અગ્નિપુરાણમ્

ઓં ક્ષૌં નમો ભગવતે નારસિંહાય જ્વાલામાલિને દીપ્તદંષ્ટ્રાયાગ્નિનેત્રાય સ્ર્વક્ષોઘ્નાય સર્વભૂતવિનાશાય સર્વ્વજ્વરવિનાશાય દહ ૨ પચ૨ રક્ષ ૨ હૂં ફટ્ । મન્ત્રોયં નારસિંહસ્ય સકલાઘનિવારણઃ । જપ્યાદિના હરેત્ ક્ષુદ્રગ્રહમારીવિષામયાન્ ।। ૩૦૬.

'ૐ ક્ષૌં, ભગવાન નરસિંહને વંદન, જ્વાળાવાળો, તેજસ્વી દાંત અને અગ્નિ જેવી આંખોવાળો, સર્વ વિઘ્નોનો નાશક, સર્વ ભૂતોનો વિનાશક, સર્વ જ્વરોનો નાશક—દહ, પચ, રક્ષા, હૂં ફટ્.' આ નરસિંહ મંત્ર સર્વ પાપો દૂર કરે છે; જપ વગેરેથી નાના દુઃખ, રોગ અને ઝેર દૂર થાય છે.

ચુર્ણમણ્ડૂકવયસા જલાગ્નિસ્તમ્ભકૃદ્ભવેત્ ।। ૩૦૬.

બગડાની હાડકાંનું ચૂર્ણ, પાણી અને અગ્નિ સાથે, સ્થિરતા લાવનાર બને છે.

અગ્નિરુવાચ વક્ષ્યે મન્ત્રં ચતુર્વર્ગસિદ્ધ્યૈ ત્રૈલોક્યમોહનમ્ ।૦૧ ઓં શ્રીં હ્રીં હ્રૂં ઓં નમઃ પુરુશોત્તમઃ પુરુષોત્તમપ્રતિરૂપ લક્ષ્મીનિવાસ સકલજગત્ક્ષોભણ સર્વસ્ત્રીહૃદયદારણ ત્રિભુવનમદોન્માદકર સુરમનુજસુન્દરોજનમનાંસિ તાપય ૨ દોપય ૨ શોડય ૨ મારય ૨ સ્તમ્ભય ૨ દ્રાવય ૨ આકર્ષય ૨ પરમસુભગ સર્વસૌમાગ્યકર કામપ્રદ અમુકં હન ૨ ચક્રેણ ગદયા ખડ્ગેણ સર્વ[!!!] વાણૈર્ભિદ ૨ પાશેન હટ્ટ ૨ અઙ્કુશેન તાડ્ય ૨ તુરુ ૨ કિન્તિષ્ઠસિયાવત્તાવત્સમીહિતં મે સિદ્ધં ભવતિ હૂં ફટ્નમઃ ઓં પુરુષોત્તમ ત્રિભુવનમદોન્માદકર હૂં ફઠૃદયાય નમઃ કર્ષય મહાબલ હૂં ફટસ્ત્રાય ત્રિભુવનેશ્વર સર્વજનમનાંસિ હન ૨ દારય ૨ મમ વશમાનય ૨ હૂં ફટ્નેત્રાય ત્રૈલોક્યમોહન હૃષીકેશાપ્રતિરૂપ સર્વસ્ત્રીહૃદયાકર્ષણ આગચ્છ ૨ નમઃ ૦૧ ઇષ્ટ્વા સઞ્જપ્ય પઞ્ચાશત્સહસ્રમભિષિચ્ય ચ ।૦૨ કુણ્ડેગ્નૌ દેવિકે વહ્નૌ કૃત્વા શતં હુનેત્ ॥૦૨ પૃથગ્દધિ ઘૃતં ક્ષીરં ચરું સાજ્યં પયઃ શૃતં ।૦૩ દ્વાદશાહુતિમૂલેન સહસ્રઞ્ચાક્ષતાંસ્તિલાન્ ॥૦૩ યવં મધુત્રયં પુષ્પં ફલં દધિ સમિચ્છતં ।૦૪ હુત્વા પૂર્ણાહુતિં શિષ્ટં પ્રાશયેત્સઘૃતં ચરું ॥૦૪ સમ્ભોજ્ય વિપ્રાનાચાર્યં તોષયેત્સિધ્યતે મનુઃ ।૦૫ સ્નાત્વા યથાવદાચમ્ય વાગ્યતો યાગમન્દિરં ॥૦૫ ગત્વા પદ્માસનં બદ્ધ્વા શોષયેદ્વિધિના વપુઃ ।૦૬ રક્ષોઘ્નવિઘ્નકૃદ્દિક્ષુ ન્યસેદાદૌ સુદર્શનમ્ ॥૦૬ પઞ્ચબીજં નાભિમધ્યસ્થં ધૂમ્રં ચણ્ડાનિલાત્મકમ્ ।૦૭ અશેષં કલ્મષં દેહાત્વિશ્લેષયદનુસ્મરેત્ ॥૦૭ રંવીજં હૃદયાબ્જસ્થં સ્મૃત્વા જ્વાલાભિરાદહેત્ ।૦૮ ઉર્ધ્વાધસ્તિર્યગાભિસ્તુ મૂર્ધ્નિ સંપ્લાવયેદ્વપુઃ ॥૦૮ ધ્યાત્વામૃતૈર્વહિશ્ચાન્તઃસુષુમ્નામાર્ગગામિભિઃ ।૦૯ એવં શુદ્ધવપુઃ પ્રાણાનાયમ્ય મનુના ત્રિધા ॥૦૯ વિન્યસેન્ન્યસ્તહસ્તાન્તઃ શક્તિં મસ્તકવક્ત્રયોઃ ।૧૦ ગુહ્યે ગલે દિક્ષુ હૃદિ કક્ષૌ દેહે ચ સર્વતઃ ॥૧૦ આવાહ્ય બ્રહ્મરન્ધ્રેણ હૃત્પદ્મે સૂર્યમણ્ડલાત્ ।૧૧ તારેણ સમ્પરાત્માનં સ્મરેત્તં સર્વલક્ષણં ॥૧૧ ત્રૈલોક્યમોહનાય વિદ્મહે સ્મરાય ધીમહિ તન્નો વિષ્ણુઃ પ્રચોદયાત્ આત્માર્ચનાત્ક્રતુદ્રવ્યં પ્રોક્ષયેચ્છુદ્ધપાત્રકં ।૧૨ કૃત્વાત્મપૂજાં વિધિના સ્થણ્ડિલે તં સમર્ચયેત્ ॥૧૨ કર્માદિકલ્પિતે પીઠે પદ્મસ્થં ગરુડોપરિ ।૧૩ મર્વાઙ્ગસુન્દરં પ્રાપ્તવયોલાવણ્યયૌવનં ॥૧૩ મદાઘૂર્ણિતતામ્રાક્ષમુદારં સ્મરવિહ્વલિં ।૧૪ દિવ્યમાલ્યામ્વરલેપભૂષિતં સસ્મિતાનનં ॥૧૪ વિષ્ણું નાનાવિધાનેકપરિવારપરિચ્છદમ્ ।૧૫ લોકાનુગ્રહણં સૌમ્યં સહસ્રાદિત્યતેજસં ॥૧૫ પઞ્ચવાણધરં પ્રાપ્તકામૈક્ષં દ્વિચતુર્ભુજમ્ ।૧૬ દેવસ્ત્રીભિર્વૃતં દેવીમુખાસક્તેક્ષણં જપેત્ ॥૧૬ ચક્રં શઙ્ખં ધનુઃ ખડ્ગં ગદાં મુષલમઙ્કુશં ।૧૭ પાશઞ્ચ વિભ્રતં ચાર્ચેદાવાહાદિવિસર્ગતઃ ॥૧૭ શ્રિયં વામોરુજઙ્ઘાસ્થાં શ્લિષ્યન્તીં પાણિના પતિં ।૧૮ સાબ્જચામરકરાં પીનાં શ્રીવત્સકૌસ્તુભાન્વિતાં ॥૧૮ માલિનં પીતવસ્ત્રઞ્ચ ચક્રાદ્યાઢ્યં હરિં યજેત્ ।૧૯ ઓં સુદર્શન મહાચક્રરાજ દુષ્ટભયઙ્કર છિદ ૨ છિન્દ ૨ વિદારય ૨ પરમમન્ત્રાન્ ગ્રસ ૨ ભક્ષય ૨ ભૂતાનિ ચાશપ ૨ હૂં ફટોં જલચરાય સ્વાહા । ખડ્ગતીક્ષ્ણ છિન્દ ૨ ખડ્ગાય નમઃ । શારઙ્ગાય સશરાય હૂં ફટ્ । ભૂતગ્રામાય વિદ્મહે ચતુર્વિધાય ધીમહિ તન્નો બ્રહ્મ પ્રચોદયાત્ । સમ્બર્તક શ્વસન પોથય ૨ હૂં ફટ્સ્વાહા । પાશ બન્ધ ૨ આકર્ષય ૨ હૂં ફટ્ । અઙ્કુશેન કટ્ટ હૂં ફટ્ ક્રમાદ્ભુજેષુ મન્ત્રૈઃ સ્વૈરેભિરસ્ત્રાણિ પૂજયેત્ ॥૧૯ ઓં પક્ષિરાજાય હ્રૂં ફટ્ તાર્ક્ષ્યં યજેત્કર્ણિકાયામઙ્ગદેવાન્ યથાવિધિ ।૨૦ શાક્તિરિન્દ્રાદિયન્ત્રેષુ તાર્ક્ષ્યાદ્યા ધૃતચામરાઃ ॥૨૦ શક્તયોઽન્તે પ્રયોજ્યાદૌ સુરેશાદ્યાશ્ચ દણ્ડિના ।૨૧ પીતે લક્ષ્મીસરસ્વત્યૌ રતિપ્રીતિજયાઃ સિતાઃ ॥૨૧ કીર્તિકાન્ત્યૌ સિતે શ્યામે તુષ્ટિપુષ્ટ્યૌ સ્મરોદિતે ।૨૨ લોકેશાન્તં યજેદ્દેવં વિષ્ણુમિષ્ટાર્થસિદ્ધયે ॥૨૨ ધ્યાયેન્મન્ત્રં જપિત્વૈનં જુહુયાત્ત્વભિશેચયેત્ ।૨૩ ઓં શ્રીં ક્રીં હ્રીં હૂં ત્રૈલોક્યમોહનાય વિષ્ણવે નમઃ એતત્પૂજાદિના સર્વાન્ કામાનાપ્નોતિ પૂર્વવત્ ॥૨૩ તોયૈઃ સમ્મોહની પુષ્પૈર્નિત્યન્તેન ચ તર્પયેત્ ।૨૪ બ્રહ્મા સશક્રશ્રીદણ્ડી વીજં ત્રૈલોક્યમોહનમ્ ॥૨૪ જપ્ત્વા ત્રિલક્ષં હુત્વા ચ લક્ષં બિલ્વૈશ્ચ સાજ્યકૈઃ ।૨૫ તણ્ડુલૈઃ ફલગન્ધાદ્યૈઃ દૂર્વાભિસ્ત્વાયુરાપ્નુયાત્ ॥૨૫ તયાભિષેકહોમાદિક્રિયાતુષ્ટો હ્યભીષ્ટદઃ ।૨૬ ઓં નમો ભગવતે વરાહાય ભૂર્ભુવઃ સ્વઃપતયે ભૂપતિદ્વં મે દેહિ હૃદયાય સ્વાહ પઞ્ચાઙ્ગં નિત્યમયુતં જપ્ત્વાયૂરાજ્યમાપ્નુયાત્ ॥૨૬ ઇત્યાદિમહાપુરાણે આગ્નેયે ત્રૈલોક્યમોહનમન્ત્રો નામ સપ્તાધિકત્રિશતતમોઽધ્યાયઃ ।। અગ્નિરુવાચ વક્ષ્યે મન્ત્રં ચતુર્વર્ગસિદ્‌ધ્યૈ ત્રૈલોક્યમોહનમ્ । ઓં શ્રીઁ હ્રીઁ હ્રૂઁ ઓં નમઃ પુરુષોત્તમઃ પુરુષોત્તમપ્રતિરૂપ લક્ષ્મીનિવાસ સકલજગત્-ક્ષોભણ સર્વસ્ત્રીહૃદયદારણ ત્રિભુવનમદોન્માદકર સુરમનુજસુન્દરીજનમનાંસિ તાપય દીપય શોષય મારય સ્તમ્ભય દ્રાવય આકર્ષય પરમસુભગ સર્વસૌભાગ્યકર કામપ્રજ અમુકં હન ચક્રૈણ ગદયા ખડ્ગેન સર્વ્વવાણૈર્ભિદ પાશેન હટ્ટ અઙ્કુશેન તાડ઼ય તુરુ કિન્તિષ્ઠસિ યાવત્તાવત્ સમીહિતં મે સિદ્ધં ભવતિ હૂં ફટ્ નમઃ । ૐ પુરુષોત્તમ ત્રિભુવનમદોન્માદકર હૂઁ ફટ્ હૃદયાય નમઃ કર્ષય મહાબલ હૂઁ ફટ્ અસ્ત્રાય ત્રિભુવનેશ્વર સર્વ્વજનમનાંસિ હન દારય મમ વશમાનય મમ વશમાનય મમ વશમાનય હૂઁ ફટ્ નેત્રાય ત્રૈલોક્યમોહન હૃષીકેશાપ્રતિરૂષં સર્વસ્ત્રીહૃદયાકર્ષણ આગચ્છ નમઃ ૩૦૭.

ઇષ્ટ્વા સઞ્જપ્ય પઞ્ચાશત્‌સહસ્રમભિપિચ્ચ ચ । કુણ્ડેગ્નૌ દેવિકે વહ્નૌ ચ રું કૃત્વા શતં હુનેત્ ।। ૩૦૭.

પંચાસી હજાર જાપ કર્યા પછી, યજ્ઞકુંડને ચોળીને, દેવિકાની અગ્નિ અને ઘરગથ્થુ અગ્નિમાં 'રું' મંત્રથી સો આહુતિ આપવી.

પૃથગ્દધિ ધૃતં ક્ષીરં ચરું સાજ્યં પયઃ શ્રૃતં । દ્વાદશાહુતિમૂલેન સહસ્રઞ્ચાક્ષતાંસ્તિલાન્ ।। ૩૦૭.

દહીં, ઘી, દૂધ, ઘીવાળું પાક અને ઉકાળેલું દૂધ અલગ-અલગ ચઢાવવું. સાથે, બાર આહુતિના નિયમથી, હજાર અખંડ તલ પણ અર્પણ કરવા.

યવં મધુત્રયં પુષ્પં ફલં દધિ સમિચ્છતં । હુત્વા પૂર્ણાહુતિં શિષ્ટં પ્રાશયેત્સઘૃતં ચરું ।। ૩૦૭.

યવ, ત્રણ પ્રકારનું મધ, ફૂલો, ફળો અને ઈચ્છિત દહીંથી પૂર્ણાહુતિ આપવી. પછી જે પાક બાકી રહે, તે ઘી સાથે પ્રસાદ રૂપે આપવું.

સમ્ભોજ્ય વિપ્રાનાચાર્ય્યં તોપયેત્સિધ્યતે મનુઃ । સ્રાત્વા યથાવદાચમ્ય વાગ્યતો યાગમન્દિરં ।। ૩૦૭.

બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવ્યા પછી, આચાર્યનું પણ સન્માન કરવું. પછી યથાવિધી સ્નાન અને આચમન કરીને, મૌન રહી યજ્ઞશાળામાં પ્રવેશવું.

ગત્વા પદ્માસનં બદ્‌ધ્વા શોષયેદ્વિધિના વપુઃ । રક્ષોઘ્નવિઘ્નકૃદ્દિક્ષુ ન્યસેદાદૌ સુદર્શનમ્ ।। ૩૦૭.

ત્યાં જઈને, પદ્માસન બેસવું અને વિધિ મુજબ શરીરને શુષ્ક કરવું. દિશાઓમાં, જ્યાં અવરોધ કે વિઘ્ન આવે ત્યાં સૌપ્રથમ સુદર્શન ચક્ર સ્થાપવું.

પઞ્ચવીજં નાભિમધ્યસ્થં ધૂમ્રં ચણ્ડાનિલાત્મકમ્ । અશેષં કલ્મષં દેહાત્ વિશ્લેષયદનુસ્મરેત્ ।। ૩૦૭.

નાભિની વચ્ચે સ્થિત, ધૂમ્ર અને તીવ્ર પવન સ્વરૂપ પાંચ અક્ષર મંત્રનું સ્મરણ કરીને, શરીરમાં રહેલા બધા પાપો દૂર થાય તેમ ધ્યાન કરવું.

રંવીજંહૃદ્‌યાબ્જસ્થં સ્મૃત્વા જ્વાલાભિરાદહેત્ । ઊદ્‌ર્ધ્‌વાધસ્તિર્ય્યગાભિસ્તુ મૂદ્‌ધ્નિ સંપ્લાવયેદ્વપુઃ ।। ૩૦૭.

હૃદયકમળમાં 'રં' બીજનું સ્મરણ કરીને, તેને જ્વાળાથી પ્રજ્વલિત કરવું અને ઉપર, નીચે તથા ચારે બાજુ શરીરને મસ્તક સુધી આ જ્યોતિથી વ્યાપવું.

ધ્યાત્વામૃતૈર્વહિશ્ચાન્તઃસુષુમ્નામાર્ગગામિભિઃ । એવં શુદ્ધવપુઃ પ્રાણાનાયમ્ય મનુન ત્રિધા ।। ૩૦૭.

બાહ્ય અને આંતરિક અમૃત, જે સુષુમ્ના માર્ગે વહે છે, તેનું ધ્યાન કરવું. આવું કરીને, શુદ્ધ શરીરથી, ત્રણ પ્રકારના શ્વાસને મંત્રથી નિયંત્રિત કરવું.

વિન્યસૈન્ન્યસ્તહસ્તાન્તઃ શકિં મસ્તકવક્ત્રયોઃ । ગુહ્યં ગલો દિક્ષુ હૃદિ કુક્ષૌ દેહે ચ સર્વ્વતઃ ।। ૩૦૭.

હાથો અંદર તરફ રાખીને, શક્તિને માથા, મુખ, ગુપ્ત અંગ, ગળું, દિશાઓ, હૃદય, પેટ અને આખા શરીરમાં યોગ્ય રીતે સ્થાપવું.

આવાહ્ય બ્રહ્મરન્ધ્રેણ હૃત્‌પદ્મે સૂર્ય્યમણ્ડચલાત્ । તારેણ સમ્પરાત્માનં સ્મરેત્તં સર્વ્વલક્ષણં ।। ૩૦૭.

બ્રહ્મરંધ્ર દ્વારા, હૃદયકમળમાંથી, સૂર્યમંડળમાંથી 'ત' અક્ષરે આત્માનું આહ્વાન કરીને, સર્વલક્ષણયુક્ત આત્માનું સ્મરણ કરવું.

ત્રૈલોક્યમોહનાય વિદ્મહે સ્મરાય ધીમહિ તન્નો વિષ્ણુઃ પ્રચોદયાત્ । આત્માર્ચનાત્ ક્રતુદ્રવ્યં પ્રોક્ષયેચ્છુદ્ધપાત્રકં । કૃત્વાત્મપૂજાં વિધિના સ્થણ્ડિલે તં સમર્ચ્ચયેત્ ।। ૩૦૭.

'ત્રણે લોકને મોહિત કરવા માટે, આપણે સ્મરનું ધ્યાન કરીએ છીએ; એ વિષ્ણુ અમને પ્રેરણા આપે.' આત્માનું પૂજન કર્યા પછી, શુદ્ધ પાત્રથી યજ્ઞદ્રવ્ય છાંટવું. વિધિ પ્રમાણે આત્મપૂજા કરીને, પછી મંડપ પર ભગવાનનું પૂજન કરવું.

કર્મ્માદિકલ્પિતે પીઠે પદ્મસ્થં ગરુડ઼ોપરિ । સર્વ્વાઙ્ગસુન્દરં પ્રાપ્તવયોલાવણ્યયૌવનં ।। ૩૦૭.

વિધિપૂર્વક તૈયાર કરેલા આસન પર, કમળ પર અને ગરુડ ઉપર બેસેલા, સર્વાંગે સુંદર, યુવાન, તેજસ્વી અને આકર્ષક ભગવાનનું ધ્યાન કરવું.

મદાઘૂર્ણિતતમ્રાક્ષમુદારં સ્મરવિહ્વલં । દિવ્યમાલ્યામ્બરલેપભૂષિતં સસ્મિતાનનં ।। ૩૦૭.

મદથી લાલ આંખો વાળું, ઉદાર, પ્રેમથી વિહ્વળ, દિવ્ય ફૂલોની માળા, વસ્ત્ર, ચંદન અને આભૂષણોથી સજ્જ, સ્મિતવાળું મુખ ધરાવનાર ભગવાનનું ધ્યાન કરવું.

વિષ્ણું નાનાવિધાનેકપરિવારપરિચ્છદમ્ । લોકાનુગ્રહણં સૌમ્યં સહસ્રાદિત્યતેજસં ।। ૩૦૭.

વિભિન્ન સેવા અને પરિચારોથી ઘેરાયેલા, જગતના કલ્યાણ માટે સૌમ્ય, હજારો સૂર્ય જેટલું તેજ ધરાવતા વિષ્ણુનું પૂજન કરવું.

પઞ્ચવાણધરં પ્રાપ્તકામૈક્ષઁ દ્વિચતુર્ભુજમ્ । દેવસ્ત્રીભિર્વૃતં દેવીમુખાસક્તેક્ષણં જપેત્ ।। ૩૦૭.

પાંચ બાણ ધારણ કરનાર, ઈચ્છા પૂર્ણ કરનાર દ્રષ્ટિ, બે કે ચાર હાથવાળા, દેવસ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા અને દેવીઓના મુખ પર દ્રષ્ટિ રાખનાર ભગવાનના મંત્રનો જપ કરવો.

ચક્રં શઙ્ખં ધનુઃ ખડ્ગં ગદાં મુષલમઙ્કુશં । પાશઞ્ચ વિભ્રતં ચાર્ચ્ચેદાવાહાદિવિસર્ગતઃ ।। ૩૦૭.

ચક્ર, શંખ, ધનુષ્ય, ખડગ, ગદા, મુષલ, અંકુશ અને પાશ ધારણ કરનાર ભગવાનની, દરેક શસ્ત્ર માટે ક્રમશઃ આવાહનથી વિસર્જન સુધીના મંત્રોથી પૂજા કરવી.

શ્રિયં વામોરુજઙ્ઘાસ્થાં શ્લિષ્યર્ન્તી પાણિના પતિં । સાબ્જચામરકરાં પીનાં શ્રીવત્‌સકૌસ્તુભાન્વિતાં ।। ૩૦૭.

શ્રી, જે ડાબા જાંઘ અને પગથી પ્રભુને અડકે છે, હાથમાં કમળ અને ચામર ધરાવે છે, પુષ્ટ વક્ષસ્થળવાળી છે અને શ્રીવત્સ તથા કૌસ્તુભ મણિથી શોભાયમાન છે.

ઓં પક્ષિરાજાય હ્રૂઁ ફટ્ । તાર્ક્ષ્યં યજેત્ કર્ણિકાયામઙ્ગદેવાન્ યથાવિધિ । શક્તિરિન્દ્રાદિયન્ત્રેષુ તાર્ક્ષ્યાદ્યા ધૃતચામરાઃ ।। ૩૦૭.

ઊં, પક્ષીરાજને હ્રૂં ફટ્. કર્ણિકામાં તાર્ખ્ષ્ય સાથે અંગદેવતાઓનું યોગ્ય રીતે પૂજન કરવું. શક્તિ, ઇન્દ્ર વગેરે યંત્રોમાં સ્થાપિત છે, અને તાર્ખ્ષ્યાદિ દેવતાઓ ચામર પકડીને ઉભા છે.

શક્તયોઽન્તે પ્રયોજ્યાદૌ સુરેશાદ્યાશ્ચ દણ્ડિના । પીતે લક્ષઅમીસરસ્વત્યૌ રતિપ્રીતજયાઃ સિતાઃ ।। ૩૦૭.

શક્તિઓ આરંભ અને અંતે સ્થાપિત કરવી, અને મુખ્ય દેવતાઓ દંડ પકડીને રાખવા. પીળા રંગની લક્ષ્મી અને સરસ્વતી, તથા સફેદ રંગની રતિ, પ્રીતિ અને જયાને સ્થાપિત કરવી.

કીર્ત્તિકાન્ત્યૌ સિતે શ્યામે તુષ્ટિપુષ્ટ્યૌ સ્મરોદિતે । લોકેશાન્તં યજેદ્દેવં વિષ્ણુમિષ્ટાર્થસિદ્ધયે ।। ૩૦૭.

કૃત્તિકા અને અનંત, બંને સફેદ; શ્યામા, તૃપ્તિ અને પુષ્ટિ, તથા સ્મરોદય સમયે. લોકેશ સુધીના દેવતાનું પૂજન કરવું, વિશેષ કરીને વિષ્ણુજીનું, ઇચ્છિત ફળ મેળવવા માટે.

એતત્‌પૂજાદિના સર્વ્વાન્ કામાનાપ્નોતિ પૂર્વ્વવત્ ।। ૩૦૭.

આ પૂજા અને સંબંધિત વિધિથી, જેમ પહેલાં વર્ણવ્યું છે તેમ, સર્વે ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય છે.

તોયૈઃ સમ્મોહની પુષ્પૈર્નિત્યન્તેન ચ તર્પયેત્ । બ્રહ્મા સશક્રશ્રીદણ્ડી વીજં ત્રૈલોક્યમોહનમ્ ।। ૩૦૭.

પાણી અને મોહક ફૂલો વડે હંમેશા તૃપ્તિ અર્પણ કરવી. બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર, શ્રી અને દંડી સાથે બીજમંત્ર, ત્રણેય લોકને મોહિત કરે છે.

જપ્ત્વા ત્રિલક્ષં હુત્વા ચ લક્ષઁ પિલ્વૈસ્ચ સાજ્યકૈઃ । તણ્ડુલૈઃ ફલગન્ધાદ્યૈઃ૧ દૂર્વાભિસ્ત્વાયુરાપ્નુયાત્ ।। ૩૦૭.

ત્રણ લાખ જાપ અને એક લાખ હોળી પાંદડા અને ઘીથી, તથા તાંદળ, ફળ અને સુગંધિત વસ્તુઓ, તેમજ દુર્વા ઘાસથી હવન કરવાથી દીર્ઘાયુ મળે છે.

તતાભિષેકહોમાદિક્રિયાતુષ્ટો હ્યભીષ્ટદઃ । ઓં નમો ભગવતે વરાહાય ભૂર્ભુવઃ સ્વઃપતયે ભૂપતિત્વં મે દેહિ હૃદયાય સ્વાહા । પઞ્ચાઙ્ગં નિત્યમયુતં જપ્ત્વાયૂરાજ્યમાપ્નુયાત્ ।। ૩૦૭.

અભિષેક અને હવનાદિ વિધિથી પ્રસન્ન થઈ ઇચ્છિત વર મળે છે. 'ઊં, ભગવાન વરાહને વંદન, ભૂ, ભુવઃ, સ્વઃના સ્વામી, મને ભૂપતિપદ આપો, હૃદયને સ્વાહા.' આવું પાંચ અંગવાળું મંત્ર દસ હજાર વખત રોજ જાપવાથી આયુષ્ય અને રાજ્યપ્રાપ્તિ થાય છે.

અગ્નિરુવાચ વક્ષઃ સવહ્નિર્વામાક્ષૌ દણ્ડી શ્રીઃ સર્વ્વસિદ્ધિદા । મહાશ્રિયે મહાસિદ્દે મહાવિદ્યુત્પ્રભે નમઃ ।। ૩૦૮.

અગ્નિ બોલ્યા: વક્ષસ્થળમાં અગ્નિ, ડાબી અને જમણી આંખમાં દંડી અને શ્રી, જે સર્વ સિદ્ધિ આપે છે. મહાશ્રી, મહાસિદ્ધિ અને મહાવિદ્યુત જેવી તેજસ્વિ દેવીને વંદન.