ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ತೇನೈವ ಸಹಿತಂ ಮಧ್ಯೇ ಶರಂ ಸಙ್‌ಗೃಹ್ಯ ಧಾರಯೇತ್ । ವಾಮಹಸ್ತೇನ ವೈ ಕಕ್ಷಾಂ ಧನುಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸಮುದ್ಧರೇತ್ ।। ೨೫೦.

ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಬೇಕು. ಎಡಗೈಯಿಂದ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕು.

ಅವಿಷಣ್ಣಮತಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಗುಣೇ ಪುಙ್ಖಂ ನಿವೇಶಯೇತ್ । ಸಮ್ಪೀಡ್ಯ ಸಿಂಹಕರ್ಣೇನ ಪುಙ್ಖೇನಾಪಿ ಸಮೇ ದೃಢಂ ।। ೨೫೦.

ಮನಸ್ಸು ಅಚಲವಾಗಿರಿಸಿ, ರೆಕ್ಕೆ ಭಾಗವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಹಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಸಿಂಹಕರ್ಣ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಮತ್ತು ರೆಕ್ಕೆ ಭಾಗದಿಂದ ಸಮವಾಗಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಒತ್ತಬೇಕು.

ವಾಮಕರ್ಣೋಪವಿಷ್ಟಞ್ಚ ಫಲಂ ವಾಮಸ್ಯ ಧಾರಯೇತ್ । ವರ್ಣಾನ್ ಮಧ್ಯಮಯಾ ತತ್ರ ವಾಮಾಙ್ಗುಲ್ಯಾ ಚ ಧಾರಯೇತ್ ।। ೨೫೦.

ಬಾಣದ ತುದಿಯನ್ನು ಎಡಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇರಿಸಬೇಕು. ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಎಡ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮನೋ ಲಕ್ಷ್ಯಗತಂ ಕೃತ್ವಾ ಮುಷ್ಟಿನಾ ಚ ವಿಧಾನವಿತ್ । ದಕ್ಷಿಣೇ ಗಾತ್ರಭಾಗೋ ತು ಕೃತ್ವಾ ವರ್ಣಂ ವಿಮೋಕ್ಷಯೇತ್ ।। ೨೫೦.

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗುರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಸರಿಯಾದ ಹಿಡಿತದಿಂದ, ಬಲಭಾಗ ಬಳಸಿ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ಲಲಾಟಪುಟಸಂಸ್ಥಾನಂ ದಣ್ಡಂ ಲಕ್ಷ್ಯೇ ನಿವೇಶಯೇತ್ । ಆಕೃಷ್ಯ ತಾಡ಼ಯೇತ್ತತ್ರ ಚನ್ದ್ರಕಂ ಷೋಡ಼ಶಙ್ಗುಲಮ್ ।। ೨೫೦.

ಬಾಣದ ದಂಡವನ್ನು ನುಣುಪು ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ನಾಸಿಕೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು, ಆರು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ದೂರ ಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಗುರುತು ಬರುವಂತೆ ಎಳೆದು ಬಿಡಬೇಕು.

ಮುಕ್ತ್ವಾ ವಾಣಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾದುಲ್ಕಾಶಿಕ್ಷಸ್ತದಾ ತಯಾ । ನಿಗೃಹ್ಣೀಯಾನುಮಧ್ಯಮಯಾ ತತೋಽಙ್ಗುಲ್ಯಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೨೫೦.

ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ, ಉಲ್ಕಾಶಿಕ್ಷಾ ವಿಧಾನದಿಂದ, ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಅಕ್ಷಿಲಕ್ಷ್ಯಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ತೂಣಾಚ್ಚತುರಸ್ರಞ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಮ್ । ಚತುರಸ್ರಗತಂ ವೇಧ್ಯಮಭ್ಯಸೇಚ್ಚಾದಿತಃ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೨೫೦.

ತುಣಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮಟ್ಟದ ಗುರಿಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಬೇಕು. ಬಲಭಾಗದ ಚೌಕಾಕಾರದ ಗುರಿಗೂ ಹಾರಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾರಂಭದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಆ ಚೌಕಾಕಾರದ ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ತಸ್ಮಾದನನ್ತರಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಂ ಪರವೃತ್ತಂ ಗತಞ್ಚ ಯತ್ । ನಿಮ್ನಮುನ್ನತವೇಧಞ್ಚ ಅಭ್ಯಸೇತ್ ಕ್ಷಿಪ್ರಕನ್ತತಃ ।। ೨೫೦.

ಆದಕಾರಣದಿಂದ, ನಂತರ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದವು, ಹೊರಗೆ ತಿರುಗಿರುವವು, ದೂರವಾದವು, ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವವು, ಎತ್ತಿರುವವು, ಚಲಿಸುವವು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಬೇಗನೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ವೇಧ್ಯಸ್ಥಾನೇಷ್ವಥೈತೇಷು ಸತ್ತ್ವಸ್ಯ ಪುಟಕಾದ್ಧನುಃ । ಹಸ್ತಾವಾಪಶತೈಶ್ಚಿತ್ರೈಸ್ತರ್ಜ್ಜಯೇದ್‌ದುಸ್ತರೈರಪಿ ।। ೨೫೦.

ಊಳಲು ಹೊಡೆಯುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯ ಬಲದಿಂದ ಬಿಲ್ಲಿನ ಚೀಲದಿಂದ ತೆಗೆದು,色色ವಾಗಿ ಕೈಯಿಂದ ತೋರಿಸಿ, ಕಷ್ಟವಾದ ಗುರಿಗಳನ್ನೂ ಬೆದರಿಸಬೇಕು.

ತಸ್ಮಿನ್ ವೇಧ್ಯಗತೇ ವಿಪ್ರ ದ್ವೇ ವೇಧ್ಯೇ ದೃಢಸಂಜ್ಞಕೇ । ದ್ವೇ ವೇಧ್ಯೇ ದುಷ್ಕರೇ ವೇಧ್ಯೇ ದ್ವೇ ತಥಾ ಚಿತ್ರದುಷ್ಕರೇ ।। ೨೫೦.

ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಎರಡು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಗುರಿಗಳು, ಎರಡು ಕಷ್ಟವಾದ ಗುರಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಾದ ಗುರಿಗಳು ಇವೆ.

ನ ತು ನಿಮ್ನಞ್ಚ ತೀಕ್ಷ್ಣಞ್ಚ ದೃಢವೇಧ್ಯೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತೇ । ನಿಮ್ನಂ ದುಷ್ಕರಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ವೇಧ್ಯಮೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಞ್ಚ ಯತ್ ।। ೨೫೦.

ಆದರೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವದು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದದು ಗಟ್ಟಿ ಗುರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಲ್ಲ; ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವದು ಕಷ್ಟವಾದದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಎತ್ತಿರುವ ಗುರಿಯೂ.

ಮಸ್ತಕಾಯನಮಧ್ಯೇ ತು ಚಿತ್ರದುಷ್ಕರಸಞ್‌ಜ್ಞಕೇ । ಏವಂ ವೇಧ್ಯಗಣಙ್‌ಕೃತ್ವಾ ದಕ್ಷಿಣೇನೇತರೇಣ ಚ ।। ೨೫೦.

ತಲೆಯೂ ದೇಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಗುರಿಯನ್ನು ವಿಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಾದದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದರಿಂದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಗುಂಪುಮಾಡಬೇಕು.

ಆರೋಹೇತ್ ಪ್ರಥಮಂ ವೀರೋ ಜಿತಲಕ್ಷಸ್ತತೋ ನರಃ । ಏಷ ಏವ ವಿಧಿಃ ಪ್ರೋಕ್ತಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಯೋಕ್ತೃಭಿಃ ।। ೨೫೦.

ಯಾರು ಮೊದಲು ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೋ ಆ ವೀರನು ಏರಬೇಕು, ನಂತರ ಇತರನು; ಇದೇ ನಿಯಮ ಎಂದು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ.

ಅಧಿಕಂ ಭ್ರಮಣಂ ತಸ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ ವೇಧ್ಯಾತ್ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಸ ಯೋಜಯೇತ್ತತ್ರ ಪತ್ರಿಪತ್ರಗತಂ ದೃಢಮ್ ।। ೨೫೦.

ಆ ಗುರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿರುಗಾಟವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಬೇಕು.

ಭ್ರಾನ್ತಂ ಪ್ರಚಲಿಚಞ್ಚೈವ ಸ್ಥಿರಂ ಯಚ್ಚ ಭವೇದತಿ । ಸಮನ್ತಾತ್ತಾಡಯೇದ್ ಭಿನ್ದ್ಯಾಚ್ಛೇದಯೇದ್ವ್ಯಥಯೇದಪಿ ।। ೨೫೦.

ಏನು ತಿರುಗುತ್ತಿದೆಯೋ, ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಬಹಳ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಮುರಿದು, ಕತ್ತರಿಸಿ, ನೋವುಂಟುಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ಮ್ಮಯೋಗವಿಧಾನಜ್ಞೋ ಜ್ಞಾತ್ವೈವಂ ವಿಧಿಮಾಚರೇತ್ । ಮನಸಾ ಚಕ್ಷುಷಾ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಯೋಗರಿಕ್ಷುರ್ಯಮಂ ಜಯೇತ್ ।। ೨೫೦.

ಕರ್ಮಯೋಗದ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಅರಿತು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಗದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರನು ನಿಯಮವನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಜಿತಹಸ್ತೋ ಜಿತಮತಿರ್ಜ್ಜಿತದೃಗ್‌ಲಕ್ಷ್ಯಸಾಧಕಃ । ನಿಯತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸಾದ್ಯ ತತೋ ವಾಹನಮಾರುಹೇತ್ ।। ೨೫೧.

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಕೈ, ಮನಸ್ಸು, ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದವನು, ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದವನು, ಖಚಿತವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಬೇಕು.

ದಶಹಸ್ತೋ ಭವೇತ್ ಪಾಶೋ ವೃತ್ತಃ ಕರಮುಖಸ್ತಥಾ । ಗುಣಕಾರ್ಪಾಸಮುಞ್ಜಾನಾಂ ಭಙ್ಗಸ್ನಾಯ್ವರ್ಕ್ಕವರ್ಮ್ಮಿಣಾಮ್ ।। ೨೫೧.

ಪಾಶವು ಹತ್ತು ಕೈ ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು, ವೃತ್ತವಾಗಿರಬೇಕು, ಕೈಯ ಮುಂಚೂರಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು; ಅದು ಹತ್ತಿ, ಮುಂಜಾ ಹುಲ್ಲು, ಭಂಗ, ಬಲವಾದ ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಕವಚದ ತಂತಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಸುದೃಢಾನಾಞ್ಚ ಸುಕೃತಂ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್ । ತಯಾ ತ್ರಿಂಶತ್‌ಸಮಂ ಪಾಶಂ ಬುಧಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಸುವರ್ತ್ತಿಂತಮ್ ।। ೨೫೧.

ಇನ್ನಿತರಿಗೆ, ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠರಿಗೆ, ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸುತ್ತಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಪಾಶವನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಪಟ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾಡಬೇಕು.

ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಶಿಕ್ಷಕೈಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಥಾನಂ ಕಕ್ಷಾಸು ವೈ ತದಾ । ವಾಮಹಸ್ತೇನ ಸಙ್ಗೃಹ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇನೋದ್ಧರೇತ್ತತಃ ।। ೨೫೧.

ಗುರುಗಳು ಅದರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ನಂತರ ಎಡಗೈಯಿಂದ ಎತ್ತಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಲಸ್ಯಾಕೃತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಭ್ರಾಮ್ಯೈಕಂ ಮಸ್ತಕೋಪರಿ । ಕ್ಷಿಪೇತ್ ತೂಣಮಯೇ ತೂರ್ಣಂ ಪುರುಷೇ ಚರ್ಮವೇಷ್ಟಿತೇ ।। ೨೫೧.

ಅದನ್ನು ಉಂಗುರದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಚರ್ಮದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದವನ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೆ ಎಸೆಯಬೇಕು.

ವಲ್ಗಿತೇ ಚ ಪ್ಲುತೇ ಚೈವ ತಥಾ ಪ್ರವ್ರಜಿತೇಷು ಚ । ಸಮಯೋಗವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಯುಞ್ಜೀತ ಸುಶಿಕ್ಷಿತಮ್ ।। ೨೫೧.

ಊಗುವಾಗ, ಹಾರುವಾಗ, ಅಲೆಯುವಾಗ, ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿದಂತೆ ಬಳಸಬೇಕು.

ವಿಜಿತ್ವಾ ತು ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ತತೋ ಬನ್ಧಂ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಕಟ್ಯಾಮ್ಬದ್‌ಧ್ವಾ ತತಃ ಖಡ್ಗಂ ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಾವಲಮ್ಬಿತಮ್ ।। ೨೫೧.

ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ, ಬಂಧನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಗೂಡುಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ನಂತರ, ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಬೇಕು.

ದೃಢಂ ವಿಗೃಹ್ಯ ವಾಮೇನ ನಿಷ್ಕರ್ಷೇದ್ದಕ್ಷಿಣೇನ ತು । ಷಡಙ್ಗುಲಪರೀಣಾಹಂ ಸಪ್ತಹಸ್ತಸಮುಚ್ಛಿತಂ ।। ೨೫೧.

ಎಡಗೈಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯಬೇಕು; ಅದು ಆರು ಬೆರಳಿನ ಸುತ್ತಳತೆ ಮತ್ತು ಏಳು ಕೈ ಎತ್ತರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಅಯೋಮಯ್ಯಃ ಶಲಾಕಾಶ್ಚ ವರ್ಮಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ । ಅರ್ದ್ಧಹಸ್ತೇ ಸಮೇ ಚೈವ ತಿರ್ಯ್ಯಗೂದ್‌ರ್ಧ್ವಗತಂ ತಥಾ ।। ೨೫೧.

ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬಗಳು ಮತ್ತು色色ವಾದ ಕವಚಗಳು, ಅರ್ಧ ಕೈ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಸಮವಾಗಿ, ಅಡ್ಡವಾಗಿ, ಎತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬೇಕು.

ಯೋಜಯೇದ್ವಿಧಿನಾ ಯೇನ ತಥಾತ್ವಙ್ಗದತಃ ಶ್ರೃಣು । ತೂಣಚರ್ಮಾವನದ್‌ಧಾಙ್ಗಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ನವಂ ದೃಢಂ ।। ೨೫೧.

ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಹೊಸದಾಗಿ ಬಲವಾದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು,

ಕರೇಣಾದಾಯ ಲಗುಡಂ ದಕ್ಷಿಣಾಙ್ಗುಲಕಂ ನವಂ । ಉದ್ಯಮ್ಯ ಘಾತಯೇದ್ಯಸ್ಯ ನಾಶಸ್ತೇನ ಶಿಶೋರ್ದೃಢಂ ।। ೨೫೧.

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾದ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆಯಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಮಗುವಿನ ನಾಶವು ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಉಭಾಭ್ಯಾಮಥ ಹಸ್ತಾಬ್ಯಾಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ನಿಪಾತನಂ । ಅಕ್ಲೇಶೇನ ತತಃ ಕುರ್ವನ್ ಬಧೇ ಸಿದ್ಧಿಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾ ।। ೨೫೧.

ನಂತರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಭ್ರಾನ್ತಮುದ್ ಭ್ರಾನ್ತಮಾವಿದ್ಧಮಾಪ್ಲುತಂ ವಿಪ್ಲುತಂ ಸೃತಂ । ಸಮ್ಪಾತಂ ಸಮುದೀಶಞ್ಚ ಶ್ಯೇನಪಾತಮಥಾಕುಲಂ ।। ೨೫೨.

ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ಸುತ್ತುವುದು, ಹೊಡೆಯುವುದು, ಹಾರುವುದು, ಮುಳುಗುವುದು, ಓಡುವುದು, ಮೇಲಿಂದ ಬಿದ್ದು ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದು, ಗಿಡುಗದಂತೆ ಬೀಳುವುದು, ಗೊಂದಲವು—