ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಕಠಿನ್ಯಾ ಜಪ್ತಯಾ ಸ್ಪ್ಟಷ್ಟೇ ಗೋಮೂತ್ರಾಕೃತಿರೇಖಯಾ। ಆರಭ್ಯೈಕಂ ತ್ರಿಕಂ ಯಾವತ್ತ್ರಿಚತುಷ್ಕಾವಸಾನಕಂ

ಜಪದ ದೃಢತೆಯಿಂದ, ಗೋಮೂತ್ರದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ರೇಖೆಯಿಂದ, ಒಂದು, ಮೂರು, ಮೂರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಗುಂಪಿನ ಕೊನೆವರೆಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು.

ಮರುದ್ ವ್ಯೋಮ ಮರುದ್ವೀಜೈಶ್ಚತುಃ ಷಷ್ಟಿಪದೇ ತಥಾ। ಅಕ್ಷಾಣಾಂ ಪತನಾತ್ ಸ್ಪರ್ಶಾದ್ವಿಷಮಾದೌ ಶುಭಾದಿಕಂ

ಮರುದ್ಗಳು, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಮರುದ್ಗೋತ್ರದವರೊಂದಿಗೆ, ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ; ಪಾಶೆಗಳ ಬಿದ್ದುದು ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ವೈಷಮ್ಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶುಭಾದಿ ಫಲ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಏಕತ್ರಿಕಾದಿಮಾರಭ್ಯ ಅನ್ತೇ ಚಾಷ್ಟತ್ರಿಕಂ ತಥಾ। ಧ್ವಜಾದ್ಯಾಯಾಃ ಸಮಾ ಹೀನಾ ವಿಷಮಾಃ ಶೋಭನಾದಿದಾಃ

ಒಂದು ಅಥವಾ ಮೂರು ಗುಂಪಿನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಎಂಟು ಮತ್ತು ಮೂರು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ; ಧ್ವಜ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಗೆ, ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ಅಶುಭ, ವೈಷಮ್ಯವು ಶುಭಾದಿ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಆಇಪಲ್ಲವಿತೈಃ ಕಾದ್ಯೈಃ ಷೋಡಶಸ್ವರಪೂರ್ವ್ವಗೈಃ। ಆದ್ಯೈಸ್ತೈಃ ಸಸ್ವರೈಃ ಕಾದ್ಯೈಸ್ತ್ರಿಪುರಾನಾಮಮನ್ತ್ರಕಾಃ

ಆ, ಇ, ಪ, ಲ್ಲ, ವಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ, ಹದಿನಾರು ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಆ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸ್ವರಗಳಿಂದ, ತ್ರಿಪುರ ಮಂತ್ರಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಹ್ರೀಂ ವೀಜಾಃ ಪ್ರಣವಾದ್ಯಾಃ ಸ್ಯುರ್ನ್ನಮೋಽನ್ತಾ ಯತ್ರ ಪೂಜನೇ। ಮನ್ತ್ರಾ ವಿಂಶತಿಸಾಹಸ್ರಾಃ ಶತಂ ಷಷ್ಠ್ಯದಿಕಂ ತತಃ

ಹ್ರೀಂ ಬೀಜ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ನಮಃ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ; ಮಂತ್ರಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತಾಯಿರದಷ್ಟು, ನಂತರ ನೂರು ಮತ್ತು ಅರುವತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚು ಇವೆ.

ಆಂ ಹ್ರೀಂ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಶ್ಚಣ್ಡಿಕಾಯಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ತಥಾ ಗೌರ್ಯ್ಯಾಶ್ಚ ದುರ್ಗಾಯಾ ಆಂ ಶ್ರೀಂ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಶ್ರಿಯಸ್ತಥಾ

ಆಂ, ಹ್ರೀಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಸರಸ್ವತಿಯ ಮತ್ತು ಚಂಡಿಕೆಗೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗೌರಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಗೆಗೆ, ಆಂ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಶ್ರೀಗೆ ಕೂಡ ಇವೆ.

ತಥಾ ಕ್ಷೌಂ ಕೌಂ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಸೂರ್ಯ್ಯಸ್ಯ ಆಂ ಹೌಂ ಮನ್ತ್ರಾಃ ಶಿವಸ್ಯ ಚ। ಆಂ ಗಂ ಮನ್ತ್ರಾ ಗಣೇಶಸ್ಯ ಆಂ ಮನ್ತ್ರಾಶ್ಚ ತಥಾ ಹರೇಃ

ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೌಂ, ಕೌಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ; ಆಂ, ಹೌಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಶಿವನಿಗೆ; ಆಂ, ಗಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಗಣೇಶನಿಗೆ; ಆಂ ಮಂತ್ರಗಳು ಹರಿಗೂ ಇವೆ.

ಶತಾರ್ದ್ಧೈಕಾಧಿಕೈಃ ಕಾದ್ಯೈಸ್ತಥಾ ಷೋಡಶಭಿಃ ಸ್ವರೈಃ। ಕಾದ್ಯೈಸ್ತೈಃ ಸಸ್ವರೈರಾದ್ಯೈಃ ಕಾನ್ತೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತಥಾಖಿಲಾಃ

ನೂರ ಐವತ್ತೊಂದು ಪ್ರಾರಂಭದ ಸ್ವರಗಳಿಂದ, ಹದಿನಾರು ಸ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ; ಆ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸ್ವರಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಮಂತ್ರಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ರವೀಶದೇವೀವಿಷ್ಣೂನಾಂ ಖಬ್ಧಿದೇವೇನ್ದ್ರವರ್ತ್ತನಾತ್। ಶತತ್ರಯಂ ಷಷ್ಟ್ಯಧಿಕಂ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಮಣ್ಡಲಂ ಕ್ರಮಾತ್। ಅಭಿಷಿಕ್ತೋ ಜಪೇದ್ ಧ್ಯಾಯೇಚ್ಛಿಷ್ಯಾದೀನ್ ದೀಕ್ಷಯೇದ್‌ಗುರುಃ

ಸೂರ್ಯ, ಈಶ, ದೇವಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ, ಇಂದ್ರ ಮುಂತಾದವರ ಮೂಲಕ, ಪ್ರತಿ ಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂವತ್ತು ಮತ್ತು ಅರವತ್ತು; ಗುರುನು ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು ಜಪಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು.

ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ಸಮ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕ್ರಮಾತ್ ಸಙ್‌ಕ್ಷೇಪತೋ ಗುಹ। ಪೀಠಂ ಶಕ್ತಿಂ ಶಿವೋ ಲಿಙ್ಗಂ ತದ್ಯೋಗಃ ಸ ಶಿವಾಣುಭಿಃ

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಗುಹನೆ, ಈಗ ನಾನು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪೀಠ, ಶಕ್ತಿ, ಶಿವ, ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಶಿವಾಣುಗಳ ಸಂಗಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಯಾಃ ಪಞ್ಚ ಭೇದಾಸ್ತೇಷಾಂ ರೂಪಂ ವದಾಮಿ ತೇ। ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಶಿಲಾಯೋಗಃ ಸಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ವಿಶೇಷತಃ

ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಐದು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಶಿಲೆಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಗಮವೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ಥಾಪನನ್ತು ಯಥಾಯೋಗಂ ಪೀಠ ಏವ ನಿವೇಶನಂ। ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಭಿನ್ನಪೀಠಸ್ಯ ಸ್ಥಿತಸ್ಥಾಪನಮುಚ್ಯತೇ

ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದೇ ಪೀಠವನ್ನು ಇಡುವುದು. ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಪೀಠವನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಉತ್ಥಾಪನಞ್ಚ ಸಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಲಿಙ್ಗೋದ್ಧಾರಪುರಃಸರಾ। ಯಸ್ಯಾ ತು ಲಿಙ್ಗಮಾರೋಪ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಕ್ರಿಯತೇ ಬುಧೈಃ

ಲಿಂಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಉತ್ಥಾಪನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಏರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಸ್ಥಾಪನಂ ತದುದ್ದಿಷ್ಟಂ ದ್ವಿಧಾ ವಿಷ್ಣವಾದಿಕಸ್ಯ ಚ । ಆಸು ಸರ್ವ್ವಾಸು ಚೈತನ್ಯಂ ನಿಯುಞ್ಜೀತ ಪರಂ ಶಿವಮ್

ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಶುದ್ಧವಾದ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಯದಾಧಾರಾದಿಭೇದೇನ ಪ್ರಾಸಾದೇಷ್ವಪಿ ಪಞ್ಚಧಾ। ಪರೀಕ್ಷಾಮಥ ಮೇದಿನ್ಯಾಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ಪ್ರಾಸಾದಕಾಮ್ಯಯಾ

ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಭೇದಗಳಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಐದು ವಿಧಗಳಿವೆ. ದೇವಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.

ಶುಕ್ಲಾಜ್ಯಗನ್ಧಾ ರಕ್ತಾ ಚ ರಕ್ತಗನ್ಧಾ ಸುಗನ್ಧಿನೀ । ಪೀತಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಸುರಾದನಧಾ ವಿಪ್ರಾದೀನಾಂ ಮಹೀ ಕ್ರಮಾತ್

ಬಿಳಿ, ತುಪ್ಪದ ಸುಗಂಧವಿರುವ; ಕೆಂಪು, ಕೆಂಪು ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಿತ; ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ಮದ್ಯದ ವಾಸನೆ ಇಲ್ಲದ ಮಣ್ಣುಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿವೆ.

ಪೂರ್ವ್ವೇಶೋತ್ತರಸರ್ವತ್ರ ಪೂರ್ವಾ ಚೈಷಾಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ । ಆಖಾತೇ ಹಾಸ್ತಿಕೇ ಯಸ್ಯಾಃ ಪೂರ್ಣೇ ಮೃದಧಿಕಾ ಭವೇತ್

ಪೂರ್ವ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ ಮಣ್ಣು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ತುಂಬಿ, ಮಣ್ಣು ಹೆಚ್ಚು ದೊರೆತರೆ ಅದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಉತ್ತಮಾನ್ತಾಂ ಮಹೀಂ ವಿದ್ಯಾತ್ತೋಯಾದ್ಯೈರ್ವಾ ಸಮುಕ್ಷಿತಾಂ। ಅಸ್ಥ್ಯಙ್ಗಾರಾದಿಭಿರ್ದುಷ್ಟಾಮತ್ಯನ್ತಂ ಶೋಧಯೇದ್ ಗುರುಃ

ಮಣ್ಣು ಉತ್ತಮದಿಂದ ಕೆಳಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಅಥವಾ ನೀರು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ತೊಳೆದಿರಬೇಕು. ಎಲುಬು, ಬೂದಿ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಮಾಲಿನ್ಯವಾದರೆ ಗುರುವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ನಗರಗ್ರಾಮದುರ್ಗಾರ್ಥಂ ಗೃಹಪ್ರಾಸಾದಕಾರಣಂ । ಖನನೈರ್ಗೋಕುಲಾವಾಸೈಃ ಕರ್ಷಣೈರ್ವಾ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ

ನಗರ, ಹಳ್ಳಿ, ಕೋಟೆ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮನೆ, ದೇವಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಲಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಗೆದು ಅಥವಾ ಎತ್ತುಗಳಿಂದ ಹೋಯ್ದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಮಣ್ಡಪೇ ದ್ವಾರಪೂಜಾದಿ ಮನ್ತ್ರತೃಪ್ತ್ಯವಸಾನಕಂ । ಕರ್ಮ್ಮ ನಿರ್ವರ್ತ್ಯಾಘೋರಾಸ್ತ್ರಂ ಸಹಸ್ರಂ ವಿಧಿನಾ ಯಜೇತ್

ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲಿನ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಗೋರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಾವಿರ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಮೀಕೃತ್ಯೋಪಲಿಪ್ತಾಯಾಂ ಭೂಮೌ ಸಂಶೋಧಯೇದ್ದಿಶಃ। ಸ್ವರ್ಣದಧ್ಯಕ್ಷತೈ ರೇಖಾಃ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಲೇಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಚಿನ್ನ, ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಮುರಿದಿಲ್ಲದ ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು.

ಮಧ್ಯಾದೀಶಾನಕೋಷ್ಠಸ್ಥೇ ಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭೇ ಶಿವಂ ಯಜೇತ್। ವಾಚಸ್ತುಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ತತ್ತೋಯೈಃ ಸಿಞ್ಚೇತ್ ಕುದ್ದಾಲಕಾದಿಕಂ

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಈಶಾನ್ಯ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆ ಬಳಿಕ ಅರ್ಚಕನಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅಗೆಲು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಬೇಕು.

ವಾಹ್ಯೇ ರಕ್ಷೋಗಣಾನಿಷ್ಟ್ವಾ ವಿಧಿನಾ ದಿಗ್ಬಲಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್। ಭೂಮಿಂ ಸಂಸಿಚ್ಯ ಸಂಸ್ನಾಪ್ಯ ಕುದ್ದಾಲಾದ್ಯಂ ಪ್ರಪೂಜಯೇತ್

ಹೊರಗಡೆ ರಾಕ್ಷಸಗಣಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅಗೆಲು ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ಯಂ ವಸ್ತ್ರಯುಗಚ್ಛನ್ನಂ ಕುಮ್ಭಂ ಸ್ಕನ್ಧೇ ದ್ವಿಜನ್ಮನಃ। ನಿಧಾಯ ಗೀತವಾದ್ಯಾದಿಬ್ರಹ್ಮಘೋಷಸಮಾಕುಲಂ

ಇನ್ನೊಂದು ಕುಂಭವನ್ನು ಎರಡು ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಗಾನ, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಪೂಜಾಂ ಕುಮ್ಭೇ ಸಮಾಹೃತ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಲಗ್ನೇಽಗ್ನಿಕೋಷ್ಠಕೇ। ಕುದ್ದಾಲೇನಾಭಿಷಿಕ್ತೇನ ಮಧ್ವಕ್ತೇನ ತು ಖಾನಯೇತ್

ಕುಂಭದ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಶುಭ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ಅಗೆಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಗೆಯಬೇಕು.

ನೈರ್ಋತ್ಯಾಂ ಕ್ಷೇಪಯೇನ್ಮೃತ್ಸ್ನಾಂ ಖಾತೇ ಕುಮ್ಭಜಲಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್। ಪುರಸ್ಯ ಪೂರ್ವ್ವಸೀಮಾನ್ತಂ ನಯೇದ್ ಯಾವದಭೀಪ್ಸಿತಂ

ಅಗೆಯಲಾದ ಮಣ್ಣನ್ನು ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು, ಕುಂಭದ ನೀರನ್ನು ಗುಂಡಿಗೆ ಸುರಿಯಬೇಕು. ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ವದ ಗಡಿವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬೇಕು.

ಅಥ ತತ್ರ ಕ್ಷಣಂ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಭ್ರಾಮಯೇತ್ ಪರಿತಃ ಪುರಂ। ಸಿಞ್ಚನ್ ಸೀಮಾನ್ತಚಿಹ್ಣಾನಿ ಯಾವದೀಶಾನಗೋಚರಂ

ಆ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಂತು, ಸುತ್ತಲೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿ, ಗಡಿಚಿಹ್ನೆಗಳಿಗೆ ಈಶಾನ್ಯವರೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಸಿಂಚಬೇಕು.

ಅರ್ಘ್ಯದಾನಮಿದಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತತ್ರ ಕುಮ್ಭಪರಿಭ್ರಮಾತ್। ಇತ್ಥಂ ಪರಿಗ್ರಹಂ ಭೂಮೇಃ ಕುರ್ವ್ವೀತ ತದನನ್ತರಂ

ಕುಂಭವನ್ನು ಸುತ್ತಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಕರ್ಕರಾನ್ತಂ ಜಲಾನ್ತಂ ವಾ ಶಲ್ಯದೋಷಜಿಘಾಂಸಯಾ। ಖಾನಯೇದ್ ಭೂಃ ಕುಮಾರೀಂ ಚೇದ್ ವಿಧಿನಾ ಶಲ್ಯಮುದ್ಧರೇತ್

ಮಣ್ಣು ಕಲ್ಲುಗಳಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ನೀರಿರುವಾಗ, ದೋಷಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅಗೆಯಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಅಶುದ್ಧ ವಸ್ತು ಇದ್ದರೆ, ಕನ್ಯೆಯೊಬ್ಬಳು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು.