ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಲಿಂಗ ಸ್ಥಾಪನೆ ಕುರಿತು ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅವರು ಲಿಂಗದ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವಿಶೇಷ ಮಾಪನಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ, ಲಿಂಗದ ಉದ್ದವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ನೂರ ನಾಲ್ಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅಗಲವನ್ನು ಎಂಟು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು, ಗರ್ಭವನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಹಸ್ತಗಳಷ್ಟು ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಲಿಂಗದ ಮೂಲೆಗಳು ಅರ್ಧ ಮತ್ತು ತ್ರೈಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ತಂತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಗಮನಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಲಿಂಗದ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ವಿಭಜನೆ ಮೂಲಕ, ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ರೂಪಿಸಿ, ಶಿವನ ಭಾಗವನ್ನು ಎರಡು ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಂತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು, ಪಾದದಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಧಿಪತಿ, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ದೇವತೆ, ಸೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಸೃಷ್ಟ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಇರುವನು; ಐದು ಗುರುತುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ತಲೆಯು ವೃತ್ತಾಕಾರದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಲಿಂಗದ ತಲೆಯು ಚತ್ರ (ಹತ್ತಿರದ ಗಡಿಗೆಯಂತೆ), ಕೋಳಿಯಂತೆ ಅಥವಾ ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ರೂಪಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಫಲಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ತಲೆಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅಗಲ ಮತ್ತು ಎತ್ತರವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ. ಇಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ತಂತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕು; ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಮಲ ರೂಪ, ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ ಅಗಲದ ರೂಪ, ಮೂರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸ, ವಿರೋಧಿಯ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಭಜನೆ; ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ತಲೆಯು ಸಮವಾಗಿರುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೋಳಿಯ ರೂಪವನ್ನು ದೈವಿಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ಭಾಗದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಟಿನ್ನಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದಿ ದೇವತೆಗಾಗಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂತ್ಯದ ಭಾಗದಿಂದ, ಜೋಡಿಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಮೃತ ಗುರುತು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಕಮಲ ರೂಪಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಈಗ, ಶುಭಕರ ಲಿಂಗದ ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು ಅಥವಾ ಒಂದು ಮುಖದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿರಿ; ಪೂಜೆಗೆ ಅಗತ್ಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅನುಸರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಸೂರ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆರು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ತಲೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು, ನಂತರ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮತ್ತು ಮೂಗನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಮುಖ, ಹಲ್ಲು, ಕಂದು, ಕುತ್ತಿಗೆ, ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಭಾಗದಂತೆ ರೂಪಿಸಿ, ಕೈಗಳು ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಮುಖವು ಅಗಲದ ಒಂದು ಎಂಟು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಮವಾಗಿರಬೇಕು; ನಾಲ್ಕುಮುಖದ ವಿವರಣೆ ನಂತರ, ಮೂರುಮುಖದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು. ಮೂರುಮುಖಕ್ಕೆ, ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು; ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿ, ಐದನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ. ಮುಖಗಳು ಅಗಲದ ಒಂದು ಎಂಟು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ; ಒಂದೆ ಮುಖವು ಸಹ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮೃದು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಮುಗುಳ್ನಗೆ, ಮೂಗು, ಬಾಯಿ, ಕುತ್ತಿಗೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಐದನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ಕೈಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಿಡುವಿನಲ್ಲಿ. ಮುಖಗಳ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆ ಅಗಲದ ಒಂದು ಆರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದಂತೆ; ಎಲ್ಲಾ ಮುಖದ ಲಿಂಗಗಳಿಗೆ ಟಿನ್ ಅಥವಾ ಕೋಳಿ ರೂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪರಮಪೂಜ್ಯ ದೇವರು, ಚಿತ್ರಗಳ ಪೀಠದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು: ಪೀಠದ ಉದ್ದವು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಗಲವು ಅವನ ಅರ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಎತ್ತರವು ಅರ್ಧ ಉದ್ದದಷ್ಟು, ಅಥವಾ ಅಗಲವಾದರೆ ಒಂದು ಮೂರನೆಯಷ್ಟು ಇರಬೇಕು; ಪಟ್ಟು ಒಂದು ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಒಳಗಿನ ಗುಹೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕು; ನೀರಿನ ಚಾನಲ್ ಅಗಲದ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಗೆ, ಪೀಠದ ತಳದ ಅಗಲವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಅವನ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಮಾಡಿ; ನೀರಿನ ಚಾನಲ್ ವಿಸ್ತಾರದ ಒಂದು ಮೂರನೆಯಷ್ಟು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಹದಿನಾರು ಎಣಿಕೆಯಂತೆ, ತಳವನ್ನು ಆರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಗಂಟಲು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ತಳ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಸಹ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಈ ಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಪೀಠವು ಎಲ್ಲಾ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ಬಾಗಿಲು ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲಿನ ಮಾಪನದಂತೆ ಇರಬೇಕು; ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಎಲೆphants ಮತ್ತು ವ್ಯಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪೀಠವನ್ನು ಹರಿ ದೇವತೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಪನ, ದೇವಿಯರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮಾಪನ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಪರಮಪೂಜ್ಯ ದೇವರು ಐದು ಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು: ಚಿತ್ರವೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಪೀಠವು ಪ್ರಕೃತಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಆಧಾರ, ಯೋಗವು ಎರಡರ ಸಂಪರ್ಕ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಗುರು ದೇವಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಗರ್ಭಸೂತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಎಂಟು, ಹದಿನಾರು, ಇಪ್ಪತ್ತರವರೆಗೆ, ಮಂದಿರ ಮತ್ತು ಅದರ ತಳಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಸ್ನಾನ, ನೀರಿನ ಕುಂಡಿ, ಅರ್ಧ ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಗಾಗಿ. ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಭಾಗದ ಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ನೀರಿನ ಕುಂಡಿಗಳು, ಸಣ್ಣ ಜಾರುಗಳು, ಚತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು. ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಿಂಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗುರು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಸ್ವತಃ ತನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಉಂಗುರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ಕೈಗಡಿಗೆಯವರು ಪ್ರತಿ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿರಬೇಕು. ಚತುಷ್ಕೋಣ, ಅರ್ಧ ಚತುಷ್ಕೋಣ, ವೃತ್ತ, ಕಮಲಾಕಾರದ (ವಲಯ)ಗಳಲ್ಲಿ; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿ, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಪಿಪ್ಪಲ, ಉದುಂಬರ, ಮತ್ತು ವಟ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಪ್ಲಕ್ಷ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ, ಸುಭದ್ರ ಮತ್ತು ಅಂದಕ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಲಿಗೆ; ಸುಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಹೊತ್ರ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ನೀರಿನ ಮತ್ತು ಮೃದು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹಾಗೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ. ಐದು ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸ್ಯೋನಾ ಮತ್ತು ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಬಾಗಿಲಿನ ತಳದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರ ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ನೀರಿನ ಕುಂಡಿಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಧ್ವಜವನ್ನು ಐದು ಹಸ್ತ ಮಾಪನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಅಗಲವನ್ನು ಹದಿನಾರು ಅಂಗುಲಗಳಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಲಯವನ್ನು ಏಳು ಹಸ್ತ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅದು ಬೆಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯ ವರ್ಣ, ಕಪ್ಪು, ಬಿಳಿ ಅಥವಾ ಹಳದಿ; ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ. ಕುಮುದ, ಕುಮುದಾಕ್ಷ, ಪುಂಡರಿಕ, ವಾಮನ; ಶಂಕುಕರ್ಣ, ಸರ್ವನೇತ್ರ, ಸುಮುಖ, ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ—ಈ ಧ್ವಜದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ನೀರಿನ ಕುಂಡಿಗಳು ತುಂಬಿ, ವೃತ್ತಾಕಾರದ ripe ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಇರಬೇಕು. ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕುಂಡಿಗಳು, ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕುತ್ತಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬಾಗಿಲಿನ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ, ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದ ಸೂಕ್ತ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಮಾಪನದೊಂದಿಗೆ, ದೇವಾಲಯ, ಲಿಂಗ, ಪೀಠ, ಧ್ವಜ, ವೃಕ್ಷಗಳು, ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.