Agni Purana

जातिफट्‌कं हृदादीनां प्रासादं मन्त्रमावदे । ईशानाद्रुद्रसंख्यातं प्रोद्धरेच्चांशुरञ्चितम् ।। ३१८.

The jāti-phaṭ for heart and others, the palace mantra up to the end; from Īśāna and Rudra, counted, one should raise it, adorned with rays.

औषधाक्रान्तशिरसमूहकस्योपरिस्थितं । अर्द्धचन्द्रोर्द्धनादश्च विन्दुद्वितयमध्यगं ।। ३१८.

Above the crest of Ūhaka, seized by Auṣadha, the half-moon above, and in the middle of the two dots.

तदन्ते विश्वरूपन्तु कृटिलन्तु त्रिधा ततः । एवं प्रासादमन्त्रश्च सर्व्वकर्म्मकरो मनुः ।। ३१८.

At the end of that, the universal form, then the trident, threefold; thus the palace mantra is the mantra for all actions.

शिखाबीजं समुद्‌धृत्य फट्कारान्तन्तु चैव फट् । अर्द्धचन्द्रासनं ज्ञेयं कामदेवं ससर्पकम् ।। ३१८.

Having raised the seed of the crest, ending with phaṭ, and also phaṭ; the seat of the half-moon is to be known, Kāmadeva with the serpent.

महापाशुपतास्त्रन्तु सर्व्वदुष्टप्रमर्द्दनम् । प्रासादः सकलः प्रोक्तो निष्कलः प्रोच्यते ऽधुना ।। ३१८.

The great Pāśupata weapon, which crushes all evil; the palace is said to be with all parts, now the partless is described.

औषधं विश्वरूपन्तु रुद्राख्यं सूर्य्यमण्डलम् । चन्द्रार्द्धं नादसंयोगं विसंज्ञं कुटिलन्ततः ।। ३१८.

The universal form of medicine is called Rudra, the solar orb; the half-moon, the union with sound, the formless, and the curved end.

निष्कलोभुक्तिमुक्तौ स्यात्पञ्चाङ्गोऽयं सदाशिवः । अंशुमान् विस्वरुपञ्च आवृतं शून्यरञ्जितम् ।। ३१८.

This fivefold Sadashiva is ever present in the state of non-duality, enjoyment, and liberation: radiant, of universal form, enveloped, tinged with emptiness.

ब्रह्माङ्गरहितः शून्यस्तस्य मूर्त्तिरसस्तरुः । विघ्ननाशाय भवति पूजितो बालबालिसैः ।। ३१८.

Devoid of the limb of Brahma, empty, his form is without a trunk; worshipped by boys and girls, he becomes the remover of obstacles.

अंशुमान् विश्वरूपाख्यमूहकस्योपरि स्थितम् । कलाढ्यं सकलस्यैव पूजाङ्गादि च सर्व्वतः ।। ३१८.

Radiant, of universal form, he is established above the subtle; endowed with arts, he is the entirety, and the limbs of worship are everywhere.

नरसिंहं कृतान्तस्थं तेजस्विग्राणमूर्द्धगम् । अंशुमानूहकाक्रान्तमधोर्द्धं स्वसलङ्‌घृतम् ।। ३१८.

Narasimha, situated at the end of time, with radiant nostrils and head raised, radiant, pervading the subtle, below and above, adorned with his own marks.

चन्द्रार्द्धनादनादानतं ब्रह्मविष्णुविभूषितम् । उदधिं नरसिंहञ्च सूर्य्यमात्राविभेदितम् ।। ३१८.

With half-moon and sound, bowed by sound, adorned by Brahma and Vishnu; the ocean and Narasimha are not different from the sun.

यदा कृतं तदा तस्य ब्रह्माण्यङ्गानि पूर्व्ववत् । ओजाख्यमंशुमद्‌युक्तं प्रथमं वर्णमुद्धरेत् ।। ३१८.

When it is made, then its Brahma-limbs are as before; the first syllable to be taken is the radiant one, endowed with vigor.

अंशुमच्चांशुनाक्रान्तंक द्वितीयं वर्णनायकम् । अंशुमानीश्चरन्तद्वत् तृतीयं मुक्तिदायकम् ।। ३१८.

The second principal syllable is radiant, pervaded by rays; the third, moving like the radiant lord, is the giver of liberation.

ऊहकञ्चांशुनाक्रान्तं वरुणप्राणतैजसम् । पद्ममिन्दुसमाक्रान्तं नन्दीशमेकपादधृक् ।। ३१८.

The subtle, pervaded by rays, is the vital energy of Varuna; the lotus, pervaded by the moon, is Nandīśa, the one-footed supporter.

अंशुमानुदकप्राणः सप्तमं वर्णमुद्‌धृतम् । अस्यार्द्धं तृतीयञ्चैव पञ्चमं सप्तमं तथा ।। ३१८.

The radiant one, with the vital energy of water, is taken as the seventh syllable; its half, the third, the fifth, and likewise the seventh.

प्रथमञ्चान्ततो योज्यं क्षपणं दशवीजकम् । अस्यार्द्धंतृतीयञ्चैव पञ्चैमं सप्तमं तथा ।। ३१८.

The first and last are to be joined, the remover, the ten-seeded; its half, the third, the fifth, and likewise the seventh.

सद्योजातन्तु नवमं द्वितीयाद्‌धृदयादिकम् । दशार्णप्रणवं यत्तु फडन्तञ्चास्त्रमुद्धरेत् ।। ३१८.

Sadyōjāta is the ninth, from the second is the heart and so on; the tenfold praṇava, and at the end 'phaṭ' is to be taken as the weapon.

नमस्कारयुतान्यत्र ब्रह्माङ्गानि तु नान्यथा । द्वितीयादष्टमं यावदष्टौ विद्येश्वरा मताः ।। ३१८.

Here, the Brahma-limbs are always accompanied by salutations, not otherwise; from the second to the eighth, eight Vidyeśvaras are considered.

अनन्तेशश्च सूक्षमश्च तृतीयश्च शिवोत्तमः । एकमूर्त्त्येकरूपस्तु त्रिमूर्त्तिरपस्तथा ।। ३१८.

Ananteśa and Sūkṣma, the third is Śivottama; the one with one form, the one with one body, and likewise the three-formed, the water-lord.

श्रीकण्ठश्च शिखण्डी च अष्टौ वद्येश्वराः स्मृताः । शिखिण्डिनोऽप्यनन्तान्तं मन्त्रान्तं मूर्त्तिरीरीता ।। ३१८.

Śrīkaṇṭha and Śikhaṇḍin—these eight are known as Vidyeśvaras; even the crested ones, endless, up to the end of the mantra, are said to be forms.

ईश्वर उवाच वागीश्वरीपूजनञ्च प्रवदामि समण्डलम् । ऊहकं कालसंयुक्तं मनुं वर्णसमायुतम्।। ३१९.

Īśvara said: I will declare the worship of Vāgīśvarī, together with the maṇḍala; the subtle mantra, united with time, endowed with syllables.

निषाद ईश्वरं कार्य्यं मनुना चन्द्रसूर्यवत् । अक्षरन्न हिदेयं स्यात् ध्यायेत् कुन्देन्दुसन्निभां ।। ३१९.

The Lord is to be worshipped by the mantra, like the moon and sun; the syllables should not be concealed; one should meditate on her, resembling the white jasmine and the moon.

पञ्चाशद्वर्णमालान्तु मुक्तास्रग्दामभूषिताम् । वरदाभयाक्षसूत्रपुस्तकाढ्यां त्रिलोचनां ।। ३१९.

The garland of fifty letters, adorned with a necklace of pearls; bearing the gestures of boon and fearlessness, a rosary, and a book, and three-eyed.

लक्षं जपेन्मस्तकान्तं स्कन्धान्तं वर्णमालिकां । अकारादिक्षकारान्तां विशन्तीं मानवत् स्मरेत् ।। ३१९.

One should recite one hundred thousand times, from the beginning to the end of the head, the garland of syllables; remembering it as entering from 'a' to 'kṣa', in a human form.

कुर्य्याद् गुरुश्च दीक्षार्थं मन्त्रग्राहे तु मण्डलम् । सूर्य्याग्रमिन्दुभक्तन्तु भागाभ्यां कमलं हितं ।। ३१९.

For the purpose of initiation, the teacher should make a maṇḍala for receiving the mantra; a lotus, divided into two parts for the sun and the moon, is suitable.

वीथिका पदिका कार्य्या पद्मान्यष्टौ चतुष्पदे । वीथिका पदिका वाह्ये द्वाराणि द्विपदानि तु ।। ३१९.

Pathways and steps should be made, eight lotuses with four petals each; pathways and steps outside, and doors with two petals.

उपद्वाराणि तद्वच्च कोणवान्धं द्विपट्टिकम् । सितानि नव पद्मानि कर्णिका कनकप्रभा ।। ३१९.

Similarly, there should be side doors, and at the corners, double bands; nine white lotuses, and a central pericarp shining like gold.

केशराणि विचित्राणि कोणात्रक्तेन पूरयेत् । व्योमरेखान्तरं कृष्णं द्वाराणीन्द्रेभमानतः ।। ३१९.

The filaments should be varied, and the corners filled with red; the space between the sky-lines should be black, and the doors should resemble the form of Indra's elephant.

मध्ये सरस्वतीं पद्मेवागीशी पूर्व्वपद्मके । हृत्लेखा चित्रवागीशी गायत्री विश्वरुपया ।। ३१९.

In the middle, Sarasvatī should be visualized, as the goddess of speech in the eastern lotus; in the heart-line, the wondrous goddess of speech, Gāyatrī, in her universal form.