ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ನ ತು ನಿಮ್ನಞ್ಚ ತೀಕ್ಷ್ಣಞ್ಚ ದೃಢವೇಧ್ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತೇ । ನಿಮ್ನಂ ದುಷ್ಕರಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ವೇಧ್ಯಮೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಞ್ಚ ಯತ್ ।। ೨೫೦.

ಆದರೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವದು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದದು ಗಟ್ಟಿ ಗುರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಲ್ಲ; ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವದು ಕಷ್ಟವಾದದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಎತ್ತಿರುವ ಗುರಿಯೂ.

ಮಸ್ತಕಾಯನಮಧ್ಯೇ ತು ಚಿತ್ರದುಷ್ಕರಸಞ್‌ಜ್ಞಕೇ । ಏವಂ ವೇಧ್ಯಗಣಙ್‌ಕೃತ್ವಾ ದಕ್ಷಿಣೇನೇತರೇಣ ಚ ।। ೨೫೦.

ತಲೆಯೂ ದೇಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಗುರಿಯನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಾದದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಗುಂಪುಮಾಡಬೇಕು.

ಆರೋಹೇತ್ ಪ್ರಥಮಂ ವೀರೋ ಜಿತಲಕ್ಷಸ್ತತೋ ನರಃ । ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತೃಭಿಃ ।। ೨೫೦.

ಯಾರು ಮೊದಲು ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೋ ಆ ವೀರನು ಏರಬೇಕು, ನಂತರ ಇತರನು; ಇದೇ ನಿಯಮ ಎಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ.

ಅಧಿಕಂ ಭ್ರಮಣಂ ತಸ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ ವೇಧ್ಯಾತ್ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಸ ಯೋಜಯೇತ್ತತ್ರ ಪತ್ರಿಪತ್ರಗತಂ ದೃಢಮ್ ।। ೨೫೦.

ಆ ಗುರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿರುಗಾಟವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಭ್ರಾನ್ತಂ ಪ್ರಚಲಿಚಞ್ಚೈವ ಸ್ಥಿರಂ ಯಚ್ಚ ಭವೇದತಿ । ಸಮನ್ತಾತ್ತಾಡಯೇದ್ ಭಿನ್ದ್ಯಾಚ್ಛೇದಯೇದ್ವ್ಯಥಯೇದಪಿ ।। ೨೫೦.

ಏನು ತಿರುಗುತ್ತಿದೆಯೋ, ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಬಹಳ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಮುರಿದು, ಕತ್ತರಿಸಿ, ನೋವುಂಟುಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ಮ್ಮಯೋಗವಿಧಾನಜ್ಞೋ ಜ್ಞಾತ್ವೈವಂ ವಿಧಿಮಾಚರೇತ್ । ಮನಸಾ ಚಕ್ಷುಷಾ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಯೋಗರಿಕ್ಷುರ್ಯಮಂ ಜಯೇತ್ ।। ೨೫೦.

ಕರ್ಮಯೋಗದ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಅರಿತು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಗದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ನಿಯಮವನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಜಿತಹಸ್ತೋ ಜಿತಮತಿರ್ಜ್ಜಿತದೃಗ್‌ಲಕ್ಷ್ಯಸಾಧಕಃ । ನಿಯತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸಾದ್ಯ ತತೋ ವಾಹನಮಾರುಹೇತ್ ।। ೨೫೧.

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಕೈ, ಮನಸ್ಸು, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದವನು, ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದವನು, ಖಚಿತವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಬೇಕು.

ದಶಹಸ್ತೋ ಭವೇತ್ ಪಾಶೋ ವೃತ್ತಃ ಕರಮುಖಸ್ತಥಾ । ಗುಣಕಾರ್ಪಾಸಮುಞ್ಜಾನಾಂ ಭಙ್ಗಸ್ನಾಯ್ವರ್ಕ್ಕವರ್ಮ್ಮಿಣಾಮ್ ।। ೨೫೧.

ಪಾಶವು ಹತ್ತು ಕೈ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ವೃತ್ತವಾಗಿರಬೇಕು, ಕೈಯ ಮುಂಚೂರಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು; ಅದು ಹತ್ತಿ, ಮುಂಜಾ ಹುಲ್ಲು, ಭಂಗ, ಬಲವಾದ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಕವಚದ ತಂತಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಸುದೃಢಾನಾಞ್ಚ ಸುಕೃತಂ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್ । ತಯಾ ತ್ರಿಂಶತ್‌ಸಮಂ ಪಾಶಂ ಬುಧಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಸುವರ್ತ್ತಿಂತಮ್ ।। ೨೫೧.

ಇನ್ನಿತರಿಗೆ, ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠರಿಗೆ, ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುತ್ತಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಪಾಶವನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಪಟ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಶಿಕ್ಷಕೈಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಂ ಕಕ್ಷಾಸು ವೈ ತದಾ । ವಾಮಹಸ್ತೇನ ಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇನೋದ್ಧರೇತ್ತತಃ ।। ೨೫೧.

ಗುರುಗಳು ಅದರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನಂತರ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಎತ್ತಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಲಸ್ಯಾಕೃತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಭ್ರಾಮ್ಯೈಕಂ ಮಸ್ತಕೋಪರಿ । ಕ್ಷಿಪೇತ್ ತೂಣಮಯೇ ತೂರ್ಣಂ ಪುರುಷೇ ಚರ್ಮವೇಷ್ಟಿತೇ ।। ೨೫೧.

ಅದನ್ನು ಉಂಗುರದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಚರ್ಮದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದವನ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೆ ಎಸೆಯಬೇಕು.

ವಲ್ಗಿತೇ ಚ ಪ್ಲುತೇ ಚೈವ ತಥಾ ಪ್ರವ್ರಜಿತೇಷು ಚ । ಸಮಯೋಗವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಯುಞ್ಜೀತ ಸುಶಿಕ್ಷಿತಮ್ ।। ೨೫೧.

ಊಗುವಾಗ, ಹಾರುವಾಗ, ಅಲೆಯುವಾಗ, ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿದಂತೆ ಬಳಸಬೇಕು.

ವಿಜಿತ್ವಾ ತು ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ತತೋ ಬನ್ಧಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಕಟ್ಯಾಮ್ಬದ್‌ಧ್ವಾ ತತಃ ಖಡ್ಗಂ ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಾವಲಮ್ಬಿತಮ್ ।। ೨೫೧.

ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ, ಬಂಧನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಗೂಡುಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ನಂತರ, ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಬೇಕು.

ದೃಢಂ ವಿಗೃಹ್ಯ ವಾಮೇನ ನಿಷ್ಕರ್ಷೇದ್ದಕ್ಷಿಣೇನ ತು । ಷಡಙ್ಗುಲಪರೀಣಾಹಂ ಸಪ್ತಹಸ್ತಸಮುಚ್ಛಿತಂ ।। ೨೫೧.

ಎಡಗೈಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯಬೇಕು; ಅದು ಆರು ಬೆರಳಿನ ಸುತ್ತಳತೆ ಮತ್ತು ಏಳು ಕೈ ಎತ್ತರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಅಯೋಮಯ್ಯಃ ಶಲಾಕಾಶ್ಚ ವರ್ಮಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ । ಅರ್ದ್ಧಹಸ್ತೇ ಸಮೇ ಚೈವ ತಿರ್ಯ್ಯಗೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಂ ತಥಾ ।। ೨೫೧.

ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬಗಳು ಮತ್ತು色色ವಾದ ಕವಚಗಳು, ಅರ್ಧ ಕೈ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಸಮವಾಗಿ, ಅಡ್ಡವಾಗಿ, ಎತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬೇಕು.

ಯೋಜಯೇದ್ವಿಧಿನಾ ಯೇನ ತಥಾತ್ವಙ್ಗದತಃ ಶ್ರೃಣು । ತೂಣಚರ್ಮಾವನದ್‌ಧಾಙ್ಗಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ನವಂ ದೃಢಂ ।। ೨೫೧.

ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಹೊಸದಾಗಿ ಬಲವಾದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು,

ಕರೇಣಾದಾಯ ಲಗುಡಂ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗುಲಕಂ ನವಂ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಘಾತಯೇದ್ಯಸ್ಯ ನಾಶಸ್ತೇನ ಶಿಶೋರ್ದೃಢಂ ।। ೨೫೧.

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾದ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆಯಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಮಗುವಿನ ನಾಶವು ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉಭಾಭ್ಯಾಮಥ ಹಸ್ತಾಬ್ಯಾಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ನಿಪಾತನಂ । ಅಕ್ಲೇಶೇನ ತತಃ ಕುರ್ವನ್ ಬಧೇ ಸಿದ್ಧಿಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ ।। ೨೫೧.

ನಂತರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಭ್ರಾನ್ತಮುದ್ ಭ್ರಾನ್ತಮಾವಿದ್ಧಮಾಪ್ಲುತಂ ವಿಪ್ಲುತಂ ಸೃತಂ । ಸಮ್ಪಾತಂ ಸಮುದೀಶಞ್ಚ ಶ್ಯೇನಪಾತಮಥಾಕುಲಂ ।। ೨೫೨.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ಸುತ್ತುವುದು, ಹೊಡೆಯುವುದು, ಹಾರುವುದು, ಮುಳುಗುವುದು, ಓಡುವುದು, ಮೇಲಿಂದ ಬಿದ್ದು ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದು, ಗಿಡುಗದಂತೆ ಬೀಳುವುದು, ಗೊಂದಲವು—

ಉದ್‌ಧೂತಮವಧೂತಞ್ಚ ಸವ್ಯಂ ದಕ್ಷಿಣಮೇವ ಚ । ಅನಾಲಕ್ಷಿತವಿಸ್ಫೋಟೌ ಕರಾಲೇನ್ದ್ರಮಹಾಸಖೌ ।। ೨೫೨.

ಆಗಾಗ 흔ಿಸುವುದು, ಎಡಕ್ಕೆ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗುವುದು, ಕಾಣದಂತೆ ಸಿಡಿಯುವುದು, ಗಜದ ಕೈಯಂತೆ ಭಾರೀ ಹೊಡೆತಗಳು—

ವಿಕರಾಲನಿಪಾತೌ ಚ ವಿಭೀಷಣಭಯಾನಕೌ । ಸಮಗ್ರಾರ್ದ್ಧತೀಯಾಂಶಪಾದಪಾದಾರ್ದ್ಧವಾರಿಜಾಃ ।। ೨೫೨.

ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಬೀಳುವುದು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು, ಸಂಪೂರ್ಣ, ಅರ್ಧ, ಮೂರನೇ ಭಾಗ, ಹಾಗೂ ಕಮಲದ ಆಕಾರದ ಕಾಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು—

ಪ್ರಾತ್ಯಾಲೀಢಮಥಾಲೀಢಂ ವರಾಹಂ ಲುಲಿತನ್ತಥಾ । ಇತಿ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶತೋ ಜ್ಞೇಯಾಃ ಖಡ್ಗಚರ್ಮವಿಧೌ ರಣೇ ।। ೨೫೨.

ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನೆಟ್ಟಗಿರುವುದು, ಮುಂದೆ ನೆಟ್ಟಗಿರುವುದು, ವರಾಹದಂತೆ, ತಿರುಗುವುದು—ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಮுப்பತ್ತೆರಡು ವಿಧಗಳನ್ನು ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಕವಚದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಪರವೃತ್ತಮಪಾವೃತ್ತಂ ಗೃಹೀತಂ ಲಘುಸಞ್ಜ್ಞಿತಂ । ಊದ್‌ರ್ಧ್ವಾತ್ ಕ್ಷಇಪ್ತಮಧಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಸನ್ಧಾರಿತವಿಧಾರಿತಂ ।। ೨೫೨.

ಹಿಂದೆ ತಿರುಗುವುದು, ಮುನ್ನಡೆದುವುದು, ಹಿಡಿಯುವುದು, ತ್ವರಿತ ಚಲನೆ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆಯುವುದು, ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯುವುದು, ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು—

ಶ್ಯೇನಪಾತಂ ಗಜಪಾನಂ ಗ್ರಾಹಗ್ರಾಹ್ಯನ್ತಥೈವ ಚ । ಏವಮೇಕಾದಶವಿಧಾ ಜ್ಞೇಯಾಃ ಪಾಶವಿಧಾ ರಣಾಃ ।। ೨೫೨.

ಗಿಡುಗದಂತೆ ಬೀಳುವುದು, ಆನೆಯ ಕುಡಿಯುವುದು, ಮೊಸಳೆಯ ಹಿಡಿತ—ಹೀಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ವಿಧದ ಪಾಶದ ಯುದ್ಧಕಲೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಋಜ್ವಾಯತಂ ವಿಶಾಲಞ್ಚ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್‌ಭ್ರಾಮಿತಮೇವ ಚ । ಪಞ್ಚಕರ್ಮ ವಿನಿರ್ದ್ದಿಷ್ಟಂ ವ್ಯಸ್ತೇ ಪಾಶೇ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ ।। ೨೫೨.

ನೆಟ್ಟಗೆ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ, ತಿರಚಾಗಿ, ಸುತ್ತುವಂತೆ—ಹೀಗೆ ಐದು ವಿಧದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಪಾಶವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಾಗ ಮಹಾತ್ಮರು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಛೇದನಂ ಭೇದನಂ ಪಾತೋ ಭ್ರಮಣಂ ಶಯನಂ ತಥಾ । ವಿಕರ್ತ್ತನಂ ಕರ್ತ್ತನ಼ಞ್ಚ ಚಕ್ರಕರ್ಮೇದಮೇವ ಚ ।। ೨೫೨.

ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ವಿಭಜಿಸುವುದು, ಬೀಳಿಸುವುದು, ಸುತ್ತಿಸುವುದು, ಮಲಗುವುದು, ತುಂಡುಮಾಡುವುದು, ಚಕ್ರದಂತೆ ತಂತ್ರ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು.

ಆಸ್ಫೋಟಃ ಕ್ಷ್ವೇಡನಂ ಭೇದಸ್ತ್ರಾಸಾನ್ದೋಲಿತಕೌ ತಥಾ । ಶೂಲಕರ್ಮಾಣಿ ಜಾನೀಹಿ ಷಷ್ಠಮಾಘಾತಸಞ್ಜ್ಞಿತಂ ।। ೨೫೨.

ಅಡಿಗೆ ಹಾಕುವುದು, ಸೀಳುವುದು, ವಿಭಜಿಸುವುದು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು, ಆಮೂಲೆ ತೂಗುವುದು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ಶೂಲದ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಆರನೆಯದು ಹೊಡೆಯುವಿಕೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದೃಷ್ಟಿಘಾತಂ ಭುಜಾಘಾತಂ ಪಾರ್ಶ್ವಘಾತಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಋಜುಪಕ್ಷೇಷುಣಾ ಪಾತಂ ತೋಮರಸ್ಯ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಂ ।। ೨೫೨.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಕೈಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಪಾರ್ಶ್ವಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಸಜ್ಜನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನೆಟ್ಟಗೆ ಬಾಣದಿಂದ ಬೀಳಿಸುವುದು, ತೋಮರದ ತಂತ್ರಗಳು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆಹತಂ ವಿಪ್ರ ಗೋಮೂತ್ರಪ್ರಭೂತಙ್ಕಮಲಾಸನಂ । ತತೋರ್ದ್ಧಗಾತ್ರಂ ನಮಿತಂ ವಾಮದಕ್ಷಿಣಮೇವ ಚ ।। ೨೫೨.

ಹಿತ್ತಿರುವುದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಗೋಮೂತ್ರ, ಬಹಳವಾದುದು, ಕಮಲಾಸನ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದ ದೇಹ, ವಂಶದಂತೆ, ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ—