ಸಮುದ್ರ ಉದ್ವೇಲೇ ನಾವಮಾರುರುಹೇ ತದಾ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮೀನು ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿತು. ಮನುವು ಸಮಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಮುದ್ರವು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ನೌಕೆಗೆ ಏರಿದನು.

ಏಕಶ್ರೃಙ್ಗಧರೋ ಮತ್ಸ್ಯೋ ಹೈಮೋ ನಿಯುತಯೋಜನಃ। ನಾಲಮ್ಬಬನ್ಧ ತಚ್ಛೃಙ್ಗೇ ಮತ್ಸ್ಯಾಖ್ಯಂ ಚ ಪುರಾಣಕಮ್

ಒಂದು ಕೊಂಬುಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮೀನು, ತನ್ನ ಕೊಂಬಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಶುಶ್ರಾವ ಮತ್ಸ್ಯಾತ್ಪಾಪಘ್ನಂ ಸಂಸ್ತುವನ್ ಸ್ತುತಿಭಿಶ್ಚ ತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮವೇದಪ್ರಹರ್ತ್ತಾರಂ ಹಯಗ್ರೀವಞ್ಚ ದಾನವಮ್

ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಆ ಮೀನಿನಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಹಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ, ವೇದಗಳನ್ನು ಕದಿದ ಹಯಗ್ರೀವ ಎಂಬ ದಾನವರ ಕುರಿತು ಮನುವು ಕೇಳಿದನು.

ಅವಧೀದ್ ವೇದಮನ್ತ್ನಾದ್ಯಾನ್ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಕೇಶವಃ। ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಲ್ಪೇಽಥ ಬಾರಾಹೇ ಕೂರ್ಮ್ಮರೂಪೋಽಭವದ್ಧರಿಃ

ಕೇಶವನು ವೇದಗಳನ್ನು ಕದಿದ ದಾನವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಹೊಸ ಕಾಲ್ಪಿಕ ಯುಗ ಬಂದಾಗ, ಹರಿಯು ವರಾಹರೂಪ ಮತ್ತು ನಂತರ ಕರ್ಮರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಅವತಾರಂ ವರಾಹಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋಽಸುರೇಶೋಽಭೂದ್ ದೇವಾನ್ ಜಿತ್ವಾ ದಿವಿ ಸ್ಥಿತಃ

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ವರಾಹನ ಅವತಾರವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನು ಅಸುರರ ನಾಯಕನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ದೇವೈರ್ಗತ್ವಾ ಸ್ತುತೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಯಜ್ಞರೂಪೋ ವರಾಹಕಃ । ಅಭೂತ್ ತಂ ದಾನವಂ ಹತ್ವಾ ದೈತ್ಯೈಃ ಸಾಕಞ್ಚ ಕಣ್ಟಕಮ್

ಆ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯಜ್ಞರೂಪಿಯಾದ ವರಾಹನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಅವನು ಆ ದಾನವನನ್ನು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಕಂಟಕವನ್ನು ಕೊಂದನು.

ಧರ್ಮದೇವಾದಿರಕ್ಷಾಕೃತಂ ತತಃ ಸೋಽನ್ತರ್ದ್ದಧೇ ಹರಿಃ। ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಸ್ಯ ವೈ ಭ್ರಾತಾ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಸ್ತಥಾ

ಧರ್ಮದೇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರ, ಹರಿಯು ಅದೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಹೋದನು. ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ಸಹೋದರನು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಾಗಿದ್ದನು.

ಜಿತದೇವಯಜ್ಞಭಾಗಃ ಸರ್ವದೇವಾಧಿಕಾರಕೃತ್। ನಾರಸಿಂಹವಪುಃ ಕೃತ್ವಾ ತಂ ಜಘಾನ ಸುರೈಃ ಸಹ

ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಯಜ್ಞಭಾಗವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ನರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

ಸ್ವಪದಸ್ಥಾನ್ ಸುರಾಂಶ್ಚಕ್ರೇ ನಾರಸಿಂಹಃ ಸುರೈಃ ಸ್ತುತಃ। ದೇವಾಸುರೇ ಪುರಾ ಯುದ್ಧೇ ಬಲಿಪ್ರಭೃತಿಭಿಃ ಸುರಾಃ

ದೇವತೆಗಳು ನರಸಿಂಹನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸ್ವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬಲಿಯು ಮುಂತಾದವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು.

ಜಿತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾತ್ಪರಿಭ್ರಪ್ಟಾ ಹರಿಂ ವೈ ಶರಣಂ ಗತಾಃ। ಸುರಾಣಾಮಮಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಅದಿತ್ಯಾ ಕಶ್ಯಪೇನ ಚ

ದೇವತೆಗಳು ಸೋತು, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಾಯಿತು. ಅವರು ಹರಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ, ಅದಿತಿ ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರು ಅವನಿಗೆ ಮಾಯೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಸ್ತುತೋಽಸೌ ವಾಮನೋ ಭೂತ್ವಾ ಹ್ಯದಿತ್ಯಾಂ ಸ ಕ್ರತುಂ ಯಯೌ। ಬಲೇಃ ಶ್ರೀಯಜಮಾನಸ್ಯ, ರಾಜದ್ವಾರೇಽಗೃಣಾತ್ ಶ್ರುತಿಮ್

ಅವರು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ವಾಮನನಾಗಿ ಅದಿತಿಯ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಬಲಿ ಎಂಬ ರಾಜನ ಯಜ್ಞದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಅವನು ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು.

ವೇದಾನ್ ಪಠನ್ತಂ ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಮನಂ ವರದೋಽಬ್ರವೀತ್। ನಿವಾರಿತೋಽಪಿ ಶುಕ್ರೇಣ ಬಲಿರ್ಬ್ರೂಹಿ ಯದಿಚ್ಛಸಿ

ವಾಮನನು ವೇದಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ಬಲಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಶುಕ್ರನು ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ, ಬಲಿಯು 'ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಹೇಳು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತ್ತತ್ತೇಽಹಂ ಸಮ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ,ವಾಮನೋ ಬಲಿಮಬ್ರವೀತ್। ಪದತ್ರಯಂ ಹಿ ಗುರ್ವರ್ಥಂ ದೇಹಿ ದಾಸ್ಯೇ ತಮಬ್ರವೀತ್

ವಾಮನನು ಬಲಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಗುರುಗಾಗಿ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡು.' ಬಲಿಯು 'ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತೋಯೇ ತು ಪತಿತೇ ಹಸ್ತೇ ವಾಮನೋಽಭೂದವಾಮನಃ। ಭೂರ್ಲೋಕಂ ಸ ಭುವರ್ಲೋಕಂ ಸ್ವರ್ಲೇಕಞ್ಚ ಪದತ್ರಯಮ್

ನೀರನ್ನು ಕೈಗೆ ಸುರಿದಾಗ, ವಾಮನನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಮಧ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಚಕ್ರೇ ಬಲಿಞ್ಚ ಸುತಲಂ ತಚ್ಛಕ್ರಾಯ ದದೌ ಹರಿಃ। ಶಕ್ರೋ ದೇವೈರ್ಹರಿಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಭುವನೇಶಃ ಸುಖೀಂ ತ್ವಭೂತ್

ಅವನು ಬಲಿಯನ್ನು ಸುತಲಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ದೇವತೆಗಳ ಜೊತೆ ಇಂದ್ರನು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಲೋಕಗಳ ಸುಖಿಯಾದ ಅಧಿಪತಿಯಾದನು.

ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪರಶುರಾಮಸ್ಯ ಚಾವತಾರಂ ಶ್ರೃಣು ದ್ವಿಜ। ಉದ್ವತಾನ್ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್ ಮತ್ವಾ ಭೂಭಾರಹಾಣಾಯ ಸಃ

ಪರಶುರಾಮನ ಅವತಾರವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜನೇ, ಕೇಳು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಅವನು ಬಂದನು.

ಅವತೀರ್ಣೋ ಹರಿಃ ಶಾನ್ತ್ಯೈ ದೇವವಿಪ್ರಾದಿಪಾಲಕಃ। ಜಮದಗ್ನೇ ರೇಣುಕಾಯಾಂ ಭಾರ್ಗವಃ ಶಸ್ತ್ರಪಾರಗಃ

ಹರಿಯು ಶಾಂತಿಯಿಗಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವತರಿಸಿದನು. ಅವನು ಜಮದಗ್ನಿ ಮತ್ತು ರೇಣುಕೆಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಭಾರ್ಗವನೆಂದು, ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಜನ್ಮವನ್ನಾದನು.

ದತ್ತಾತ್ರೇಯಪ್ರಸಾದೇನ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯೋ ನೃಪಸ್ತ್ವಭೂತ್। ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹುಃ ಸರ್ವೋರ್ವೀಪತಿಃ ಸ ಮೃಗಯಾಂ ಗತಃ

ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನು ಸಾವಿರ ಕೈಗಳ ರಾಜನಾಗಿ, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ, ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.

ಶ್ರಾನ್ತೋ ನಿಮನ್ತ್ರಿತೋಽರಣ್ಯೇ ಮುನಿನಾ ಜಮದಗ್ನಿನಾ। ಕಾಮಧೇನುಪ್ರಭಾವೇಣ ಭೋಜಿತಃ ಸಬಲೋ ನೃಪಃ

ಬೇಟೆಯಿಂದ ಬಂದು ದಣಿದ ರಾಜನು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಮದಗ್ನಿ ಮುನಿಯವರು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಕಾಮಧೇನುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನೆಗೆ ಊಟ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಅಪ್ರಾರ್ಥಯತ್ ಕಾಮಧೇನುಂ ಯದಾ ಸ ನ ದದೌ ತದಾ। ಹೃತವಾನಥ ರಾಮೇಣ ಶಿರಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ನಿಪಾತಿತಃ

ಅವನು ಕಾಮಧೇನುವನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನು ಆ ಹಸುವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ರಾಮನು ಅವನ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಡಿದುಹಾಕಿದನು.

ಯುದ್ಧೇ ಪರಶುನಾ ರಾಜಾ ಧೇನುಃ ಸ್ವಾಶ್ರಮಮಾಯಯೌ । ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ತು ಜಮದಗ್ನಿರ್ನಿಪಾತಿತಃ

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಶುವಿನಿಂದ ರಾಮನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಂದನು, ಹಸುವು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು. ಆದರೆ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನ ಮಗನು ಜಮದಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು.

ರಾಮೇ ವನಂ ಗತೇ ವೈರಾದಥ ರಾಮಃ ಸಮಾಗತಃ। ಪಿತರಂ ನಿಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಿತೃನಾಶಾಭಿಮರ್ಷಿತಃ

ರಾಮನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ಅವನು ಮರಳಿ ಬಂದು, ತಂದೆಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಂದೆಯ ನಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ತ್ರಿಃ ಸಪ್ತಕೃತ್ವಃ ಪೃಥಿವೀಂ ನಿಃಕ್ಷತ್ರಾಮಕರೋದ್ವಿಭುಃ। ಕುರುಶ್ರೇತ್ರೇ ಪಞ್ಚ ಕುಣ್ಡಾನ್ ಕೃತ್ವಾ ಸನ್ತರ್ಪ್ಯ ವೈ ಪಿತೃನ್

ಮಹಾಶಕ್ತಿಯು ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ಬಾರಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಐದು ಹೋಮಕುಂಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

ಕಾಶ್ಯಪಾಯ ಮಹೀಂ ದತ್ತ್ವಾ ಮಹೇನ್ದ್ರೇ ಪರ್ವತೇ ಸ್ಥಿತಃ। ಕೂರ್ಮ್ಮಸ್ಯ ಚ ವರಾಹಸ್ಯ ನೃಸಿಂಹಸ್ಯ ಚ ವಾಮನಮ್

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಾಶ್ಯಪನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಮಹೇಂದ್ರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ಕೂರ್ಮ, ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವಾಮನ ಅವತಾರಗಳೂ ನಡೆದವು.

ಅವತಾರಂ ಚ ರಾಮಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಾತಿ ದಿವಂ ನರಃ

ರಾಮನ ಅವತಾರದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ರಾಮಾಯಣಮಹಂ ವಕ್ಷ್ಯೇ ನಾರದೇನೋದಿತಂ ಪುರಾ। ವಾಲ್ಮೀಕಯೇ ಯಥಾ ತದ್ವತ್ ಪಠಿತಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಮ್

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ನಾರದನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆಯೂ, ವಾಲ್ಮೀಕಿಯು ಪಠಿಸಿದಂತೆ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ನಾರದ ಉವಾಚ ವಿಷ್ಣುನಾಭ್ಯವ್ಜಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮರೀಚಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಃ। ಮರೀಚೇಃ ಕಶ್ಯಪಸ್ತಸ್ಮಾತ್ ಸೂರ್ಯೋ ವೈವಸ್ವತೋ ಮನುಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ ಮರೀಚಿ; ಮರೀಚಿಯಿಂದ ಕಾಶ್ಯಪನು, ಅವನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ವೈವಸ್ವತನು, ಅವನ ಮಗನು ಮನುವು.

ತತಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತಥೇಕ್ಷ್ವಾಕುಸ್ತಸ್ಯ ವಂಶೇ ಕಕುತ್ಸ್ಥಕಃ। ಕಕುತ್ಸ್ಥಸ್ಯ ರಘುಸ್ತಸ್ಮಾದಜೋ ದಶರಥಸ್ತತಃ

ಆತನಿಂದ ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಕಕುತ್ಸ್ಥನು, ಕಕುತ್ಸ್ಥನಿಂದ ರಘು, ರಘುವಿನಿಂದ ಅಜನು, ನಂತರ ದಶರಥನು.