ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ದೂರಾಪಸರಣಂ ಯಾನಂ ಸುಹತಸ್ಯ ತಥೋಚ್ಯತೇ । ತ್ರಾಸನಂ ರಿಪುಸೈನ್ಯಾನಾಂ ರಥಕರ್ಮ್ಮ ತಥೋಚ್ಯತೇ ।। ೨೩೬.

ದೂರದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗುವುದು ವಾಹನಗಳ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶತ್ರು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ರಥಗಳ ಕೆಲಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಭೇದನಂ ಸಂಹತಾನಾಞಚ ಭೇದಾನಾಮಪಿ ಸಂಹತಿಃ । ಪ್ರಾಕಾರತೋರಣಾಟ್ಟಾಲದ್ರುಮಭಙ್ಗಶ್ಚ ಸದ್‌ಗಜೇ ।। ೨೩೬.

ಹತ್ತಿರದ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವುದು, ಮುರಿದವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸುವುದು, ಗೋಡೆ, ಬಾಗಿಲು, ಗೋಪುರ ಮತ್ತು ಮರಗಳನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕುವುದು ಆನೆಗಳ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.

ಪತ್ತಿಭೂರ್ವಿಷಮಾ ಜ್ಞೇಯಾ ರಥಾಶ್ವಸ್ಯ ತಥಾ ಸಭಾ । ಸಕರ್ದ್ದಮಾ ಚ ನಾಗಾನಾಂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿರುದಾಹೃತಾ ।। ೨೩೬.

ಪಾದಾತಿಗಳಿಗೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ ಒರಟಾದ ಭೂಮಿಯಾಗಿರಬೇಕು; ರಥ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಭೂಮಿ, ಆನೆಗಳಿಗೆ ಕೆಸರುಭರಿತ ಭೂಮಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏವಂ ವಿರಚಿತವ್ಯೂಹಃ ಕೃತಪೃಷ್ಠದಿವಾಕರಃ । ತಥಾನುಲೋಪಶುಕ್ರಾರ್ಕಿದಿಕ್ಪಾಲಮೃದುಮಾರುತಾಃ ।। ೨೩೬.

ಹೀಗೆ, ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಂಚಿ, ಸೂರ್ಯನು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ. ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೆ, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯೂ ಇರಲಿ.

ಯೋಧಾನುತ್ತೇಜಯೇತ್ಸರ್ವ್ವಾನ್ನಾಮಗೋತ್ರಾವದಾನತಃ । ಭೋಗಪ್ರಾಪ್ತ್ಯಾ ಚ ವಿಜಯೇ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತ್ಯಾ ಮೃತಸ್ಯ ಚ ।। ೨೩೬.

ಯೋಧರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಕುಲವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಜಯವಾದರೆ ಸೌಖ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣವಾದವರಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ಜಿತ್ವಾರೀನ್ ಭೋಗಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಿಃ ಮೃತಸ್ಯ ಚ ಪರಾ ಗತಿಃ । ನಿಷ್ಕೃತಿಃ ಸ್ವಾಮಿಪಿಣ್ಡಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ಯುದ್ಧಸಮಾ ಗತಿಃ ।। ೨೩೬.

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದರೆ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಿಗೆ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯೋಧನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪರಿಹಾರವೇ ಇಲ್ಲ.

ಶೂರಾಣಾಂ ರಕ್ತಮಾಯಾತಿ ತೇನ ಪಾಪನ್ತ್ಯಜನ್ತಿ ತೇ । ಘಾತಾದಿದುಃಖಸಹನಂ ರಣೇ ತತ್ ಪರಮನ್ತಪಃ ।। ೨೩೬.

ವೀರರ ರಕ್ತ ಹರಿದುಹೋದಾಗ, ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗಳ ನೋವು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ಸಹಿಸುವುದೇ ಅವರ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು.

ವರಾಪ್ಸರಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯಾನ್ತಿ ಶೂರಂ ರಣೇ ಮೃತಂ । ಸ್ವಾಮೀ ಸುಕೃತಮಾದತ್ತೇ ಭಗ್ನಾನಾಂ ವಿನಿವರ್ತ್ತಿನಾಂ ।। ೨೩೬.

ಸಾವಿರಾರು ಅಪ್ಸರಸರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ವೀರನನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸೋತು ಹಿಂತಿರುಗಿದವರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ರಾಜನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಫಲಂ ತೇಷಾಂ ತಥಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪದೇ ಪದೇ । ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸಹಾಯಾನ್ ಯೋ ಗಚ್ಛೇದ್ದೇವಾಸ್ತಸ್ಯ ವಿನಷ್ಟಯೇ ।। ೨೩೬.

ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು ಅವರ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಶೂರಾಣಾಮನಿವರ್ತ್ತಿನಾಂ । ಧರ್ಮ್ಮನಿಷ್ಠೇ ಜಯೋ ರಾಜ್ಞಿ ಯೋದ್ಧವ್ಯಾಶ್ಚ ಸಮಾಃ ಸಮೈಃ ।। ೨೩೬.

ಹಿಂತಿರುಗದ ವೀರರಿಗೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸಮಾನರು ಸಮಾನರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.

ಗಜಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಗಜಾದ್ಯಾಶ್ಚ ನ ಹನ್ತವ್ಯಾಃ ಪಲಾಯಿನಃ । ನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕಾಃ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾಶ್ಚ ಅಶಸ್ತ್ರಾಃ ಪತಿತಾದಯಃ ।। ೨೩೬.

ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಓಡಿಹೋಗುವವರು, ನೋಡುತ್ತಿರುವವರು, ಒಳಗೆ ಬಂದವರು, ಆಯುಧವಿಲ್ಲದವರು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು.

ಶಾನ್ತೇ ನಿದ್ರಾಭಿಭೂತೇ ಚ ಅರ್ದ್ಧೋತ್ತೀರ್ಣೇ ನದೀವನೇ । ದುರ್ದ್ದಿನೇ ಕೂಟಯುದ್ಧಾನಿ ಶತ್ರುನಾಶಾರ್ಥಮಾಚರೇತ್ ।। ೨೩೬.

ಶತ್ರು ಶಾಂತವಾಗಿರುವಾಗ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವಾಗ, ನದಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಕಾಡನ್ನು ಅರ್ಧದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಥವಾ ದುರ್ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುವಿನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಮೋಸದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು.

ಬಾಹೂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ವಿಕ್ರೋಶೇದ್ಭಗ್ನಾ ಭಗ್ನಾಃ ಪರೇ ಇತಿ। ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಿತ್ರಂ ಬಲಂ ಭೂರಿ ನಾಯಕೋಽತ್ರ ನಿಪಾತಿತಃ ।। ೨೩೬.

ತಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, 'ನಾವು ಸೋತಿದ್ದೇವೆ, ಎದುರಾಳಿಯಿಂದ ಸೋತಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಬಂದರೆ, ನಾಯಕನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸೇನಾನೀರ್ನಿಹತಶ್ಚಾಯಂ ಭೂಪತಿಶ್ಚಾಪಿ ವಿಪ್ಲುತಃ । ವಿದ್ರುತಾನಾನ್ತು ಯೋಧಾನಾಂ ಸುಖಂ ಧಾತೋ ವಿಧೀಯತೇ ।। ೨೩೬.

ಸೇನಾಪತಿ ಹತರಾಗಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜನು ಕೂಡ ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಓಡಿಹೋದ ಯೋಧರಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಹಿಂತಿರುಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಧೂಪಶ್ಚ ದೇಯಾ ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞ ತಥಾ ಚ ಪರಮೋಹನಾಃ । ಪತಾಕಾಶ್ಚೈವ ಸಮ್ಭಾರೋ ವಾದಿತ್ರಾಣಾಂ ಭಯಾವಹಃ ।। ೨೩೬.

ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳ ಸಾಮಗ್ರಿಯೂ ಇರಲಿ.

ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಜಯಂ ಯುದ್ಧೇ ದೇವಾನ್ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಸಂಯಜೇತ್ । ರತ್ನಾನಿ ರಾಜಗಾಮೀನಿ ಅಮಾತ್ಯೇನ ಕೃತೇ ರಣೇ ।। ೨೩೬.

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿಯ ಧನವನ್ನು ಸಚಿವನು ಹಂಚಬೇಕು.

ತಸ್ಯ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನ ಕಸ್ಯಾಪಿ ರಕ್ಷ್ಯಾಸ್ತಾಶ್ಚ ಪರಸ್ಯ ಚ । ಶತ್ರುಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ರಣೇ ಮುಕ್ತಂ ಪುತ್ರವತ್ ಪರಿಪಾಲಯೇತ್ ।। ೨೩೬.

ಸೋತವರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ, ಜಯಿಸಿದವರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ಹಾನಿಗೊಳಪಡಿಸಬಾರದು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಅವನನ್ನು ಮಗನಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಪುನಸ್ತೇನ ನ ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ದೇಶಾಚಾರಾದಿ ಪಾಲಯೇತ್ । ತತಶ್ಚ ಸ್ವಪುರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಧ್ರುವೇ ಭೇ ಪ್ರವಿಶೇದ್ ಗೃಹಂ ।। ೨೩೬.

ಆತನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬಾರದು. ದೇಶದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿ, ಖಚಿತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಕರ ಉವಾಚ ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ಥಿರತ್ವಾಯ ಯಥೇನ್ದ್ರೇಣ ಪುರಾ ಶ್ರಿಯಃ । ಸ್ತುತಿಃ ಕೃತಾ ತಥಾ ರಾಜಾ ಜಯಾರ್ಥಂ ಸ್ತುತಿಮಾಚರೇತ್ ।। ೨೩೭.

ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲು, ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನು ಶ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದಂತೆ, ರಾಜನು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ । ನಮಸ್ಯೇ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಜನನೀಮಬ್ಧಿಸಮ್ಭವಾಂ । ಶ್ರಿಯಮುನ್ನಿದ್ರಪದ್ಮಾಕ್ಷೀಂ ವಿಷ್ಣುವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಸ್ಥಿತಾಂ ।। ೨೩೭.

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ತಾಯಿಯಾದ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಶ್ರೀಯನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ತ್ವಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಧಾ ಸ್ವಾಹಾ ಸುಧಾ ತ್ವಂ ಲೋಕಪಾವನಿ । ಸನ್ಧ್ಯಾ ರಾತ್ರಿಃ ಪ್ರಭಾ ಭೂತಿರ್ಮ್ಮೇಧಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಸರಸ್ವತೀ ।। ೨೩೭.

ನೀನೇ ಸಿದ್ಧಿ, ನೀನೇ ಸ್ವಧಾ, ನೀನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನೇ ಅಮೃತ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವಳು. ನೀನೇ ಸಂಧ್ಯೆ, ರಾತ್ರಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ.

ಯಜ್ಞವಿದ್ಯಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಗುಹ್ಯವಿದ್ಯಾ ಚ ಶೋಭನೇ । ಆತ್ಮವಿದ್ಯಾ ಚ ದೇವಿ ತ್ವಂ ವಿಮುಕ್ತಿಫಲದಾಯಿನೀ ।। ೨೩೭.

ಯಜ್ಞದ ಜ್ಞಾನವೂ, ಮಹಾ ಜ್ಞಾನವೂ, ಗುಪ್ತ ಜ್ಞಾನವೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೂ ನೀನೆ, ದೇವಿ. ನೀನು ಮೋಕ್ಷಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ ತ್ರಯೀ ವಾರ್ತ್ತಾ ದಣ್ಡನೀತಿಸ್ತ್ವಮೇವ ಚ । ಸೌಮ್ಯಾ ಸೌಮ್ಯೈರ್ಜಗದ್ರೂಪೈಸ್ತ್ವಯೈತದ್ದೇವಿ ಪೂರಿತಂ ।। ೨೩೭.

ಪರಿಶೀಲನೆ, ಮೂರು ವೇದಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರ, ರಾಜಕೀಯ—allವು ನೀನೇ. ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿದ್ದೀಯೆ.

ಕಾ ತ್ವನ್ಯಾ ತ್ವಾಮೃತೇ ದೇವಿ ಸರ್ವಯಜ್ಞಮಯಂ ವಪುಃ । ಅಧ್ಯಾಸ್ತೇ ದೇವ ದೇವಸ್ಯ ಯೋಗಿಚಿನ್ತ್ಯಂ ಗದಾಭೃತಃ ।। ೨೩೭.

ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಇನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವಿದೆ? ಯೋಗಿಗಳು ಧ್ಯಾನಿಸುವ, ಗದಾಧರನ ದೇಹವಾದ ಆ ರೂಪ ನಿನ್ನದೇ.

ತ್ವಯಾ ದೇವಿ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಂ ಸಕಲಂ ಭುವನತ್ರಯಂ । ವಿನಷ್ಟಪ್ರಾಯಮಭವತ್ ತ್ವಯೇದಾನೀಂ ಸಮೇಧಿತಂ ।। ೨೩೭.

ದೇವಿ, ನೀನು ಜಗತ್ತನ್ನು ತೊರೆದಾಗ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನಾಶವಾಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಈಗ ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಅವು ಪುನಃ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ.

ದಾರಾಃ ಪುತ್ರಾಸ್ತಥಾಗಾರಂ ಸುಹೃದ್ಧಾನ್ಯಘನಾದಿಕಂ । ಭವತ್ಯೇತನ್ಮಹಾಭಾಗೋ ನಿತ್ಯಂ ತ್ವದ್ವೀಕ್ಷಣಾನ್ ನೃಣಾಂ ।। ೨೩೭.

ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಧಾನ್ಯ, ಧನ ಇತ್ಯಾದಿ—allವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಸದಾ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ, ದೇವಿ.

ಶರೀರಾರೋಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯಮರಿಪಕ್ಷಕ್ಷಯಃ ಸುಖಂ । ದೇವಿ ತ್ವದ್‌ದೃಷ್ಟಿದೃಷ್ಟಾನಾಂ ಪುರುಷಾಣಾಂ ನ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ।। ೨೩೭.

ದೇಹಾರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶ, ಸುಖ—ಇವು ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಪಾತ್ರರಾದವರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ, ದೇವಿ.

ತ್ವಮಮ್ಬಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ದೇವದೇವೋ ಹರಿಃ ಪಿತಾ । ತ್ವಯೈತದ್ವಿಷ್ಣುನಾ ಚಾಮ್ಬ ಜಗದ್ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಚರಾಚರಂ ।। ೨೩೭.

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ತಾಯಿ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಹರಿಯು ತಂದೆ. ಅಮ್ಮ, ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಮಾನಂ ಕೋಷಂ ತಥಾ ಕೋಷ್ಠಂ ಮಾ ಗೃಹಂ ಮಾ ಪರಿಚ್ಛದಂ । ಮಾ ಶರೀರಂ ಕಲತ್ರಞ್ಚ ತ್ಯಜೇಥಾಃ ಸರ್ವ್ವಪಾವನಿ ।। ೨೩೭.

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವಳೇ, ಗೌರವ, ಧನ, ಭಂಡಾರ, ಮನೆ, ವಸ್ತುಗಳು, ದೇಹ, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಡ.