ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಹತೋಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ಚೇತ್ಯುಕ್ತೇ ದ್ರೋಣಃ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚಾತ್ಯಜತ್। ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಶರಾಕ್ರಾನ್ತಃ ಪತಿತಃ ಸ ಮಹೀತಲೇ

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಸತ್ತನೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ದ್ರೋಣನು ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಪಞ್ಚಮೇಹನಿ ದುರ್ದ್ಧರ್ಷಃ ಸರ್ವಕ್ಷತ್ರಂ ಪ್ರಮಥ್ಯ ಚ। ದುರ್ಯೋಧನೇ ತು ಶೋಕಾರ್ತೇ ಕರ್ಣಃ ಸೇನಾಪತಿಸ್ತ್ವಭೂತ್

ಐದನೇ ದಿನ ದುರ್ಜಯ ಕರ್ನನು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನನ ಸೇನಾಪತಿ ಆಯಿತನು.

ಅರ್ಜುನಃ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಞ್ಚ ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ಬಭೂವ ಹ। ಶಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಿ ಮಹಾರೌದ್ರಂ ದೇವಾಸುರರಣೋಪಮಮ್

ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಯುದ್ಧ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೋರಿದಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.

ಕರ್ಣಾರ್ಜುನಾಖ್ಯೇ ಸಙ್‌ಪ್ರಾಮೇ ಕರ್ಣೋರೀನವಧೀಚ್ಛರೈಃ। ದ್ವಿತೀಯೇಹನಿ ಕರ್ಣಸ್ತು ಅರ್ಜುನೇನ ನಿಪಾತಿತಃ

ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು. ಎರಡನೇ ದಿನ ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಣನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಶಲ್ಯೋ ದಿನಾರ್ದ್ಧಂ ಯುಯುಧೇ ಹ್ಯಬಧೀತ್ತಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಯುಯುಧೇ ಭೀಮಸೇನೇನ ಹತಸೈನ್ಯಃ ಸಯೋಧನಃ

ಶಲ್ಯನು ಅರ್ಧ ದಿನ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಂದ ಹತರಾದನು. ತನ್ನ ಸೇನೆ ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಭೀಮಸೇನನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ದುರ್ಯೋಧನನೊಡನೆ ಸತ್ತನು.

ಬಹೂನ್ ಹತ್ವಾ ನರಾದೀಂಶ್ಚ ಭೀಮಸೇನಮಥಾಬ್ರಬೀತ್। ಗದಯಾ ಪ್ರಹರನ್ತಂ ತು ಭೀಮಸ್ತನ್ತು ನ್ಯಪಾತಯತ್

ಅನೇಕ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದು, ಭೀಮಸೇನನು ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅವನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಶತ್ರುವನ್ನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು.

ಗದಯಾನ್ಯಾನುಜಾಂಸ್ತಸ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ನಷ್ಟಾದಶೇಹನಿ। ರಾತ್ರೌ ಸಷುಪ್ತಞ್ಚ ಬಲಂ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ನ್ಯಪಾತಯತ್

ಹದಿನೆಂಟನೇ ದಿನ ಅವನು ಗದೆಯಿಂದ ಉಳಿದ ಸಹೋದರರನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ರಾತ್ರಿ ಪಾಂಡವರ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅವನು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿಸಿದನು.

ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಪ್ರಮಾಣನ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ಮಹಾಬಲಃ। ದ್ರೌಪದೇಯಾನ್ ಸಾಪಞ್ಚಾಲಾನ್ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುನ್ನಞ್ಚ ಸೋಽವಧೀತ್

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಪಂಚಾಲರನ್ನು ಮತ್ತು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಕೊಂದನು.

ಪುತ್ರಹೀನಾಂ ದ್ರೌಪದೀಂ ತಾಂ ರುದನ್ತೀಮರ್ಜುನಸ್ತತಃ। ಶಿರೋಮಣಿಂ ತು ಜಗ್ರಾಹ ಐಷಿಕಾಸ್ತ್ರೇಣ ತಸ್ಯ ಚ

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದ್ರೌಪದಿಯು ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಅರ್ಜುನನು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಂದ ಐಷಿಕಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮಾಸ್ತ್ರನಿರ್ದ್ದಗ್ಧಂ ಜೀವಯಾಮಾಸ ವೈ ಹರಿಃ। ಉತ್ತರಾಯಾಸ್ತತೋ ಗರ್ಭಂ ಸ ಪರೀಕ್ಷಿದಭೂನ್ನೃಪಃ

ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಉತ್ತರೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ಹರಿಯು ಬದುಕಿಸಿದನು. ಆ ಮಗುವೇ ಪరిక್ಷಿತನು ಆಗಿ ರಾಜನಾದನು.

ಕೃತವರ್ಮ್ಮಾ ಕೃಪೋ ದ್ರೌಣಿಸ್ತ್ರಯೋ ಮುಕ್ತಾಸ್ತತೋ ರಣಾತ್ । ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಸಾತ್ಯಕಿಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಪ್ತ ಮುಕ್ತಾ ನ ಚಾಪರೇ

ಕೃತವರ್ಮ, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣನ ಮಗನು—ಈ ಮೂವರು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಪಾರಾದರು; ಪಾಂಡವರು, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನು—ಈ ಏಳು ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದರು, ಇನ್ನು ಯಾರೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚಾರ್ತ್ತಾಃ ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಭೀಮಾದ್ಯೈಃ ಸ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ । ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರಹತಾನ್ ವೀರಾನ್ ದತ್ತೋದಕಧನಾದಿಕಃ

ಭೀಮನು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ದುಃಖಿತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು, ಹತರಾದ ವೀರರಿಗೆ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು ಮತ್ತು ನೀರಿನೂ, ಧನದಾನವೂ ಕೊಟ್ಟನು.

ಭೀಷ್ಮಾಚ್ಛಾನ್ತನವಾಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ಸರ್ವಾಂಶ್ಚ ಶಾನ್ತಿದಾನ್ । ರಾಜಧರ್ಮ್ಮಾನ್ಮೋಕ್ಷಧರ್ನ್ಮಾನ್ದಾನಧರ್ಮ್ಮಾನ್ ನೃಪೋಽಭವತ್

ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ರಾಜಧರ್ಮ, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದಾನಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಲಿತನು.

ಅಶ್ವಮೇಧೇ ದದೌ ದಾನಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋರಿಮರ್ದ್ದನಃ। ಶ್ರುತ್ವಾರ್ಜುನಾನ್ಮೌಷಲೇಯಂ ಯಾದವಾನಾಞ್ಚ ಸಙ್‌ಕ್ಷಯಮ್

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಯಾದವರ ನಾಶದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೇ ತು ರಾಜ್ಯಸ್ಥೇ ಆಶ್ರಮಾದಾಶ್ರಮಾನ್ತರಮ್। ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರೋ ವನಮಗಾದ್ ಗಾನ್ಧಾರೀ ಚ ಪೃಥಾ ದ್ವಿಚ

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ರಾಜ್ಯಭಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಪೃಥೆಯೂ ತಮ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮಗಳಿಂದ ಹೊರಟರು.

ವಿದುರಸ್ತ್ವಗ್ನಿನಾ ದಗ್ಧೋ ವನಜೇನ ದಿವಙ್ಗತಃ। ಏವಂ ವಿಷ್ಣುರ್ಭುವೋ ಭಾರಮಹರದ್ದಾನವಾದಿಕಮ್

ವಿದುರನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವು ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನೂ, ದಾನವರನ್ನೂ ದೂರಮಾಡಿದನು.

ಧರ್ಮ್ಮಾಯಾಧರ್ಮ್ಮನಾಶಾಯ ನಿಮಿತ್ತೀಕೃತ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಾನ್। ಸ ವಿಪ್ರಶಾಪವ್ಯಾಜೇನ ಮುಷಲೇನಾಹರತ್ ಕುಲಮ್

ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶಾಪದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮುಸಲಿನಿಂದ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಯಾದವಾನಾಂ ಭಾರಕರಂ ವಜ್ರಂ ರಾಜ್ಯೇಭ್ಯಷೇಚಯತ್। ದೇವಾದೇಶಾತ್ ಪ್ರಭಾಸೇ ಸ ದೇಹಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಃ

ಯಾದವರ ಭಾರವಾಹಕನಾದ ವಜ್ರನನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ನೇಮಿಸಿ, ದೇವರ ಆದೇಶದಂತೆ ಹರಿಯು ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.

ಇನ್ದ್ರಲೋಕೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಪೂಜ್ಯತೇ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಭಿಃ। ಬಲಭದ್ರೋನನ್ತಮೂರ್ತ್ತಿಃ ಪಾತಾಲಸ್ವರ್ಗಮೀಯಿವಾನ್

ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅನಂತ ರೂಪದ ಬಲಭದ್ರನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಹೋದನು.

ಅವಿನಾಶೀ ಹರಿರ್ದೇವೋ ಧ್ಯಾನಿಭಿದ್ಧರ್ಯೇಯ ಏವ ಸಃ। ವಿನಾ ತಂ ದ್ವಾರಕಾಸ್ಥಾನಂ ಪ್ಲಾವಯಾಮಾಸ ಸಾಗರಃ

ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹರಿಯೇ ಧ್ಯಾನಿಗಳಿಂದ ಕಾಣಲ್ಪಡುವ ದೇವರು; ಅವನಿಲ್ಲದೆ ದ್ವಾರಕಾಪುರವನ್ನು ಸಮುದ್ರವು ಮುಳುಗಿಸಿತು.

ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಯಾದವಾನ್ ಪಾರ್ಥೋ ದತ್ತೋದಕಧನಾದಿಕಃ। ಸ್ತ್ರಿಯೋಷ್ಟಾವಕ್ರಶಾಪೇನ ಭಾರ್ಯ್ಯಾ ವಿಷ್ಣೋಶ್ಚ ಯಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಪಾರ್ಥನು ಯಾದವರ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ವಕ್ರಸ್ತ್ರೀಯ ಶಾಪದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪತ್ನಿಯರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ಪುನಸ್ತಚ್ಛಾಪತೋ ನೀತಾ ಗೋಪಾಲೈರ್ಲಗುಡಾಯುಧೈಃ। ಅರ್ಜುನಂ ಹಿ ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ಪಾರ್ಥಃ ಶೋಕಞ್ಚಕಾರ ಹ

ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಲಗುಡ ಹಿಡಿದ ಗೋಪಾಲರಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಪಾರ್ಥನು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಾಗದೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.

ವ್ಯಾಸೇನಾಶ್ವಾಸಿತೋ ಮೇನೇ ಬಲಂ ಮೇ ಕೃಷ್ಣಾಸನ್ನಿಧೌ। ಹಸ್ತಿನಾಪುರಮಾಗತ್ಯ ಪಾರ್ಥಃ ಸರ್ವಂ ನ್ಯವೇದಯತ್

ವ್ಯಾಸನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದಾಗ, ಅರ್ಜುನನು 'ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಾನದಿಂದಲೇ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪಾರ್ಥನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾಯ ಸ ಭ್ರಾತ್ರೇ ಪಾಲಕಾಯ ನೃಣಾನ್ತದಾ। ತದ್ಧನುಸ್ತಾನಿ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿಸ ರಥಸ್ತೇ ಚ ವಾಜಿನಃ

ಅವನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ, ಜನರ ರಕ್ಷಕರಾದವನಿಗೆ, ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸು, ಆಯುಧಗಳು, ರಥ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ವಿನಾ ಕೃಷ್ಣೇನ ತನ್ನಷ್ಟಂ ದಾನಞ್ಚಾಶ್ರೋತ್ರಿಯೇ ಯಥಾ। ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಧರ್ಮ್ಮರಾಜಸ್ತು ರಾಜ್ಯೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಪರೀಕ್ಷಿತಮ್

ಕೃಷ್ಣನಿಲ್ಲದೆ ಆ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಯಿತು, ದಾನಗಳು ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಪಾರಿಕ್ಷಿತನನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ಪ್ರಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಸ್ಥಿತೋ ಧೀಮಾನ್ ದ್ರೌಪದ್ಯಾ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ। ಸಂಸಾರನಿತ್ಯತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜಪನ್ನಷ್ಟಶತಂ ಹರೇಃ

ಧೀಮಂತನು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಈ ಲೋಕದ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಹರಿಯ ನೂರಾರು ಮರೆಯಾದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಮಹಾಪಥೇ ತು ಪತಿತಾ ದ್ರೌಪದೀ ಸಹದೇವಕಃ। ನಕುಲಃ ಫಾಲ್ಗುನೋ ಭೀಮೋ ರಾಜಾ ಶೋಕಪರಾಯಣಃ

ಆ ಮಹಾ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿ, ಸಹದೇವ, ನಕುಲ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮನು ಬಿದ್ದರು; ರಾಜನು ಮಾತ್ರ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು.

ಇನ್ದ್ರಾನೀತರಯಾರೂಢಃ ಸಾನುಜಃ ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ತವಾನ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುರ್ಯೋಧನಾದೀಂಶ್ಚ ವಾಸುದೇವಂ ಚ ಹರ್ಷಿತಃ

ಇಂದ್ರನ ರಥದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಹೋದ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು, ವಾಸುದೇವನನ್ನೂ ನೋಡಿ ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಬುದ್ಧಾವತಾರಞ್ಚ ಪಠತಃ ಶ್ರೃಣ್ವತೋರ್ಥದಮ್। ಪುರಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ದೇತ್ಯೈರ್ದ್ದೇವಾಃ ಪಪಾಜಿತಾಃ

ಅಗ್ನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಾನು ಬುದ್ಧನ ಅವತಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದನ್ನು ಓದುವರು ಮತ್ತು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸೋತರು.