ಅಗ್ನಿಪುರಾಣಮ್

ಅನುಮತಿಯಂತೆ, ಅವನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಂದಿಸಿ, ವಾನರಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಸೀತೆಯ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರನ್ನು ನಾನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ." ನಂತರ ಅವನು ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನ ಆದೇಶದಂತೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲಿ. ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಿ; ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಬಾರದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಈ ರೀತಿ ಸೂಚನೆ ಪಡೆದ ವಾನರರು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು; ಅವರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದರು, ಆದರೆ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹನುಮಂತನು ರಾಮನ ಉಂಗುರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನಿತರ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ಸುಪ್ರಭಾ ಗುಹೆಯ ಸಮೀಪ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟನು. ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದರೂ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗದೆ, ಅವರು ವಿಷಾದದಿಂದ ಹೇಳಿದರು: "ನಾವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಾಯಬೇಕಾಗಿದೆ; ಜಟಾಯುವೇ ಧನ್ಯನು." ಸೀತೆಯ خاطر, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನಿಂದ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಜಟಾಯು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಂಪಾತಿ, ವಾನರರನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. "ಅವನು ನನ್ನ ಸಹೋದರನು; ನಾನು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದವರೆಗೆ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟೆ. ಸೂರ್ಯನ ಉಷ್ಣದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟು ಹೋದವು ಮತ್ತು ನಾನು ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳಬೇಕಾಯಿತು. ಈಗ ರಾಮನ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿವೆ; ಈಗ ನಾನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಲಂಕೆಯ ಅಶೋಕವಾಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ." "ಅದು ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರ, ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದುದು, ತ್ರಿಕೂಟದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ವಾನರರು ರಾಮ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲಿ." ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು: ಸಂಪಾತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಹನುಮಂತ, ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಇತರರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, "ಈ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಬಲ್ಲವರು ಯಾರು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ವಾನರರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ರಾಮನ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಮಾರುತಿ ನೂರು ಯೋಜನಗಳ ಅಗಲದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಏಕಲವ್ಯವಾಗಿ ಹಾರಿ ದಾಟಿದನು. ಅವನು ಏರುತ್ತಿರುವ ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡನು, ಸಿಂಹಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಿದನು; ನಂತರ ಲಂಕೆಯನ್ನು, ರಾಕ್ಷಸರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಮಂಟಪಗಳನ್ನು ಕಂಡನು. ದಶಗ್ರೀವ, ಕುಂಭ, ಕುಂಭಕರ್ಣ, ವಿಭೀಷಣ, ಇಂದ್ರಜಿತ್ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಕ್ಷಸರ ಮನೆಗಳನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು. ಪಾನಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೇರೆಡೆ ಸೀತೆಯನ್ನವನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಅವನು ಅಶೋಕವಾಟಿಕೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಶಿಂಶಪಾ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅವಳನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ರಾವಣನು "ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗು" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು, ಸೀತೆಯು ಶಿಂಶಪಾ ಮರದ ಕೆಳಗೆ "ಇಲ್ಲ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನು ರಾಕ್ಷಸಿಯರು "ರಾವಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗು" ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ನಂತರ ರಾವಣನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಾಗ, ಅವನು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು: "ದಶರಥನು ಒಬ್ಬ ರಾಜನು." ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಅವನ ಪುತ್ರರು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ನೀನು, ಜಾನಕಿ, ರಾಮನ ಪತ್ನಿ, ರಾವಣನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಿದ್ದಾನೆ. "ರಾಮನು, ಸುಗ್ರೀವನ ಸ್ನೇಹಿತನು, ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಲು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಇದು ರಾಮನು ನೀಡಿದ ಗುರುತಿನ ಉಂಗುರ, ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು." ಸೀತೆಯು ಆ ಉಂಗುರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾಯುತನಯನನ್ನು ನೋಡಿದಳು; ಅವಳ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು, "ಅವನು ಜೀವಂತನಿದ್ದರೆ..." ಎಂದು ಪುನಃ ಮಾತನಾಡಿದಳು. "ರಾಮನು ನನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದೆ ಯಾಕೆ ವಿಳಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ?" ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಕೇಳಿದಳು; ವಾನರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ರಾಮನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವು ಇಲ್ಲ, ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ." "ರಾವಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಓ ರಾಣಿ, ನನಗೆ ಒಂದು ಗುರುತು ನೀಡು," ಎಂದು ಹನುಮಂತನು ವಿನಂತಿಸಿದನು. ಸೀತೆಯು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಆಭರಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: "ರಾಮನು ಹೇಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ನೀನು ಮಾಡು; ಕಾಗೆಯ ಆಕ্ৰমಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳು, ಓ ದುಃಖನಾಶಕ, ಹೋಗು." ಆ ಆಭರಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಕಥೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹನುಮಂತನು ಹೇಳಿದನು: "ನಿನ್ನ ಪತಿ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ;" ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಸ್ತ್ರೀ, ಓ ಶುಭೆ, ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೋಗಬಹುದು. "ನಾನು ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಗ್ರೀವನೊಂದಿಗೆ ರಾಮನಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದನು. ಸೀತೆಯು ಹೇಳಿದಳು: "ನನ್ನನ್ನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು, ಓ ಹನುಮಂತ." ಹನುಮಂತನು ದಶಗ್ರೀವನನ್ನು ನೋಡಲು ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು; ಅವನು ಅರಣ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಅರಣ್ಯರಕ್ಷಕರನ್ನು ತನ್ನ ಹಲ್ಲು, ನಖಗಳಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಿಂಕರರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಚಿವರ ಏಳು ಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಇಂದ್ರನಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅಕ್ಷ ಕುಮಾರನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು. ಅವನು ಪಾಶದಿಂದ ರಾವಣನ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾದನು, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ರಾವಣನು ಕೇಳಿದನು: "ನೀನು ಯಾರು?" ಹನುಮಂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ರಾಮನ ದೂತನು. ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನೀನು ಸಾಯುತ್ತೀ. ನಿನಗೂ ಲಂಕೆಯ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ರಾಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೃತ್ಯು ಖಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ." ರಾವಣನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ವಿಭೀಷಣನು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುವನು. ಹನುಮಂತನ ವಾಲಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲಾಯಿತು; ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಆಗಿದ್ದನು. ಲಂಕೆಯನ್ನೂ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು, ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, "ನಾನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಂಗದ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಅಂಗದನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಮಾಧುವನದಲ್ಲಿ ಮಧುಪಾನ ಮಾಡಿದರು. ದಧಿಮುಖ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿದೆ." ರಾಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ನೀನು ಹೇಗೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ? ಅವಳು ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದಳು?" "ಸೀತೆಯ ಕಥೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಿಂಚಿಸು," ಎಂದು ರಾಮನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಹನುಮಂತನು ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನಾನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ ಬಂದೆ. ಸೀತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗರವನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಈ ಸೀತಾ ರತ್ನವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯು; ರಾಮ, ದುಃಖಪಡಬೇಡ." ಆ ಆಭರಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾಮನು ವಿಯೋಗದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟನು. ಆ ಆಭರಣವನ್ನು ನೋಡಿ, "ಜಾನಕಿಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗಿದೆ. ಸೀತೆ, ನನ್ನನ್ನು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು," ಎಂದನು. "ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಸುಗ್ರೀವ ಮತ್ತು ಇತರರು ರಾಮನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು. ಅವರು ಸಮುದ್ರದ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ವಿಭೀಷಣನು ರಾಮನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರ ರಾವಣನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದನು. ಅವನು "ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಆದರೆ ಅವನು ಒಬ್ಬನಾಗಿಯೇ ಬಂದಿದ್ದನು, ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಬೆಂಬಲ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮನು ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಲಂಕೆಯ ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು. ಸಮುದ್ರ ದಾರಿಯನ್ನು ನೀಡದೆ ಇದ್ದಾಗ, ರಾಮನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು. ಸಮುದ್ರವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದಾಗ ರಾಮನು ಹೇಳಿದರು: "ನಾಲನೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗು, ಓ ಗಂಭೀರ ಸಮುದ್ರ." "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೆನು; ರಾಮನು ಕೂಡ ನಾಲನ ಸೇತುವೆಯೊಂದಿಗೆ ವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದನು.