ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಕಾರಣಾತ್ಯಾಗಕ್ರಮಾದ್ರೇಚಕಯೋಗತಃ। ನೀತ್ವಾ ಶಿವಾನ್ತಮಾತ್ಮಾನಮಾದಾಯೋದ್ಭವಮುದ್ರಯಾ

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಉಚ್ಚ್ವಾಸದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಿವನ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು, ಉದ್ಭವ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಹೃತ್‌ಸಮ್ಪುಟಿತಮನ್ತ್ರೇಣ ರೇಚಕೇನ ವಿಧಾನವಿತ್। ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ಹೃದಯಾಮ್ಭೋಜಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ವಿನಿಕ್ಷಿಪೇತ್

ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಉಸಿರನ್ನು ಹೊರಬಿಡುವ ವಿಧಾನದಿಂದ, ತಿಳಿದ ಗುರುವು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶಿಷ್ಯನ ಹೃದಯ ಕಮಲದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಾಂ ಶಿವಸ್ಯ ವಹ್ನೇಶ್ಚ ಗುರುಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತದೋಚಿತಾಂ। ಪ್ರಣತಿಞ್ಚಾತ್ಮನೇ ಶಿಷಯಂ ಸಮಯಾನ್ ಶ್ರಾವಯೇತ್ತಥಾ

ಗುರುವು ಶಿವನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಅವರಿಗನುಸಾರವಾದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ತಾನೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ದೇವಂ ನ ನಿನ್ದೇಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ನಿರ್ಮ್ಮಾಲ್ಯಾದಿನ ಲಙ್ಘಯೇತ್। ಶಿವಾಗ್ನಿಗುರುಪೂಜಾ ಚ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಾ ಜೀವತಾವಧಿ

ದೇವರನ್ನು ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು, ಬಳಸಿದ ಪೂಜೆಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ಜೀವಂತವಿರುವವರೆಗೆ ಶಿವ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬಾಲಬಾಲಿಶವೃದ್ಧಸ್ತ್ರೀಭೋಗಭುಗ್‌ವ್ಯಾಧಿತಾತ್ಮನಾಂ। ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದದೀತಾರ್ಥಂ ಸಮರ್ಥಸ್ಯ ಸಮಗ್ರಕಾನ್

ಮಕ್ಕಳು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು, ವೃದ್ಧರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಭೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳು—ಇವರಿಗೆ ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು.

ಭೂತಾಙ್ಗಾನಿ ಜಟಾಭಸ್ಮದಣ್ಡಕೌಪೀನಸಂಯಮಾನ್। ಈಶಾನಾದ್ಯೈರ್ಹೃದಾದ್ಯೈರ್ವಾ ಪರಿಜಪ್ಯ ಯಥಾಕ್ರಮಾತ್

ದೇಹದ ಅಂಶಗಳು, ಜಟೆ, ಭಸ್ಮ, ದಂಡ, ಕೌಪೀನ, ನಿಯಮಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಈಶಾನಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳೊಡನೆ ಅಥವಾ ಹೃದಯಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳೊಡನೆ ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಾಹಾನ್ತಸಂಹಿತಾಮನ್ತ್ರೈಃ ಪ್ರಾತ್ರೇಷ್ವಾರೋಪ್ಯ ಪೂರ್ವವತ್। ಸಮ್ಪಾದಿತದ್ರುತಂ ಹುತ್ವಾ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇಶಾಯ ದರ್ಶಯೇತ್

ಸ್ವಾಹಾ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ, ಹಳೆಯದಂತೆ, ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ತಂಡಿಲಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

ರಕ್ಷಣಾಯ ಘಟಾಧಸ್ತಾದಾರೋಪ್ಯ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕಂ। ಶಿವಾದಾಜ್ಞಾಂ ಸಮಾದಾಯ ದದೀತ ವ್ರತಿನೇ ಗುರುಃ

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದ ಕಾಲ ಪಾತ್ರದ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಶಿವನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಗುರುವು ವ್ರತಿಯನ್ನು ಅದನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಸಮಯದೀಕ್ಷಾಯಾಂ ವಿಶಿಷ್ಟಾಯಾಂ ವಿಶೇಷತಃ। ವಹ್ನಿಹೋಮಾಗಮಜ್ಞಾನಯೋಗ್ಯಃ ಸಞ್ಜಾಯತೇ ಶಿಶುಃ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ವ್ರತದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ, ಶಿಷ್ಯನು ಅಗ್ನಿಹೋಮಕ್ಕೂ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಅಥ ಪ್ರಾತಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಕೃತಸ್ನಾನಾದಿಕೋ ಗುರುಃ। ದಧ್ಯಾರ್ದ್ರಮಾಂಸಮದ್ಯಾದೇಃ ಪ್ರಶಸ್ತಾಽಭ್ಯವಹಾರಿತಾ

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಗುರುವು ಮೊಸರು, ಮಾಂಸ, ಮದ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಗಜಾಶ್ವಾರೋಹಣಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶುಭಂ ಶುಕ್ಲಾಂಶುಕಾದಿಕಂ । ತೈಲಾಭ್ಯಙ್ಗಾದಿಕಂ ಹೀನಂ ಹೋಮೋ ಘೋರೇಣ ಶಾನ್ತಯೇ

ಆನೆ ಅಥವಾ ಕುದುರೆ ಏರುವ ಕನಸು, ಶುಭವಾದ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ, ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚದೆ ಇರುವುದು—ಇವುಗಳು ಅಶುಭವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಭಯಾನಕವಾದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನಿತ್ಯಕರ್ಮ್ಮದ್ವಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಮಖಮಣ್ಡಪಂ। ಸ್ವಾಚಾನ್ತೋ ನಿತ್ಯವತ್ ಕರ್ಮ್ಮ ಕುರ್ಯಾನ್ನೈಮಿತ್ತಿಕೇ ವಿಧೌ

ದಿನದ ಎರಡು ನಿಯಮಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಯಜ್ಞಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ನಿಯಮಿತ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು.

ತತಃ ಸಂಶೋಧ್ಯ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಶಿವಹಸ್ತಂ ತಥಾತ್ಮನಿ। ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಕುಮ್ಭಗಂ ಪ್ರಾಚ್ಚರ್ಯ ಇನ್ದ್ರಾದೀನಾಮನುಕ್ರಮಾತ್

ನಂತರ ತಾನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಶಿವನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕುಂಭವನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸಿ, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮಣ್ಡಲೋ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲೇ ವಾಽಪಿ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶಿವಾರ್ಚ್ಚನಂ। ತರ್ಪಣಂ ಪೂಜನಂ ವಹ್ನೇಃ ಪೂರ್ಣಾನ್ತಂ ಮನ್ತ್ರತರ್ಪಣಂ

ಮಂಡಲದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಸ್ತಂಡಿಲಲ್ಲೋ ಶಿವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ತರ್ಪಣ, ಅಗ್ನಿಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರತರ್ಪಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ದುಃಸ್ವಪ್ನದೋಷಮೋಷಾಯ ಶಸ್ತ್ರೇಣಾಷ್ಟಾಧಿಕಂ ಶತಂ। ಹುತ್ವಾ ಹೂಂ ಸಮ್ಪುಟೇನೈವ ವಿದಧ್ಯಾತ್ ಮನ್ತ್ರದೀಪನಂ

ಕೆಟ್ಟ ಕನಸುಗಳ ದೋಷವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಶಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರು ಎಂಟು ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹೂಂ ಮುದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು.

ಅನ್ತರ್ಬಲಿವಿಧಾನಞ್ಚ ಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲಕುಮ್ಭಯೋಃ। ಕೃತ್ವಾ ಶಿಷ್ಯಪ್ರವೇಶಾಯ ಲಬ್ಧಾನುಜ್ಞೋ ಬಹಿರ್ವ್ರಜೇತ್

ಸ್ತಂಡಿಲ ಮತ್ತು ಕುಂಭದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯನ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ಸಮಯವತ್ತತ್ರ ಮಣ್ಡಲಾರೋಪಣಾದಿಕಂ। ಸಮ್ಪಾತಹೋಮಂ ತನ್ನಾಡೀರೂಪದರ್ಭಕರಾನುಗಂ

ಅಲ್ಲಿ, ವ್ರತದಂತೆ, ಮಂಡಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ದರ್ಭಾ ನಾಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಪಾತಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತತ್‌ಸನ್ನಿಧಾನಾಯ ತಿಸ್ರೋ ಹುತ್ವಾ ಮೂಲಾಣುನಾಽಽಹುತೀಃ। ಕುಮ್ಭಸ್ಥಂ ಶಿವಮಭ್ಯರ್ಚ್ಚ್ಯ ಪಾಶಸೂತ್ರಮುಪಾಹರೇತ್

ಅದನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಲು, ಮೂಲಾನುಸ್ವಾರದಿಂದ ಮೂರು ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕುಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪಾಶಸೂತ್ರವನ್ನು ತರುವನು.

ಸ್ವದಕ್ಷಿಣೋರ್ಧ್ವಕಾಯಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯಾಭ್ಯರ್ಚ್ಚಿತಸ್ಯ ಚ। ತಚ್ಛಿಖಾಯಾಂ ನಿಬಧ್ನೀಯಾತ್ ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠಾವಲಮ್ಬಿತಂ

ಪೂಜಿಸಲಾದ ಶಿಷ್ಯನ ಬಲಭಾಗ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಶಿಖೆಗೆ ಪಾಶಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು; ಅದು ಪಾದದ ದೊಡ್ಡ ಬೆರಳಿಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ ಇರಬೇಕು.

ತಂ ನಿವೇಶ್ಯ ನಿವೃತ್ತೇಸ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಮಾಲೋಕ್ಯ ಚೇತಸಾ। ಜ್ಞೇಯಾನಿ ಭುವನಾನ್ಯಸ್ಯಾಂ ಶತಮಷ್ಟಾಧಿಕಂ ತತಃ

ಆತನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನೊಳಗೆ ನೂರು ಎಂಟು ಲೋಕಗಳು ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಕಪಾಲೋಽಜಶ್ಚ ಬುದ್ಧಶ್ಚ ವಜ್ರದೇಹಃ ಪ್ರಮರ್ದ್ದನಃ । ವಿಭೂತಿರವ್ಯಯಃ ಶಾಸ್ತಾ ಪಿನಾಕೀ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪಃ

ಅವನು ಕಪಾಲ, ಅಜ, ಬುದ್ಧ, ವಜ್ರದೇಹ, ಪ್ರಮರ್ಧನ, ವಿಭೂತಿ, ಅವ್ಯಯ, ಶಾಸ್ತಾ, ಪಿನಾಕಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ.

ಅಗ್ನೀ ರುದ್ರೋ ಹುತಾಶೀ ಚ ಪಿಙ್ಗಲಃ ಖಾದಕೋ ಹರಃ। ಜ್ವಲನೋ ದಹನೋ ಬಭ್ರುರ್ಭಸ್ಮಾನ್ತಕಕ್ಷಪಾನ್ತಕೌ

ಅವನು ಅಗ್ನಿ, ರುದ್ರ, ಹುತಾಶಿ, ಪಿಂಗಳ, ಖಾದಕ, ಹರ, ಜ್ವಲನ, ದಹನ, ಬಭ್ರು, ಭಸ್ಮಾಂತಕ ಮತ್ತು ಕ್ಷಪಾಂತಕ.

ಯಾಮ್ಯಮೃತ್ಯುಹರೋ ಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಕಾರ್ಯ್ಯರಞ್ಜಕಃ। ಕಾಲೋ ಧರ್ಮ್ಮೇಽಪ್ಯಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಂಯೋಕ್ತಾ ಚ ವಿಯೋಗಕಃ

ಅವನು ಯಾಮ್ಯಮೃತ್ಯುಹರ, ಧಾತಾ, ವಿಧಾತಾ, ಕಾರ್ಯರಂಜಕ, ಕಾಲ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ, ಜೊತೆಗೆ ಸೇರುವವನೂ, ಬೇರ್ಪಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ನೈರ್ಋತೋ ಮಾರಣೋ ಹನ್ತಾ ಕ್ರೂರದೃಷ್ಟಿರ್ಭಯಾನಕಃ। ಊರ್ದ್ಧ್ವಾಂಶಕೋ ವಿರೂಪಾಕ್ಷೋ ಧೂಮ್ರಲೋಹಿತದಂಷ್ಟ್ರವಾನ್

ಅವನು ನೈರೃತ, ಮಾರಣ, ಹಂತಾ, ಭಯಂಕರ ದೃಷ್ಟಿಯವನು, ಭಯಾನಕ, ಊರ್ಧ್ವಾಂಶಕ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಧೂಮದಂತೆ ಕೆಂಪು ಹಲ್ಲುಗಳವನು.

ಬಲಶ್ಚಾತಿಬಲಶ್ಚೈವ ಪಾಶಹಸ್ತೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಶ್ವೇತಶ್ಚ ಜಯಭದ್ರಶ್ಚ ದೀರ್ಘಬಾಹುರ್ಜಲಾನ್ತಕಃ

ಅವನು ಬಲ, ಅತಿಬಲ, ಪಾಶಹಸ್ತ, ಮಹಾಬಲ, ಶ್ವೇತ, ಜಯಭದ್ರ, ದೀರ್ಘಬಾಹು ಮತ್ತು ಜಲಾಂತಕ.

ವಡವಾಸ್ಯಶ್ಚ ಭೀಮಶ್ಚ ದಶೈತೇ ವಾರುಣಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಶೀಘ್ರೋ ಲಘುರ್ವ್ವಾಯುವೇಗಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಃ ಕ್ಷಪಾನ್ತಕಃ

ಅವನು ವಡವಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಭೀಮ; ಈ ಹತ್ತು ಜನರನ್ನು ವಾರುಣರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ: ಶೀಘ್ರ, ಲಘು, ವಾಯುವೇಗ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷಪಾಂತಕ.

ಪಞ್ಚಾನ್ತಕಃ ಪಞ್ಚಶಿಖಃ ಕಪರ್ದ್ದೀ ಮೇಘವಾಹನಃ। ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರೀ ಚ ನಾನಾರತ್ನಧರಸ್ತಥಾ

ಅವನು ಪಂಚಾಂತಕ, ಪಂಚಶಿಖ, ಕಪರ್ಡಿ, ಮೇಘವಾಹನ, ಜಟಾಮುಕುಟಧಾರಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ನಿಧೀಶೋ ರೂಪವಾನ್ ಧನ್ಯೋ ಸೌಮ್ಯದೇಹಃ ಪ್ರಸಾದಕೃತ್। ಪ್ರಕಾಶೋಽಪ್ಯಥ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾನ್ ಕಾಮರೂಪೋ ದಶೋತ್ತರೇ

ಅವನು ನಿಧೀಶ, ರೂಪವಂತ, ಧನ್ಯ, ಸೌಮ್ಯದೇಹ, ಪ್ರಸಾದಕೃತ್, ಪ್ರಕಾಶ, ಲಕ್ಷ್ಮೀವಂತ, ಕಾಮರೂಪಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ಹೆಸರುಗಳವನು.

ವಿದ್ಯಾಧರೋ ಜ್ಞಾನಧರಃ ಸರ್ವಜ್ಞೋ ವೇದಪಾರಗಃ। ಮಾತೃವೃತ್ತಶ್ಚ ಪಿಙ್ಗಾಕ್ಷೋ ಭೂತಪಾಲೋ ಬಲಿಪ್ರಿಯಃ

ಅವನು ವಿದ್ಯಾಧರ, ಜ್ಞಾನಧರ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ವೇದಪಾರಗ, ತಾಯಿಯಂಥ ವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿದವನು, ಪಿಂಗಾಕ್ಷ, ಭೂತಪಾಲ, ಬಲಿಪ್ರಿಯ.