ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಓಂ ಕಾಲಾತ್ಮನಾ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಯದ್ದಿಷ್ಟಂ ಮಾಮಕೇ ವಿಧೌ । ಕೃತಂ ಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಸಮುತ್ಸೃಷ್ಟಂ ಕೃತಂ ಗುಪ್ತಞ್ಚ ಯತ್ ಕೃತಂ

ಓಂ ಕಾಲಸ್ವರೂಪನಾದ ದೇವಾ, ನನ್ನ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಯಸಿದದ್ದು, ಮಾಡಿದದ್ದು, ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು, ಬಿಟ್ಟದ್ದು, ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು, ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ—

ತದಸ್ತು ಕ್ಲಿಷ್ಟಮಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಕೃತಂ ಕ್ಲಿಷ್ಟಮಸಂಸ್ಕೃತಮ್(೪)। ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಽಮುನಾ ಶಮ್ಭೋ ಪವಿತ್ರೇಣ ತ್ವದಿಚ್ಛಯಾ

ಅದು ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಸುಲಭವಾದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಮಾಡಿದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಮಾಡದಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಲಿ, ಶುದ್ಧವಾಗದಿದ್ದರೂ ಆಗಿರಲಿ; ಶಂಭುವೇ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಹಾರದಿಂದ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧವಾಗಲಿ.

ಓಂ ಪೂರಯಮಖವ್ರತಂ ನಿಯಮೇಶ್ವರಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಆತ್ಮತತ್ತ್ವೇ ಪ್ರಕೃತ್ಯನ್ತೇ ಪಾಲಿತೇ ಪದ್ಮಯೋನಿನಾ

ಓಂ, ಯಜ್ಞವ್ರತವನ್ನು ನಿಯಮದ ದೇವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು, ಸ್ವಾಹಾ. ಆತ್ಮತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಮಲಯೋನಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ.

ಮೂಲಂ ಲಯಾನ್ತಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯ ಪವಿತ್ರೇಣಾರ್ಚ್ಚಯೇಚ್ಛಿವಮ್। ವಿದ್ಯಾತತ್ತ್ವೇ ಚ ವಿದ್ಯಾನ್ತೇ ವಿಷ್ಣುಕಾರಣಪಾಲಿತೇ

ಮೂಲ ಮತ್ತು ಲಯಾಂತವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಹಾರದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಜ್ಞಾನತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕಾರಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ.

ಈಶ್ವರಾನ್ತಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯ ಪವಿತ್ರಮಧಿರೋಪಯೇತ್। ಶಿವಾನ್ತೇ ಶಿವತತ್ತ್ವೇ ಚ ರುದ್ರಕಾರಣಪಾಲಿತೇ

ಈಶ್ವರಾಂತವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಶಿವಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶಿವತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ, ರುದ್ರನ ಕಾರಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ.

ಶಿವಾನ್ತಂ ಮನ್ತ್ರಮುಚ್ಚಾರ್ಯ್ಯ ತಸ್ಮೈ ದೇವಂ ಪವಿತ್ರಕಮ್। ಸರ್ವಕಾರಣಪಾಲೇಷು ಶಿವಮುಚ್ಚರ್ಯ ಸುವ್ರತ

ಶಿವಾಂತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಆ ದೇವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತಧಾರಿಯೇ.

ಮೂಲಂ ಲಯಾನ್ತಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ದದ್ಯಾದ್ ಗಙ್ಗಾವತಾರಕಮ್ । ಆತ್ಮವಿದ್ಯಾಶಿವೈಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮುಮುಕ್ಷೂಣಾಂ ಪವಿತ್ರಕಮ್

ಮೂಲ ಮತ್ತು ಲಯಾಂತವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಗಂಗಾವತಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಶಿವನನ್ನು ಅರಿತವರು ಹೇಳಿದ ಪವಿತ್ರ ಹಾರವನ್ನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವಿನಿರ್ದಿಷ್ಟಂ ಬುಭುಕ್ಷೂಣಾಂ ಶಿವತತ್ತ್ವಾತ್ಮಭಿಃ ಕ್ರಮಾತ್। ಸ್ವಾಹಾನ್ತಂ ವಾ ನಮೋಽನ್ತಂ ವಾ ಮನ್ತ್ರಮೇಷಾಮುದೀರಯೇತ್

ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಶಿವತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವರ ಮಂತ್ರವನ್ನು 'ಸ್ವಾಹಾ' ಅಥವಾ 'ನಮಃ' ಎಂಬ ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಓಂ ಹಾಂ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ವಿದ್ಯಾತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ । ಓಂ ಹೌಂ ಶಿವತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ನತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾವತಾರನ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥಯೇತ್ತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ। ತ್ವಙ್ಗತಿಃ ಸರ್ವ್ವಭೂತಾನಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತಸ್ತ್ವಞ್ಚರಾಚರೇ

ಓಂ ಹಾಂ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ವಿದ್ಯಾತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹೌಂ ಶಿವತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ ಶಿವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ. ಗಂಗಾವತಾರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು: ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯ, ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

ಅನ್ತಶ್ಚಾರೇಣ ಭೂತಾನಾ ದ್ರಷ್ಟಾ ತ್ವಂ ಪರಮೇಶ್ವರ। ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ತ್ವತ್ತೋ ನಾನ್ಯಾ ಗತಿರ್ಮ್ಮಮ ।। ಮನ್ತ್ರಹೀನಂ ಕ್ರಿಯಾಹೀನಂ ದ್ರವ್ಯಹೀನಞ್ಚ ಯತ್ ಕೃತಮ್। ಜಪಹೋಮಾರ್ಚ್ಚನೈರ್ಹೀನಂ ಕೃತಂ ನಿತ್ಯಂ ಮಯಾ ತವ

ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಳಗೆ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನೆ, ನಾನು ಕೈಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲ. ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಧಿವಿಧಾನವಿಲ್ಲದೆ, ದ್ರವ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಜಪ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಾನು ಯಾವುದು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಸದಾ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಅಕೃತಂ ವಾಕ್ಯಹೀನಂ ಚ ತತ್ ಪೂರಯ ಮಹೇಶ್ವರ । ಸಪೂತತ್ವಂ ಪರೇಶಾನ ಪವಿತ್ರಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್

ಮಹೇಶ್ವರನೆ, ನಾನು ಮಾಡದೆ ಉಳಿಸಿದದ್ದನ್ನೂ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿದುದನ್ನೂ ನೀನು ಪೂರೈಸು. ಪರಮೇಶ್ವರನೆ, ಪವಿತ್ರತೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ಪಾಪನಾಶವನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.

ತ್ವಯಾ ಪವಿತ್ರಿತಂ ಸರ್ವ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್। ಖಣ್ಡಿತಂ ಯನ್ಮಯಾ ದೇವ ವ್ರತಂ ವೈಕಲ್ಪಯೋಗತಃ

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ದೇವಾ, ನಾನು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಯಾವ ವ್ರತವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದರೂ,

ಏಕೀಭವತು ತತ್ ಸರ್ವಂ ತವಾಜ್ಞಾಸೂತ್ರಗುಮ್ಫಿತಮ್। ಜಪಂ ನಿವೇದ್ಯ ದೇವಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತೋತ್ರಂ ವಿಧಾಯ ಚ

ಅದು ನಿನ್ನ ಆದೇಶದ ಹಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋಗಲಿ. ದೇವರಿಗೆ ಜಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹಾಡಿ,

ನತ್ವಾ ತು ಗುರುಣಾದಿಷ್ಟಂ ಗೃಹ್ಣೀಯಾನ್ನಿಯಮನ್ನರಃ। ಚತುರ್ಮ್ಮಾಸಂ ತ್ರಿಮಾಸಂ ವಾ ತ್ರ್ಯಹಮೇಕಾಹಮೇವ ಚ

ಗುರುವಿನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಿಯಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು; ಅದು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು, ಮೂರು ತಿಂಗಳು, ಮೂರು ದಿನ, ಅಥವಾ ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಕ್ಷಮಯಿತ್ವೇಶಂ ಗತ್ವಾ ಕುಣ್ಡಾನ್ತಿಕಂ ವ್ರತೀ। ಪಾವಲಕಸ್ಥೇ ಶಿವೇಽಪ್ಯೇವಂ ಪವಿತ್ರಾಣಾಂ ಚತುಷ್ಟಯಮ್

ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರಭುವಿನ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ, ವ್ರತಧಾರಿ ಕುಂಡದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪವಿತ್ರತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಚ್ಯ ಪುಷ್ಪಧೂಪಾಕ್ಷತಾದಿಭಿಃ। ಅನ್ತರ್ಬಲಿಂ ಪವಿತ್ರಞ್ಚ ರುದ್ರದಿಭ್ಯೋ ನಿವೇದಯೇತ್

ಪೂಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಅಕ್ಷತೆ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ಒಳಬಲಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವನ್ನು ರುದ್ರಾದಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯಾನ್ತಃ ಶಿವಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸಪ್ರಣಾಮಂ ಕ್ಷಮಾಪಯೇತ್। ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕೃತಂ ಹೋಮಂ ಕೃತ್ವಾ ಹುತ್ವಾ ಚ ಪಾಯಸಂ

ಆಂತರಂಗವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಬೇಕು; ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪಾಯಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶನೈಃ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ದತ್ವಾ ವಹ್ನಿಸ್ಥಂ ವಿಸೃಜೇಚ್ಛಿವಂ। ಹೋಮಂ ವ್ಯಾಹೃತಿಮಿಃ ಕೃತ್ವಾ ರುನ್ಧ್ಯಾನ್ನಿಷ್ಠುರಯಾಽನಲಂ

ಶಾಂತವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು; ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಾಗದೆ ಆರಿಸಬೇಕು.

ಅಗ್ನ್ಯಾದಿಭ್ಯಸ್ತತೋ ದದ್ಯಾದಾಹುತೀನಾಂ ಚತುಷ್ಟಯಂ। ದಿಕ್ಪತಿಭ್ಯಸ್ತತೋ ದದ್ಯಾತ್ ಸಪವಿತ್ರಂ ಬಹಿರ್ಬಲಿಂ

ನಂತರ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಹೊರಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸಿದ್ಧಾನ್ತಪುಸ್ತಕೇ ದದ್ಯಾತ್ ಸಪ್ರಮಾಣಂ ಪವಿತ್ರಕಂ ।। ಓಂ ಹಾಂ ಭೂಃ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಭುವಃ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಸ್ವಃ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಭುರ್ಭುವಃ ಸ್ವಃ ಸ್ವಾಹಾ। ಹೋಮಂ ವ್ಯಾಹೃತಿಭಿಃ ಕೃತ್ವಾ ದತ್ವಾಽಽಹುತಿಚತುಷ್ಟಯಂ

ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಅದರ ಪ್ರಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಪുസ്തಕದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕು. ಓಂ ಹಾಂ ಭೂಃ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಭುವಃ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಸ್ವಃ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವಃ ಸ್ವಾಹಾ; ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ನಾಲ್ಕು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಸೋಮಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನೀಷೋಮಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ। ಗುರುಂ ಶಿವಮಿವಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ವಸ್ತ್ರಭೂಷಾದಿವಿಸ್ತರೈಃ। ಸಮಗ್ನಂ ಸಫಲಂ ತಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾಕಾಣ್ಡಾದಿ ವಾರ್ಷಿಕಂ ।। ಯಸ್ಯ ತುಷ್ಟೋ ಗುರುಃ ಸಮ್ಯಗಿತ್ಯಾಹ ಪರಮೇಶ್ವರಃ। ಇತ್ಥಂ ಗುರೋಃ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಹೃದಾಲಮ್ಬಿಪವಿತ್ರಕಂ

ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಸೋಮಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನೀಸೋಮಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ; ಗುರುವನ್ನು ಶಿವನಂತೆ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನ ವಾರ್ಷಿಕ ವಿಧಿಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ. ಗುರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗಾಗಿ ಗುರುಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಿಜಾದೀನ್ ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ತು ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಸ್ತ್ರಾದಿಕಂ ದದೇತ್। ದಾನೇನಾನೇನ ದೇವೇಶ ಪ್ರೀಯತಾಂ ಮೇ ಸದಾಶಿವಃ

ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು; ಈ ದಾನದಿಂದ ದೇವದೇವನಾದ ಸದಾಶಿವನು ನನಗೆ ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ.

ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ನಾನಾದಿಕಂ ಪ್ರಾತಃ ಕೃತ್ವಾ ಶಮ್ಭೋಃ ಸಮಾಹರೇತ್। ಪವಿತ್ರಾಣ್ಯಷ್ಟಪುಷ್ಪೈಸ್ತಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ವಿಸರ್ಜ್ಜಯೇತ್

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಶಂಭುವಿಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಂಟು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಸ್ತರೇಣ ಯಥಾ ಪುರಾ। ಪವಿತ್ರಾಣಿ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಗ್ನೌ ಶಿವಂ ಯಜೇತ್

ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದಂತೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ತತೋಽಸ್ತ್ರೇಣ ಹುತ್ವಾ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಂ ಯಜೇತ್। ಭುಕ್ತಿಕಾಮಃ ಶಿವಾಯಾಥ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಕರ್ಮ್ಮಸಮರ್ಪಣಂ

ನಂತರ ಅಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತ್ವತ್‌ಪ್ರಸಾದೇನ ಕರ್ಮ್ಮೇದಂ ಮಮಾಸ್ತು ಫಲಸಾಧಕಂ। ಮುಕ್ತಿಕಾಮಸ್ತು ಕರ್ಮ್ಮೇದಂ ಮಾಽಸ್ತು ಮೇ ನಾಥ ಬನ್ಧಕಂ

ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ಈ ಕರ್ಮ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲಿ; ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ನಾನು, ಈ ಕರ್ಮ ನನಗೆ ಬಂಧನವಾಗದೆ ಇರಲಿ, ಪ್ರಭುವೇ.

ವಹ್ನಿಸ್ಥಂ ನಾಡೀಯೋಗೇನ ಶಿವಂ ಸಂಯೋಜಯೇಚ್ಛಿವೇ। ಹೃದಿ ನ್ಯಸ್ಯಾಗ್ನಿಸಙ್ಘಾತಂ ಪಾವಕಂ ಚ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್

ನಾಳಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿರುವ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಬೇಕು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯ ಗುಂಪನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊರಬಿಡಬೇಕು.

ಸಮಾಚಮ್ಯ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾನ್ತಃ ಕುಮ್ಭಾನುಗತಸಂವರಾನ್। ಶಿವೇ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಸಾಕ್ಷೇಪಂ ಕ್ಷಮಸ್ವೇತಿ ವಿಸರ್ಜಯೇತ್

ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ವಿಧಿ ಮಾಡಿ, ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕುಂಭಕದಲ್ಲಿ ಉಸಿರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿ, 'ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದು ಹೊರಬಿಡಬೇಕು.

ವಿಸೃಜ್ಯ ಲೋಕಪಾಲಾದೀನಾದಾಯೇಶಾತ್ ಪವಿತ್ರಕಂ। ಸತಿ ಚಣ್ಡೇಶ್ವರೇ ಪೂಜಾಂ ಕೃತ್ವಾ ದತ್ವಾ ಪವಿತ್ರಕಂ

ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ತಂತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಚಂಡೇಶ್ವರನು ಇದ್ದರೆ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ತಂತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.