આ વાર્તા શરૂઆતથી અંત સુધી, દેવીઓ અને દેવતાઓની વિશિષ્ટ અને વિભિન્ન રૂપોની ઝાંખી આપે છે, જેમના અવતાર અને શસ્ત્રોનું વર્ણન ક્રમબદ્ધ રીતે થયું છે. આગમના વર્ણન અનુસાર, ઇન્દ્ર અને અન્ય દેવોના આરંભ, મધ્ય અને શીર્ષ ભાગમાં, નવ તત્ત્વોની અનુપાતમાં, એક અઠાર હાથવાળી દેવીના દાયાં હાથમાં એક મસ્તક અને ઢાળ છે. ડાબા હાથમાં, તે દર્પણ, સંકેત કરતી આંગળી, ધનુષ્ય, ધ્વજ, ઢોલ, ફાંસ, ભાલા, ગાંઠા અને ત્રિશૂલ ધારણ કરે છે. એ દેવી વિજ્ર, તલવાર, અંકુશ, બાણ, ચક્ર અને દંડથી પણ સજ્જ છે; એ બાકી રૂપો સોળ હાથ ધરાવે છે. પછી, ઢોલ અને સંકેત આંગળી aside કરીને, નવ દેવી—રુદ્ર-ચંડા, પ્રચંડા, ચંડોગ્રા, ચંડનાયિકા, ચંડા, ચંડવતી, ચંડરૂપા, અતિચંડિકા, ઉગ્રચંડા—મધ્યમાં રોચના, ભારુણી, અને અસિતા સાથે, અને નીલા, શુક્લા, ધૂમ્રિકા, પીતા, શ્વેતા, અને સિંહસવાર દેવીઓ વર્ણવામાં આવી છે. ભેંસ અને શસ્ત્રધારી પુરુષ અસુરના વાળ અને મુઠ્ઠી પકડે છે. આ નવ દુર્ગાઓ, અલીઢા સ્થિતીમાં ઊભી, પુત્ર અને સમૃદ્ધિ માટે સ્થાપિત થાય છે; ગૌરી, ચંડિકા વગેરે, કલશ, જપમાળા અને અગ્નિ સાથે દર્શાય છે. વનમાં, લલિતા અગ્નિ વગર, ડાબા હાથ ખાંભા પર, બીજામાં દર્પણ સાથે છે. દક્ષિણ દિશામાં, હાથ જોડીને ફળ ધરાવતી સૌભાગ્યા છે; તેના ઉપર, લક્ષ્મી દક્ષિણ હાથમાં કમળ અને ડાબા હાથમાં ફળ ધરાવે છે. સરસ્વતી પુસ્તક, જપમાળા અને વીણા લે છે; શ્વેતા, ધવલ તેજવાળી, કમળ સાથે મકર પર બેઠી છે, જાહ્નવી રૂપે. યમુના, શ્યામ, કાચબાની ઉપર, કલશ ધરાવે છે; તુંબુરુ, ગૌરી, વીણા સાથે છે; ત્રિશૂલધારી દેવી, વાઘ પર, માતાના સમક્ષ ઊભી છે. ગૌરી, બ્રાહ્મી તરીકે ચારમુખી, જપમાળા અને અસુર ધારણ કરે છે; કુંડક્ષપાત્રિણી, શ્વેત, હંસ પર શાંકારીરૂપે છે. દાયાં હાથમાં, શરદ રંગી ધનુષ્ય-બાણ; ડાબા હાથમાં ચક્ર અને વાઘ રૂપે ધનુષ્ય. કુમારી, મોરપાંખથી સજ્જ, લાલ, ભાલા સાથે, બે હાથ ધરાવે છે. ડાબા બાજુ લક્ષ્મી ચક્ર, શંખ અને ગદા ધારણ કરે છે; વારાહી, ભેંસ પર, દંડ, શંખ, તલવાર અને ગદા સાથે છે. ઐન્દ્રિ, ડાબા બાજુ, વિજ્ર અને હજાર આંખ ધરાવે છે; ચામુંડા, ઢાંકી આંખ, હાડપિંજર, ત્રણ આંખવાળી છે. ચામુંડા, હાડપિંજર, ઊંચા વાળ, પાતળી પેટ, ડાબા બાજુ વાઘચામ પહેરી, ખોપરી અને તલવાર ધરાવે છે. દાયાં હાથમાં ત્રિશૂલ અને છરી; મૃતદેહ પર સવાર, હાડપિંજરથી સજ્જ. વિનાયક, માનવરૂપે, મોટું પેટ અને હાથીમુખ ધરાવે છે. મોટા સૂંડ, પવિત્ર જનયુ, મોખું સાત અંગુલ પહોળું; સૂંડ છત્રીસ અંગુલ પહોળું અને લાંબું. એક કળા બાર અંગુલ, ગળે શિરા અને અડધી કળા સાથે, છત્રીસ અંગુલ; ગુપ્ત ભાગ એક અને અડધી અંગુલ. નાભિ અને જાંઘ બાર અંગુલ; પાંસળી અને દાયાં પગ પણ. દાયાં હાથમાં દાંત; ડાબા હાથમાં કૂહાડી, લાડુ અથવા નિલકમળ. સુંદરમુખી, બિલાડી જેવી આંખ; બાજુએ સ્કંદ, મોર પર સવાર. સ્વામી, શાખા અને વિશાખા, બે હાથ, બાળરૂપે છે. દાયાં બાજુ શક્તિ અને કોક, ક્યારેક એકમુખી, ક્યારેક છમુખી; છ, બાર અથવા બે હાથ ધરાવે છે. શસ્ત્રો—ભાલા, બાણ, ફાંસ, તલવાર, ઢાળ, સંકેત; દાયાં અને છ ડાબા હાથમાં ભાલા. મોરપાંખથી સજ્જ, ઢાળ, ધ્વજ, અભયમુદ્રા અને કોક; ઉગ્ર અને શાંત રૂપે, ખોપરી, છરી, ત્રિશૂલ, ફાંસ. હાથીચામ પહેરી, મોખું અને પગ ઊંચા, રુદ્રચર્ચિકા; આ દેવી, આઠ હાથ, મસ્તક અને કમરપટ્ટા સાથે. એ જ રુદ્ર-ચામુંડા, નૃત્ય કરતી, નૃત્યની રાણી; મહાલક્ષ્મી, ચારમુખી, બેઠેલી છે. દેવી, દાયાં હાથમાં ઘંટ અને ઢાળ; દંડ અને ત્રિશૂલ; સિદ્ધ-ચામુંડા તરીકે ઓળખાય છે. સિદ્ધ-યોગેશ્વરી, સર્વ સિદ્ધિ આપનારી; બીજું રૂપ લાલ, ફાંસ અને અંકુશથી સજ્જ. ભૈરવી, જ્ઞાનરૂપ, બાર હાથ ધરાવે છે; આઠ ઉગ્ર માતાઓ, શમશાનમાંથી જન્મેલી, યાદ રાખવામાં આવે છે. ધૈર્યવંત, શુભથી સજ્જ, વૃદ્ધ, બે હાથ, ખુલ્લું મુખ, ઉગ્ર દાંત, કલ્યાણ લાવનારી, જમીન પર હાથ ઘૂંટણ પર રાખીને બેઠી છે. યક્ષિનીઓ, કઠોર, લાંબા નેત્ર; શકિનીઓ, તિરછા દૃષ્ટિ; પીળા નેત્ર, સુંદર રૂપ, હંમેશાં અપ્સરા જેવી. જપમાળા અને ત્રિશૂલથી, નંદી દ્વારપાલ; મહાકાલ, કપાળ, ભાલા અને ગદા ધરાવે છે. પાતળી ભૃંગી, નૃત્ય કરે છે; કુસ્માંડા, ગાઢ અને નાનકડી; હાથી, ગાય અને અન્ય પ્રાણીઓના મુખવાળા, વિરભદ્રના નેતૃત્વમાં છે. ઘંટકર્ણ, દસ હોઠ, દસ હાથ, પાપ અને રોગ ફાડનાર; વિજ્ર, તલવાર, દંડ, ચક્ર, મસલ, અંકુશ, ગદા ધારણ કરે છે. દાયાં હાથમાં સંકેત, ઢાળ, ભાલા, ખોપરી, ફાંસ; ધનુષ્ય, ઘંટ, કૂહાડી; બે હાથમાં ત્રિશૂલ. દેવ, ઘંટમાળાથી સજ્જ, વિસ્ફોટક શક્તિથી પાપ નાશ કરે છે. આ પછી, ભગવાન કહે છે: સૂર્ય, સાત ઘોડાવાળી રથમાં, એક ચક્ર સાથે, બે કમળ, દાવત, લિપિકાંડી અને દાયાં હાથમાં જળપાત્ર ધરાવે છે. ડાબા બાજુ પિંગલા, દંડ સાથે, સૂર્યના સહાય છે; બંને બાજુ બે સ્ત્રીઓ ચમર ધરાવે છે; રાણી, તેજ વગર, બાજુએ છે. બીજા વર્ણન મુજબ, ભાસ્કર માત્ર ઘોડા પર સવાર દર્શાય છે; દિશાના રક્ષક, શસ્ત્રો સાથે, બે કમળહસ્ત, આશીર્વાદ આપનાર, ક્રમમાં ગોઠવાયા છે. આ રીતે, દેવીઓ અને દેવતાઓના વિવિધ, અદભુત અને શક્તિશાળી રૂપોનું વર્ણન, તેમની શક્તિ, શસ્ત્રો અને અવતાર સાથે, શ્રદ્ધા અને ભક્તિથી સંકળાયેલી સુંદર વાર્તા રૂપે પ્રગટે છે.