ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ದೇವೀಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಭೈರವನ ವಿವರಣೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಧಮನಿ, ತಾಪನಿ, ರಾಗಿಣಿ, ವಿಕೃತಾನನಾ, ವಾಯುವೇಗಾ, ಬೃಹತ್ಕುಕ್ಷಿ, ವಿಕೃತಾ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವರೂಪಿಕಾ ಎಂಬ ದೇವಿಯರು ಪ್ರಥಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ, ಯಮಜಿಹ್ವಾ, ಜಯಂತೀ, ದುರ್ಜಯಾ, ಜಯಂತಿಕಾ, ವಿಡಾಳೀ, ರೇವತೀ, ಪೂತನಾ ಮತ್ತು ವಿಜಯಾಂತಿಕಾ ಎಂಬ ಮತ್ತಷ್ಟು ದೇವಿಯರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ದೇವಿಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಎಂಟು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೆಲವರು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಭೈರವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಗಾಗಿಸಿ, ಜಟಾಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ದೇವತೆಗಳು ಖಡ್ಗ, ಅಂಕುಶ, ಪರಶು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಧನುಸ್ಸು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದಾ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಎತ್ತಿದ ಕವಚವನ್ನು ಕೂಡ ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಏನುಂದರೆ, ಈ ದೇವಿಯರು ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಗಜಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊದಿಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಸರ್ಪಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂತಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾ, ಮಾತೃಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವಿಲೋಮದಿಂದ ಅಗ್ನಿವರೆಗೆ, ಈ ದೇವಿಯರು ಎಂಟು ಉದ್ದವಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನು ಅವರ ಆರು ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವರ ವರ್ಗದೇವತೆಗಳ ಸಹಿತ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ದೇವತೆಗಳು ದೇವಾಲಯದ ಬೀಗದ ಮರದ ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಸಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶಬ್ದ, ಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಬಿಂದುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರ ಅವರಿಂದ ಈ ರೂಪಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ. ಈ ಮಾತೃಗಳ ಮುಂದಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನಂದಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ವೀರಭದ್ರನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗೌರಿ ಎರಡು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ತ್ರಿಶೂಲ, ಕಮಂಡಲು, ಕಲಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವರಪ್ರದಾತಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಲಲಿತಾ ದೇವಿ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಣರು ಕನ್ನಡಿಕೋಲು ಹಿಡಿದಿರುವರು. ಚಂಡಿಕಾ ದೇವಿ ಹತ್ತು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಖಡ್ಗ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಪಾಶ, ಚರ್ಮ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಪರಶುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಬಳಿ ಧನುಸ್ಸು, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಮಹಿಷ ಇದ್ದಾರೆ; ಮಹಿಷನು ಅವಳ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕಥೆಯ ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಲಿಂಗ ರೂಪಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಉಪ್ಪಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗಗಳೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ವೈಭವಕ್ಕಾಗಿ, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಬೇಯಿಸಿದ ಮತ್ತು ಬೇಯಿಸದ ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು, ಬೇಯಿಸಿದ ಲಿಂಗವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ತಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ ಪುಣ್ಯಕರವಾಗಿದ್ದು, ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗ ಉತ್ತಮ, ನಂತರ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಲಿಂಗಗಳು. ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ಪಂಚಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗಗಳು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಚಿತ್ರಿತ ಮತ್ತು ಪಾರದ ಲಿಂಗಗಳು ಸಹ ಭೋಗ-ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ. ಪಾರದ ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು; ಅಳತೆಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಬಯಸಬಾರದು, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದುದನ್ನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಯಂಭುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪೀಠ ಮತ್ತು ಮಂದಿರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಲಿಂಗದ ಪೂರ್ಣಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗ ಕೈಯಿಂದ ಅಳತೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಮರದ ಲಿಂಗಕ್ಕೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಚಲಿಸುವ ಲಿಂಗವನ್ನು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಳತೆ ಮಾಡಿ, ಬಾಗಿಲು ಅಥವಾ ಒಳಮನೆಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥ ಲಿಂಗ ಒಂದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಹದಿನೈದು ಬೆರಳವರೆಗೆ ಇರಬಹುದು. ಬಾಗಿಲಿನ ಅಳತೆಯಿಂದ ಮೂರು ಪಟ್ಟು, ಒಳಮನೆಯ ಅಳತೆಯಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಪಟ್ಟು; ಈ ಒಂಬತ್ತು ಪಟ್ಟು ಅಳತೆಯೊಂದಿಗೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಾರು ಲಿಂಗಗಳು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತಾರು; ಕನಿಷ್ಠದಲ್ಲಿಯೂ ಮೂವತ್ತಾರು ಲಿಂಗಗಳು. ಒಟ್ಟು ನೂರ ಎಂಟು ಲಿಂಗಗಳು ಇವೆ; ಒಂದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಐದು ಬೆರಳುಗಳವರೆಗೆ ಚಲಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಲಿಂಗ. ಆರು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಹತ್ತು ಬೆರಳವರೆಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಲಿಂಗ; ಹನ್ನೊಂದು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಹದಿನೈದು ಬೆರಳವರೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲಿಂಗ. ಮಹಾ ರತ್ನ ಲಿಂಗ ಆರು ಬೆರಳಿನದು, ಇತರೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಬೆರಳು; ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬಂಗಾರದ ಲಿಂಗ ಉಳಿದ ಮೂರು ಮತ್ತು ಐದು ಬೆರಳಿನದು. ಹದಿನಾರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೇದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮೇಲಿನ ಯುಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೂವತ್ತೆರಡು ಹದಿನಾರು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ, ಕಂಠದ ಅಳತೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಯುಗಗಳನ್ನು ಮೂರು ಪಟ್ಟು; ಎರಡು ಬದಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಚಲಿಸುವ ಲಿಂಗವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುಗ, ಋತು, ನಾಗ ಇವುಗಳ ಅಳತೆಯನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿ, ಬಾಗಿಲು ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಬಾಗಿಲಿನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಕೆಳಭಾಗವನ್ನು ಒಂದು ಪಾದ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಧಮ ಲಿಂಗ ಗರ್ಭದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು, ಶ್ರೇಷ್ಠವು ಮೂಲಭೂತಗಳ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಅಳತೆ; ಈ ಎರಡು ನಡುವೆ ಏಳು ದಾರಿಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ದಾರಿಗಳು, ಮೂಲಭೂತಗಳ ದಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಮ; ಎರಡು ಬಿಡುವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಡ ಮತ್ತು ಎಡಬದಿಯು, ಲಿಂಗದ ಉದ್ದ ಒಂಬತ್ತು. ಕೈಯಿಂದ, ಕೈ ಒಂಬತ್ತು ಪಾಳ್ಮುಗಳವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಲಿಂಗ ಮೂರು ರೀತಿಯದು—ಅಧಮ, ಮಧ್ಯಮ, ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಪ್ರತಿ ಒಂದೂ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದರಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಒಂದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ಲಿಂಗ; ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಮೂರು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆರು ಮತ್ತು ನೂರ ಎಂಟು ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿಶ್ಚಿತ, ಉದ್ದ ಮತ್ತು ಅಳತೆಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಬಾಗಿಲು, ಗರ್ಭ ಮತ್ತು ಕೈಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ; ಭಗವಂತನ ಭಾಗ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನೇ ಇದ್ದು, ಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲಿಂಗದ ವ್ಯಾಸದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ಉದ್ದವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾಲ್ಕು, ಎಂಟು, ಎಂಟು ವೃತ್ತಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವದು; ಇಚ್ಛಿತ ಉದ್ದವನ್ನು ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಅಳತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳು, ಭೂತಗಳು ಅಥವಾ ನವಿಲುಗಳು, ಧ್ವಜದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅಳತೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಉಳಿದ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭವೆಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಧ್ವಜದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ಧ್ವಜ, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಶುಭ; ಕತ್ತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಷಡ್ಜ, ಗಾಂಧಾರ ಮತ್ತು ಪಂಚಮ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವವು. ಭೂತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಭೂ ಶುಭ, ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಹವನೀಯ ಶುಭ; ಎತ್ತಿದ ಅಳತೆಯ ಅರ್ಧಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನಾಗ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. ರಸ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತಗಳ ಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅರವತ್ತಮೂರು ಭಾಗ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಮಂತ, ಅಧಮ, ಪೂಜಿತ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಸಮಾನವಾದವರಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕುಬದಿಯ ರೂಪವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಐದನೇದು ಹೆಚ್ಚಿಸುವದು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ದಿನದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವ ಕಾರಣ; ಎರಡು ವಿಭಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಇತರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪ್ರಕಾರ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದು. ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಇತರರ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ದಟ್ಟತೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಕೈ, ಹೆಜ್ಜೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ. ಮೊದಲನೆಯದರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಲಿಂಗಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದಂತಿವೆ; ಐದು, ಏಳು ಮತ್ತು ಏಕತೆಯಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ, ದೇವಿಯರು, ಭೈರವ, ಲಿಂಗದ ರೂಪಗಳು, ಅವುಗಳ ಅಳತೆ, ಗುಣ, ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ವಿಧಾನಗಳ ಪವಿತ್ರ ಕಥನ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.