ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತಾಪ್ಯಾಗ್ನೌ ತ್ರಿಧಾ ದರ್ಭಮೂಲಮಧ್ಯಾಗ್ರಕೈಃ ಸ್ಪರೃಶೇತ್ । ಕುಶಸ್ಪೃಷೃಪ್ರದೇಶೇ ತು ಆತ್ಮವಿದ್ಯಾಶಿವಾತ್ಮಕಂ

ಅವುಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿ, ದರ್ಭದ ಬೇರು, ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ತುದಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಕುಶದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿವಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಕ್ರಮಾತ್ತತ್ತ್ವತ್ರಯಂ ನ್ಯಸ್ಯ ಹಾಂ ಹೀಂ ಹೂಂ ಸಂ ರವೈಃ ಕ್ರಮಾತ್। ಸ್ರುಚಿ ಶಕ್ತಿಂ ಸ್ತುವೇ ಶಮ್ಭುಂ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಹೃದಯಾಣುನಾ

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಾಂ, ಹೀಂ, ಹೂಂ, ಸಂ, ರ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಸ್ರುಚಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಶಂಭುವನ್ನು, ಹೃದಯದ ಅಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು.

ತ್ರಿಸೂತ್ರೀವೇಷ್ಟಿತಗ್ರೀವೌ ಪೂಜಿತೌ ಕುಸುಮಾದಿಭಿಃ। ಕುಶಾನಾಮುಪರಿಷ್ಟಾತ್ತೌ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಸ್ವದಕ್ಷಿಣೇ

ಮೂರು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿದ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಹೂವಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಕುಶದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಗವ್ಯಮಾಜ್ಯಂ ಸಮಾದಾಯ ವೀಕ್ಷಣಾದಿವಿಶೋಧಿತಂ। ಸ್ವಕಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯೀಂ ಮೂರ್ತ್ತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯಾದಾಯ ತದ್‌ಘೃತಂ

ಹಸುವಿನಿಂದ ಪಡೆದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ತನ್ನದೇ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕುಣ್ಡಸ್ಯೋರ್ಧ್ವಂ ಹೃದಾವರ್ತ್ಯಂ ಭ್ರಾಮಯಿತ್ವಾಗ್ನಿಗೋಚರೇ। ಪುನರ್ವ್ವಿಷ್ಣುಮಯೀಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಘೃತಮೀಶಾನಗೋಚರೇ

ಅಗ್ನಿಯ ಹೋಮಕುಂಡದ ಮೇಲೆ, ಹೃದಯದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಪುನಃ ವಿಷ್ಣುರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಈಶಾನನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಧೃತ್ವಾದಾಯ ಕುಶಾಗ್ರೇಣ ಸ್ವಾಹಾನ್ತಂ ಶಿರಸಾಣುನಾ । ಜುಹುಯಾದ್ವಿಷ್ಣವೇ ವಿನ್ದುಂ ರುದ್ರರೂಪಮನನ್ತರಂ

ದರ್ಭೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸ್ವಾಹಾ ಎಂದು ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಗಿಸಿ, ಒಂದು ಬಿಂದುವನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ತಕ್ಷಣವೇ ರುದ್ರನಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಬಾವಯನ್ನಿಜಮಾತ್ಮಾನಂ ನಾಭೌ ಧೃತ್ವಾ ಪ್ಲವೇತ್ತತಃ। ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರದರ್ಭಾಭಪ್ಯಾಮಙ್ಗುಷ್ಠಾನಾಮಿಕಾಗ್ರಕೈಃ

ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ನಂತರ ತೇಲುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಒಂದು ಮುಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಉದ್ದದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ಉಂಗುರೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಬೇಕು.

ಧೃತಾಭ್ಯಾಂ ಸಮ್ಮುಖಂ ವಹ್ನೇರಸ್ತ್ರೇಣಾಪ್ಲವಮಾಚರೇತ್। ಹೃದಾತ್ಮಸಮ್ಮುಖಂ ತದ್ವತ್ ಕುರ್ಯಾತ್ ಸಮ್ಪ್ಲವನನ್ತತಃ

ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಗ್ನಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಶಸ್ತ್ರಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೇಲುವ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಮುಂದಿನ ತೇಲುವ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಹೃದಾಲಬ್ಧದಗ್ಧದರ್ಭಂ ಶಸ್ತ್ರಕ್ಷೇಪಾತ್ ಪವಿತ್ರಯೇತ್। ದೀಪ್ತೇನಾಪರದರ್ಭೇಣ ನಿವಾಹ್ಯಾನೇನ ದೀಪಯೇತ್

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಎಸೆದು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಇನ್ನೊಂದು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ದರ್ಭೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಒದ್ದಾಡಿ ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು.

ಅಸ್ತ್ರಮನ್ತ್ರೇಣ ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧಂ ವಹ್ನೌ ದರ್ಭಂ ಪುನಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್। ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಘೃತೇ ಕೃತಗ್ರನ್‌ಥಿಕುಶಂ ಪ್ರಾದೇಶಸಮ್ಮಿತಂ

ಶಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಸುಟ್ಟ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ನಂತರ ಒಂದು ಮುಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಗುಡ್ಡಿದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು.

ಪಕ್ಷದ್ವಯಮಿಡಾದೀನಾಂ ತ್ರಯಂ ಚಾಜ್ಯೇ ವಿಭಾವಯೇತ್। ಕ್ರಮಾದ್ಭಾಗತ್ರಯಾದಾಜ್ಯಂ ಸ್ರುವೇಣಾದಾಯ ಹೋಮಯೇತ್

ಇಡಾ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು; ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೂರು ಭಾಗ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸ್ರುವೆಯಿಂದ ತೆಗೆದು ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸ್ವೇತ್ಯಗ್ನೌ ಹಾ ಘೃತೇ ಭಾಗಂ ಶೇಷಮಾಜ್ಯಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ ಕ್ರಮಾತ್। ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಸೋಮಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನೀಷೋಮಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಉದ್‌ಘಾಟನಾಯ ನೇತ್ರಾಣಾಂ ಅಗ್ನೇರ್ನೇತ್ರತ್ರಯೇ ಭುಖೇ

ಹೀಗೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪದ ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉಳಿದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು: 'ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಸೋಮಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನೀಸೋಮಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ.' ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲು, ಅಗ್ನಿಯ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ರುವೇಣ ಘೃತಪೂರ್ಣೇನ ಚತುರ್ಥೀಮಾಹುತಿಂ ಯಜೇತ್। ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ। ಅಭಿಮನ್ಞ್ಯ ಷಡಙ್ಗೇನ ಬೋಧಯೇದ್ಧೇನುಮುದ್ರಯಾ

ಸ್ರುವೆಯಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು: 'ಓಂ ಹಾಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತೇ ಸ್ವಾಹಾ.' ಆರಂಗಗಳ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಹಸುವಿನ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

ಅವಗುಣ್ಠ್ಯ ತನುತ್ರೇಣ ರಕ್ಷೇದಾಜ್ಯಂ ಶರಾಣುನಾ । ಹೃದಾಜ್ಯವಿನ್ದುವಿಕ್ಷೇಪಾತ್ ಕುರ್ಯ್ಯಾದಭ್ಯುಕ್ಷ್ಯ ಶೋಧನಂ

ಮೂರು ಅಂಗಗಳಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಬಾಣದ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಹೃದಯದಿಂದ ತುಪ್ಪದ ಬಿಂದುವನ್ನು ಎಸೆದು, ಛಟಕಿಸಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು.

ವಕ್ತ್ರಾಭಿಘಾರಸನ್ಧಾನಂ ವಕ್ತ್ರೈಕೀಕರಣಂ ತಥಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ವಾಮದೇವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಅಘೋರಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ತತ್‌ಪುರುಷಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಈಶಾನಾಯ ಸ್ವಾಹಾ। ಇತ್ಯೇಕೈಕಘೃತಾಹುತ್ಯಾ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ವಕ್ತ್ರಾಭಿಘಾರಕಮ್

ಬಾಯಿಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವುದು: 'ಓಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ವಾಮದೇವಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಅಘೋರಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ತತ್ಪುರುಷಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಈಶಾನಾಯ ಸ್ವಾಹಾ.' ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುಪ್ಪದ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ಬಾಯಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಔಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತವಾಮದೇವಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ವಾಮದೇವಾಘೋರಾಬ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಅಘೋರತತ್‌ಪುರುಷಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಓಂ ಹಾಂ ತತ್‌ಪುರುಷೇಶಾನಾಬ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ। ಇತೀವಕ್ತ್ರಾನುಸನ್ಧಾನಂ ಮನ್ತ್ರೈರೇಭಿಃ ಕ್ರಮಾಚ್ಚರೇತ್। ಅಗ್ನಿತೋ ಗತಯಾ ವಾಯುಂ ನಿರ್ಋತಾದಿಶಿವಾನ್ತಯಾ

‘ಓಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತವಾಮದೇವಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ವಾಮದೇವಾಘೋರಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ಅಘೋರತತ್ಪುರುಷಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ; ಓಂ ಹಾಂ ತತ್ಪುರುಷೀಶಾನಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ವಾಹಾ.’ ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಬಾಯಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ವಾಯುವರೆಗೆ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಬಕ್ತ್ರಾಣಾಪೇಕತಾಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಸ್ರುವೇಣ ಘೃತಧಾರಯಾ। ಓಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತವಾಮದೇವಾಘೋರತತ್‌ಪುರುಷೇಸಾನೇಭ್ಯಃ ಸ್ವಾರಾ। ಇತೀಷ್ಟವಕ್ತ್ರೇ ವಕ್ತ್ರಾಣಾಮನ್ತರ್ಭಾವಸ್ತದಾಕೃತಿಃ

ಸ್ರುವೆಯಿಂದ ತುಪ್ಪದ ಹರಿವಿನಿಂದ ಬಾಯಿಗಳ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು: 'ಓಂ ಹಾಂ ಸದ್ಯೋಜಾತವಾಮದೇವಾಘೋರತತ್ಪುರುಷೇಶಾನೇಭ್ಯಃ ಸ್ವಾಹಾ.' ಹೀಗೆ ಇಚ್ಛಿತ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ, ಉಳಿದ ಬಾಯಿಗಳೂ ಸೇರಿವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಈಶೇನ ವಹ್ನಿಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ದತ್ವಾಸ್ತ್ರೇಣಾಹುತಿತ್ರಯಮ್। ಕುರ್ಯಾತ್ ಸರ್ವ್ವಾತ್ಮನಾ ನಾಮ ಶಿವಾಗ್ನಿಸ್ತ್ವಂ ಹುತಾಶನ

ಈಶಾನನಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮೂರು ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ 'ನೀನು ಶಿವಾಗ್ನಿ, ಹುತಾಶನ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಹೇಳಬೇಕು.

ಹೃದಾರ್ಚ್ಚಿತೌ ವಿಸೃಷ್ಟಾಗ್ನೌ ಪಿತರೌ ವಿಧಿಪೂರಣೀಂ। ಮೂಲೇನ ವೌಷುಡನ್ತೇನ ದದ್ಯಾತ್ ಪೂರ್ಣಾಂ ಯಥಾವಿಧಿ

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ, ಇಬ್ಬರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮೂಲದಿಂದ ವೌಷುಡ ಅಂತ್ಯವರೆಗೂ ಪೂರ್ಣ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತತೋ ಹೃದಮ್ಬುಜೇ ಸಾಙ್ಗಂ ಸಸೇನಂ ಭಾಸುರಂ ಪರಮ್ । ಯಜೇತ್ ಪೂರ್ವ್ವವದಾವಾಹ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಾಜ್ಞಾನ್ತರ್ಪ್ಪಯೇಚ್ಛಿವಮ್

ನಂತರ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಪರಮಶಿವನನ್ನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ಬೇಡಬೇಕು.

ಯಾಗಾಗ್ನಿಶಿವಯೋಃ ಕೃತ್ವಾ ನಾಡೀಸನ್ಧಾನಮಾತ್ಮನಾ। ಶಕ್ತ್ಯಾ ಮೂಲಾಣುನಾ ಹೋಮಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾದಙ್ಗೈರ್ದ್ದಶಾಂಶತಃ

ಯಾಗಾಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಶಿವನ ನಡುವೆ ತನ್ನದೇ ನಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೂಲಮುದ್ರೆಯಿಂದ, ಹೋಮವನ್ನು ದಶಾಂಶವಾಗಿ ಅಂಗಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕು.

ಘೃತಸ್ಯ ಕಾರ್ಷಿಕೋ ಹೋಮಃ ಕ್ಷೀರಸ್ಯ ಮಧುನಸ್ತಥಾ। ಶುಕ್ತಿಮಾತ್ರಾಹುತಿರ್ದ್ದಧ್ನಃ ಪ್ರಸೃತಿಃ ಪಾಯಸಸ್ಯ ತು

ತುಪ್ಪದ ಹೋಮಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಷಿಕ ಪ್ರಮಾಣ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಜೇನುಗೂ ಅದೇ ಪ್ರಮಾಣ. ಮೊಸರಿಗೆ ಶುಕ್ತಿ ಪ್ರಮಾಣ, ಪಾಯಸಕ್ಕೆ ಪ್ರಸೃತಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಯಥಾವತ್‌ ಸರ್ವ್ವಭಕ್ಷಾಣಾಂ ಲಾಜಾನಾಂ ಮುಷ್ಟಿಸಮ್ಮಿತಮ್। ಖಣ್ಡತ್ರಯನ್ತು ಮೂಲಾನಾಂ ಫ್ಲಾನಾಂ ಸ್ವಪ್ರಮಾಣತಃ

ಎಲ್ಲಾ ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಲಾಜುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಮೂರು ತುಂಡುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಗ್ರಾಸಾರ್ದ್ಧಂಮಾತ್ರಮನ್ನಾನಾಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣಿ ಪಞ್ಚ ಹೋಮಯೇತ್। ಇಕ್ಷೋರಾಪರ್ವ್ವಿಕಂ ಮಾನಂ ಲತಾನಾಮಙ್ಗುಲದ್ವಯಮ್

ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಗ್ರಾಸ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಐದು ಬಾರಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಕ್ಕರೆಗೆ ಅಪರ್ವಿಕ ಪ್ರಮಾಣ, ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಹತ್ತಿರದ ಸಸಿಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಅಗಲವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

ಪುಷ್ಪಂ ಪತ್ರಂ ಸ್ವಮಾನೇನ ಸಮಿಧಾಂ ತು ದಸಾಙ್ಗುಲಮ್। ಚನ್ದ್ರಚನ್ದನಕಾಶ್ಮೀರಕಸ್ತೂರೀಯಕ್ಷಕರ್ದ್ದಮಾನ್

ಹೂವು ಮತ್ತು ಎಲೆಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಮಾಣ, ಸಮಿಧೆಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ಬೆರಳಷ್ಟು ಉದ್ದವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಚಂದ್ರಕಾಂತ, ಚಂದನ, ಕಾಶ್ಮೀರ, ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಯಕ್ಷಕರ್ದಮಕ್ಕೆ—

ಕಲಾಯಸಮ್ಮಿತಾನೇತಾನ್ ಗುಗ್ಗುಲುಂ ವದರಾಸ್ಥಿವತ್। ಕನ್ದಾನಾಮಷ್ಟಮಂ ಭಾಗಂ ಜುಹುಯಾದ್ವಿಧಿವತ್ ಪರಮ್

ಕಲಾಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಗುಗ್ಗುಳನ್ನು ಹೋಮಿಸಬೇಕು, ವದರಿ ಹಣ್ಣಿನ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ. ಕುಂದಿಗೆ ಎಂಟನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಂ ನಿರ್ವರ್ತ್ತಯೇದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮವೀಜಪದೈಸ್ತತಃ। ಘೃತೇನ ಸ್ರುಚಿ ಪೂರ್ಣಾಯಾಂ ನಿಧಾಯಾಧೋಮುಖಂ ಸ್ರುವಮ್

ಈ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಬೀಜಪದಗಳಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ಸ್ರುಚಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಮುಖವಾಗಿರಿಸಿ ಇಡಬೇಕು.

ಸ್ರುಗಗ್ರೇ ಪುಷ್ಪಮಾರೋಪ್ಯ ಪಞ್ಚಾದ್ವಾಮೇನ ಪಾಣಿನಾ। ಪುನಃ ಸವ್ಯೇನ ತೌ ಧೃತ್ವಾ ಶಙ್ಖಸನ್ನಿಭಮುದ್ರಯಾ

ಸ್ರುಚಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ನಂತರ ಎರಡನ್ನೂ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಶಂಖದಂತೆ ಮುದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಮುದ್ಗತೋಽರ್ದ್ಧಕಾಯಶ್ಚ ಸಮಪಾದಃ ಸಮುತ್ಥಿತಃ। ನಾಭೌ ತನ್ಮೃಲಮಾಧಾಯ ಸ್ರುಗಗ್ರವ್ಯಗ್ರಲೋಚನಃ

ಅರ್ಧ ದೇಹವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹೂವನ್ನು ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಸ್ರುಚಿಯ ತುದಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಬೇಕು.