અગ્નિરુવાચ ચતુઃશતમુત્કૃતિઃ સ્યાદુકૃતેશ્ચતુરસ્ત્યજેત્ । અભિસંવ્યા પ્રત્યકૃતિસ્તાનિ છન્દાંસિ વૈ પૃથક્ ।। ૩૩૧.
અગ્નિ બોલ્યા: ચારસો પ્રમાણ છે; ખોટા માટે ચાર છોડવા જોઈએ. વિપરીત એનું પ્રતિમાપ છે; આ છંદો અલગ છે.
કૃતિશ્ચાતિધૃતિવૃત્તી અત્યષ્ટિષ્ચાષ્ટિરિત્યતઃ । અતિશર્ક્કરી શક્કરીતિ અતિજગતી જગત્યપિ ।। ૩૩૧.
પ્રમાણ વધારાની ક્રિયા છે; 'અત્યષ્ટિ' અને 'અષ્ટિ' એમ છે. 'અતિશક્કરી' અને 'શક્કરી', 'અતિજગતી' અને 'જગતી' પણ.
છન્દોઽત્ર લૌકિકંસ્યાચ્ચ આર્ષમાત્રૈષ્ટુભાત્ સ્મૃતમ્ । ત્રિષ્ટુપ્પઙ્ક્તિવૃહતી અનુષ્ટુવુષ્ણિગી રિતમ્ ।। ૩૩૧.
અહીં છંદ લોકિક છે; ઋષિછંદ માત્રા, ઇષ્ટુભ, તૃષ્ટુભ, પંક્તિ, વૃહતી, અનુષ્ટુભ, ઉષ્ણિક અને ઋતમ તરીકે ઓળખાય છે.
ગાયત્રી સ્યાત્ સુપ્રતિષ્ઠા પ્રતિષ્ઠા મધ્યયા સહ । અત્યુક્તાત્યુક્ત આદિશ્ચ એકૈકાક્ષરવર્જિતમ્ ।। ૩૩૧.
ગાયત્રી સારી રીતે સ્થાપિત છે; પ્રતિષ્ઠા અને મધ્યમ સાથે; 'અત્યુક્તા', 'અત્યુક્ત', અને શરૂઆત, દરેકમાં એક અક્ષર ઓછું.
ચતુર્ભાગો ભવેત્ પાદો ગણ્ચ્છન્દઃ પ્રદર્શ્યતે । તાવન્તઃ સમુદ્રા ગણા હ્યાદિમધ્યાન્તસર્વગાઃ ।। ૩૩૧.
પગ ચાર ભાગમાં વહેંચાય છે; છંદ ગણા દ્વારા બતાવવામાં આવે છે. જેટલા સમુદ્ર, એટલા ગણા, બધા શરૂઆત, મધ્ય અને અંતમાં.
ચતુર્ણઃ પઞ્ચ ચ ગણા આર્ય્યાલક્ષણમુચ્યતે । સ્વરાર્દ્ધઞ્ચાર્ય્યાર્દ્ધં સ્યાદાર્ય્યાંયાં વિષમેનજઃ ।। ૩૩૧.
ચાર અને પાંચ ગણા એ આર્યા નું લક્ષણ છે. અર્ધો સ્વર અને અર્ધી આર્યા, આર્યામાં અસમ છે એ 'એનજ' કહેવાય છે.
ષષ્ઠો જો નલપૂર્વા સ્યાદ્દ્વિતીયાદિપદં નલે । સપ્તમેઽન્તે પ્રથમા ચ દ્વિતીયે પઞ્ચમે નલે ।। ૩૩૧.
છઠ્ઠું 'જો' 'ન'થી પહેલા આવે છે; બીજું પગ 'ન' છે. સાતમું અંતે, પહેલું અને બીજું, પાંચમું 'ન' છે.
અર્દ્ધે પદં પ્રથમાદિ ષષ્ઠ એકો લઘુર્ભવેત્ । ત્રિષુ ગણેષુ પાદઃ સ્યાદાર્ય્યા પઞ્ચાર્દ્ધકે સ્મૃતા ।। ૩૩૧.
અર્ધમાં, પહેલું પગ શરૂઆતમાં, છઠ્ઠું એક લઘુ છે. ત્રણ ગણા, પગ આર્યા, પાંચ અર્ધમાં ઓળખાય છે.
વિપુલાન્યાથ ચપલા ગુરુમધ્યાગતૌ ચ જૌ । દ્વિતીયચતુર્થૌ પૂર્વે ચ ચપલા મુખપુર્વિકા ।। ૩૩૧.
'વિપુલા' અને 'ચપલા', જ્યારે મધ્યમાં ગુરુ હોય અને શરૂઆતમાં. બીજું અને ચોથું, શરૂઆતમાં 'ચપલા' મુખપૂર્વક.
દ્વિતીથે જઘનપૂર્વ્વા ચપલાર્ય્યા પ્રકીર્ત્તિતા । ઉભયોર્મહાચપલા ગીતવાદ્યાર્દ્ધતુલ્યકા ।। ૩૩૧.
બીજામાં, પૂર્વ અંત સાથે, 'ચપલા આર્યા' કહેવાય છે. બંનેમાં, મહા 'ચપલા', ગીત અને વાદ્યમાં અર્ધ સમાન.
અન્ત્યેનાર્દ્ધેનોપગીતિરુદ્ગીતિશ્ચોત્ક્રમાત્ સ્મૃતા । અર્દ્ધે રક્ષગણા આર્ય્યા ગીતચ્છન્દોઽથ માત્રયા ।। ૩૩૧.
અંતના અર્ધથી 'ઉપગીતી' અને 'ઉદગીતી' ક્રમ પ્રમાણે ઓળખાય છે. અર્ધમાં રક્ષક ગણા આર્યા છે; ગીત છંદ માત્રા દ્વારા.
વૈતાલીયં દ્વિસ્વરા સ્યાદયુષ્પાદે સમે નલઃ । વસવોઽન્તે વનગાશ્ચ ગોપુચ્છન્દશકં ભવેત્ ।। ૩૩૧.
વૈતાલીય બે સ્વરવાળું છે; સમા પગમાં 'ન' સમાન છે. અંતે વસુઓ અને વનગા; 'ગોપુછ' છંદ બને છે.
ભગણઆન્તા પાટલિકા શેષે પરે ચ પૂર્વવત્ । સાકં ષડ્વા મિશ્રાયુક્ પ્રાચ્યવૃત્તિઃ પ્રદર્શ્યતે ।। ૩૩૧.
વિભાગના અંતે પાટલિકા રહે છે, અને બાકીના ભાગો પહેલાની જેમ જ છે; છ વા સાથે મળીને, પૂર્વ દિશાની મિશ્ર રીત દર્શાવવામાં આવે છે.
પઞ્ચમેન પૂર્વસાકં તૃતીયેન સહસ્રયુક્ । ઉદીચ્યવૃત્તિર્વાચ્યાં સ્યાદ્ યુગપચ્ચ પ્રવર્ત્તકં ।। ૩૩૧.
પાંચમો અને પહેલો ભાગ સાથે, અને ત્રીજો ભાગ હજાર સાથે જોડાય છે; ઉત્તર દિશાની રીત કહેવામાં આવે છે, અને એ એકસાથે આગળ વધે છે.
અયુક્ચારુહાસિની સ્યાદ્યુગપચ્ચાન્તિકા ભવેત્ ।। ૩૩૧.
યુગ વગર એ આરુહાસિની કહેવાય છે, અને એકસાથે હોય ત્યારે એ અંતિકા કહેવાય છે.
સપ્તાર્ચ્ચિર્વસવશ્ચૈવ માત્રાસમકમીરિતમ્ । ભવેન્નલવમૌ લશ્ચ દ્વાદશો વા નવાસિકા ।। ૩૩૧.
સાત જ્વાળા અને વસુઓની ગણતરી સમાન છે; અડધો અથવા લ, અથવા બાર, અથવા નવ આસિકા હોઈ શકે છે.
વિશ્વોકઃ પઞ્ચમાષ્ટૌ મો ચિત્ર લવમકશ્ચલઃ । પરયુક્તેનોપચિત્રા પાદાકુલકમિત્યતઃ ।। ૩૩૧.
વિશ્વોક પાંચ કે આઠ, અથવા ચિત્ર, અથવા અડધો લવ, અથવા અસ્થિર છે; વધુ યુગ જોડવાથી એ ઉપચિત્રા કહેવાય છે, અને પાદાકુલક પણ એ જ રીતે ઓળખાય છે.
ગીતાર્ય્યા લોપશ્ચેત્ સૌમ્યા લઃ પૂર્વઃ જ્યોતિરીરિતા । સ્યાચ્છિખા વિપર્ય્યાસ્તાર્દ્ધા તૂલિકા સમુદાહૃતા ।। ૩૩૧.
ગીતાર્યામાં જો લોપ હોય તો એ સૌમ્યા કહેવાય છે; શરૂઆતમાં લ હોય તો એ જ્યોતિર કહેવાય છે; શિખા ઉલટાઈ અને અડધી થાય ત્યારે એ તૂલિકા કહેવાય છે.
એકોનત્રિંશદન્તે ગઃ સ્યાજ્જ્ઞેજનસમાવલા । ગુ ઇત્યેકગુરું સંખ્યાવર્ણાદ્દશવિપર્ય્યયાત્ ।। ૩૩૧.
અંતે ઓગણત્રીસ હોય ત્યારે ગા સમાવલા તરીકે ઓળખાય છે; ગુ એ એક ગુરુ છે, અક્ષરોની સંખ્યા અને દસના ઉલટાવાથી.
અગ્નિરુવાચ વૃત્તં સમઞ્ચાર્દ્ધસમં વિષમઞ્ચ ત્રિધા વદે । સમન્તાવત્ કૃત્વકૃતમર્દ્ધસમઞ્ચ કારયેત્ ।। ૩૩૨.
અગ્નિએ કહ્યું: છંદ ત્રણ પ્રકારના છે — સમ, અર્ધસમ અને વિશમ; બધા બાજુએ બનાવી, અર્ધસમ પણ બનાવવું જોઈએ.
પિષમઞ્ચૈવ વાસ્યૂનમતિવૃત્તં સમાન્યપિ । ગ્લૌચતુઃપ્રમાણી સ્યાદાભ્યામન્યદ્વિતાનકં ।। ૩૩૨.
વિશમ અને ઓછા હોય તે અતિછંદ કહેવાય છે, અને સમ પણ; ગ્લૌક ચાર માપનું છે, અને આમાંથી વિતાનક બીજું છે.
પાદસ્યાદ્યન્તુ વક્રં સ્યાત્ શનૌ ન પ્રથમાસ્મૃતૌ । બાલ્યમુશ્ચતુર્થાદ્વર્ણાત્ પથ્યા વર્ણં યુજેયતઃ ।। ૩૩૨.
પદની શરૂઆત વક્ર હોવી જોઈએ, પણ શન માપમાં પ્રથમ નથી; બાળપણ ચોથા અક્ષરથી છે, અને યોગ્ય અક્ષર પ્રમાણે જોડવો.
વિપરીતપથ્યાન્યા સાચ્ચપલા વા યુજસ્વનઃ । વિપુલાયુગ્નસપ્તમઃ સર્વ્વં તસ્યૈવ તસ્ય ચ ।। ૩૩૨.
પથ્યા વિરુદ્ધ બીજું ચપલા કહેવાય છે; સાતમું વિપુલાયુગ્ના છે, અને બધું એ અને આ બંનેમાં આવે છે.
તૌન્તૌ વા વિપુલાનેકા ચક્રજાતિઃ સમીરિતા । ભવેન્ પદચતુરૂદ્ર્ધ્વં ચતુર્વૃદ્ધ્યા પદેષુ ચ ।। ૩૩૨.
તૌંતૌ અથવા અનેક વિપુલા ચક્ર જાતિ કહેવાય છે; ઉપર ચાર પદ હોય છે, અને પદોમાં ચાર વૃદ્ધિ હોય છે.
ગુરુદ્વયાન્ત આપીડઃ પ્રત્યાપીડો ગણાદિકઃ । પ્રથમસ્ય વિપર્ય્યાસે મઞ્જરી લવણી ક્રમાત્ ।। ૩૩૨.
બે ગુરુથી અંતે આવતું આપીડ કહેવાય છે, પ્રતિઆપીડ ગણાદિક છે; પ્રથમ ઉલટાય ત્યારે મંજરી અને લવણી ક્રમથી આવે છે.
ભવેદમૃતધારાખ્યા ઉદ્ધતાદ્ય્ચયતેઽધુના । એકતઃ સસજસાનઃ સ્યુર્ન સૌ જો ગોઽથ ભૌનજૌ ।। ૩૩૨.
ઉચ્ચ હોય ત્યારે અમૃતધારા કહેવાય છે, જેમ હવે કહેવામાં આવે છે; એક બાજુ સસજસાના છે, અને સૌ, જો, ગો અથવા ભૌનજ નથી.
નોગોઽથ સજસા ગોગસ્તૃતીયચરણસ્ય ચ । સૌરભે કેચનભગા લલિતઞ્ચ નમૌ જસૌ ।। ૩૩૨.
ગો, સજસા, અથવા ગોગા ત્રીજા પદમાં નથી; સૌરભમાં કેટલાક ભાગા છે, અને લલિત તથા નમૌ જસૌ છે.
ઉપસ્થિતં પ્રચુપિતં પ્રથમાદ્યં સમૌ જસૌ । ગોગથાં મલજા રોગઃ સમો નગરજયાઃ પદે ।। ૩૩૨.
ઉપસ્થિત અને પ્રચુપિત પ્રથમ છે, સમૌ અને જસૌ; ગોગથા મલજા છે, રોગ સમ છે, અને નગરજ પદમાં છે.
વર્દ્ધમાનં મલૌ સ્વૌ નસૌ અથો ભોજોવ ઇરિતા । શુદ્ધવિરાડ઼ાર્ષભાખ્યં વક્ષ્યે ચાર્દ્ધસમન્તતઃ ।। ૩૩૨.
વર્ધમાન મલૌ, સ્વૌ, નસૌ અને ભોજોવા છે; શુદ્ધ, વિરા અને ઋષભ જાતિ, અને અર્ધસમંતત પણ હું સમજાવું છું.
અગ્નિરુવાચ ઉપચિત્રકં સસમનામથભોજભગામય । દ્રૂતમધ્યા તતભગાગથોનનજયાઃ સ્મૃતાઃ ।। ૩૩૩.
અગ્નિએ કહ્યું: ઉપચિત્રક સમના સાથે, અથવા ભોજ અને ભાગા સાથે છે; દ્રુત અને મધ્ય ભાગા, ગથા અને નનજયા સાથે ઓળખાય છે.