આગ્નિપ્રધાન ગ્રંથના આ વર્ણન અનુસાર, શિક્ષક યજરંગના મંડપમાં તેનું સ્થાન તૈયાર કરે છે. તે વામ હાથે તેને પકડી, અને પછી જમણા હાથે ઉંચે ઉઠાવે છે. પછી, તેને ગોળાકાર રુપમાં બનાવી, માથા ઉપર એકવાર ફેરવી, ચામડીના કવચ પહેરેલા મનુષ્ય ઉપર ઝડપથી ફેંકે છે. ઉછાળતા, દોડતા, અથવા ફરતા, યોગ્ય રીત અનુસરીને, કુશળ તાલીમથી તેનો ઉપયોગ કરે છે. નિયમ મુજબ જીત મેળવીને, પછી બાંધવાની ક્રિયા કરે છે; કમર પર બાંધે છે, અને પછી તલવાર ડાબી બાજુ પર લટકાવે છે. તલવારને ડાબા હાથે મજબૂતીથી પકડી, જમણા હાથે બહાર કાઢે છે; તે છ આંગળી જેટલી ગોળાઈમાં હોવી જોઈએ અને સાત હાથે ઉંચી રાખવી જોઈએ. લોખંડના દંડ અને વિવિધ કવચ, અડધી હાથે અંતરે, અને સમ, આડાં અને ઊંચી સ્થિતિમાં રાખવામાં આવે છે. હવે, યોગ્ય રીતે તેનો ઉપયોગ કેવી રીતે કરવો, તે હું વિગતે સમજાવું છું: નવા, મજબૂત ઢાલ અને ધનુષ શરીર પર રાખ્યા પછી, જમણા હાથે નવી ગદા લઈને, તેને ઊંચી કરી, મજબૂતીથી પ્રહાર કરવો જોઈએ; આ રીતે શત્રુના વિનાશની ખાતરી થાય છે. પછી, બંને હાથે તેને શત્રુ પર લાવવું જોઈએ; સરળતાથી આ કરતાં, હત્યામાં સફળતા પ્રાપ્ત થાય છે. આગ્નિ કહે છે: ચક્રાકૃતિ, પ્રહાર, ઉછાળો, ડૂબકું, દોડવું, ઝપટવું, ઉપરથી હુમલો, ગૃધ્રની જેમ નીચે પડવું, અને ભ્રમ—આ બધા. કંપન, ઉછાળો, ડાબી અને જમણી ચાલ, અજાણી ફૂટ, હાથીના હાથની ભારે ચોટ—આ બધાં. ભયાનક અને ભયજનક નીચે પડવું, પૂર્ણ, અર્ધ અને ત્રીજ ભાગ, અને કમળાકૃતિ પગની ચાલ—આ બધાં. પછડાટ, આગળ ચાલ, વરાહ અને વાંકડા—મેળીને, યુદ્ધમાં તલવાર અને ઢાલની વિદ્યા માં ૩૨ પ્રકાર જાણવા જોઈએ. મુકાવવાની, પાછી વળવાની, પકડી રાખવાની, હલકી ચાલ, ઉપર ફેંકવાની, નીચે ફેંકવાની, પકડી અને રોકવાની—આ બધાં. ગૃધ્રની જેમ નીચે પડવું, હાથીની પાન, અને મગરની પકડ—યુદ્ધમાં ૧૧ પ્રકારની પાશ વિદ્યા જાણવી જોઈએ. સીધી, પહોળી, વાંકી, અને ચક્રાકૃતિ—પાંચ ક્રિયાઓ મહાન લોકો દ્વારા પાશ વિભાજન વખતે વર્ણવાય છે. કાપવું, ફાડવું, પ્રહાર, ચક્રાકૃતિ, સુઈ જવું, ટુકડા કરવું, કોતરવું, અને ચક્ર વિદ્યા—આ ક્રિયાઓ છે. પગથી દબાવવું, ફુંકારવું, ફાડવું, ભય પેદા કરવું, ઝૂલવું—આ ભાલા વિદ્યા છે, છઠ્ઠું પ્રહાર કહેવાય છે. આંખ, હાથ, બાજુ પર પ્રહાર, અને સીધા પાંખવાળી બાણથી પડવું, તથા ભાલા વિદ્યા વર્ણવાય છે. પ્રહારો, ગૌમૂત્ર, વિપુલ, કમળાસન, ઊંચા શરીરવાળા, વાંકા, ડાબી અને જમણી—આ બધાં. વળાંક અને પ્રતિવળાંક, ઊંચા પગ, ઉછાળો, હંસના પીસી નાખવાની, અને દબાવવાની—ગદા વિદ્યા છે. ભયાનક પ્રહાર, કટકટાટ, ફેંકેલું હાથ, ઉભા રહેવું, ખાલી—આ કટાર વિદ્યા છે. પ્રહાર, કાપવું, અને પીસી નાખવું—આ મુંઠા વિદ્યા છે, સાથે ઉછાળો અને પ્રહાર. થકેલા, આરામ કરેલા, ગૌમુક્ત, અત્યંત કઠિન—આ ફટકા અને ગદા વિદ્યા છે. અંત, મધ્ય, વાંકડું, અને આજ્ઞા પૂર્ણ—આ ગદા અને મુંઠા વિદ્યા છે. પકડી, કાપવી, મારવું, જોરથી ઉંચું કરવું, અને ખેંચવું—આ તલવાર વિદ્યા છે, સાથે પ્રહાર અને પીસી નાખવું. ભય પેદા કરવું, રક્ષણ, મારવું, જોરથી ઉંચું કરવું, અને ખેંચવું—આ શસ્ત્ર વિદ્યા છે, અને યંત્ર વિદ્યા પણ. છોડવું, કટકટાટ, વરાહની ઉછાળો, એક અથવા બંને હાથે લઈ જવું, અને પકડી રાખવું. બંને હાથે અને બાહુથી બાંધવું, કમર પર ઉંચું કરવું, છાતી અને કપાળ પર પ્રહાર, અને બાહુ વાંકડા કરવું. બંને હાથે અને બાહુથી બાંધવું, કમર પર ઉંચું કરવું, અંગોને હળવી રીતે પકડી, અને અંગોની પ્રતિવર્તન. ઉપર પ્રહાર, મારવું, ગૌમૂત્ર સ્થિતિ, ડાબી અને જમણી, અવરોધ પાર કરવા માટે દંડ, અને કરવીર દંડ, દુશ્મનને ભ્રમિત કરે છે. આડેથી બાંધવું, અપામારગ વિદ્યા, ભયાનક જોર, સુદર્શન, સિંહની ઉછાળો, હાથીની ઉછાળો, અને ગધેડાની ઉછાળો પણ. ગદા અને કુસ્તી વિદ્યા—ખેંચવું, વાંકડા કરવું, અને બાહુની મૂળ. ગળા વાળવું, પીઠ તોડવી, જે અત્યંત ભયાનક છે, વળાંક અને પ્રતિવળાંક, અને બકરા-ભેંસની હત્યા. પગથી પ્રહાર, પીસી નાખવું, કમર પર ઉંચું કરવું, શરીર પકડી, ખભા પર ચડવું, અને જમીન સાફ કરવી. છાતી અને કપાળ પર પ્રહાર, સ્પષ્ટ કરવું, ઉપર ફેંકવું અને નીચે હલાવવું, અને આડેથી ચાલવું. હાથીના ખભા પરથી ફેંકવું, પાછું વળવું, દિવ્ય માર્ગ, નીચેનું માર્ગ, અને ખોટી દિશામાં ભ્રમ. દંડથી પ્રહાર, ફેંકવું, જમીન ફાડવી, ઘૂંટણ બાંધવું, બાહુ બાંધવું, અને અંગો બાંધવું, જે અત્યંત ભયાનક છે. પાછળથી પ્રહાર, પાણીથી, ચમકવું, અને બાહુ બાંધવું; યુદ્ધમાં આ બધાં કવચ અને શસ્ત્ર સાથે, હાથી અને અન્ય દ્વારા કરવું જોઈએ. હાથી પર, શ્રેષ્ઠ અંકુશ પકડી, એક ગળા પર, બે ખભા પર, બે ધનુર્ધર, અને બે તલવારધારી હોવા જોઈએ—આ રીતે યુદ્ધની વિદ્યા પૂર્ણ થાય છે.