રાજા ધર્મશાસ્ત્ર અનુસાર પોતાના રાજ્યમાં નિયમો અને દંડની વ્યવસ્થા સુનિશ્ચિત કરે છે. એક દિવસ, રાજા પોતાના દરબારમાં બેઠા છે અને વિભિન્ન વ્યવસાય, વેપાર, અને સમાજમાં થતા ગુનાઓ અંગે નિયમો જાહેર કરે છે. પ્રથમ, રાજા કહે છે કે જો કોઈ વૈદ્ય (ડોક્ટર) ખોટી રીતે વર્તે છે, તો તેને પશુઓ માટે સૌથી ઓછી, માનવ માટે મધ્યમ, અને રાજપરિવાર માટે સૌથી વધુ દંડ ભરવો પડશે. ત્યારબાદ, જે કોઈ વ્યક્તિ એવા માણસને બાંધે છે જેને બાંધવું ન જોઈએ, અથવા બાંધેલા વ્યક્તિને મુક્ત કરે છે, અથવા અનધિકૃત રીતે કેસ ચલાવે છે, તેને સૌથી વધુ દંડ ભરવો પડે. વેપાર અને માપ-તોલ અંગે પણ નિયમો છે. જે કોઈ વજન કે માપમાં એક-આઠમું ભાગ ચોરી કરે છે, તેને બેવીસ પણાં દંડ ભરવો પડે, અને વધઘટ પ્રમાણે દંડ વધે-ઘટે. જે દવાઓ, તેલ, મીઠું, સુગંધ, અનાજ, અથવા અન્ય માલમાં ભેળસેળ કરે છે, તેને સોળ પણાં દંડ ભરવો પડે. રાજા એ પણ કહે છે કે જો કારીગરો કે શિલ્પીઓ ભેગા થઈને ભાવ નક્કી કરે છે અથવા વેપાર પર નિયંત્રણ લાવે છે, તો તેમને હજાર પણાં દંડ થાય. રોજે રોજ જે ભાવ રાજા નક્કી કરે છે, એ જ વેચાણ-ખરીદીનો દર માનવો; વેપારીઓ એથી વધુ નફો કરે, તો એ અયોગ્ય ગણાય. રાજા સ્પષ્ટ કરે છે કે દેશી માલ ખરીદી-વેચી તુરંત કરવાથી વેપારીને સો પૈકી પાંચ, અને વિદેશી માલ માટે દસ નફો લેવા જોઈએ. માલના ખર્ચને ભાવમાં ઉમેરવો અને ખરીદનાર-વેચનાર બંને માટે યોગ્ય નફો રાખવો. જો કોઈ પૈસા લઈને માલ આપે નહીં, તો તેને વ્યાજ સાથે ચૂકવવું પડે, અને જો ખરીદનાર અન્ય પ્રદેશનો હોય, તો અંતરથી થયેલા નુકસાનની ભરપાઈ કરવી. વેચાયેલ માલ ખરીદનાર પાસે પહોંચ્યું નહીં હોય, તો ફરી વેચી શકાય; પરંતુ જો ખરીદનારની ભૂલથી નુકસાન થાય, તો એ નુકસાન ખરીદનારનું. રાજા કહે છે, જો રાજકીય અધિકારી કે દુર્ભાગ્યથી માલનું નુકસાન થાય, તો વેચનાર પર દંડ આવે, સિવાય કે માલ ખાસ ઓર્ડર પર ન આપ્યું હોય. જો વેચાયેલ વસ્તુ ખામીદાર હોય, તો વેચનારને એ વસ્તુના બે ગણા મૂલ્યનો દંડ ભરવો પડે. જો કોઈ વેપારીને માલની વધ-ઘટ ખબર ન હોય અને ખરીદી કરે, તો દોષી ન ગણાય; પણ જાણતા ખરીદી કરે, તો એક-છઠ્ઠું દંડ ભરવો પડે. વેપારીઓ ભેગા થઈ નફા માટે કામ કરે, તો નફા-નુકસાન મૂડી પ્રમાણે વહેંચવું. જો કોઈને માલ સોંપવામાં આવે અને સૂચના વગર ભૂલથી ગુમ થાય, તો જવાબદાર વ્યક્તિએ એની ભરપાઈ કરવી; જો આપત્તિથી ગુમ થાય, તો દસમાં એક ભાગ દંડ. જાહેર નફામાંથી રાજા વીસમો ભાગ કર લઈએ; જે માલ રાજા માટે યોગ્ય કે પ્રતિબંધિત હોય, એ વેચાય તો રાજાને જાય. માપ-તોલમાં ખોટા માપ આપે, કરથી બચી જાય, કે છેતરપિંડીથી ખરીદી-વેચી કરે, તો આઠગણા દંડ. જો કોઈ વિદેશમાં મૃત્યુ પામે, તો હાજર વારસો કે સગા એનો માલ લઈ શકે; જો કોઈ હાજર ન હોય, તો એ માલ રાજાને મળે. રાજા કહે છે કે લોભ વિના, કટાક્ષ છોડી દેવું જોઈએ; જો કોઈ ન કરી શકે, તો બીજાએ એ કામ કરવું. એ નિયમ બ્રાહ્મણ, ખેડૂત, અને કામદાર માટે છે. ચોરીની બાબતમાં, ખરીદનાર, ફાવડા, પગલાં, કે કાપડથી ઓળખી ચોરને પકડે. શંકાસ્પદ લોકો—જાતિ કે નામ છુપાવનાર, જુગારિયા, દારૂ પીનાર, અવાજ તૂટી ગયેલા, ઘરોમાં પ્રવેશ કરનાર, અડધી-રાતે ફરનાર, વાંધો વગર ભટકનાર, વધારે ખર્ચ કરનાર, કે ગુમ થયેલ માલ વેચનાર—એને પણ પકડે. ચોરીના શંકાસ્પદ વ્યક્તિએ શપથથી પોતાને નિર્દોષ સાબિત કરવું; દોષી ઠરે તો ચોરની સજા અને ચોરીની વસ્તુ પાછી આપવી. ચોરને ચોરીની વસ્તુ પાછી આપવી અને વિવિધ સજાઓથી દંડિત થવું; બ્રાહ્મણ હોય, તો પોતાના દેશમાંથી કાઢી દેવો. ચોરી કે હત્યા થાય, તો ગામના વડા હાજર હોય, તો દોષ એના; ન હોય, તો આખા ગામ અથવા જ્યાં ઘટના ઘટી, એ દંડ ભરવો. પાંચ કે દસ ગામના બહારના વ્યક્તિ, મુસાફરો પકડનાર, ઘોડા કે હરણ ચોરી કરનાર—એના માટે પણ નિયમ છે. બળથી હત્યા કરનારને કાંટાની સજા, ફેંકી દેનાર, સાંધા તોડનાર, કે પિંજરથી હાથને ઈજા કરનારને પણ સજા. બીજી વાર ગુનાહિત હોય, તો હાથ કે પગ કાપવું; ખોરાક, રહેઠાણ, અગ્નિ, પાણી, યજ્ઞ સાધન માટે ખર્ચ પણ ભરવો. ચોર કે હત્યા કરનારને સૌથી વધુ દંડ; શસ્ત્રથી ગર્ભપાત કે ગર્ભભ્રષ્ટ કરનારને પણ એ જ દંડ. કોઈ ઊંચા કે નીચા વ્યક્તિએ પુરુષ કે સ્ત્રીની હત્યા કરે, તો સ્ત્રીને પથ્થર બાંધી પાણીમાં ફેંકવી. સ્ત્રી ઝેર કે અગ્નિ આપે, પોતાના ગુરુ કે સંતાનની હત્યા કરે, કે કાન, નાક, કે હોઠ કાપે, તો ગાયથી મરાવવી. ખેતર, ઘર, જંગલ, ગામ, ખલિયાણ, કે અનાજની દુકાનમાં આગ લગાવે, કે રાજાની પત્ની પાસે જાય, તો વણથી બાંધેલી સળગતી લાકડીઓથી દંડ. પરસ્ત્રી સાથે પકડાય, તો વાળથી પકડવો; સમકુલ સ્ત્રી હોય, તો સૌથી વધુ દંડ; સામાજિક નિયમ મુજબ હોય, તો મધ્યમ દંડ. સામાજિક નિયમ વિરુદ્ધ સંભોગ માટે, પુરુષને મૃત્યુદંડ, સ્ત્રીના કાન કાપવા, કમરપટ્ટી, સ્તનપટ્ટી, નાભિ, અને વાળ દબાવી દેવું. અયોગ્ય સ્થળ કે સમયે વાત કરે, કે સાથે રહે, તો સ્ત્રીને સો દંડ, પુરુષને બે ગણા. પ્રતિબંધ છતાં ચાલુ રાખે, તો પકડાય તેવી સજા; ગાય માટે જાય, તો સો દંડ; નીચી સ્ત્રી માટે મધ્યમ દંડ અને ગાય. કેદ કરેલી દાસી, કામવાળી, કે સરળ સ્ત્રીઓ સાથે સંભોગ માટે, પુરુષે પચાસ પણાં દંડ. દાસી સાથે બળજબરીથી સંભોગ માટે, દસ પણાં દંડ; ચિહ્નિત, બહારની, કે ત્યાગી સ્ત્રી સાથે સંભોગ માટે, જાહેરમાં શરમજનક રીતે ફેરવવું. રાજાની આજ્ઞા ખોટી લખે, ખોટા સોના સાથે વેપાર કરે, કે ગિરવી રાખેલી વસ્તુ વેચે, તો દંડ. બ્રાહ્મણને અવિદ્યત ખોરાક આપનારને સૌથી વધુ દંડ; ખોટા સોના સાથે વેપાર કે ગિરવી વસ્તુ વેચનારને પણ દંડ. આ રીતે રાજાની આજ્ઞા અને ધર્મશાસ્ત્ર અનુસાર, સમાજમાં વ્યવસાય, વેપાર, અને ગુનાઓ માટે વિવિધ દંડ અને નિયમો જાહેર થાય છે, જેથી સૌને યોગ્ય વર્તન માટે પ્રેરણા મળે.