સ્વાહા વાસુકિરાજાય શઙ્ખપાલાય વૌષટ્ । તક્ષકાય વષન્નિત્યં મહાપદ્માય વૈ નમઃ ।। ૩૧૪.
'વાસુકિ રાજાને સ્વાહા, શંખપાલને વૌષટ્, તક્ષકને હંમેશા વષટ્, મહાપદ્મને નમઃ'—આ રીતે ઉચ્ચારવું.
સ્વાહા કર્કોટનાગાય ફટ્ પદ્માય ચ વૈ નમઃ । લિખેન્નિગ્રહચક્રન્તુ એકાશાતિપદૈર્ન્નરઃ ।। ૩૧૪.
'કર્કોટ નાગને સ્વાહા, પદ્મને નમઃ'—આ રીતે. પછી એકસો એક અક્ષરોથી નિગ्रह ચક્ર દોરવું.
વસ્ત્રે પટે તરૌ ભૂર્જ્જે શિલાયાં યષ્ટિકાસુ ચ । મધ્યે કોષ્ઠે સાધ્યનામ પૂર્વ્વાદૌ પટ્ટિકાસુ ચ ।। ૩૧૪ ઐસાદાવમ્બુપાદૌ ચ યમરાજ્યઞ્ચ વાહ્યતઃ । કાલીનાંરવમાલી કાલીનામાક્ષમાલિની ।। ૩૧૪.
કપડાં, વસ્ત્ર, ભૂર્જપત્ર, પથ્થર કે લાકડાની કડીઓ પર, મધ્યના ખંડમાં ઇચ્છિત નામ લખવું; શરૂઆત અને અંતે પટ્ટીઓ પર પણ લખવું. પૂર્વ અને પશ્ચિમ બાજુએ પાણીના પાત્રો મૂકવા, બહાર યમરાજ્ય રાખવું. કાળીનું માળા કાળી બીજોથી બનેલી છે, અને કાળીનું માળા પાશાંથી બનેલી છે.
મામોદતત્તદોમોમા રક્ષત સ્વસ્વ ભક્ષણા । યમપાટટયામય મટમો ટટ મોટમા ।। ૩૧૪.
પાઠ બોલો: 'મામોદતત્તદોમોમા', દરેકનું પોતાનું ભોજન રક્ષાવું; 'યમપાટટયામય મટમો ટટ મોટમા'.
વામો ભૂરિવિભૂસેયા ટટ રીશ્વ શ્વરી ટટ । યમરાજાદ્વાહ્યતો વં તં તોયં મારણાત્મકમ્ ।। ૩૧૪.
ડાબી બાજુએ મહાન અને તેજસ્વી, 'ટટ', 'રીશ્વ', 'શ્વરી', 'ટટ'; યમરાજ્યની બહાર, વિનાશક સ્વરૂપનું પાણી રાખવું.
કજ્જલં નિમ્બનિર્ય્યાસમજ્જાસૃગ્વિષસંયુતમ્ । કાકપક્ષસ્ય લેખન્યા શ્મશાને વા ચતુષ્પથે ।। ૩૧૪.
કાગડાની પાંખથી બનેલી કલમથી, સ્મશાનમાં અથવા ચાર રસ્તા પર, કાજળ, નીમનું રસ, મજ્જા, લોહી અને ઝેરથી લખવું.
નિધાપયેત્ કુમ્ભાધસ્તાદ્વલ્મીકે વાથ નિક્ષિપેત્ । કાફપક્ષકસ્ય લેખન્યા શ્મશાને વા યતુષ્પથે ।। ૩૧૪.
પાત્રની નીચે મૂકો અથવા વાંદોળમાં રાખો; કાગડાની પાંખથી બનેલી કલમથી, સ્મશાનમાં અથવા ચાર રસ્તા પર લખવું.
લિખેચ્ચાનુગ્રહઞ્ચક્રં શુક્લપત્રેઽથ ભૂર્જ્જંકે । લાક્ષયા કુઙ્કુમેનાથ સ્ફટિકાચન્દનેન વા ।। ૩૧૪.
શુભ ચક્ર સફેદ પાન પર અથવા ભૂર્જપત્ર પર લખવું, લાક, કુંકુમ કે સ્ફટિક ચંદનથી લખવું.
ભુવિ ભિક્તૌ પૂર્વ્વદલે૧ નામ મધ્યમકોષ્ઠકે । ખણ્ડે તુ વારિમધ્યસ્થં ઓં હંસૌ વાપિ પટ્ટિશમ્ ।। ૩૧૪.
પૃથ્વી પર, પૂર્વ દળમાં નામ મધ્યના ખંડમાં મૂકવું; ટુકડામાં, પાણીના મધ્યમાં, અથવા 'ઓં હંસૌ' પટ્ટી પર લખવું.
લક્ષ્મીશ્લોકં શિબાદૌ ચ રાક્ષસાદિક્રમાલ્લિખેત્ । શ્રીઃસામમોમા સા શ્રીઃ સાનૌ યાજ્ઞે જ્ઞેયા નૌસા ।। ૩૧૪.
લક્ષ્મીનો શ્લોક શરૂઆતમાં લખવો, પછી રાક્ષસાદિ ક્રમ પ્રમાણે; 'શ્રીઃ સામમોમા સાશ્રીઃ સાનૌ યાજ્ઞે જ્ઞેયા નૌસા' લખવું.
માયા લીલા લાલી યામા યાજ્ઞે જ્ઞેયા નૌસા । યત્ર જ્ઞેયા વરિઃ શીઘ્રા દિક્ષુરં કલસં વહિઃ ।। ૩૧૪.
'માયા લીલા લાલી યામા યાજ્ઞે જ્ઞેયા નૌસા'; જ્યાં જ્ઞેય છે, ત્યાં ઝડપથી યોગ્ય દિશામાં પાણીનું પાત્ર લાવો.
પદ્મસ્થં પદ્મચક્રઞ્ચ ભૃત્યુજિત્ સ્વર્ગગન્ધૃતિ । શાન્તીનાં પરમા શાન્તિઃ સૌભાગ્યાદિપ્રદાયકમ્ ।। ૩૧૪.
પદ્મ પર બેસેલું, પદ્મચક્ર, ભૃત્યને જીતનાર, સ્વર્ગની સુગંધ; શાંતિઓમાં શ્રેષ્ઠ શાંતિ, સૌભાગ્ય વગેરે આપનાર.
રુદ્રેરુદ્રસમાઃ કાર્ય્યાઃ કોષ્ઠકાસ્તત્ર તા લિખેત્ । ઓમાદ્યાહ્રૂઁ ફડન્તા ચ આદિવર્ણમયાનુતઃ ।। ૩૧૪.
રૂદ્રોની સંખ્યાના જેટલા ખંડ બનાવવા, ત્યાં 'ઓં'થી 'હ્રૂં ફટ' સુધીના અક્ષરો ક્રમશઃ લખવા.
વિદ્યાવર્ણક્રમેનૈવ સંજ્ઞાઞ્ચ વષડન્તિકાં । અધસ્થાત્ પ્રત્યઙ્ગિરૈષા સર્વ્વકામાર્થસાધિકા ।। ૩૧૪.
વિદ્યાના અક્ષરક્રમ પ્રમાણે, 'વષટ'થી અંતવાળી સંજ્ઞા સાથે, નીચે પ્રત્યંગિરા લખવી; આ સર્વ કામના પૂર્ણ કરતી છે.
એકાશીતિપદે સર્વ્વામાદિવર્ણક્રમેણ તુ । આદિમં યાવદન્તં સ્યાદ્વષડન્તઞ્ચ નામ વૈ ।। ૩૧૪.
એક્યાસી અક્ષરોથી બનેલી, આરંભથી અંત સુધી ક્રમમાં, અને 'વષટ'થી અંતવાળું તેનું નામ છે.
એષા પ્રત્યઙ્ગિરા ચાન્યા સર્વ્વકાર્ય્યાદિસાધની । નિગ્રહાનુગ્રહઞ્ચકઞ્ચતુઃ પષ્ટિપદૈર્લિખેત્ ।। ૩૧૪.
આ પ્રત્યંગિરા અને બીજી સર્વ કાર્ય સિદ્ધ કરે છે; નિગ્રહ અને અનુગ્રહ માટે ચાર સ્પષ્ટ પંક્તિઓમાં લખવું.
અમૃતી સા ચ વિદ્યા ચ ક્રીં સઃક હૂઁ નામાથ મધ્યતઃ । ફટ્કારાદ્યાં પત્રગતાં ત્રિહીઁકારેણ વેષ્ટયેત્ ।। ૩૧૪.
અમૃતરૂપ વિદ્યામાં, 'ક્રીં સહકા હૂં' મધ્યમાં, 'ફટ'થી શરૂ કરીને પાન પર મૂકી, ત્રણ વખત 'હીં' બોલીને વાળી દેવું.
કુમ્ભવદ્ધારિતા સર્વ્વશત્રુહૃત્ સર્વ્વદાયિતા । વિષન્નશ્યેત્ કર્ણજપાદક્ષરાદ્યૈશ્ચ દણ્ડકૈઃ ।। ૩૧૪.
ઘડાની જેમ રાખેલી, સર્વ શત્રુઓને દૂર કરે છે અને બધું આપે છે; દુઃખી હોય તો કાનમાં આરંભના અક્ષરો અને દંડકથી જાપ કરવો.
અગ્નિરુવાચ સ્તમ્ભનં મોહનં વશ્યં વિદ્વેષોચ્ચાટનં વદે । વિચષવ્યાધિમરોગઞ્ચ મારણં શમનં પુનઃ ।। ૩૧૫.
અગ્નિએ કહ્યું: હવે હું સ્થંભન, મોહન, વશીકરણ, દ્વેષ, ઉચ્છાટન, ઉન્માદ, રોગ, મરણ અને શમન વિશે કહું છું.
ભૂર્જ્જે કૂર્મ્મં સમાલિખ્ય નાડ઼નેન ષડઙ્ગુલમ્ । મુખપાદચતુષ્કેષુ તતો મન્ત્રં ન્યસેદ્દ્વિજઃ ।। ૩૧૫.
ભૂર્જપત્ર પર છ આંગળ જેટલું કાચબું દોરી, તેના ચારે બાજુ, મોઢા અને પગ પાસે, દ્વિજએ મંત્ર સ્થાપિત કરવો.
ચતુષ્પાદેષુ ક્રીઁકારં હ્રીઁકારં મુખમધ્યતઃ । ગર્ભે વિદ્યાં તતો લિખ્ય સાધકં પૃષ્ઠતો લિખેત્ ।। ૩૧૫.
ચતુષ્પદ આકારમાં, મોંના મધ્યમાં 'ક્રી' અને 'હ્રી' અક્ષરો લખો; પછી ગર્ભમાં વિદ્યા લખો અને સાધકને પાછળ લખો.
માલામન્ત્રૈસ્તુ સંવેટ્ય ઇષ્ટકોપરિ સન્ન્યસેત્ । પિધાય કૂર્મ્મપૃષ્ઠેન કરાલેનાભિસમ્પઠેત્ ।। ૩૧૫.
માળામંત્રોથી તેને વીંટો અને ઈંટ ઉપર મૂકો; પછી કાચબાની પીઠથી ઢાંકો અને માટીથી મજબૂત કરો.
મહાકૂર્મ્મં પૂજયિત્વા પાદપ્રોક્ષન્તુ નિક્ષઇપેત્ । તાડયેદ્વામપાદેન સ્મૃત્વા શત્રુઞ્ચ સપ્તધા ।। ૩૧૫.
મહાકાચબાની પૂજા કરીને પગોને છાંટો અને મૂકો; પછી ડાબા પગથી સાત વાર દુશ્મનને યાદ કરીને તાડવો.
તતઃ સઞ્જાયતે શત્રોસ્તમ્ભનં મુખરાગતઃ । કૃત્વા તુ ભૈરવં રૂપં માલામન્ત્રં સમાલિખેત્ ।। ૩૧૫.
પછી દુશ્મનના મોંમાં બોલતાની બંધાઈ થાય છે; ભૈરવનું સ્વરૂપ બનાવીને માળામંત્ર લખો.
ઓં શત્રુમુખસ્તમ્ભની કામરૂપા આલીઢક્કરી ।। હ્રીં ફેં ફેત્કારિણી મમ શત્રૂણાં દેવદત્તાનાં મુખં સ્તમ્ભય મમ સર્વ્વવિદ્વેષિણાં મુખસ્તમ્ભનં કુરુ ઓં હૂઁ ફેઁ ફેત્કારિણિ સ્વાહા । ફટ્ હેતુઞ્ચ સમાલિખ્ય તજ્જપાન્તં મહાબલં । વામેનૈવ નગં શૂલં સંલિખેદ્દક્ષિણે કરે ।। ૩૧૫.
ૐ, દુશ્મનના મોં બંધ કરનાર, ઈચ્છિત સ્વરૂપવાળી, આલિઢહસ્તવાળી; હ્રીં ફેં ફેટ્કારિણી, મારા દેવદત્ત નામના દુશ્મનોના મોં બંધ કર; મારા બધા દ્વેષીઓના મોં બંધ કર. ૐ હૂં ફેં ફેટ્કારિણી સ્વાહા. 'ફટ્' કારણરૂપે લખો અને જાપ પૂરો થાય ત્યારે મહાબળ આવે છે. ડાબા હાથથી પર્વત અને ત્રિશૂલ દોરો, જમણા હાથથી પણ.
લિખેન્મન્ત્રમઘોરસ્ય સંગ્રામે સ્તમ્ભયેદરીન્ । ઓં નમો ભગવત્યૈ ભગમાલિનિ નિસ્ફુર સ્પન્દ નિત્યક્લિન્ને દ્રવ હૂઁ સઃ ક્રીઁ કારાક્ષરે સ્વાહા ૩૧૫.
અઘોરનો મંત્ર લખો; યુદ્ધમાં તે દુશ્મનોને બંધ કરે છે. ૐ, ભગવતી ભગમાલિનીને નમન: અચળ, કંપતી, સદા ભીની, વહે, હૂં સહ કૃઈ, ક્રિયાના અક્ષર, સ્વાહા.
ઓં ફેઁ હૂઁ ફટ્ ફેત્કારિણિ હ્રીઁ જ્વલ ત્રૈલોક્યં મોહય ગુહ્યકાલિકે સ્વાહા । અનેન તિલકં કૃત્વા રાજાદીનાં વશીકરં । ગર્દ્ધભસ્ય રજો ગૃહ્ય કુસુમં સૂતકસ્ય ચ ।। ૩૧૫.
ૐ ફેં હૂં ફટ્ ફેટ્કારિણી હ્રીં જ્વલ, ત્રણેય લોકને મોહમાં પાડી દે, ગુપ્ત કાલિકા, સ્વાહા. આથી રાજા અને અન્યને વશમાં કરવા માટે તિલક કરો. ગધેડાની ધૂળ લો અને સૂતકવાળી સ્ત્રીનું ફૂલ લો.
નીરીરજઃ ક્ષિપેદ્રાત્રૌ શય્યાદૌ દ્વેષકૃદ્ભવેત્ । ગોખુરઞ્ચ તથા શ્રૃઙ્ગમશ્વસ્ય ચ ખુરં તથા ।। ૩૧૫.
મૃતદેહની ધૂળ રાત્રે પથારી પર છાંટો; તે દ્વેષ પેદા કરે છે. ગાયના ખુર અને શીંગ, તેમજ ઘોડાના ખુર પણ વાપરો.
શિરઃ સર્પસ્ય સંક્ષિપ્તં ગૃહેપૂચ્ચાટનં ભવેત્ । કરવીરશિફા પીતા સસિદ્દાર્થા ચ મારણે ।। ૩૧૫.
સાપનું માથું ઘરમાં મૂકો તો ઉખેડી નાખે છે; પીળા કરવીરનું ફળ, સિદ્ધ કાર્ય સાથે, મારવા માટે વપરાય છે.
વ્યાલછુચ્છુન્દરીરક્તં કરવીરં તદર્થકૃત્ । સરટં ષટ્પદઞ્ચાપિ તથા કર્ક્કટવૃશ્ચિકમ્ ।। ૩૧૫.
નાગ, ઉંદર અને મુંગુસનું લોહી, અને તે માટે તૈયાર કરેલું કરવીર; તેમજ સોળપદી, મધમાખી, કાંકડો અને વિચ્છુ.