Agni Purana

ऊष्मणश्च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत् । स्वरैकादशभिन्नन्तु ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् ।। ३१०.

The second of the sibilant should be placed below; the sibilant ending with a dot, divided by eleven vowels.

पञ्चस्वरसमारूढं ओष्ठसम्पुटयोगतः । द्वितीयमक्षरञ्चान्यज्जिह्वाग्रे तालुयोगतः ।। ३१०.

Mounted on five vowels, at the union of the lips, is the second letter; another, at the tip of the tongue, is joined with the palate.

प्रथमं पञ्चमे योज्यं स्वरार्द्धेनोद्‌धृता इमे । ओंकाराद्या नमोन्ताश्च जपेत् स्वाहाग्निकार्य्यके ।। ३१०.

The first is to be joined with the fifth, these are uttered with half a vowel; beginning with Om, ending with 'namas', one should recite for the fire ritual.

ओं ह्रीँ ह्रूँ ह्रः हृदयं हां हश्चेति शिरः । ह्रीँ ज्वल ज्वल शिखा स्यात् कवचं हनुद्वयम् । हीँ श्रीँ शून्नेत्रत्रयाय विद्यानेत्रं प्रकीर्त्तितम् क्षौँ हः खौँ हूँ फडस्त्राय गुह्याङ्गानि पुरा न्यसेत् । त्वरिताङ्गानि वक्ष्यामि विद्याङ्गानि श्रृणुष्व मे । आदिद्विहृदयं प्रोक्तं त्रिचतुःशिर इष्यते ।। ३१०.

Om hrīṃ hrūṃ hraḥ, 'heart'; hāṃ haḥ, 'head'; hrīṃ jvala jvala, 'flame'; kavaca, two jaws; hīṃ śrīṃ, for the three void-eyes, the mantra-eye is declared; kṣauṃ haḥ khauṃ hūṃ phaṭ, for the secret limbs, are to be placed previously; I will now speak of the swift limbs, listen to the mantra-limbs from me; first is called 'heart', three or four are considered 'head'.

पञ्चषष्ठः शिखा प्रोक्ता कवचं सप्तमाष्टमम् । तोरकन्तु भवेन्तेत्रं नवार्द्धाक्षरलक्षणं ।। ३१०.

The sixty-fifth is called 'flame', the seventh and eighth are 'armor'; toraka is the eye, with nine and a half syllables as its mark.

तोतलेति समाख्याता वज्रतुण्डे ततो भवेत् । ख ख हूँ दशवीजा स्याद्वज्रतुण्डेक्षरलक्षणं ।। ३१०.

'Total' is so named in Vajratuṇḍa; kha kha hūṃ, the ten seeds, are the mark of the Vajratuṇḍa syllable.

खेचरि ज्वालिनीज्वाले खखेति ज्वालिनीदश । वर्च्चे शरविभीषणि खखेति च शवर्य्यपि ।। ३१०.

Khecarī, blazing flame, 'kha kha' is the ten of the blazing one; in Varcce, the terrifying Śara, 'kha kha' is also for Śavarī.

छे छेदनि करालिनि खखेति च कराल्यपि । वक्षःश्रवद्रवप्लवनी ख ख दूतीप्लवंख्यपि ।। ३१०.

'Che' for the cutting one, Karālinī; 'kha kha' is also for Karālī; for the chest, ear, melting, and floating, 'kha kha' is named Dūtīplava.

स्त्रीबालकारे धुननि शास्त्री वसनवेगिका । क्षे पक्षे कपिले हस हस कपिला नाम दूतिका ।। ३१०.

For the form of women and children, 'dhuna' is the mantra; the teacher is Vasanavegikā; 'kṣe', 'pakṣe', Kapilā, 'hasa hasa', Kapilā is the name of the messenger.

ह्रूँ तेजोवति रौद्री च मातङ्गरौद्रिदूतिका । पुटे पुटे ख ख खड्गे फट् ब्रह्मकदूतिका ।। ३१०.

'Hrūṃ', for the radiant Raudrī, the messenger of the wrathful elephant; in each fold, 'kha kha khaḍga phaṭ', the messenger of Brahmakā.

वैतालिनि दशार्णाः स्युस्त्यजान्यहिपलालवत् । हृदादिकन्यासादौ स्यान् मध्ये नेत्रे न्यसेत्सुधीः ।। ३१०.

Vaitālinī, the ten-armed, should be abandoned like the tongue and palate; at the beginning of the heart-placement, in the middle, the wise should place at the eyes.

पादादारभ्य मूर्द्धान्तं शिर आरभ्य पादयोः । अङ्घ्निजानूरुगुह्ये च नाभिहृत्‌कण्ठदेशतः ।। ३१०.

Beginning from the feet up to the head, and from the head to the feet; at the ankles, knees, thighs, secret parts, navel, heart, and throat region.

वज्रमण्डलमूर्द्धे च अधोद्‌र्ध्वे चादिवीजतः । सोमरूपं ततो गावं धारामृतसुवर्षिणम् ।। ३१०.

At the crown, the vajra-mandala, above and below, from the primal seed; then the moon-form, the cows, the stream pouring nectar and gold.

विशन्तं ब्रह्मन्ध्रेण साधकस्तु विचिन्तयेत् । मूर्द्धास्यकण्ठहृन्नाभौ गुह्येरुजानुपादयोः ।। ३१०.

The practitioner should contemplate entering through the Brahma aperture, placing attention on the crown, face, throat, heart, navel, secret region, knees, and feet.

आदिवीजं न्यसेन्मन्त्री तर्ज्जन्यादि पुनः पुनः । ऊद्‌र्ध्वं सोममधः पद्म शरीरं वीजविग्रहं ।। ३१०.

The adept should repeatedly place the root seed, starting with the index finger; above is Soma, below is Padma, the body is the form of the seed.

योजानाति न मृत्युः स्यात्तस्य न व्याधयो ज्वराः । यजेज्जपेत्तां विन्यस्य ध्यायेद्‌वेवीं शताष्टकम् ।। ३१०.

Death does not approach one who knows this, nor do diseases or fevers; one should worship, recite, place it, and meditate on the hundred and eight seeds.

मुद्रा वक्ष्ये प्र्णीताद्याः प्रणीताः पञ्चधा स्मृताः । ग्रथितौ तु करौ कृत्वा मध्येऽङ्गुष्ठौ निपातयेत् ।। ३१०.

I will describe the mudrās beginning with Praṇītā, which are remembered as fivefold; joining the hands together, place the thumbs in the middle.

. तर्ज्जनीं मूर्दिध्न संलग्नां विन्यसेत्तां शिरोपरि । प्रणीतेयं समाख्याता हृद्देशे तां समानयेत् ।। ३१०.

Place the index finger, touching the crown, above the head; this is called Praṇītā, and it should be brought to the heart region.

ऊद्‌र्ध्वन्तु कन्यसामध्ये सवीजान्तां विदुर्द्धिजाः । नियोज्य तर्ज्जनीमध्येऽनेकलग्नां परस्पराम् ।। ३१०.

Above, in the middle of the little fingers, with the seed at the end, the wise place the index fingers in the middle, joined together in various ways.

ज्येष्ठाग्रं निक्षिपेन्मध्ये भेदनी स प्रकीर्त्तिता । नाभिदेशे तु तां बद्‌ध्वा अङ्गुष्ठानुन्‌क्षिपेत्ततः ।। ३१०.

Place the tip of the middle finger in the center; this is called Bhedanī. After binding it at the navel region, place the thumbs there.

कराली तु महामुद्रा हृदये योज्य मन्त्रिणः । पुनस्तु पूर्व्ववद् बद्धलग्नां ज्येष्ठां समुत्‌क्षिपेत् ।। ३१०.

Karālī is the great mudrā, to be joined at the heart by the adept; then, as before, bind and raise the middle finger.

वज्रतुण्डा समाख्याता वज्रदेशे तु बन्धयेत् । उभाभ्याञ्चैव हस्ताभ्यां मणिबन्धन्तु बन्धयेत् ।। ३१०.

Vajratuṇḍā is so named; it should be bound at the Vajra region. With both hands, bind at the wrists.

त्रीणि त्रीणि प्रसार्य्येति वज्रमुद्रा प्रकीर्त्तिता । दण्डः खड्गञ्चक्रगदा मुद्रा चाकारतः स्मृता ।। ३१०.

Extend three fingers each; this is called Vajramudrā. The staff, sword, discus, and mace are mudrās according to their forms.

अङ्गष्ठेनाक्रमेत् त्रीणि त्रिशूलञ्चोद्‌र्ध्वतो भवेत् । एकातु मध्यमोद्‌र्ध्वा तु शक्तिरेव विधीयते ।। ३१०.

Press three fingers with the thumb; above, this becomes the trident. If only the middle finger is raised, it forms the śakti.

शरञ्च वरदञ्चापं पाशं भारञ्च घण्टया । शङ्खमङ्कुशमभयं पद्ममष्ट च विंशतिः ।। ३१०.

Arrow, boon, bow, noose, weight, and bell; conch, goad, fearlessness, lotus—these eight and twenty.

अग्निरुवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुलेऽब्जके । हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज्ज इह सिंहासनाय नमः । तिर्य्यगूद्‌र्ध्वगता रेखाश्चत्वारश्चतुरो भवेत् ।। ३११.

Agni said: I will explain initiation, placing in the lion, vajra, lotus, and abja seats. 'He huti vajradanta puru lulu garjja iha siṃhāsanāya namaḥ.' Four lines, horizontal and vertical, should be made.

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्‌बुधः । ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत् ।। ३११.

With division into nine parts, the wise should make squares; those squares aligned with the directions are to be taken, those in the intermediate directions are to be removed.

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् । वाह्यरेखा भवेद्वका द्विभङ्गा कारयेद्‌बुधः ।। ३११.

At the outer corners of the squares, eight outer lines are remembered; the outer line is Vaka, the wise should make it with two bends.

वज्रस्य मध्यमं श्रृङ्गं द्विधार्धतः । वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्‌बुधः ।। ३११.

The middle horn of the vajra is divided in two halves; the outer line is Vaka, the wise should make it with two bends.