ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಶೈಲೂಷಂ ದುಪ್ಟಗನ್ಧರ್ವಂ ಸಿನ್ಧುತೀರನಿವಾಸಿನಮ್। ತಕ್ಷಞ್ಚ ಪುಷ್ಕರಂ ಪುತ್ರಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾಥ ದೇಶಯೋಃ

ಆ ನಟನು ದುಷ್ಟ ಗಂಧರ್ವನು, ಸಿಂಧು ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದವನು. ಅವನ ಮಗರಾದ ತಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರನನ್ನು ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿ ಹೋದನು.

ಭರತೋಗಾತ್ಸಶತ್ರುಘ್ನೋ ರಾಘವಂ ಪೂಜಯನ್ ಸ್ಥಿತಃ। ರಾಮೋ ದುಷ್ಟಾನ್ನಿಹತ್ಯಾಜೌ ಶಿಷ್ಟಾನ್ ಸಮ್ಪಾಲ್ಯ ಮಾನವಃ

ಭರತನು ಶತ್ರುಘ್ನನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು, ರಾಘವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಉಳಿದನು. ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಉಳಿದ ಜನರನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದನು.

ಪುತ್ರೌ ಕುಶಲ್ವೌ ಜಾತೌ ವಾಲ್ಮೀಕೇರಾಶ್ರಮೇ ವರೌ। ಲೋಕಾಪವಾದಾತ್ತ್ಯಕ್ತಾಯಾಂ ಜ್ಞಾತೌ ಸುಚರಿತಶ್ರವಾತ್

ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಕ್ಕಳು ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವ ಜನಿಸಿದರು, ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಲೋಕದ ಅಪವಾದದಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಸದುಪಾಯಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

ರಾಜ್ಯೇಭಿಷಿಚ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಹಮಸ್ಮೀತಿ ಧ್ಯಾನತತ್ಪರಃ। ದಶವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಶವರ್ಷಸತಾನಿ ಚ

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಗದ್ದಿಗೆ ಕುಳಿರಿಸಿ, ರಾಮನು 'ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ' ಎಂದು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದನು.

ಅಗ್ನಿರುವಾಚ ಹರಿವಂಶಮ್ಪ್ರವಕ್ಷಯಾಮಿ ವಿಷ್ಣುನಾಭ್ಯಮ್ಬುಜಾದಜಃ । ಬ್ರಹ್ಮಣೋತ್ರಿಸ್ತತಃ ಸೋಮಃ ಸೋಮಾಜ್ಜಾತಃ ಪುರೂರವಾಃ

ಅಗ್ನಿದೇವರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ನಾನು ಹರಿವಂಶವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನಿಂದ ಅತ್ರಿ, ನಂತರ ಸೋಮನು, ಸೋಮನಿಂದ ಪುರೂರವನು ಜನಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಾದಾಯುರಭೂತ್ತಸ್ಮಾನ್ನಹುಷೋಽತೋ ಯಯಾತಿಕಃ। ಯದುಞ್ಚ ತುರ್ವಸುನ್ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಯಾನೀ ವ್ಯಜಾಯತ

ಆ ಪುರೂರವನಿಂದ ಆಯು, ಅವನಿಂದ ನಹುಷನು, ನಂತರ ಯಯಾತಿ ಜನಿಸಿದರು. ಯಯಾತಿಯಿಂದ ಯದು ಮತ್ತು ತುರ್ವಸು, ಅವರಿಂದ ದೇವಯಾನಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ದ್ರುಹ್ಯಞ್ಚಾನುಞ್ಚ ಪೂರುಞ್ಚ ಶರ್ಮ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ। ಯದೋಃ ಕುಲೇ ಯಾದವಾಶ್ಚ ವಸುದೇವಸ್ತದುತ್ತಮಃ

ದ್ರುಹ್ಯು, ಅನು ಮತ್ತು ಪೂರು ಜನಿಸಿದರು. ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ಎಂಬ ವೃಷಪರ್ವನ ಮಗಳು. ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಯಾದವರು ಇದ್ದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ವಸುದೇವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಭೂವೋ ಭಾರಾವತಾರಾರ್ಥಂ ದೇವಕ್ಯಾಂ ವಸುದೇವತಃ। ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಪುತ್ರಾಃ ಷಡ್‌ಗರ್ಭಾ ಯೋಗನಿದ್ರಯಾ

ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ವಸುದೇವ ಮತ್ತು ದೇವಕಿಯಿಂದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಆರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಯೋಗಮಾಯೆಯು ತಂದಳು.

ವಿಷ್ಣುಪ್ರಯುಕ್ತಯಾ ನೀತಾ ದೇವಕೀಜಠರಂ ಪುರಾ । ಅಭೂಚ್ಚ ಸಪ್ತಮೋ ಗರ್ಭೋ ದೇವಕ್ಯಾ ಜಠರಾದ್ ಬಲಃ

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಮಕ್ಕಳು ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಏಳನೇ ಮಗನಾಗಿ ಬಲರಾಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಸಙ್‌ಕ್ರಾಮಿತೋಽಭೂದ್ರೋಹಿಣ್ಯಾಂ ರೌಹಿಣೇಯಸ್ತತೋ ಇರಿಃ । ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮ್ಯಾಞ್ಚ ನಭಸಿ ಅರ್ದ್ಧರಾತ್ರೇ ಚತುರ್ಭುಜಃ

ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ರೋಹಿಣಿಯಲ್ಲಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅವನು ರೌಹಿಣೇಯ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯ ರಾತ್ರಿ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳವನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ದೇವಕ್ಯಾ ವಸುದೇವೇನ ಸ್ತುತೋ ಬಾಲೋ ದ್ವಿಬಾಹುಕಃ । ವಸುದೇವಃ ಕಂಸಭಯಾದ್ಯಸೋದಾಶಯನೇಽನಯತ್

ಆ ಎರಡು ಕೈಗಳ ಮಗುವನ್ನು ದೇವಕಿ ಮತ್ತು ವಸುದೇವರು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ವಸುದೇವನು ಕಂಸನ ಭಯದಿಂದ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಯಶೋದೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ಯಶೋದಾವಾಲಿಕಾಂ ಗೃಹ್ಯ ದೇವಕೀಶಯನೇಽನಯತ್ । ಕಂಸೋ ಬಾಲಧ್ವನಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಾಞ್ಚಿಕ್ಷಏಪ ಶಿಲಾತಲೇ

ಯಶೋದೆಯ ಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ದೇವಕಿಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು. ಕಂಸನು ಆ ಮಗುವಿನ ಅಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.

ವಾರೀತೋಪಿ ಸ ದೇವಕ್ಯಾ ಮೃತ್ಯುರ್ಗರ್ಭೋಷ್ಟಮೋ ಮಮ। ಶ್ರುತ್ವಾಽಶರೀಣೀಂ ವಾಚಂ ಮತ್ತೋ ಗರ್ಭಾಸ್ತು ಮಾರಿತಾಃ

ಆದರೂ ಆ ಮಗಳು ದೇವಕಿಯ ಎಂಟನೇ ಗರ್ಭವಾಗಿ ನನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಸನಿಗೆ ಮರಣವನ್ನು ತಂದಳು. ನನ್ನ ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಂಸನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಂದನು.

ಸಮರ್ಪಿತಾಸ್ತು ದೇವಕ್ಯಾ ವಿವಾಹಸಮಯೇರಿತಾಃ। ಸಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಬಾಲಿಕಾ ಕಂಸಮಾಕಶಸ್ಥಾಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಮದುವೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಕಿಗೆ ನೀಡಿದ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಳಾದರು. ಆದರೆ ಆ ಬಾಲಿಕೆ, ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಕಂಸನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಕಿಂ ಮಯಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಾಯಾ ಕಂಸ ಜಾತೋ ಯಸ್ತ್ವಾಂ ವಧಿಷ್ಯತಿ। ಸರ್ವಸ್ವಭೂತೋ ದೇವಾನಾಂ ಭೂಭಾರಹರಣಾಯ ಸಃ

'ನನ್ನನ್ನು ಎಸೆದರೆ ಏನು, ಕಂಸಾ? ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಿಸಿದವನು ಈಗಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಸರ್ವಸ್ವ, ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾ ಚ ಸುಮ್ಭಾದೀನ್ ಹತ್ವೇನ್ದ್ರೇಣ ಚ ಸಂಸ್ತುತಾ। ಆರ್ಯಾ ದುರ್ಗಾ ವೇದಗರ್ಭಾ ಅಮ್ಬಿಕಾ ಭದ್ರಕಾಲ್ಯಪಿ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸುಂಭಾದಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಆಕೆ ಆರ್ಯೆ, ದುರ್ಗೆ, ವೇದಗಳ ಮೂಲ, ಅಂಬಿಕೆ, ಭದ್ರಕಾಳಿ ಕೂಡ.

ಭದ್ರಾ ಕ್ಷೋಮ್ಯಾ ಕ್ಷೇಮಕರೀ ನೈಕಬಾಹುರ್ನಮಾಮಿ ತಾಮ್। ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ಯಃ ಪಠೇನ್ನಾಮ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನವಾಪ್ನುಯಾತ್

ಆಕೆ ಭದ್ರೆ, ಕ್ಷೋಮ್ಯೆ, ಕ್ಷೇಮಕರಿ, ಅನೇಕ ಕೈಗಳವಳು. ನಾನು ಆಕೆಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಯಾರು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಆಕೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕಂಸೋಪಿ ಪೂತನಾದೀಂಶ್ಚ ಪ್ರೈಷಯದ್ ಬಾಲನಾಶನೇ। ಯಶೋದಾಪತಿನನ್ದಾಯ ವಸುದೇವೇನ ಚಾರ್ಪಿತೌ

ಕಂಸನು ಕೂಡ ಪುತನಾ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಶಿಶುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕಳಿಸಿದನು; ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ನಂದರು, ವಸುದೇವನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಸಾಕಿದರು.

ರಕ್ಷಣಾಯ ಚ ಸಂಸಾದೇರ್ಭೀತೇನೈವ ಹಿ ಗೋಕುಲೇ। ರಾಮಕೃಷ್ಣೌ ಚೇರತುಸ್ತೌ ಗೋಭಿರ್ಗೋಪಾಲಕೈಃ ಸಹ

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಭಯದಿಂದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ಸರ್ವಸ್ಯ ಜಗತಃ ಪಾಲೌ ಗೋಪಾಲೌ ತೌ ಬಭೂವತುಃ। ಕೃಷ್ಣಶ್ಚೋಲೂಖಲೇ ಬದ್ಧೋ ದಾಮ್ನಾ ವ್ಯಗ್ರಯಶೋದಯಾ

ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಗೋಪಾಲರಾಗಿದರು; ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯಶೋದೆಯು ಹಗ್ಗದಿಂದ ಒಲಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದಳು, ಅವಳು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾಗ.

ಯಮಲಾರ್ಜುನಮಧ್ಯೇಽಗಾದ್ ಭಗ್ನೌ ಚ ಯಮಲಾರ್ಜುನೌ। ಪರಿವೃತ್ತಶ್ಚ ಶಕಟಃ ಪಾದಕ್ಷೇಪಾತ್ ಸ್ತನಾರ್ಥಿನಾ

ಅವನು ಯಮಲಾರ್ಜುನ ಮರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೋದನು, ಆ ಎರಡು ಮರಗಳು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದವು; ತಾಯಿ ಹಾಲು ಕೋರುವ ಮಗುವಿನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಶಕಟವೂ ಉರುಳಿತು.

ಪೂತನಾ ಸ್ತನಪಾನೇನ ಸಾ ಹತಾ ಹನ್ತುಮುದ್ಯತಾ। ವೃನ್ದಾವನಗತಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಕಾಲಿಯಂ ಯಮುನಾಹ್ರದಾತ್

ಪುತನಾ ಹಾಲು ಕುಡಿಸುವ ವೇಳೆ ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳೇ ಸತ್ತಳು; ಕೃಷ್ಣನು ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಯಮುನಾ ಹ್ರದದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಲಿಯನನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.

ಜಿತ್ವಾ ನಿಃ ಸಾರ್ಯ ಚಾಬ್ಧಿಸ್ಥಞ್ಚಕಾರ ಬಲಸಂಸ್ತುತಃ। ಕ್ಷೇಮಂ ತಾಲವನಂ ಚಕ್ರೇ ಹತ್ವಾ ಧೇನುಕಗರ್ದ್ದಭಮ್

ಕಾಲಿಯನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ತಾಳವನದಲ್ಲಿ ಧೇನುಕಾಸುರನನ್ನು ಕೊಂದು, ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತಗೊಳಿಸಿದನು.

ಅರಿಷ್ಟವೃಷಭಂ ಹತ್ವಾ ಕೇಶಿನಂ ಹಯರೂಪಿಣಮ್। ಶಕ್ರೋತ್ಸವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕಾರಿತೋ ಗೋತ್ರಯಜ್ಞಕಃ

ಅರಿಷ್ಟನನ್ನು, ಎಮ್ಮೆ ರೂಪದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೇಶಿಯನ್ನು, ಕುದುರೆ ರೂಪದ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರೋತ್ಸವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗೋಪಾಲರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.

ಪರ್ವತಂ ಘಾರಯಿತ್ವಾ ಚ ಶಕ್ರಾದ್ ವೃಪ್ಟಿರ್ನಿವಾರಿತಾ। ನಮಸ್ಕೃತೋ ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ಗೋವಿನ್ದೋಽಥಾರ್ಜುನೋರ್ಪಿತಃ

ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಇಂದ್ರನು ಸುರಿಸಿದ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಯಿತು; ನಂತರ ಮಹೇಂದ್ರನು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.

ಇನ್ದ್ರೋತ್ಸವಸ್ತು ತುಷ್ಟೇನ ಭೂಯಃ ಕೃಷ್ಣೇನ ಕಾರಿತಃ। ರಥಸ್ಥೋ ಮಥುರಾಞ್ಚಾಗಾತ್ ಕಂಸೋಕ್ತಾಕ್ರೂರಸಂಸ್ತುತಃ

ಆಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಇಂದ್ರೋತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಕಂಸನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅಕ್ರೂರನಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತನಾಗಿ ಮಥುರೆಗೆ ಹೋದನು.

ಗೋಪೀಭಿರನುರಕ್ತಾಬಿಃ ಕ್ರೀಡಿತಾಭಿರ್ನಿರೀಕ್ಷಿತಃ। ರಜಕಂ ಚಾಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಂ ಇತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚಾಗ್ರಹೀತ್

ಅನುರಕ್ತ ಗೋಪಿಯರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವನು ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ರಾಜಕನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಸಹ ರಾಮೇಣ ಮಾಲಾಭೃನ್ಮಾಲಾಕಾರೇ ವರನ್ದದೌ। ದತ್ತಾನುಲೇಪನಾಂ ಕುಬ್ಜಾಮೃಜುಂ ಚಕ್ರೇಽಹನದ್ ಗಜಮ್

ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಮಾಲಾಕಾರನಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಲೇಪನ ಮಾಡಿದ ಕುಬ್ಜೆಯನ್ನೂ ನೇರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಗಜವನ್ನು ಕೊಂದನು.

ಮತ್ತಂ ಕುವಲಯಾಪೀಡಂ ದ್ವಾರಿ ರಙ್ಗಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಚ। ಕಂಸಾದೀನಾಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ಚ ಮಞ್ಚಸ್ಥಾನಾಂ ನಿಯುದ್ಧಕಮ್

ಮಹಾದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಮದಮತ್ತ ಆನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದನು; ಕಂಸ ಮತ್ತು ಇತರರು ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುಸ್ತಿ ನಡೆಸಿದನು.