ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ದೇವರ ಸೊತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ರಾಜನು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ದೇವರ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತೊಡಗಿರಬೇಕು. ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಮರದಿಂದ ಅಥವಾ ಇಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಇಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಪುಣ್ಯಕರವಾಗಿವೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಲ್ಲು, ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ದೇವರಿಗಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು ಭೋಗವನ್ನೂ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ದೇವರಿಗೆ ನಾಟಕ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ದಾನಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ದೇವರನ್ನು ಎಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಹಾಲು ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ದ್ವಿಜರ ಆಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಯಾರು ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ತುಂಡು, ಒಂದು ಹಸು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬೆರಳಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಯುಗಾಂತದವರೆಗೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುವರು. ಕೆಟ್ಟವರನ್ನು, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ದ್ವೇಷಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಗಿಂತ ಭಾರೀ ಪಾಪ ಇನ್ನಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಯನ್ನು ಅದೆವತೆ ಎಂದು ಮಾಡುವುದು, ಅಥವಾ ಅದೆವತೆಯನ್ನು ದೇವತೆ ಎಂದು ಮಾಡುವುದು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀಯು ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಕುಟುಂಬ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಸತ್ಪಾತ್ರ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಮಹಿಳೆ ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿರಬೇಕು; ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೈಗಳಿಂದ ವ್ಯರ್ಥ ವ್ಯಯ ಮಾಡದೆ, ತಂದೆ ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೋ ಆ ಗಂಡನಿಗೆ ಸದಾ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಗಂಡನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಸತಿ ತನ್ನ ಪತಿವ್ರತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಪರರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷಪಡಬಾರದು, ಜಗಳವಾಡಬಾರದು. ಗಂಡನು ದೂರವಿದ್ದಾಗ ಆಕೆ ಅಲಂಕರಣದಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು; ದೇವಾರಾಧನೆಗೆ ತೊಡಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಗಂಡನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಹಾರೈಸಬೇಕು. ಶುಭಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಬೇಕು; ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದ ಮಹಿಳೆಯೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಶ್ರೀದೇವಿಯ ಪೂಜೆ, ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹಸುವನ್ನು ಕರುವಿನೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಳನೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನು ಒಂದು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು, ಹತ್ತು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು, ನೂರು ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದು ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು. ಅವರ ಆಸ್ತಿ-ವ್ಯಯ, ವರ್ತನೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು; ಅವರ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸದಾ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳು ಉಂಟಾದರೆ, ಗ್ರಾಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು; ಆಗದಿದ್ದರೆ ಹತ್ತು ಮನೆಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಸೂಕ್ತ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಹಿಸಬೇಕು. ರಾಜನು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಿಂದ ಧನ ಮತ್ತು ಬಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಧನಿಕರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಧನಿಕರಿಗೆ ಕಾಮಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತವೆ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಒಣಗುವಂತೆ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪತನಗೊಂಡವನು ಮತ್ತು ದರಿದ್ರನು ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಜನರು ಪತನಗೊಂಡವರಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದರಿದ್ರನು ದಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ರಾಜನು ಚಿರಕಾಲ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದವನಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಅಥವಾ ತಪಸ್ಸುಗಳ有什么 ಪ್ರಯೋಜನ? ಪ್ರಜೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವೇ ಮನೆ. ಪ್ರಜೆಗಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದರೆ, ರಾಜಮಹಲ್ ನರಕದಂತಾಗುತ್ತದೆ; ರಾಜನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆರು ಭಾಗ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಧರ್ಮ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಪಾಪ ಬರುತ್ತದೆ. ಸುಭಾಗ್ಯವಂತ ಮಹಿಳೆ, ವೇಶ್ಯೆಯಂತೆ, ರಾಜನಿಗೆ, ಅವನ ಪ್ರಿಯವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಳ್ಳರಿಗೆ ಒಳಪಡುವಳು. ಯಾರಾದರೂ ಖಜಾನೆಯನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ವರ್ಗದ ಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ನಾಲ್ಕನೇ, ಅಷ್ಟಮಾಂಶ ಅಥವಾ ಷೋಡಶಾಂಶವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದವನಿಗೆ ಆ ಸಂಪತ್ತಿನ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬೇಕು. ಕಳೆದುಹೋದ ವಸ್ತುವಿನ ಮಾಲೀಕರು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಕಾಯ್ದಿರಬೇಕು. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಲೀಕರು ಬಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ವಸ್ತು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಮಾತ್ರ ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ಮಾಲೀಕರು 'ಇದು ನನ್ನದು' ಎಂದು ಸೂಕ್ತ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಬೇಕು. ಮಾಲೀಕರು ರೂಪ ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಆ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಬಾಲಕರು ಮತ್ತು ವಾರಸುದಾರರ ಆಸ್ತಿ ರಾಜನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಪ್ರೌಢರಾಗುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬರುವವರೆಗೆ, ರಾಜನು ಅವರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಪತಿವ್ರತೆ ಮಹಿಳೆಯರು, ವಿಧವೆಯರು ಅಥವಾ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದವರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಅವರಿಗೆ ಕಳ್ಳತನದ ದಂಡ ವಿಧಿಸಬೇಕು. ಕಳ್ಳರು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ರಾಜನೇ ಅದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಕಳ್ಳತನದಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಬೇಕಾದವರಿಂದ ರಾಜನು ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಹಕ್ಕು ಹೇಳುವವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿ, ದಂಡಿಸಬೇಕು. ಮನೆಕಳ್ಳರಿಂದ ಕದಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರಾಜನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು; ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬೇಕು. ವಿದೇಶಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದ ಲಾಭ-ನಷ್ಟವನ್ನು ತಿಳಿದು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭವಾಗುವಂತೆ ಶುಲ್ಕ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಲಾಭದ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬೇಕು; ದಂಡ ಇದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ದಾಟುವ ಶುಲ್ಕ ಪಡೆಯಬಾರದು. ದಾಟುವಲ್ಲಿ ಸೇವಕರ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಕಳೆದುಹೋದರೆ, ಸೇವಕರು ಅದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳಿನಲ್ಲಿ ಆರನೇ ಭಾಗವನ್ನು, ಪಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇ ಭಾಗವನ್ನು ರಾಜನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಕಾಡಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ-ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯಬೇಕು; ಹಸುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಐದನೇ ಅಥವಾ ಆರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಔಷಧಿ ಹಣ್ಣು, ರಸಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಸ್ತುಗಳು, ಎಲೆಗಳು, ತರಕಾರಿಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಬಿದಿರು, ಬಸರಿ, ಚರ್ಮ ಇವುಗಳಿಂದ ಕೂಡ ರಾಜನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಶಾಸ್ತ್ರವು ರಾಜನ ಧರ್ಮ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಸದುಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.