महायोगी बलिस्तस्मादह्गो वङ्गश्च मुख्यकः । पुण्डुः कलिङ्गो बालोयो बलिर्योगी बलान्वितः ।। २७७.
उनसे महान योगी बलि उत्पन्न हुए; फिर अंग और वंग, जो प्रधान थे; पुंडु, कलिंग और बालोय; बलि बलशाली योगी थे।
अङ्गाद्दधिवाहनोऽभूत तस्माद्दिविरथो नृपः । दिविरथाद्धर्म्मरथस्तस्य चित्ररथः सुतः ।। २७७.
अंग से दधिवाहन उत्पन्न हुए; उनसे राजा दिविरथ; दिविरथ से धर्मरथ, और उनके पुत्र चित्ररथ हुए।
चित्ररथात्सत्यरथो लोमपादश्च तत्सुतः । लोमपादाच्चतुरङ्गः पृथुलाक्षश्च तत्सुतः ।। २७७.
चित्ररथ से सत्यरथ और उनके पुत्र लोमपाद हुए; लोमपाद से चतुरंग, और उनके पुत्र पृथुलाक्ष हुए।
पृथुलाक्षाच्च चम्पोऽभूच्चम्पाद्धर्य्यङ्गकोऽभवत् । हर्य्यङ्गाच्च भद्ररथो बृहत्कर्म्मा च तत्सुतः ।। २७७.
पृथुलाक्ष से चंपो हुए; चंपो से हर्यंगक; हर्यंगक से भद्ररथ, और उनके पुत्र बृहतकर्मा हुए।
तस्मादभूद्वॄहद्भानुर्वृहद्भानोर्बृहात्मवान् । तस्माज्जयद्रथो ह्यासीज्जयद्रथाद्वृहद्रथः ।। २७७.
उनसे बृहद्भानु उत्पन्न हुए; बृहद्भानु से बृहात्मवान; उनसे जयद्रथ, और जयद्रथ से बृहद्रथ हुए।
वृहद्रथाद्विश्वजिच्च कर्णो विश्वजितोऽभवत् । कर्णस्य वृषसेनस्तु पृथुसेनस्तदात्मजः । एतेऽङ्गवंशजा भूपाः पूरोर्वंशं निबोध मे ।। २७७.
बृहद्रथ से विश्वजित और विश्वजित से कर्ण उत्पन्न हुए; कर्ण के पुत्र वृषसेन और उनके पुत्र पृथुसेन हुए। ये अंग वंश में जन्मे राजा हैं; अब मुझसे पुरु वंश को सुनो।
अग्निरुवाच पुरोर्जनमेजयोऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः । प्राचीन्नन्तान्मनस्युस्तु तस्माद्वीतमयो तृपः ।। २७८.
अग्नि बोले—पुरु से जनमेजय उत्पन्न हुए; उनके पुत्र प्राचिन्नंत हुए; प्राचिन्नंत से मनस्यु, और उनसे श्रेष्ठ वीतमय हुए।
शुन्धुर्वीतमयाच्चाऽभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः । बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः ।। २७८.
वीतमय से शुंधु उत्पन्न हुए; शुंधु के पुत्र बहुविध हुए; बहुविध से संयाति, और उनके पुत्र रहोवादी हुए।
तस्य पुत्रोऽथ भद्राश्वो भद्राश्वस्य दशात्मजाः । ऋचेयुश्च कृषेयुश्च सन्नतेयुस्तथात्मजः ।। २७८.
उनके पुत्र भद्राश्व हुए; भद्राश्व के दस पुत्र थे—ऋचेयु, कृषेयु, सन्नतेयु और उनके अपने पुत्र।
घृतेयुश्च चितेयुश्च स्थण्डिलेयुश्च सत्तमः । धर्म्मोयुः सन्नतेयुश्चः कृचेयुर्म्मतिनारकः ।। २७८.
घृतेयु, चितेयु, स्थंडिलेयु, जो श्रेष्ठ थे; धर्मोयु, सन्नतेयु, कृचेयु और मतीनारक।
तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः । आसीत्प्रतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत् ।। २७८.
तंसुरोग, प्रतिरथ, पुरस्त और मतीनारक जन्मे; प्रतिरथ से कण्व, और कण्व से मेधातिथि उत्पन्न हुए।
तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तोऽथ प्रवीरकः । सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतोऽभवत् ।। २७८.
तंसुरोग से चार पुत्र हुए—दुष्मंत, फिर प्रवीरक; सुमंत, अनयो और वीर; दुष्मंत से भरत उत्पन्न हुए।
शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः । सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च ।। २७८.
शकुन्तला के पुत्र भरत, जिनके नाम से भारतवंश प्रसिद्ध हुआ, बड़े पराक्रमी थे। माता के क्रोध के कारण भरत के पुत्र नष्ट हो गए।
ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु बृहस्पतेः । संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्व्वितथोऽभवत् ।। २७८.
इसके बाद मरुतों द्वारा बृहस्पति के पुत्र को लाया गया। यज्ञों के द्वारा भरद्वाज का नाम वितथ हो गया।
स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै । सुहोत्रं च सुहोतारं गयं गर्भं तथैव च ।। २७८.
वितथ ने पाँच पुत्र उत्पन्न किए—सुहोत्र, सुहोतार, गया, गर्भ और कपिल।
कपिलश्च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् । कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः ।। २७८.
महात्मा कपिल और सुकेतु—ये दोनों उनके पुत्र थे। कौशिक और गृत्सपति, ये भी गृत्सपति के पुत्र माने जाते हैं।
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाः सुताः । ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतोऽभूच्च केतुमान् ।। २७८.
काशी में ब्राह्मण, क्षत्रिय और वैश्य—ये दीर्घायु संतानें थीं। इन्हीं में से धन्वंतरि हुए और उनके पुत्र केतुमान हुए।
केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः । प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात् ।। २७८.
केतुमान के पुत्र हेमरथ और दिवोदास प्रसिद्ध हैं। दिवोदास से प्रतर्दन और प्रतर्दन से भार्गवत्स उत्पन्न हुए।
वत्सादनर्क्क आसीच्च अनर्क्कात् क्षेमकोऽभवत् । क्षेमकाद्वर्षकेतुश्च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः ।। २७८.
वत्स से अनर्क, अनर्क से क्षेमक, क्षेमक से वर्षकेतु और वर्षकेतु से विभु का स्मरण किया जाता है।
विभोरानर्त्तः पुत्रोऽभूद्धिभोश्य सुकुमारकः । सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात् ।। २७८.
विभु के पुत्र अनर्त हुए और विभु से ही सुकोमारक भी उत्पन्न हुए। सुकोमारक से सत्यकेतु और वत्सक से वत्सभूमि हुए।
सुहोत्रस्य बृहत्पुत्रो बृहतस्तनयास्त्रयः । अजमीढो द्विमीढश्च पुरुमीढश्च वीर्य्यवान् ।। २७८.
सुहोत्र का पुत्र बृहद था। बृहद के तीन पुत्र हुए—अजमीढ़, द्विमीढ़ और पराक्रमी पुरुमीढ़।
अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् । जह्नोरभूदजकाश्वौ बलाकाश्वस्तदात्मजः ।। २७८.
अजमीढ़ और केशिनी से प्रतापी जह्नु उत्पन्न हुए। जह्नु से अजकाश्व और बालाकाश्व तथा बालाकाश्व का पुत्र हुआ।
बलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः । गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सुतोत्तमः ।। २७८.
बालाकाश्व से कुशिक, कुशिक से गाधि (इन्द्रक) हुए। गाधि की कन्या सत्यवती और श्रेष्ठ पुत्र विश्वामित्र हुए।
देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः । शुनः शेफाऽष्टकश्चान्यो ह्यजमीढात् सुतोऽभवत् ।। २७८.
देवरात और कतिमुख, ये विश्वामित्र के पुत्र थे। शुनःशेफ और अष्टक भी अन्य पुत्र थे, और अजमीढ़ से भी एक पुत्र हुआ।
नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः । पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याशवात् पञ्च पार्थिवाः ।। २७८.
नीलिनी से शांति और सुशांति से पुरुजाति उत्पन्न हुए। पुरुजाति से बाह्याश्व और बाह्याश्व से पाँच राजा हुए।
मुकुलः सृञ्जयश्यैव राजा वृहदिषुस्तथा । यवीनरश्च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः ।। २७८.
मुकुल, सृंजय, राजा वृहदिषु, यवीनर और कृमिल—ये सभी पंचाल के नाम से प्रसिद्ध हैं।
मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः । चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्यभूत् ।। २७८.
मुकुल से मौकुल्य, जो खेत में उत्पन्न द्विज कहलाते हैं, हुए। मुकुल से चंचाश्व उत्पन्न हुए और चंचाश्व से एक युगल संतान हुई।
दिवोदासो ह्यहल्या च अल्यायां शरद्वतात् । शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः ।। २७८.
दिवोदास और अहल्या, अहल्या से शरद्वत, शतानंद से सत्यधृति और मिथुन से वंश आगे बढ़ा।
कृपः कृपी दिवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः । सृञ्चयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश्य तत्सुतः ।। २७८.
कृप और कृपी दिवोदास से, मैत्रेय से सोमप, सृंजय से पंचधनुष और सोमदत्त से उनका पुत्र उत्पन्न हुआ।
सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः । आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्ज्जन्तोश्च पृषतः सुतः ।। २७८.
सोमदत्त से सहदेव, सहदेव से सोमक, सोमक से जन्तु और जन्तु से पृषत का पुत्र उत्पन्न हुआ।