ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಾಙ್ಗಂ ಸಾವರಣಂ ಕ್ರಮಾತ್। ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರವೀಜೈಸ್ತು ಕೇಶವಾದೀನ್ ಸಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್

ಸುಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ, ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹನ್ನೆರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ದ್ವಾದಶಾರೇ ಮಣ್ಡಲೇ ತು ಲೋಕಪಾಲಾದಿಕಂ ಕ್ರಮಾತ್। ಪ್ರತಿಮಾಮರ್ಚ್ಚಯೇತ್ ಪಶ್ಚಾದ್‌ಗನ್ಧಪುಷ್ಪಾದಿಭಿರ್ದ್ವಿಜಃ

ಹನ್ನೆರಡು ಅರೆಗಳಿರುವ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಾಲರು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸುಗಂಧ, ಹೂವು ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಪೌರುಷೇಣ ತು ಸೂಕ್ತೇನ ಶ್ರಿಯಾ ಸೂಕ್ತೇನ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಮ್। ಜನನಾದಿಕ್ರಮಾತ್ ಪಞ್ಚಾಜ್ಜನಯೇದ್ವೈಷ್ಣವಾನಲಮ್

ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದಿಂದ ಪೀಠವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕು.

ಹುತ್ವಾಗ್ನಿಂ ವೈಷ್ಣವೈರ್ಮ್ಮನ್ತ್ರೈಃ ಕುರ್ಯ್ಯಾಚ್ಛಾನ್ತ್ಯುದಕಂ ಬುಧಃ। ತತ್ ಸಿಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಮೂದ್‌ರ್ಧ್ನಿ ವಹ್ನಿಪ್ರಣಯನಂ ಚರೇತ್

ವೈಷ್ಣವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಶಾಂತಿ ನೀರಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ನೀರನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿಂಪಡಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು.

ದಕ್ಷಿಣೇಗ್ನಿಂ ಹುತಮಿತಿ ಕುಣ್ಡೇಗ್ನಿಂ ಪ್ರಣಯೇದ್ ಬುಧಃ। ಅಗ್ನಿಮಗ್ನೀತಿ ಪೂರ್ವೇ ತು ಕುಣ್ಡೇಗ್ನಿಂ ಪ್ರಣಯೇದ್ಬುಧಃ

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಿಂದ 'ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತರುವನು. ಮೊದಲಿಗೆ 'ನಾವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕುಂಡದಿಂದ ತರುವನು.

ಉತ್ತರೇ ಪ್ರಣಯೇದಗ್ನಿಮಗ್ನಿಮಗ್ನೀ ಹವಾಮಹೇ। ಅಗ್ನಿಪ್ರಣಯನೇ ಮನ್ತ್ರಸ್ತ್ವಮಗ್ನೇ ಹ್ಯಗ್ರಿರುಚ್ಯತೇ

ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ 'ನಾವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ' ಎಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತರುವನು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತರುವಾಗ, ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ 'ಅಗ್ನೇ, ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪಲಾಶಸಮಿಧಾನಾನ್ತು ಅಷ್ಟೋತ್ತರಸಹಸ್ರಕಮ್। ಕುಣ್ಡೇ ಕುಣ್ಡೇ ಹೋಮಯೇಚ್ಚ ವ್ರೀಹೀನ್ ವೇದಾದಿಕೈಸ್ತಥಾ

ಪ್ರತಿ ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಪಲಾಶದ ಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನೂ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

ಸಾಜ್ಯಾಂಸ್ತಿಲಾನ್ ವ್ಯಾಹೃತಿಭಿರ್ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ವೈ ಘೃತಮ್। ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತತಃ ಶಾನ್ತಿಹೋಮಂ ಮಧುರತ್ರಿತಯೇನ ಚ

ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳೂ ಮೂಲಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ತುಪ್ಪ, ಎಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಮೂರು ವಿಧದ ಮಧುರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಶಾಂತಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ದ್ವಾದಶಾರ್ಣೈಃ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ಪಾದೌ ನಾಭಿಂ ಹೃನ್ಮಸ್ತಕಂ ತತಃ। ಘೃತಂ ದಧಿ ಪಯೋ ಹುತ್ವಾ ಸ್ಪೃಶೇನ್ಮೂರ್ದ್ಧನ್ಯಥೋ ತತಃ

ಹನ್ನೆರಡು ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಲು, ನಾಭಿ, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ತಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಹಾಲನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ತಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಿರೋನಾಭಿಪಾದಾಂಶ್ಚತಸ್ರಃ ಸ್ಥಾಪಯೇನ್ನದೀಃ । ಗಙ್ಗಾ ಚ ಯಮುನಾ ಗೋದಾ ಕ್ರಮಾನ್ನಾಮ್ನಾ ಸರಸ್ವತೀ

ತಲೆ, ನಾಭಿ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ನದಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು: ಗಂಗೆ, ಯಮುನಾ, ಗೋದಾವರಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸರಸ್ವತಿ.

ದಹೇತ್ತು ವಿಷ್ಣುಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಗಾಯತ್ರಯಾ ಶ್ರಪಯೇಚ್ಚರುಮ್। ಹೋಮಯೇಚ್ಚ ಬಲಿಂ ದದ್ಯಾದುತ್ತರೇ ಭೋಜಯೇದ್ ದ್ವಿಜಾನ್

ವಿಷ್ಣು ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಕ್ಕಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು. ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು.

ಸಾಮಾಧಿಪಾನಾಂ ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ಹೇಮ ಗಾಂ ಗುರವೇ ದದೇತ್। ದಿಕಪತಿಭ್ಯೋ ಬಲಿಂ ದತ್ತ್ವಾ ರಾತ್ರೌ ಕುರ್ಯ್ಯಾಚ್ಚ ಜಾಗರಮ್

ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಗುರುಗೆ ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಗೀತಾದಿಶಬ್ದೇನ ಸರ್ವಭಾಗಧಿವಾಸನಾತ್

ಬ್ರಹ್ಮಗೀತ ಮತ್ತು ಇತರ ಪವಿತ್ರ ಹಾಡುಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಭಗವಾನುವಾಚ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಸ್ಥಾಪನಾರ್ಥನ್ತು ಗರ್ಭಾಗಾರಂ ತು ಸಪ್ತಧಾ। ವಿಭಜೇದ್ ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗೇ ತು ಪ್ರತಿಮಾಂ ಸ್ಥಾಪಯೇದ್ ಬುಧಃ

ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದರು: ಪೀಠವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗರ್ಭಗುಡಿಯನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ದೇವಮಾನುಷಪೈಶಾಚಭಾಗೇಷು ನ ಕದಾಯನ। ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕಿಞ್ಚದಾಶ್ರಿತ್ಯ ಚಾಣ್ಡಜ

ದೇವತೆ, ಮಾನವ, ಪಿಶಾಚ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಇರಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಹ್ಮಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇರೆಡೆ ಇರಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೇವಮಾನುಷಭಾಗಾಭ್ಯಾಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯಾ ಯತ್ನಾತ್ತುಪಿಣ್ಡಿಕಾ । ನಪುಂಸಕಶಿಲಾಯಾನ್ತು ರತ್ನನ್ಯಾಸಂ ಸಮಾಚರೇತ್

ಪೀಠವನ್ನು ದೇವತೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಪುಂಸಕ ಶಿಲೆಯಾದರೆ, ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ನಾರಸಿಂಹೇನ ಹುತ್ವಾಥ ನತ್ನಯಾಸಂ ಚ ತೇನ ವೈ। ವ್ರೀಹೀನ್ ಸತ್ನಾಂಸ್ತ್ರಿಧಾತೂಁಶ್ಚ ಲೋಹಾದೀಂಶ್ಚನ್ದನಾದಿಕಾನ್

ನರಸಿಂಹ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ರತ್ನಗಳು, ಅಕ್ಕಿ, ಹಗ್ಗಗಳು, ಮೂರು ವಿಧದ ಲೋಹಗಳು, ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಚಂದನಾದಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.

ಪೂರ್ವಾದಿನವಗರ್ತ್ತೇಷು ನ್ಯಸೇನ್ ಮಧ್ಯೇ ಯಥಾರುಚಿ। ಅಥ ಚೇನ್ದ್ರಾದಿಮನ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಗರ್ತ್ತೋ ಗುಗ್‌ಗುಲುನಾವೃತಃ

ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಒಂಬತ್ತು ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಇಡಬಹುದು. ನಂತರ ಇಂದ್ರ ಮೊದಲಾದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಗುಗ್ಗುಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

ರತ್ನನ್ಯಾಸವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತಿಮಾಮಾಲಭೇದ್ಗುರುಃ। ಸಶಲಾಕೈರ್ದ್ದರ್ಭಪುಞ್ಜೈಃ ಸಹದೇವೈಃ ಸಮನ್ವಿತೈಃ

ರತ್ನಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಗುರುವು ದರ್ಭೆಯ ಕಡ್ಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಕರರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.

ಸಬಾಹ್ಯನ್ತೈಶ್ಚ ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಶೋಧಯೇತ್। ಪ್ರೋಕ್ಷಯೇದ್ದರ್ಭತೋಯೇನ ನದೀತೀರ್ಥೋದಕೇನ ಚ

ಅದರ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ದರ್ಭೆಯ ನೀರು ಮತ್ತು ನದಿಯ ತೀರ್ಥಜಲದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಬೇಕು.

ಹೋಮಾರ್ಥೇ ಸ್ಥಣ್ಡಿಲಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ ಸಿಕತಾಮಿಃ ಸಮನ್ತತಃ। ಸಾರ್ದ್ಧಹಸ್ತಪ್ರಮಾಣಂ ತು ಚತುರಸ್ರಂ ಸುಶೋಭನಮ್

ಹೋಮಕ್ಕಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಮರಳು ಬಳಸಿ ಅರ್ಧ ಹಸ್ತದ ಅಳತೆಯ, ಚೌಕಾಕಾರದ, ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು.

ಅಷ್ಟದಿಕ್ಷು ಯಥಾನ್ಯಾಸಂ ಕಲಶಾನಾಪ ವಿನ್ಯಸೇತ್। ಪೂರ್ವಾದ್ಯಾನಷ್ಟವರ್ಣೇನ ಅಗ್ನಿಮಾನೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಮ್

ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಲಶಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತರಬೇಕು.

ತ್ವಮಗ್ನೇದ್ಯುಭಿರಿತಿ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸಮಿಧೋ ಹುನೇತ್। ಅಷ್ಟಾರ್ಣೇನಾಷ್ಟಶತಕಂ ಆಜ್ಯಂ ಪೂರ್ಣಾ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್

‘ತ್ವಮಗ್ನೇ ದ್ಯುಭಿಃ’ ಎಂಬ ಗಾಯತ್ರಿ ಛಂದಸ್ಸಿನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಸಮಿಧೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ನೂರು ಎಂಟು ಬಾರಿ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶಾನ್ತ್ಯುದಕಂ ಆಮ್ರಪತ್ರೈಃ ಮೂಲೇನ ಶತಮನ್ತ್ರಿತಮ್। ಸಿಞ್ಚೇದ್ದೇವಸ್ಯ ತನ್ಮೂರ್ದಿಧ್ನ ಶ್ರೀಶ್ಚ ತೇ ಹ್ಯನಯಾ ಋಚಾ

ಮಾವು ಎಲೆ ಮತ್ತು ಅದರ ದಂಡದಿಂದ, ನೂರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರನ್ನು ದೇವರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸಿಂಪಿಡಬೇಕು; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀಶ್ಚ ತೇ’ ಎಂಬ ಋಚೆಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಬ್ರಹ್ಮಯಾನೇನ ಚೋದ್ಧೃತ್ಯ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ। ತದ್ವಿಷ್ಣೋರಿತಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಸಾದಾಭಿಮುಖಂ ನಯೇತ್

ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ಎತ್ತಿ, ‘ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ‘ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಮಂದಿರದ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಸಬೇಕು.

ಶಿವಿಕಾಯಾಂ ಹರಿಂ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಭ್ರಾಮಯೀತ ಪುರಾದಿಕಮ್। ಗೀತವೇದಾದಿಶಬ್ದೈಶ್ಚ ಪ್ರಾಸಾದದ್ವಾರಿ ಧಾರಯೇತ್

ಹರಿಯನ್ನು ಪಲ್ಲಕಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ನಗರವನ್ನು ಸುತ್ತಿಸಿ, ಹಾಡು, ವೇದಪಾಠ ಮತ್ತು ಇತರ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಮಂದಿರದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ವಿಪ್ರೈರ್ಮಙ್ಗಲಾಷ್ಟಘಟೈ ಸಂಸ್ನಾಪಯೇದ್ಧರಿಮ್। ತತೋ ಗನ್ಧಾದಿನಾಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಮೂಲಮನ್ತ್ರೇಣ ದೇಶಿಕಃ

ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಎಂಟು ಶುಭ ಕಲಶಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಗುರುವಿನವರು ಸಾಂದಳ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅತೋ ದೇವೇತಿ ವಸ್ತ್ರಾದ್ಯಾಮಷ್ಟಾಙ್ಗಾರ್ಘ್ಯಂ ನಿವೇದ್ಯ ಚ। ಸ್ಥಿರೇಲಗ್ನೇ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಯಾಂ ದೇವಸ್ಯ ತ್ವೇತಿ ಧಾರಯೇತ್

‘ಅತೋ ದೇವೇ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಎಂಟು ವಿಧದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ‘ದೇವಸ್ಯ ತ್ವ’ ಎಂದು ಪಿಂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

ಓಂ ತ್ರೇಲೋಕ್ಯವಿಕ್ರಾನ್ತಾಯ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ। ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯಾ ಪಿಣ್ಡಿಕಾಯಾನ್ತು ಸ್ಥಿರಂ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ವಿಚಕ್ಷಣಃ

‘ಓಂ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯವಿಕ್ರಾಂತಾಯ ನಮಃ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ದೇವರನ್ನು ಪಿಂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.