એકવાર, ભગવાને વિશિષ્ટ દ્રશ્યોનું વર્ણન કર્યું. એક પવિત્ર સ્ત્રી, ધૈર્યવાન અને શુભ ચિહ્નોથી સજ્જ, વૃદ્ધ અને બે હાથવાળી, ખુલ્લા ચહેરા અને ઉન્નત દાંત ધરાવતી, સુખ-સમૃદ્ધિ લાવતી, જમીન પર બેસી હતી અને તેના હાથ ઘૂંટણ પર રાખેલા હતાં. યક્ષિણીઓની આંખો લાંબી અને સ્થિર હતી; શાકિણીઓ તિર્યક દૃષ્ટિથી જોઈ રહી હતી. તેમની આંખો કાંસ્ય રંગની અને રૂપમાં અતિ સુંદર હતી, હંમેશા સ્વર્ગની અપ્સરાઓ જેવી લાગતી. નંદિ, જપમાળ અને ત્રિશૂલ ધરાવીને દ્વારપાળ તરીકે સેવા આપે છે; મહાકાલા, કપાળધારી, ભાલા અને ગદા પકડીને ઉભા છે. ભૃંગી, દુર્બળ શરીરવાળા, નૃત્ય કરે છે; કુસ્માંડ, જાડા અને બૌને, અને હાથી, ગાય તથા અન્ય પ્રાણીઓના ચહેરાવાળા ગણો, વિરભદ્રના નેતૃત્વમાં છે. આ ગણોમાં એવા પણ છે જેમણે ઘંટાકાર કાન, દસ હોઠ અને દસ હાથ છે; તેઓ પાપ અને રોગનો નાશ કરે છે અને વજ્ર, તલવાર, લાકડી, ચક્ર, મુંગળી, અંકુશ અને ગદા ધારણ કરે છે. તેમના જમણા હાથમાં ધમકી આપતો આંગળો, ઢાલ, ભાલા, ખોપરી અને ફાંસ છે; ધનુષ્ય, ઘંટડી અને કુહાડી પણ છે; બે હાથમાં ત્રિશૂલ છે. ભગવાન ઘંટની માળાથી શોભિત છે અને ભયંકર શક્તિથી દુષ્ટોને નાશ કરે છે. પછી ભગવાને કહ્યું: સૂર્યદેવ, સાત ઘોડાવાળા અને એક ચક્રવાળા રથમાં ઉભા છે, બે કમળ ધારણ કરે છે, કળમ-દવાત અને જળપાત્ર જમણા હાથમાં રાખે છે. તેમના ડાબે પિંગલ નામનો દંડધારી દ્વારપાળ ઉભો છે, અને બંને બાજુએ ચામરવાળી બે સ્ત્રીઓ તથા તેજવિહિન રાણી છે. બીજી રીતે, ભાસ્કર એકલા ઘોડા પર સવાર દર્શાવાય છે; દિશાના રક્ષક દેવતાઓ, શસ્ત્ર ધારણ કરીને, કમળવાળા બે હાથથી આશીર્વાદ આપે છે અને ક્રમશઃ સ્થાન પામે છે. દિશાઓમાં ઉભેલા આ દેવતાઓ હથોડા, ત્રિશૂલ, ચક્ર અને કમળ પકડીને છે. સૂર્ય, આર્યમાન અને અન્ય રક્ષક દેવતાઓ ચાર હાથવાળા છે અને તેમને બાર પાંખડાવાળા કમળ પર સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા છે. આ દેવોમાં વરુણ, સૂર્ય, સહસ્રાંશુ, ધાતા, તપન, સવિતા અને ગભસ્તિકા છે. રવિ, પર્જન્ય, ત્વષ્ટા, મિત્ર અને વિશ્નુક, મેષથી લઈને કાર્તિક સુધીની રાશિમાં સ્થિત છે. તેમના રંગો ક્રમશઃ કાળા, લાલ, થોડા લાલ, પીળા, ફિક્કા, સફેદ, કાંસ્ય, સુવર્ણ, તોતા-લીલા અને તેજસ્વી સફેદ છે. ધૂમ્ર અને વાદળી પણ છે. કિરણોના છેડેથી ઈડા, સુષુમ્ના, વિશ્વર્ચિ, ઈંદુ અને પ્રમાર્દિની જેવી શક્તિઓ પ્રગટે છે. ગ્રહર્ષિણી, મહાકાલી, કપિલા, પ્રબોધિની, નીલાંબરા, જે વાદળમાં વસે છે, અને અમૃત નામની શક્તિઓ પણ છે. વરુણથી શરૂ કરીને દરેક દેવતાની શક્તિઓ તેમના કિરણોના છેડે સ્થાપિત છે. તેજસ, ભયંકર અને મહાન, બે હાથવાળા છે, કમળ અને તલવાર પકડીને છે. કુંડિકા પાસે જપમાળા અને ચંદ્ર છે; કુજ પાસે ભાલા અને જપમાળા છે; બુધ ધનુષ્ય અને જપમાળા ધરાવે છે; જીવ પાસે જળપાત્ર અને જપમાળા છે. શુક્ર પાત્રોની માળાથી શોભીત છે, ઘંટની માળા પહેરે છે અને હારની ઈચ્છા રાખે છે. રાહુ અર્ધચંદ્ર ધરાવે છે; કેતુ પાસે તલવાર અને દીવો છે. અનંત, તક્ષક, કર્ક, પદ્મ, મહાબ્જ, શંખક અને કુલિક જેવા સાપો ફણાવાળા, હાર પહેરેલા અને તેજસ્વી છે. મકર રાશિમાં વરુણ ફાંસ પકડીને છે; વાયુ ધ્વજ ધરાવે છે; મૃગ રાશિમાં કુબેર ગદા પકડીને મેષ પર બેસે છે; ઈશાન જટાધારી છે અને વાછડી પર સવાર છે. વિશ્વના રક્ષક દ્વિભુજ છે; વિશ્વકર્મા પાસે પાશાની જપમાળા છે; હનુમાન વજ્ર પકડીને છે અને પગથી દબાણ કરે છે. કિનર વીના વગાડે છે; વિદ્યાાધર આકાશમાં હાર પહેરીને રહે છે; પિશાચો દુર્બળ અંગવાળા છે; વેતાલોના ચહેરા વાંકા છે. ક્ષેત્રપાલ ભાલા પકડીને છે; ભૂતો મોટા પેટવાળા અને દુર્બળ છે. પછી ભગવાને યોગિનીઓના આઠ વર્ગોનું વર્ણન કર્યું, જે ઈન્દ્રથી ઈશાન સુધી છે: અક્ષોભ્યા, રૂક્ષકર્ણી, રાક્ષસી, કૃપણાક્ષયા; પિંગાક્ષી, ક્ષયા, ક્ષેમા, ઇલા, લીલાલય, લોલા, લક્તા, બલાકેશી, લાલસા, વિમલા; હુતાશા, વિશાલાક્ષી, હુંકાર, વડવામુખી, મહાક્રૂરા, ક્રોધના, ભયંકરી, મહાનના; સર્વજ્ઞા, તલા, તારા, ઋગ્વેદા, હયાનના, સારાખ્યા, રુદ્રસંગ્રહી, સંબરા, તાલજંઘિકા; રક્તાક્ષી, સુપ્રસિદ્ધા, વિદ્યુજ્ઝિહ્વા, કારંકિણી, મેઘનાદા, પ્રચંડોગ્રા, કાલકર્ણી, વરપ્રદા; ચંદ્રા, ચંદ્રાવલી, પ્રપંચા, પ્રલયાંતિકા, શિશુવક્ત્રા, પિશાચી, પિશિતાશા, લોલુપા; ધમની, તાપની, રાગિણી, વિકૃતાનના, વાયુવેગા, બૃહત્કુક્ષી, વિકૃતા, વિશ્વરૂપિકા; યમજિહ્વા, જયંતી, દુર્જયા, જયંતિકા, વિડાલી, રેવતી, પૂતના, વિજયંતિકા. કેટલાંક યોગિનીઓએ આઠ હાથ છે, કેટલાંક ચાર; તેઓ ઈચ્છા મુજબ શસ્ત્રો ધારણ કરે છે અને સર્વ સિદ્ધિ આપે છે. ભૈરવ, હાથમાં સૂર્ય લઈને, કોણે મોઢું છે અને જટિલામાં ચંદ્ર ધારણ કરે છે. યોગિનીઓ તલવાર, અંકુશ, કુહાડી અને ભય નાશક શસ્ત્રો ધરાવે છે; કેટલાક ધનુષ્ય, ત્રિશૂલ, ગદા, ફાંસ અને અડધા ઊંચા ઢાલ ધરાવે છે. દુહાતી, હાથીની ચામડી પહેરીને, સાપના આભૂષણોથી શોભિત, ભૂતોને ભક્ષે છે, માતાઓમાં માન્ય છે અને કેટલીક વખત પાંચ ચહેરાવાળી છે. અવિલોમાથી અગ્નિ સુધી, આઠ લાંબા સ્વરૂપોમાં વિભાજિત છે; દરેકને તેમના છ અંગો સહિત અને તેમના વર્ગ સાથે ક્રમશઃ પૂજવું જોઈએ. યોગિનીઓ મંદિરમાં કાંઠે લાકડાની કાંઠી પર આરૂઢ છે, સોનાની કિરણોથી શોભિત, ધ્વનિ, મંડળ અને બિંદુથી જોડાયેલી, માતાઓ અને ભગવાનના પ્રકાશથી ઉજવાયેલી છે. વિરભદ્ર, વાછડી પર સવાર, ચાર ચહેરાવાળા, માતાઓના આગળ ઊભા છે; ગૌરી, બે હાથવાળી, ત્રણ આંખવાળી, ત્રિશૂલ અને અરીસો ધરાવે છે. તે ચાર હાથવાળી, ત્રિશૂલ, જળપાત્ર, કળશ પકડીને આશીર્વાદ આપે છે. લલિતા કમળ પર ઊભી છે, સ્કંદના અનુયાયીઓ અરીસાવાળી લાકડી પકડીને છે. ચંડિકા દસ હાથવાળી છે, તલવાર, ત્રિશૂલ અને દુશ્મન સંહારક ભાલા ધરાવે છે; ડાબી બાજુએ સાપની ફાંસ, ચામડી, અંકુશ અને કુહાડી છે. આ રીતે, ભગવાને દેવતા, યક્ષ, યોગિનીઓ અને તેમનાં ગણા, તેમનાં રૂપ અને શોભા, તેમજ તેમની શક્તિઓનું પવિત્ર વર્ણન કર્યું.