અગ્નિપુરાણમ્

લોકાનાં હિતકામેન સંક્ષિપ્યોદ્ગીતમગ્નિના । સર્વં બ્રહ્મેતિ જાનીધ્વં મુનયઃ શોનકાદયઃ ।। ૩૮૩.

લોકોના કલ્યાણ માટે અગ્નિદેવે આ બધું સંક્ષિપ્ત કરીને ગાયું છે. હે ઋષિઓ, શૌનકાદિ, જાણો કે આ બધું બ્રહ્મરૂપ છે.

શ્રૃણુયાચ્છ્રાવયેદ્વાપિ યઃ પઠેત્પાઠયેદપિ । લિખેલ્લેખાપયેદ્વાપિ પૂજયેત્કીર્ત્તયેદપિ ।। ૩૮૩.

જે આ પુરાણને સાંભળે, બીજાને સંભળાવે, વાંચે, બીજાને વાંચાવે, લખે, બીજાને લખાવે, પૂજા કરે કે સ્તુતિ કરે—

પુરાણપાઠકઞ્ચૈવ પૂજયેત્ પ્રયતો નૃપઃ । ગોભૂહિરણ્યદાનાદ્યૈર્વસ્ત્રાલઙ્કારતર્પણૈઃ ।। ૩૮૩.

રાજાએ શ્રદ્ધાપૂર્વક પુરાણના પઠનકર્તાની ગાય, જમીન, સોનુ, વસ્ત્ર, આભૂષણ અને તર્પણથી પૂજા કરવી જોઈએ.

તં સંપૂજ્ય લભેચ્ચૈવ પુરાણશ્રવણાત્ ફલં । પુરાણાન્તે ચ વૈ કુર્ય્યાદવશ્યં દ્વિજભોજનં ।। ૩૮૩.

એવી રીતે પૂજા કર્યા પછી, પુરાણશ્રવણનું ફળ મળે છે. પુરાણના અંતે અવશ્ય દ્વિજોને ભોજન કરાવવું જોઈએ.

નિર્મ્મલઃ પ્રાપ્તસર્વ્વાર્થઃ સકુલઃ સ્વર્ગમાપ્નુયાત્ । શરયન્ત્રં પુસ્તકાય સૂત્રં વૈ પત્રસઞ્ચયં ।। ૩૮૩.

જે શુદ્ધ અને સર્વ ફળ પ્રાપ્ત કરે છે, તે પરિવાર સાથે સ્વર્ગ પામે છે. પુસ્તક માટેનું પેટી, દોરડું કે પાંદડાનો ગોઠવાણ—

પટ્ટિકાબન્ધવસ્ત્રાદિ દદ્યાદ્ યઃ સ્વર્ગમાપ્નુયાત્ । યો દદ્યાદ્બ્રહ્મ્લોકી સ્યાત્ પુસ્તકં યસ્ય વૈ ગૃહે ।। ૩૮૩.

પુસ્તકની પટ્ટી, બંધાણ કે વસ્ત્ર જે આપે, તે સ્વર્ગ પામે છે. જે પુસ્તક આપે, તે બ્રહ્મલોકમાં જાય છે અને જેના ઘરમાં પુસ્તક રહે છે—

તસ્યોત્પાતભયં નાસ્તિ ભુક્તિમુક્તિમવાપ્નુયાત્ । યૂયં સ્મરત ચાગ્નેયં પુરાણં રૂપમૈશ્વરં ૩૮૩.

તેને કોઈ દુઃખ કે ભય રહેતું નથી; તે ભોગ અને મોક્ષ બંને પામે છે. તમે બધા અગ્નિ પુરાણના દિવ્ય સ્વરૂપને સ્મરણ કરો.