Agni Purana

पूजनाच्छत्रुनाशः स्याद्राष्ट्रं जयति लीलया । दीर्घायूराष्ट्रभूतिः स्याद्दिव्यादिव्यादिसिद्धिभाक् ।। ३१०.

By worship, enemies are destroyed; the kingdom is conquered effortlessly; long life and prosperity of the realm are obtained, and one attains various divine and non-divine accomplishments.

तलोतिसप्तपातालाः कालाग्निभुवनान्तकाः । ओं कारादिस्वरारभ्य यावद्‌ब्रह्माण्डवाचकम् ।। ३१०.

The seven netherworlds are beneath the earth, and the worlds of Kāla and Agni are at their end; beginning with the syllable 'om', up to the word signifying the universe.

ओं काराद्‌भ्रामयेत्तोयन्तोतला त्वरिता ततः । प्र्स्तावं सम्प्रवक्ष्यामि स्वरवर्गं लिखेद्‌भुवि ।। ३१०.

Starting from 'om', one should whirl water, then the netherworlds swiftly; I will now explain the invocation, and one should write the group of sounds on the ground.

तालुवर्गः कवर्गः स्यात्तृतीयो जिह्वतालुकः । चतुर्थस्तालुजिह्वाग्रो जिह्वादन्तस्तु पञ्चमः ।। ३१०.

The palatal group, the guttural group, the third is the lingual-palatal, the fourth is the lingual-palatal tip, and the fifth is the lingual-dental.

षष्ठोऽष्टपुटसम्पन्नो मिश्रवर्गस्तु सप्तमः । ऊष्माणः स्याच्छवर्गस्तु उद्धरेच्च मनुं ततः ।। ३१०.

The sixth is endowed with eight cavities, the mixed group is the seventh; the sibilants are the eighth group; then one should recite the mantra.

षष्ठस्वरसमारूढं ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् । तालुवर्गाद्वितीयन्तु स्वरैकादशयोजितम् ।। ३१०.

The sixth vowel, mounted, ending with a sibilant and a dot, is from the palatal group; the second is from the same group, joined with eleven vowels.

जिह्वातालुसमायोगः प्रथमं केवलं भवेत् । तदेव च द्वितायन्तु अधस्ताद्‌विनियोजयेत् ।। ३१०.

The union of tongue and palate produces the first, which is alone; the same, as the second, should be placed below.

एकादशस्वरैर्युक्तं प्रथमं तालुवर्गतः । ऊष्णाणस्य१ द्वितीयन्तु अधस्ताद् दृश्य योजयेत् ।। ३१०.

The first, joined with eleven vowels, is from the palatal group; the second of the sibilant, likewise, should be placed below.

षोड़शस्वरसंयुक्तमूष्माणस्य द्वितीयकम् । जिह्वादन्तसमायोगे प्रथमं योजयेदधः ।। ३१०.

The second of the sibilant, joined with sixteen vowels, is to be placed; the first, at the union of tongue and teeth, should be placed below.

मिश्रवर्गाद्‌ द्वितीयन्तु अधस्तात् पुनरेव तु । चतुर्थस्वरसमि न्नं तालुवर्गादिसंयुतम् ।। ३१०.

The second from the mixed group, again, is to be placed below; joined with the fourth vowel, and beginning with the palatal group.

ऊष्मणश्च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत् । स्वरैकादशभिन्नन्तु ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् ।। ३१०.

The second of the sibilant should be placed below; the sibilant ending with a dot, divided by eleven vowels.

पञ्चस्वरसमारूढं ओष्ठसम्पुटयोगतः । द्वितीयमक्षरञ्चान्यज्जिह्वाग्रे तालुयोगतः ।। ३१०.

Mounted on five vowels, at the union of the lips, is the second letter; another, at the tip of the tongue, is joined with the palate.

प्रथमं पञ्चमे योज्यं स्वरार्द्धेनोद्‌धृता इमे । ओंकाराद्या नमोन्ताश्च जपेत् स्वाहाग्निकार्य्यके ।। ३१०.

The first is to be joined with the fifth, these are uttered with half a vowel; beginning with Om, ending with 'namas', one should recite for the fire ritual.

ओं ह्रीँ ह्रूँ ह्रः हृदयं हां हश्चेति शिरः । ह्रीँ ज्वल ज्वल शिखा स्यात् कवचं हनुद्वयम् । हीँ श्रीँ शून्नेत्रत्रयाय विद्यानेत्रं प्रकीर्त्तितम् क्षौँ हः खौँ हूँ फडस्त्राय गुह्याङ्गानि पुरा न्यसेत् । त्वरिताङ्गानि वक्ष्यामि विद्याङ्गानि श्रृणुष्व मे । आदिद्विहृदयं प्रोक्तं त्रिचतुःशिर इष्यते ।। ३१०.

Om hrīṃ hrūṃ hraḥ, 'heart'; hāṃ haḥ, 'head'; hrīṃ jvala jvala, 'flame'; kavaca, two jaws; hīṃ śrīṃ, for the three void-eyes, the mantra-eye is declared; kṣauṃ haḥ khauṃ hūṃ phaṭ, for the secret limbs, are to be placed previously; I will now speak of the swift limbs, listen to the mantra-limbs from me; first is called 'heart', three or four are considered 'head'.

पञ्चषष्ठः शिखा प्रोक्ता कवचं सप्तमाष्टमम् । तोरकन्तु भवेन्तेत्रं नवार्द्धाक्षरलक्षणं ।। ३१०.

The sixty-fifth is called 'flame', the seventh and eighth are 'armor'; toraka is the eye, with nine and a half syllables as its mark.

तोतलेति समाख्याता वज्रतुण्डे ततो भवेत् । ख ख हूँ दशवीजा स्याद्वज्रतुण्डेक्षरलक्षणं ।। ३१०.

'Total' is so named in Vajratuṇḍa; kha kha hūṃ, the ten seeds, are the mark of the Vajratuṇḍa syllable.

खेचरि ज्वालिनीज्वाले खखेति ज्वालिनीदश । वर्च्चे शरविभीषणि खखेति च शवर्य्यपि ।। ३१०.

Khecarī, blazing flame, 'kha kha' is the ten of the blazing one; in Varcce, the terrifying Śara, 'kha kha' is also for Śavarī.

छे छेदनि करालिनि खखेति च कराल्यपि । वक्षःश्रवद्रवप्लवनी ख ख दूतीप्लवंख्यपि ।। ३१०.

'Che' for the cutting one, Karālinī; 'kha kha' is also for Karālī; for the chest, ear, melting, and floating, 'kha kha' is named Dūtīplava.

स्त्रीबालकारे धुननि शास्त्री वसनवेगिका । क्षे पक्षे कपिले हस हस कपिला नाम दूतिका ।। ३१०.

For the form of women and children, 'dhuna' is the mantra; the teacher is Vasanavegikā; 'kṣe', 'pakṣe', Kapilā, 'hasa hasa', Kapilā is the name of the messenger.

ह्रूँ तेजोवति रौद्री च मातङ्गरौद्रिदूतिका । पुटे पुटे ख ख खड्गे फट् ब्रह्मकदूतिका ।। ३१०.

'Hrūṃ', for the radiant Raudrī, the messenger of the wrathful elephant; in each fold, 'kha kha khaḍga phaṭ', the messenger of Brahmakā.

वैतालिनि दशार्णाः स्युस्त्यजान्यहिपलालवत् । हृदादिकन्यासादौ स्यान् मध्ये नेत्रे न्यसेत्सुधीः ।। ३१०.

Vaitālinī, the ten-armed, should be abandoned like the tongue and palate; at the beginning of the heart-placement, in the middle, the wise should place at the eyes.

पादादारभ्य मूर्द्धान्तं शिर आरभ्य पादयोः । अङ्घ्निजानूरुगुह्ये च नाभिहृत्‌कण्ठदेशतः ।। ३१०.

Beginning from the feet up to the head, and from the head to the feet; at the ankles, knees, thighs, secret parts, navel, heart, and throat region.

वज्रमण्डलमूर्द्धे च अधोद्‌र्ध्वे चादिवीजतः । सोमरूपं ततो गावं धारामृतसुवर्षिणम् ।। ३१०.

At the crown, the vajra-mandala, above and below, from the primal seed; then the moon-form, the cows, the stream pouring nectar and gold.

विशन्तं ब्रह्मन्ध्रेण साधकस्तु विचिन्तयेत् । मूर्द्धास्यकण्ठहृन्नाभौ गुह्येरुजानुपादयोः ।। ३१०.

The practitioner should contemplate entering through the Brahma aperture, placing attention on the crown, face, throat, heart, navel, secret region, knees, and feet.

आदिवीजं न्यसेन्मन्त्री तर्ज्जन्यादि पुनः पुनः । ऊद्‌र्ध्वं सोममधः पद्म शरीरं वीजविग्रहं ।। ३१०.

The adept should repeatedly place the root seed, starting with the index finger; above is Soma, below is Padma, the body is the form of the seed.

योजानाति न मृत्युः स्यात्तस्य न व्याधयो ज्वराः । यजेज्जपेत्तां विन्यस्य ध्यायेद्‌वेवीं शताष्टकम् ।। ३१०.

Death does not approach one who knows this, nor do diseases or fevers; one should worship, recite, place it, and meditate on the hundred and eight seeds.

मुद्रा वक्ष्ये प्र्णीताद्याः प्रणीताः पञ्चधा स्मृताः । ग्रथितौ तु करौ कृत्वा मध्येऽङ्गुष्ठौ निपातयेत् ।। ३१०.

I will describe the mudrās beginning with Praṇītā, which are remembered as fivefold; joining the hands together, place the thumbs in the middle.

. तर्ज्जनीं मूर्दिध्न संलग्नां विन्यसेत्तां शिरोपरि । प्रणीतेयं समाख्याता हृद्देशे तां समानयेत् ।। ३१०.

Place the index finger, touching the crown, above the head; this is called Praṇītā, and it should be brought to the heart region.

ऊद्‌र्ध्वन्तु कन्यसामध्ये सवीजान्तां विदुर्द्धिजाः । नियोज्य तर्ज्जनीमध्येऽनेकलग्नां परस्पराम् ।। ३१०.

Above, in the middle of the little fingers, with the seed at the end, the wise place the index fingers in the middle, joined together in various ways.