આગમપ્રકાશના પવિત્ર શ્લોકોમાં દર્શાવાયેલી પૂજા અને સ્નાનવિધિની વિધિઓ આ રીતે એક સજીવ વાર્તા રૂપે વર્ણન કરીએ: શિવજીના અંગો અને મુખવાળા રૂપની પૂજા માટે "હાં", "હું", "હાં" જેવા અક્ષરો દ્વારા આરાધના કરવી જોઈએ. "હૌં"થી શિવ, "હામ"થી ઈશાન અને અન્ય મુખોની પૂજા કરાય છે. ગૌરી માટે "હ્રીં", ગણા માટે "ગં", ઈન્દ્ર અને અન્ય દેવો માટે "ચંડિ", "હૃદા" વગેરે મંત્રો દ્વારા, અને પછી સૂર્ય, દંડિન, પિંગલાની પૂજા માટે યોગ્ય મંત્રોનો જપ કરવો જોઈએ. ઉચ્ચૈઃશ્રવા, આરુણ, પ્રભૂત, વિમલ તથા મધ્યમાં સ્કંદ અને અન્ય દેવો, જે પરમ આનંદ અને તત્ત્વરૂપ છે, તેમની પૂજા કરવી જોઈએ. દીપ્તા, સૂક્ષ્મા, જયા, ભદ્રા, વિભૂતિ, વિમલ, અમોઘા, વિદ્યુતા, સર્વતમુખી—આ દેવીઓ પણ પૂજનીય છે. સૂર્યના આસન માટે "હં", "ખં", "ખ", "સો", "ઉલ્કા" અને તેમના રૂપો, "હ્રાં", "હ્રીં", "સા", "સૂર્યને નમઃ", "આં" અને "હૃદયને નમઃ"—આ મંત્રો દ્વારા આરાધના કરવી. સૂર્ય, શિખા, અગ્નિ, ઈશ, અસુર, વાયુ—આ દેવો માટે "ભૂઃ", "ભુવઃ", "સ્વઃ", "શિખા", "હું" (કવચ) વાપરાય છે. આખું વિધિવત પૂજન—માતા, વસવાસ, સોમ, અંગારક, બુધ, જીવ, શુક્ર, શનિ, રાહુ, કેતુ, તેજસ, ચંડ—આ ઓર્ડર પ્રમાણે. રૂપ માટે આસન, મૂળ, "હૃદા" વગેરે, અને ઉપાસકોએ સહયોગીઓની પૂજા કરવી. વિષ્ણુના આસન, રૂપ, "રોં", "શ્રીં", "શ્રીં", "શ્રીધર", "હરી"—આ મંત્રો, "હ્રીં"—સર્વરૂપના મંત્રથી—ત્રિભુવનને મોહિત કરે છે. "હ્રીં"થી હૃષીકેશ, "ક્લીં"થી વિષ્ણુ, લાંબા સ્વરથી "હૃદા" વગેરે, પાંચમા વિભક્તિમાં, અને યુદ્ધમાં "જયા" વગેરે દેવીઓની પૂજા. ચક્ર, ગદા, શંખ, મુષળ, તલવાર, શારંગ ધનુષ, પાશ, અંકુશ, શ્રીવત્સ, કૌસ્તુભ, અને વનમાલા—આ વિભૂતિઓની પૂજા. "શ્રીં", "શ્રી", મહાલક્ષ્મી, તાતાર્ક્ષ્ય, ગુરુ, ઇન્દ્ર વગેરે; સરસ્વતીના આસન, રૂપ, "ઓં", "હ્રીં"—આ રીતે દેવી સરસ્વતીની આરાધના. "હૃદા" વગેરે મંત્રોથી અલક્ષ્મી, મેધા, કલાં, તૃષ્ટિ, પુષ્ટિકા; ગૌરી, પ્રભામતી, દુર્ગા, ગણા, ગુરુ, ક્ષેત્રપાલ—આ બધાનું પૂજન. "ગં"થી ગણપતિ, "હ્રીં"થી ગૌરી, "શ્રીં"થી શ્રી, "હ્રીં"થી ત્વરિતા, "હ્રીં", "સૌ"થી ત્રિપુરા—ચોથી વિભક્તિ અને "ઓમ"થી પૂજન પૂર્ણ થાય છે. નામના આરંભમાં અક્ષર, અનુરાગ સાથે અથવા "ઓમ" સાથે જોડીને, તમામ મંત્રો સાથે પૂજન કરતા તેને જપ માનવામાં આવે છે. જે ઉપાસક તિલ, ઘી વગેરે સાથે પૂજા-મંત્રો જપ કરે છે, તે ધર્મ, કામ, અર્થ અને મોક્ષ પ્રાપ્ત કરે છે; ભોગ ભોગવીને સ્વર્ગમાં જાય છે. નારદજી કહે છે: હવે હું સ્નાનવિધિ સમજાવું છું. ઉપાસક નૃસિંહ મંત્ર સાથે પૃથ્વી લઈને, બે ભાગમાં વિભાજિત કરે; એક ભાગથી મન શુદ્ધ કરે. પાણીમાં ડૂબી, પાન કરીને, પૃથ્વી મૂકી, સિંહ મંત્રથી રક્ષા પામે; પછી પ્રાણાયામ પૂર્વક વિધિવત સ્નાન કરે. હૃદયમાં હરિ-જ્ઞાન, આઠ-અક્ષરી મંત્રથી, હાથમાં પૃથ્વી લઈને ત્રણ વાર સિંહ મંત્ર જપે—ચારે દિશામાં રક્ષા. વાસુદેવ મંત્રથી પાણી શુદ્ધ કરે, પછી વૈદિક અને અન્ય મંત્રોથી શરીર ધોઈ, રૂપની પૂજા કરે. અઘમર્ષણ વિધિ કરી, શુદ્ધ વસ્ત્ર પહેરી, આગળ વધે; હાથમાં પાણી લઈને, મંત્રથી બે વાર શુદ્ધ કરે. નારાયણ મંત્રથી શ્વાસ નિયંત્રણ, શ્વાસ અંદર લઈ, બહાર છોડીને, પાણીમાં હરિનું ધ્યાન કરે; પછી બાર-અક્ષરી મંત્રથી અર્ઘ્ય અર્પણ કરે. યોગાસનથી આરંભ, દિશાઓના રક્ષક, ઋષિઓ, પિતૃઓ માટે ક્રમશઃ અનેક મંત્રો જપે. સર્વ માનવ, સ્થાવર-જંગમ જીવ માટે અંગો જોડી, પાછા ખેંચી, મંત્રોથી પૂજનસ્થળમાં પ્રવેશ કરે. અન્ય પૂજન વિધિઓમાં પણ મૂળ અને અન્ય મંત્રોથી સ્નાન કરવું. નારદજી કહે છે: હવે હું પૂજનની પદ્ધતિ કહું છું, જેનાથી બ્રાહ્મણો સર્વ સિદ્ધિ મેળવે છે. પગ ધોઈ, પાન કરીને, વાણી નિયંત્રિત કરી, રક્ષા કરે. પૂર્વ દિશા તરફ મોખું કરીને, સ્વસ્તિક અને કમળ અથવા અન્ય ચિત્ર બનાવે; નાભિમાં ધૂમ્રવર્ણ, વાદળ જેવી બીજ કળ્પના કરે. આ બધું ભેદ જાણીને, શરીરથી અશુદ્ધિ દૂર કરવા ધ્યાન કરે; હૃદય-કમળમાં "ક્ષૌં" બીજ સ્મરણ કરે, તેને યોનિનું મૂળ માને. નીચે, ઉપર અને ચારે બાજુ અગ્નિ જ્વાળાઓથી અશુદ્ધિ દહ કરે; પછી ચંદ્રરૂપે, આકાશમાં અમૃતધારા સાથે કળ્પના કરે. હૃદય-કમળમાંથી કિરણો વિપુલ થાય છે, અને સુષુમ્ના માર્ગે, સર્વ નાડીઓમાં, પોતાના શરીરને flood કરે છે. શુદ્ધ કરી, તત્વને નિયુક્ત કરે; પછી હાથ શુદ્ધ કરી, "આસ્ત્ર" મুদ্রા કરે; દાયાં અંગૂઠાથી આરંભ, બંને હાથમાં pervasive કરે. મૂળ અને બાર અંગો, છ-છના જોડીમાં, મંત્રોથી શરીરમાં નિયુક્ત કરે: હૃદય, મસ્તક, શિખા, કવચ, શસ્ત્ર, આંખો. પેટ, પીઠ, હાથ, ઘૂંટણ, પગ—આ ક્રમમાં સ્પર્શ કરે, મুদ্রા બનાવે, વિષ્ણુ સ્મરણ કરે, આઠ-અક્ષરી મંત્ર જપે, પછી પૂજન કરે. વર્ધની (વૃદ્ધિદાયિ) ડાબી બાજુ અને પૂજન સામગ્રી જમણી બાજુ મૂકે; શસ્ત્ર-મંત્ર અને સુગંધ-ફૂલોવાળા અર્ઘ્યથી સામગ્રી શુદ્ધ કરે. "પહટ" અને આઠગણી જપથી પાણી શક્તિશાળી કરે; હાથમાં પરમ હરિનું ધ્યાન કરે—જે સર્વવ્યાપી ચેતના અને પ્રકાશ છે. ધર્મ, જ્ઞાન, વૈરાગ્ય, ઐશ્વર્ય—આ અગ્નિ અને દિશાઓમાં નિયુક્ત કરે; અધર્મ અને અન્ય તત્ત્વો, પૂર્વથી આરંભ કરીને, યોગાસન પર અંગોમાં નિયુક્ત કરે. આસન પર કચ્છપ (કાચબો), અનંત, યમ, સૂર્યમંડળ, અન્ય ચક્ર; શુદ્ધ અને અન્ય દેવો, પુષ્પકર્ણીઓ પર, અને કૃપાદેવતાઓ પરિકર્પ પર સ્થાપિત કરે. પ્રથમ પોતાના હૃદયમાં ધ્યાન, પછી મંડળમાં દેવતાને આવાહન અને પૂજન કરે; અર્ઘ્ય, પગ માટે પાણી, પાન માટે પાણી, મધુપર્ક—આ બધું અર્પણ કરે. સ્નાન, વસ્ત્ર, યજ્ઞોપવિત, આભૂષણ, સુગંધ, ફૂલો, ધૂપ, દીપ, ભોજન—આ બધું પુન્ડરીકાક્ષ (કમળનેત્ર)ના મંત્રથી અર્પણ કરે. પૂર્વથી આરંભ કરીને અંગોની પૂજા કરે; પૂર્વ દ્વાર પર પંખીઓના સ્વામી, દક્ષિણમાં ચક્ર, દક્ષિણ-પશ્ચિમમાં ગદા, ઉત્તર-પશ્ચિમમાં શંખ અને ધનુષ—આ રીતે પૂજન વિધિ પૂર્ણ કરે. આ રીતે શાસ્ત્રોક્ત ક્રમ, મંત્ર અને ભાવથી, ઉપાસક દેવ-દેવી, તત્ત્વ, વિભૂતિ, અને સર્વ રક્ષક-દેવતાઓની પૂજા કરે છે; શરીર, મન, અને આત્માને શુદ્ધ કરીને, પરમ શાંતિ અને ફળ પ્રાપ્ત કરે છે.