ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ದಹೇತ್ತು ವಿಷ್ಣುಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಗಾಯತ್ರಯಾ ಶ್ರಪಯೇಚ್ಚರುಮ್। ಹೋಮಯೇಚ್ಚ ಬಲಿಂ ದದ್ಯಾದುತ್ತರೇ ಭೋಜಯೇದ್ ದ್ವಿಜಾನ್

ವಿಷ್ಣು ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು.

ಸಾಮಾಧಿಪಾನಾಂ ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಹೇಮ ಗಾಂ ಗುರವೇ ದದೇತ್। ದಿಕಪತಿಭ್ಯೋ ಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ಕುರ್ಯ್ಯಾಚ್ಚ ಜಾಗರಮ್

ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಗುರುಗೆ ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಗೀತಾದಿಶಬ್ದೇನ ಸರ್ವಭಾಗಧಿವಾಸನಾತ್

ಬ್ರಹ್ಮಗೀತ ಮತ್ತು ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಹಾಡುಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥನ್ತು ಗರ್ಭಾಗಾರಂ ತು ಸಪ್ತಧಾ। ವಿಭಜೇದ್ ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗೇ ತು ಪ್ರತಿಮಾಂ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ಬುಧಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಪೀಠವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ದೇವಮಾನುಷಪೈಶಾಚಭಾಗೇಷು ನ ಕದಾಯನ। ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕಿಞ್ಚದಾಶ್ರಿತ್ಯ ಚಾಣ್ಡಜ

ದೇವತೆ, ಮಾನವ, ಪಿಶಾಚ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಇರಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇರೆಡೆ ಇರಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೇವಮಾನುಷಭಾಗಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾ ಯತ್ನಾತ್ತುಪಿಣ್ಡಿಕಾ । ನಪುಂಸಕಶಿಲಾಯಾನ್ತು ರತ್ನನ್ಯಾಸಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಪೀಠವನ್ನು ದೇವತೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಪುಂಸಕ ಶಿಲೆಯಾದರೆ, ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನಾರಸಿಂಹೇನ ಹುತ್ವಾಥ ನತ್ನಯಾಸಂ ಚ ತೇನ ವೈ। ವ್ರೀಹೀನ್ ಸತ್ನಾಂಸ್ತ್ರಿಧಾತೂಁಶ್ಚ ಲೋಹಾದೀಂಶ್ಚನ್ದನಾದಿಕಾನ್

ನರಸಿಂಹ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ರತ್ನಗಳು, ಅಕ್ಕಿ, ಹಗ್ಗಗಳು, ಮೂರು ವಿಧದ ಲೋಹಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಚಂದನಾದಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಾದಿನವಗರ್ತ್ತೇಷು ನ್ಯಸೇನ್ ಮಧ್ಯೇ ಯಥಾರುಚಿ। ಅಥ ಚೇನ್ದ್ರಾದಿಮನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಗರ್ತ್ತೋ ಗುಗ್‌ಗುಲುನಾವೃತಃ

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಒಂಬತ್ತು ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಡಬಹುದು. ನಂತರ ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಗುಗ್ಗುಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

ರತ್ನನ್ಯಾಸವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಮಾಲಭೇದ್ಗುರುಃ। ಸಶಲಾಕೈರ್ದ್ದರ್ಭಪುಞ್ಜೈಃ ಸಹದೇವೈಃ ಸಮನ್ವಿತೈಃ

ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಗುರುವು ದರ್ಭೆಯ ಕಡ್ಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಕರರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಸಬಾಹ್ಯನ್ತೈಶ್ಚ ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಶೋಧಯೇತ್। ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದ್ದರ್ಭತೋಯೇನ ನದೀತೀರ್ಥೋದಕೇನ ಚ

ಅದರ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ದರ್ಭೆಯ ನೀರು ಮತ್ತು ನದಿಯ ತೀರ್ಥಜಲದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಾರ್ಥೇ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಸಿಕತಾಮಿಃ ಸಮನ್ತತಃ। ಸಾರ್ದ್ಧಹಸ್ತಪ್ರಮಾಣಂ ತು ಚತುರಸ್ರಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಹೋಮಕ್ಕಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಮರಳು ಬಳಸಿ ಅರ್ಧ ಹಸ್ತದ ಅಳತೆಯ, ಚೌಕಾಕಾರದ, ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ಅಷ್ಟದಿಕ್ಷು ಯಥಾನ್ಯಾಸಂ ಕಲಶಾನಾಪ ವಿನ್ಯಸೇತ್। ಪೂರ್ವಾದ್ಯಾನಷ್ಟವರ್ಣೇನ ಅಗ್ನಿಮಾನೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಮ್

ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಲಶಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತರಬೇಕು.

ತ್ವಮಗ್ನೇದ್ಯುಭಿರಿತಿ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸಮಿಧೋ ಹುನೇತ್। ಅಷ್ಟಾರ್ಣೇನಾಷ್ಟಶತಕಂ ಆಜ್ಯಂ ಪೂರ್ಣಾ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್

‘ತ್ವಮಗ್ನೇ ದ್ಯುಭಿಃ’ ಎಂಬ ಗಾಯತ್ರಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶಾನ್ತ್ಯುದಕಂ ಆಮ್ರಪತ್ರೈಃ ಮೂಲೇನ ಶತಮನ್ತ್ರಿತಮ್। ಸಿಞ್ಚೇದ್ದೇವಸ್ಯ ತನ್ಮೂರ್ದಿಧ್ನ ಶ್ರೀಶ್ಚ ತೇ ಹ್ಯನಯಾ ಋಚಾ

ಮಾವು ಎಲೆ ಮತ್ತು ಅದರ ದಂಡದಿಂದ, ನೂರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರನ್ನು ದೇವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಿಡಬೇಕು; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀಶ್ಚ ತೇ’ ಎಂಬ ಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಯಾನೇನ ಚೋದ್ಧೃತ್ಯ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ। ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಿತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಸಾದಾಭಿಮುಖಂ ನಯೇತ್

ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ‘ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ‘ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಮಂದಿರದ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಬೇಕು.

ಶಿವಿಕಾಯಾಂ ಹರಿಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಭ್ರಾಮಯೀತ ಪುರಾದಿಕಮ್। ಗೀತವೇದಾದಿಶಬ್ದೈಶ್ಚ ಪ್ರಾಸಾದದ್ವಾರಿ ಧಾರಯೇತ್

ಹರಿಯನ್ನು ಪಲ್ಲಕಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತಿಸಿ, ಹಾಡು, ವೇದಪಾಠ ಮತ್ತು ಇತರ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಮಂದಿರದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ವಿಪ್ರೈರ್ಮಙ್ಗಲಾಷ್ಟಘಟೈ ಸಂಸ್ನಾಪಯೇದ್ಧರಿಮ್। ತತೋ ಗನ್ಧಾದಿನಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ದೇಶಿಕಃ

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಎಂಟು ಶುಭ ಕಲಶಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಗುರುವಿನವರು ಸಾಂದಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅತೋ ದೇವೇತಿ ವಸ್ತ್ರಾದ್ಯಾಮಷ್ಟಾಙ್ಗಾರ್ಘ್ಯಂ ನಿವೇದ್ಯ ಚ। ಸ್ಥಿರೇಲಗ್ನೇ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಯಾಂ ದೇವಸ್ಯ ತ್ವೇತಿ ಧಾರಯೇತ್

‘ಅತೋ ದೇವೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಂಟು ವಿಧದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಸ್ಯ ತ್ವ’ ಎಂದು ಪಿಂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಓಂ ತ್ರೇಲೋಕ್ಯವಿಕ್ರಾನ್ತಾಯ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ। ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯಾ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಯಾನ್ತು ಸ್ಥಿರಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ

‘ಓಂ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯವಿಕ್ರಾಂತಾಯ ನಮಃ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ದೇವರನ್ನು ಪಿಂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಧ್ರುವಾ ದ್ಯೌರಿತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುರಿತ್ಯಪಿ। ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಸಂಸ್ನಾಪ್ಯ ಕ್ಷಾಲ್ಯ ಗನ್ಧದಕೇನ ಚ

‘ಧ್ರುವಾ ದ್ಯೌಃ’ ಮತ್ತು ‘ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುಃ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಸುಗಂಧಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬೇಕು.

ಪೂಜಯೇತ್ ಸಕಲೀಕೃತ್ಯ ಸಾಙ್ಗಂ ಸಾವರಣಂ ಹರಿಮ್। ಧ್ಯಾಯೇತ್ ಸ್ವಂ ತಸ್ಯ ಮೂರ್ತ್ತಿನ್ತು ಪೃಥಿವೀ ತ್ಸ್ಯ ಪೀಠಿಕಾ

ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಹರಿಯ ರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವನ ಆಸನವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕು.

ಕಲ್ಪಯೇಕದ್ವಿಗ್ರಹಂ ತಸ್ಯ ತೈಜಸೈಃ ಪರಮಾಣುಭಿಃ। ಜೀವಮಾವಾಹಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿತತ್ತ್ವಗಮ್

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅಣುಗಳಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಐದು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ತತ್ತ್ವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜೀವವನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

ಚೈತನ್ಯಂ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಜಾಗ್ರತ್‌ಸ್ವಪ್ನವಿವರ್ಜಿತಮ್। ದೇಹೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಬುದ್ಧಿಪ್ರಾಣಾಹಙ್ಕಾರವರ್ಜಿತಮ್

ಚೈತನ್ಯ, ಪರಮಾನಂದ, ಜಾಗ್ರತ ಮತ್ತು ಸ್ವಪ್ನದಿಂದ ಮುಕ್ತ, ದೇಹ, ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪ.

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಸ್ತಮ್ಬಪರ್ಯ್ಯನ್ತಂ ಹೃದಯೇಷು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್। ಹೃದಯಾತ್ ಪ್ರತಿಮಾವಿಭ್ಬೇ ಸ್ಥಿರೋ ಭವ ಪರೇಶ್ವರ

ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು, ಹೃದಯದಿಂದ ವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿರು ಪರಮೇಶ್ವರ.

ಸಜೀವಂ ಕುರು ವಿಮ್ಬಂ ತ್ವಂ ಬ್ಹಹ್ಮ ಏಕಮೇವಾದ್ವಿತೀಯಕಮ್। ಸಜೀವೀಕರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಣವೇನ ನಿಬೋಧ್ಯೇತ್

ಈ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಜೀವದಿಂದ ಕೂಡಿಸಿ, ನೀನು ಏಕಮಾತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮ; ಜೀವಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಜ್ಯೋತಿರ್ಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಏಕಮೇವಾದ್ವಿತೀಯಕಮ್। ಸಜೀವೀಕರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಣವೇನ ನಿಬೋಧಯೇತ್

ಪ್ರಕಾಶ, ಜ್ಞಾನ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಏಕಮಾತ್ರ, ದ್ವಿತೀಯರಹಿತ; ಜೀವಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು.

ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕರಣನ್ನಾಮ ಹೃದಯಂ ಸ್ಪೃಸ್ಯ ವೈ ಜಪೇನ್। ಸೂಕ್ತನ್ತು ಪೌರುಷಂ ಧ್ಯಾಯನ್ ಇದಂ ಗುಹ್ಯಮನುಂ ಜಪೇತ್

ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕರಣ ಎಂಬ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಈ ಗುಪ್ತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ಸುರೇಶಾಯ ಸನ್ತೋಷವಿಭವಾತ್ನಮೇ। ಜ್ಞಾನವಿಜ್ಞಾನರೂಪಾಯ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋನುಯಾಯಿನೇ

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಮೂಲ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ರೂಪ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನಿಗೆ.

ಗುಣಾತಿಕ್ರಾನ್ತವೇಶಾಯ ಪುರುಷಾಯ ಭಹಾತ್ಮನೇ। ಅಕ್ಷಯಾಯ ಪುರಾಣಾಯ ವಿಷ್ಣೋ ಸನ್ನಿಹಿತೋ ಭವ

ಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ರೂಪದವನು, ಪರಪುರುಷ, ಮಹಾತ್ಮ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಪುರಾತನ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಧಾನವಾಗು.