ವಕ್ಷಃ ಕಕ್ಷೌ ಖಾ ನಾಸೋನ್ನತಂ ವಕ್ತ್ರಂ ಕೃಕಾಟಿಕಾ । ಸ್ರಿಗ್ಧಾಸ್ತ್ವಕ್ಕೇಶದನ್ತಾಶ್ಚ ಲೋಮ ದೃಷ್ಟಿರ್ನಖಾಶ್ಚ ವಾಕ್ ।। ೨೪೩.
ಹೃದಯ, ಕುಂಕುಳು, ಬಾಯಿ, ಮೂಗು ಎತ್ತವಾಗಿವೆ; ಮುಖವು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿದೆ; ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ಹಲ್ಲು ಮೃದುವಾಗಿವೆ; ಕೂದಲು, ದೃಷ್ಟಿ, ನೇಲು ಮತ್ತು ಮಾತು ಕೂಡ ಅದೇ ರೀತಿ.
ಜಾನ್ವೋರುರ್ವೋಶ್ಚ ಪೃಷ್ಠಸ್ಥ ವಂಶೌ ದ್ವೌ ಕರನಾಸಯೋಃ । ನೇತ್ರೇ ನಾಸಪುಟೌ ಕರ್ಣೌ ಮೇಢ್ರಂ ಪಾಯುಮುಖೇಽಮಲಂ ।। ೨೪೩.
ಮೂಳೆಗಳು ಮತ್ತು ತೊಡೆಯ ಹಿಂದೆ ಎರಡು ಬಾಂಬುಗಳಂತೆ ರಚನೆ ಇದೆ; ಕಣ್ಣು, ಮೂಗಿನ ರಂಧ್ರ, ಕಿವಿ, ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಗುದದ ಬಾಯಿಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಜಿಹ್ವೋಷ್ಠೇ ತಾಲುನೇತ್ರೇ ತು ಹಸ್ತಪಾದೌ ನಖಾಸ್ತಥಾ । ಶಿಶ್ನಾಗ್ರವಕ್ತ್ರಂ ಶಸ್ಯನ್ತೇ ಪದ್ಮಾಭಾ ದಶ ದೇಹಿನಾಂ ।। ೨೪೩.
ಜಿಹ್ವೆ, ತುಟಿ, ಪಲ್ಲಟ, ಕಣ್ಣು, ಕೈ, ಕಾಲು, ನೇಲು, ಲಿಂಗದ ತುದಿ ಮತ್ತು ಬಾಯಿ — ಈ ಹತ್ತು ಅಂಗಗಳು ಹೂವಿನಂತೆ ಸುಂದರವೆಂದು ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಪಾಣಿಪಾದಂ ಸುಖಂ ಗ್ರೀವಾ ಶ್ರವಣೇ ಹೃದಯಂ ಶಿರಃ । ಲಲಾಟಮುದರಂ ಪೃಷ್ಠಂ ವೃಹನ್ತಃ ಪೂಜಿತಾ ದಶ ।। ೨೪೩.
ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲು ಸುಖಕರವಾಗಿವೆ, ಕಂಠ, ಕಿವಿ, ಹೃದಯ, ತಲೆ, ನೆತ್ತಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬೆನ್ನು — ಈ ಹತ್ತು ಅಂಗಗಳು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿವೆ.
ಪ್ರಸಾರಿತಭುಜಸ್ಯೇಹ ಮಧ್ಯಮಾಗ್ರದ್ವಯಾನ್ತರಂ । ಉಚ್ಛ್ರಾಯೇಣ ಸಮಂ ಯಸ್ಯ ನ್ಯಗ್ರೋಧಪರಿಮಣ್ಡಲಃ ।। ೨೪೩.
ಯಾರದು ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚಿದಾಗ ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಅವರ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವರು ಆಲದ ಮರದ ವೃತ್ತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಪಾದೌ ಗುಲ್ಫೌ ಸ್ಫಿಚೌ ಪರ್ಶ್ವೌ ವಙ್ಕ್ಷಣೌ ವೃಷಣೌ ಕುಚೌ । ಕರ್ಣೌಷ್ಠೇ ಸಕ್ಥಿನೀ ಜಹ್ಘೇ ಹಸ್ತೌ ಬಾಹೂ ತಥಾಕ್ಷಿಣೀ ।। ೨೪೩.
ಕಾಲು, ಗುಳಿಗೆ, ಹಿಪ್ಪು, ಬದಿಗಳು, ವಂಕ್ಷಣ, ವೃಷಣ, ಸ್ತನ, ಕಿವಿ, ತುಟಿ, ತೊಡೆ, ಜಂಘೆ, ಕೈ, ಭುಜ, ಕಣ್ಣು — ಇವುಗಳು.
ಚತುರ್ದ್ದಶಮದ್ವನ್ದ್ವ ಏತತ್ಸಾಮಾನ್ಯತೋ ನರಃ । ವಿದ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದ್ದಶ ದ್ವ್ಯಕ್ಷೈಃ ಪಶ್ಯೇದ್ಯಃ ಷೋಡಶಾಕ್ಷಕಃ ।। ೨೪೩.
ನರನಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜೋಡಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಬಲ್ಲವನು ಷೋಡಶಾಕ್ಷಕನು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ರೂಕ್ಷಂ ಶಿರಾತತಂ ಗಾತ್ರಮಶುಭಂ ಮಾಂಸವಜಿತಂ । ದುರ್ಗನ್ಧಿವಿಪರೀತಂ ಯಚ್ಛಸ್ತನ್ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಯಾ ।। ೨೪೩.
ಒಂದು ರುಕ್ಷವಾದ, ಚಿತ್ತರಿದ ದೇಹ, ಅಶುಭ, ಮಾಂಸದಿಲ್ಲದ, ದುರ್ಗಂಧ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿ ವಾಸನೆ ಇರುವ ದೇಹವೂ ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾಗಿದೆ.
ಧಃಯಸ್ಯ ಮಧುರಾ ವಾಣೀ ಗತಿರ್ಮ್ಮತ್ತೇಭಸನ್ನಿಭಾ । ಏಕಕೂಪಭವಂ ರೋಮ ಭಯೇ ರಕ್ಷಾ ಸಕೃತ್ ಸಕೃತ್ ।। ೨೪೩.
ಅವನ ಮಾತು ಮಧುರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ನಡೆಯು ಗರ್ವಿತ ಗಜದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಒಂದೇ ರಂಧ್ರದಿಂದ ಕೂದಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಭಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ.
ಸಮುದ್ರ ಉವಾಚ ಶಸ್ತಾ ಸ್ತ್ರೀ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀ ಮತ್ತಮಾತಙ್ಗಗಾಮಿನೀ । ಗುರೂರುಜಘನಾ ಯಾ ಚ ಮತ್ತಪಾರಾವತೇಕ್ಷಣಾ ।। ೨೪೪.
ಸಮುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಗರ್ವಿತ ಗಜದಂತೆ ನಡೆಯುವ, ಭಾರವಾದ ಹಿಪ್ಪುಗಳುಳ್ಳ, ಗರ್ವಿತ ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳು ಶುಭಸ್ತ್ರೀಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸುನೀಲಕೇಶೀ ತನ್ವಙ್ಗೀ ವಿಲೋಮಾಱಙ್ಗೀ ಮನೋಹರಾ । ಸಮಭೂಮಿಸ್ಪೃಶೌ ಪಾದೌ ಸಂಹತೌ ಚ ತಥಾ ಸ್ತನೌ ।। ೨೪೪.
ಸುಂದರ ಕೂದಲಿರುವ, ಸೊಪ್ಪು ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಮೃದುವಾದ ರೋಮಗಳಿರುವ, ಮನೋಹರವಾದವಳು, ನೆಲವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮುಟ್ಟುವ ಕಾಲುಗಳು, ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಸ್ತನಗಳು.
ನಾಭಿಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತ್ತಾ ಗುಹ್ಯಮಶ್ವತ್ಥಪತ್ರವತ್ । ಗುಲ್ಫೌ ನಿಗೂಢೌ ಮಧ್ಯೇನ ನಾಭಿರಙ್ಗುಷ್ಠಮಾನಿಕಾ ।। ೨೪೪.
ಅವನ ನಾಭಿ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿರುತ್ತದೆ, ಗುಪ್ತಾಂಗವು ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಯಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಗುಳಿಗೆಗಳು ಒಳಗೆ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ನಾಭಿಯು ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ.
ಜಠರನ್ನ ಪ್ರಲಮ್ಬಞ್ಚ ಚರೋಮರೂಕ್ಷಾ ನ ಶೋಭನಾ । ನರ್ಕ್ಷವೃಕ್ಷನದೀನಾಮ್ನೀ ನ ಸದಾ ಕಲಹಪ್ರಿಯಾ ।। ೨೪೪.
ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಸಡಿಲವಾದ ಸ್ಥನಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಒಣ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಚರ್ಮವಿದ್ದರೂ ಮಹಿಳೆ ಆಕರ್ಷಕಳಾಗಿರಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ, ಮರಗಳ ಅಥವಾ ನದಿಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವಳೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜಗಳ ಪ್ರಿಯಳೂ ಸುಂದರಳಲ್ಲ.
ನ ಲೋಲುಪಾ ನ ದುರ್ಭಾಷಾ ಶುಭಾ ದೇವಾದಿಪೂಜೀತಾ । ಗಣ್ಡೈರ್ಮ್ಮಘೂಕಪುಷ್ಪಾಭೈರ್ನ ಶಿರಾಲಾ ನ ಲೋಮಶಾ ।। ೨೪೪.
ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಇರುವವಳೂ, ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವಳೂ ಅಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರು ಪೂಜಿಸುವವಳು ಶುಭಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಬೊಜ್ಜು ಬಾಯಿಯೂ, ಬೊಜ್ಜು ಕಪೋಲಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ, ದೊಡ್ಡ ತಲೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತುಂಬಾ ಕೂದಲುಳ್ಳವಳೂ ಅಲ್ಲ.
ನ ಸಂಹತಭ್ರೂಕುಟಿಲಾ ಪತಿಪ್ರಾಣಾ ಪತಿಪ್ರಿಯಾ । ಅಲಕ್ಷಣಾಪಿ ಲಕ್ಷಣ್ಯಾ ಯತ್ರಾಕಾರಸ್ತತೋ ಗುಣಾಃ।। ೨೪೪.
ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬೆಸೆದ ಭ್ರೂಗಳು ಅಥವಾ ವಕ್ರವಾದ ಭ್ರೂಗಳು ಇಲ್ಲದವಳಾಗಿರಬೇಕು; ಗಂಡನನ್ನು ಜೀವದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವವಳು, ಗಂಡನಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ರೂಪ ಇದ್ದರೆ, ಗುಣಗಳೂ ಇದ್ದವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.
ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಚಾಮರೋ ರುಕ್ಮದಣ್ಡೋಽಗ್ರ್ಯಃ ಛತ್ರಂ ರಾಜ್ಞಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ । ಹಂಸಪಕ್ಷೈರ್ವಿರಚಿತಂ ಮಯೂರಸ್ಯ ಶುಕಸ್ಯ ಚ ।। ೨೪೫.
ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ಚಾಮರಿಯು ಬಂಗಾರದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ನಿಂದ ಮಾಡಿದುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ರಾಜನಿಗೆ ಹಂಸ, ನವಿಲು ಅಥವಾ ಗಿಳಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹತ್ತಿರದ ಛತ್ರೆ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾಗಿದೆ.
ಪಕ್ಷೈರ್ವಾಥ ಬಲಾಕಾಯಾ ನ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಮಿಶ್ರಪಕ್ಷಕೈಃ । ಚತುರಸ್ತ್ರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವೃತ್ತಂ ರಾಜ್ಞಶ್ಚ ಶುಕ್ಲಕಂ ।। ೨೪೫.
ಬಕದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರಿತ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಛತ್ರೆ ನಾಲ್ಕು ಬದಿಯದಾಗಿರಬೇಕು, ರಾಜನದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯಾಗಿರಬೇಕು.
ತ್ರಿಚತುಶ್ಪಞ್ಚಷಟ್ಸಪ್ತಾಷ್ಟಪರ್ವಶ್ಚ ದಣ್ಡಕಃ । ಭದ್ರಾಸನಂ ಕ್ಷೀರವೃಕ್ಷೈಃ ಪಞ್ಚಾಶದಙ್ಗುಲೋಚ್ಛ್ರಯೈಃ ।। ೨೪೫.
ದಂಡಕ್ಕೆ ಮೂರು, ನಾಲ್ಕು, ಐದು, ಆರು, ಏಳು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳು ಇರಬಹುದು. ಶುಭ ಆಸನವನ್ನು ಹಾಲು ಹಣ್ಣು ಕೊಡುವ ಮರಗಳಿಂದ, ಐವತ್ತು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ವಿಸ್ತಾರೇಣ ತ್ರಿಹಸ್ತಂ ಸ್ಯಾತ್ ಸುವರ್ಣಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಚಿತ್ರಿತಂ । ಧನುರ್ದ್ರವ್ಯತ್ರಯಂ ಲೋಹಂ ಶ್ರೃಹ್ಗಂ ದಾರು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ।। ೨೪೫.
ಅದರ ಅಗಲ ಮೂರು ಕೈ ಅಗಲವಾಗಿರಬೇಕು, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಮೂರು ವಸ್ತುಗಳು ಮುಖ್ಯ: ಕಬ್ಬಿಣ, ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ಮರ.
ಜ್ಯಾದ್ರವ್ಯತ್ರಿತಯಞ್ಚೈವ ವಂಶಭಙ್ಗತ್ವಚಸ್ತಥಾ । ದಾರುಚಾಪಪ್ರಮಾಣನ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಹಸ್ತಚತುಷ್ಟಯಂ ।। ೨೪೫.
ಧನುಸ್ಸಿನ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಬಿದಿರು, ನರ ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಈ ಮೂರು ವಸ್ತುಗಳು ಉತ್ತಮ. ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿರಬೇಕು.
ತದೇವ ಸಮಹೀನನ್ತು ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮಧ್ಯಕನೀಯಸಿ । ಮುಷ್ಟಿಗ್ರಾಹನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಮಧ್ಯೇ ದ್ರವ್ಯಾಣಿ ಕಾರಯೇತ್ ।। ೨೪೫.
ಅದು ಮಾನದಂಡವಾಗಿದೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳದರ್ಜೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಹಿಡಿಯುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸ್ವಲ್ಪಕೋಟಿಸ್ತ್ವಚಾ ಶ್ರೃಙ್ಗಂ ಶರ್ಙ್ಗಲೋಹಮಯೇ ದ್ವಿಜ। ಕಾಮಿನೀಭ್ರೂಲತಾಕಾರಾ ಕೋಟಿಃ ಕಾರ್ಯ್ಯಾ ಸುಸಂಯತಾ ।। ೨೪೫.
ಕೊಂಬಿನ ತುದಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಚರ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿರಬೇಕು. ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಧನುಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ತುದಿಯನ್ನು ಮಹಿಳೆಯ ಭ್ರೂವಿನ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.
ಪೃಥಗ್ವಾ ವಿಪ್ರ ಮಿಶ್ರಂ ವಾ ಲೌಹಂ ಶಾರ್ಙ್ಗನ್ತು ಕಾರಯೇತ್ । ಶರ್ಙ್ಗಂ ಸಮುಚಿತಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ರುಕ್ಮವಿನ್ದುವಿಭೂಷಿತಂ ।। ೨೪೫.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಧನುಸ್ಸು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.
ಕುಟಿಲಂ ಸ್ಪುಟಿತಞ್ಚಾಪಂ ಸಚ್ಛಿದ್ರಞ್ಚ ನ ಶಸ್ಯತೇ । ಸುವರ್ಣಂ ರಜತಂ ತಾಮ್ರಂ ಕೃಷ್ಣಾಯೋ ಧನುಷಿ ಸ್ಮೃತಂ ।। ೨೪೫.
ವಕ್ರವಾದ, ಬಿರುಕುಬಿದ್ದ ಅಥವಾ ರಂಧ್ರವಿರುವ ಧನುಸ್ಸು ಶ್ಲಾಘನೀಯವಲ್ಲ. ಬಂಗಾರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಮಾಹಿಷಂ ಶಾರಭಂ ಶಾರ್ಙ್ಗ ರೌಹಿಷಂ ವಾ ಧನುಃ ಶುಭಂ । ಚನ್ದನಂ ವೇತಸಂ ಸಾಲಂ ಧಾವಲಙ್ಗಕುಭನ್ತರುಃ ।। ೨೪೫.
ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಮ್ಮೆ ಕೊಂಬು, ಶಾರಭ ಕೊಂಬು ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು; ಅಥವಾ ಚಂದನ, ಬಿದಿರು, ಸಾಲ ಮರ ಅಥವಾ ಬಿಳಿ ಅಂಗಕು ಮರದಿಂದ ಕೂಡ ಮಾಡಬಹುದು.
ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಧನುರ್ವಂಶೈರ್ಗೃಹೋತೈಃ ಶರದಿ ಶ್ರಿತೈಃ । ಪೂಜಯೇತ್ತು ಧನುಃ ಖಡ್ಗಮನ್ತ್ರೈಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನೈಃ ।। ೨೪೫.
ಎಲ್ಲಾ ಧನುಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಮನೆಗೆ ಬೆಳೆದ ಬಿದಿರಿನಿಂದ, ಶರದೃತುವಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಬಿದಿರಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಖಡ್ಗ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಅಯಸಶ್ಚಾಥ ವಂಶಸ್ಯ ಶರಸ್ಯಾಪ್ಯಶರಸ್ಯ ಚ । ಋಜವೋ ಹೇಮವಾರ್ಣಭಾಃ ಸ್ನಾಯುಶ್ಲಿಷ್ಟಾಃ ಸುಪತ್ರಕಾಃ ।। ೨೪೫.
ಕಬ್ಬಿಣ, ಬಿದಿರು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬಾಣಗಳು ನೇರವಾಗಿರಬೇಕು, ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರಬೇಕು, ನರದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರಬೇಕು.
ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖಾಃ ಸುಪುಙ್ಕಾಸ್ತೇ ತೈಲಧೌತಾಃ ಸುವರ್ಣಕಾಃ । ಯಾತ್ರಾಯಾಮಭಿಷೇಕಾದೌ ಯಜೇದ್ವಾಯಣಧನುರ್ಮುಖಾನ್ ।। ೨೪೫.
ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಅವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ತೊಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಪ್ರಯಾಣ ಅಥವಾ ಅಭಿಷೇಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಬಾಣದ ತುದಿಗಳಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸಪತಾಕಾಶ್ತ್ರಸಙ್ಗ್ರಾಹಸಂವತ್ಸರಕರಾನ್ನೃಪಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೈ ಮೇರುಶಿಖರೇ ಸ್ವರ್ಗಗಙ್ಗಾತಟೇಽಯಜತ್ ।। ೨೪೫.
ಧ್ವಜಗಳು, ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜನು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸ್ವಯಂ ಮೆರು ಶಿಖರದಲ್ಲಿಯೂ, ಸ್ವರ್ಗದ ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು.
ಲೋಹದೈತ್ಯಂ ಸ ದದೃಶೇ ವಿಘ್ನಂಯಜ್ಞೇ ತು ಚಿನ್ತಯನ್ । ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತೋ ವಹ್ನೇಃ ಪುರುಷೋಽಭೂದ್ಬಲೀ ಮಹಾನ್ ।। ೨೪೫.
ಅವನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ದೈತ್ಯನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅದನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬಲಿಷ್ಠ ಪುರುಷನು ಹುಟ್ಟಿಬಂದನು.