બ્રહ્મા ભગવાન ચારે મુખ અને ચારે હાથ ધરાવતા, વિશાળ પેટ ધરાવતા અને તેમના વાળ ઝૂલતા જટામાં બંધાયેલા છે. તેઓ હંસ પર આરૂઢ છે. તેમના જમણા હાથમાં માળા અથવા અર્જુન (હવનકુંડ માટેનું ચમચું) છે અને ડાબા હાથમાં કમંડલુ છે. સરસ્વતી અને સાવિત્રી તેમની બાજુએ, અનુક્રમે ડાબી અને જમણી તરફ સ્થિત છે. વિષ્ણુ ભગવાન આઠ હાથવાળા છે અને ગરુડ પર આરૂઢ છે. તેમના જમણા હાથમાં તલવાર છે અને ડાબા હાથોમાં ગદા, બાણ, વર્દાન mudra, ધનુષ્ય અને ઢાલ છે. નરસિંહ ભગવાન ચાર હાથ ધરાવે છે, જેમાંથી કેટલાકમાં ચક્ર અને શંખ છે; તેમણે મહાદૈત્યને ફાડી નાખ્યો છે. વરાહ ભગવાન પણ ચાર હાથવાળા છે; એક હાથે તેઓ શેષનાગને પકડી રાખે છે, બીજા હાથે ધરતીને ટેકો આપે છે અને ડાબા હાથમાં કમળ છે. ધરતીના રૂપને તેમના પગ પાસે રાખવામાં આવે છે અને લક્ષ્મીજી પણ તેમના પગ પાસે સ્થિત છે. ગરુડ પર આરૂઢ, આઠ હાથવાળા સ્વરૂપ તેમની જમણી બાજુએ દર્શાવવામાં આવે છે. વિષ્ણુના ડાબા હાથમાં ચક્ર, તલવાર, મુસળ અને અંકુશ છે; શંખ, ધનુષ્ય, ગદા, પાસ, કમળ અને વાઘા પણ સમાવિષ્ટ છે. લક્ષ્મી અને સરસ્વતીનું પણ દર્શન કરવું જોઈએ. વિશ્વરૂપ જમણે છે; હાથમાં મુસળ, પાસ, ભાલા, ત્રિશૂલ અને બાણ છે. ડાબા હાથમાં શંખ, ધનુષ્ય, ગદા, પાસ અને જાવલિન છે; હળ, કુહાડી, દંડ, છરી અને ઢાલ પણ દર્શાવાય છે. આ સ્વરૂપે વિસ્શાંતિ ધરાવતો, વીસ હાથ અને ચાર મુખ ધરાવતો ભગવાન બંને બાજુએ ઉભા છે; ડાબી બાજુએ ત્રણ આંખો છે અને તેઓ જળપર શયન કરે છે. તેમના એક પગને શ્રીલક્ષ્મી ટેકો આપે છે અને વિમલા વગેરે દ્વારા સ્તુતિ પામે છે. કમળનાભિ, ચાર મુખવાળા, હરિ અને શંકર સ્વરૂપે પણ દર્શાવાય છે. જમણે ભાલા અને શૂળ છે, પગમાં ગદા અને ચક્ર છે; રુદ્રના વાળ અને લક્ષ્મીના ચિહ્નો ધરાવે છે, ગૌરી અને લક્ષ્મી સાથે છે. હરિ ભગવાનના હાથમાં શંખ, ચક્ર, ગદા અને વેદ છે અને તેઓ ઘોડાના મસ્તકવાળા સ્વરૂપે છે; ડાબો પગ શેષના ઉપર અને જમણો પગ કચ્છપના પીઠ પર છે. દત્તાત્રેય દ્વિભુજધારી છે અને તેમના ડાબા ગાળે શ્રી છે. વિષ્ણુના અનુચર તરીકે વિશ્વક્સેન ચક્ર, ગદા, હળ અને શંખ ધરાવે છે. ભગવાન કહે છે: ચંડીને વીંસી હાથવાળી દર્શાવવી, જમણા હાથોમાં ત્રિશૂલ, તલવાર, ભાલા, ચક્ર, પાસ, ઢાલ, શસ્ત્ર અને અભયમુદ્રા ધરાવતી. ડાબા હાથોમાં ઢોલ, શૂળ, સાપનું પાસ, ઢાલ, કુહાડી, અંકુશ, ધનુષ્ય, ઘંટ, ધ્વજ અને ગદા છે. દસ હાથવાળી ચંડીને દરપણ અને મુસળ સાથે પણ દર્શાવવામાં આવે છે. તેમના પગ નીચે મહિષાસુર પડ્યો છે, તેનું માથું કપાયેલું છે. દૈત્યના ગળામાંથી એક ક્રોધિત પુરુષ શસ્ત્ર ઉંચકીને નીકળે છે; તે ત્રિશૂલ પકડીને લોહીથી રંજાયેલો છે, લોહી જેવી જ માળા, વાળ અને આંખો ધરાવે છે. મહિષને સિંહ ખાઈ રહ્યો છે, તેની ગળામાં પાસ બાંધેલું છે; યામ્યા દેવીનો ડાબો પગ સિંહને દબાવે છે અને દૈત્ય મુંઝાયેલો છે. આ ચંડિકા, ત્રણે આંખવાળી અને શસ્ત્રધારી, શત્રુઓનો વિનાશ કરતી, નવપત્રક કમળસ્થાન પર પોતાની સ્વરૂપે પૂજાય છે, દુર્ગા તરીકે. શરૂઆતમાં, મધ્યમાં અને ઈન્દ્રાદિ દેવતાઓના મસ્તક પર, અનુક્રમથી નવ તત્ત્વો સાથે, અઠારહાથવાળી સ્વરૂપ જમણે છે, જે હાથમાં માથું અને ઢાલ ધરાવે છે. ડાબા હાથમાં દરપણ, ત્રાસ દર્શાવતો આંગળી, ધનુષ્ય, ધ્વજ, ઢોલ, પાસ અને જમણા હાથમાં ભાલા, મુસળ અને ત્રિશૂલ છે. દેવી પાસે વજ્ર, તલવાર, અંકુશ, બાણ, ચક્ર અને દંડ છે; બાકી સ્વરૂપોમાં શોડશ (સોળ) હાથ દર્શાવવામાં આવે છે. ઢોલ અને ત્રાસ દર્શાવતી આંગળી સિવાય, નવ રૂપો છે: રુદ્ર-ચંડા, પ્રચંડા, ચંડોગ્રા, ચંડનાયિકા, ચંડા, ચંડવતી, ચંડરૂપા, અતિચંડિકા, ઉગ્રચંડા; અને મધ્યમાં રોચના, ભારુણી અને અસિતા છે. નીલા, શુક્લા, ધૂમ્રિકા, પીતા, શ્વેતા અને સિંહ પર આરૂઢ દેવીઓ દર્શાવવામાં આવે છે; મહિષ અને શસ્ત્રધારી પુરુષ દૈત્યના વાળ અને મુઠ્ઠી પકડી રાખે છે. નવ દુર્ગાઓ, આલીઢા મૌદ્રામાં ઉભી, પુત્ર અને સમૃદ્ધિ માટે સ્થાપિત કરાય છે; ગૌરી અને ચંડિકા વગેરે પણ, હાથમાં પાત્ર, માળા અને અગ્નિ ધરાવે છે. તે સ્વયં, અરણ્યમાં સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરનાર, અગ્નિ વિના લલિતા સ્વરૂપે છે; ડાબી બાજુએ ખભા પર હાથ છે અને બીજા હાથમાં દરપણ છે. દક્ષિણ દિશામાં, હાથ જોડીને ફળ ધરાવતી સૌભાગ્યા છે; ઉપર લક્ષ્મી છે, દક્ષિણ હાથે કમળ અને ડાબા હાથે ફળ ધરાવે છે. સરસ્વતી પુસ્તક, માળા અને વીના ધરાવે છે; શ્વેતા, તેજસ્વી, કમળ પકડીને મકર પર આરૂઢ, જાહ્નવી સ્વરૂપે છે. યમુના, શ્યામવર્ણ, કચ્છપ પર બેસી, પાત્ર ધરાવે છે; તુંબુરુ, ધોળા, વીના ધરાવે છે; ત્રિશૂળધારી માતાજી સમક્ષ, વૃષભ પર આરૂઢ છે. ગૌરી, બ્રાહ્મી સ્વરૂપે, ચાર મુખ ધરાવે છે, માળા અને દૈત્ય પકડી રાખે છે; કુંડક્ષપાત્રિણી, ધોળી, હંસ પર આરૂઢ, શાંકરી સ્વરૂપે છે. જમણા હાથમાં હેમંત ઋતુ રંગના ધનુષ્ય અને બાણ છે; ડાબા હાથમાં ચક્ર અને વૃષભાકૃતિ ધનુષ્ય છે. કુમારી, મોરપાંખોથી શોભાયમાન અને લાલવર્ણ, ભાલા ધરાવે છે અને દ્વિભુજધારી છે. ડાબી બાજુએ લક્ષ્મી ચક્ર અને શંખ ધરાવે છે, અને હાથમાં ગદા છે; વારાહિ, મહિષ પર ઊભી, દંડ, શંખ, તલવાર અને ગદા ધરાવે છે. ઐન્દ્રિ, ડાબે, વજ્ર પકડીને, સિદ્ધિ માટે સહસ્ત્રનેત્રવાળી છે; ચામુંડા, કુંચળી આંખો, બિનમાંસવાળી અને ત્રણે આંખ ધરાવે છે. માત્ર હાડકાં બાકી, વાળ ઊભા, પાતળા પેટવાળી; ડાબી બાજુએ વાઘચામ પહેરી, ખોપરી અને તલવાર પકડી છે. જમણા હાથમાં ત્રિશૂલ અને છરી છે; મૃતદેહ પર આરૂઢ, હાડકાંથી અલંકૃત છે. વિનાયક, માનવ સ્વરૂપે, વિશાળ પેટ અને હાથીના મુખવાળા છે. વિશાળ સુંડ ધરાવે છે, યજ્ઞોપવીત ધારણ કરે છે, મુખ સાત અંગુલ ચોખ્ખું છે; સુંડ છત્રીસ અંગુલ પહોળી અને લાંબી છે. બાર અંગુલ એક કલાકા માપ છે; ગળું, નસ અને અડધી કલાકા સાથે, છત્રીસ અંગુલ લાંબું છે; ગુપ્ત અંગ એક અડધી અંગુલ છે. નાભિ અને જાંઘ બન્ને બાર અંગુલ છે; પિંડા અને જમણો પગ પણ એટલું જ. જમણા હાથમાં દાંત છે; ડાબા હાથમાં કુહાડી, લાડુ અથવા નીલકમળ છે. આ રીતે દેવતાઓ અને દેવીઓના દિવ્ય, ભવ્ય સ્વરૂપોનું વર્ણન થાય છે, જેમાં દરેકનું સ્વરૂપ, શસ્ત્રો, વાહન અને આસન વિશિષ્ટ રીતે દર્શાવવામાં આવે છે, અને તેમની આરાધના અને પૂજન વિધિનું મહાત્મ્ય ઉજાગર થાય છે.